Tajemnice radosne

NAWIEDZENIE ŚW. ELŻBIETY

Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana (Łk 1, 45).

*

Z encykliki św. Jana Pawła II:

Uwierzyć – to znaczy „powierzyć siebie” samej istotnej prawdzie słów Boga żywego, znając i uznając z pokorą, „jak niezbadane są Jego wyroki i niezgłębione Jego drogi”.

(Redemptoris Mater, 14)

*

Człowiek wierzący, zjednoczony z Chrystusem przez wiarę i miłość, zawsze niesie w sobie Chrystusa, dokądkolwiek idzie, gdziekolwiek jest, cokolwiek robi. Tym bardziej, kiedy służy bliźniemu. Wówczas każde słowo, gest, nawet spojrzenie, może sprawić, że w drugim człowieku nastąpi jakieś poruszenie, że zostanie dotknięty i pociągnięty przez Boga.

Maryjo, wyproś nam łaskę, byśmy potrafili nieść innym Chrystusa!

Duch Święty

 Duchu Święty, źródło pokoju, światła, przyjdź i oświeć mnie. Jestem głodna, przyjdź mnie nakarmić; jestem spragniona, przyjdź mnie napoić; jestem ślepa, przyjdź mnie oświecić; jestem uboga, przyjdź mnie ubogacić; jestem niewykształcona, przyjdź mnie pouczyć. (Św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego)

Duch Święty działa poprzez swoje dary. Dar mądrości, dar rady i dar rozumu pomagają kształtować – od strony teoretycznej – postawy w obliczu życiowych doświadczeń. Dają wiedzę i umiejętność, każdy w sobie właściwy sposób. Można powiedzieć, że Duch Święty udziela przez nie rozumienia tajemnic życia, daje jakby teoretyczne pojmowanie nadprzyrodzonego sensu codzienności pełnej prób, trudnych doświadczeń i zmagań. Poprzez pozostałe dary: umiejętności, męstwa, pobożności i bojaźni Bożej, umożliwia praktyczne zastosowanie tego, co dane było nam poznać. Oświeca naszą roztropność, by podpowiedzieć, jaką decyzję podjąć w konkretnych przypadkach, jakimi środkami się posłużyć, jak zrealizować postawy, które powinniśmy przyjąć, jak wypowiedzieć przekonanie, które w sobie nosimy. Daje światło szczególnie w doświadczeniach powiązanych z cierpieniem. Uczy pięknej sztuki rodzenia miłości w cierpieniu. Rodzić miłość to przecież nic innego jak obumierać sobie, akceptując pojawiające się w życiu próby i cierpienia.

Jak działa Duch Święty

W człowieku może działać Duch Święty lub fantazja, wybujałe ambicje, wyobraźnia czy nawet zły duch. Okazuje się to dopiero po krytycznym sprawdzeniu…

O roli Ducha Świętego w życiu chrześcijanina, charyzmatach i rozeznawaniu natchnień z ks. biskupem profesorem Andrzejem Siemieniewskim rozmawia Robert Krawiec OFMCap.

Duch Święty to chyba najbardziej tajemnicza Osoba Trójcy Świętej. Dlaczego tak Go postrzegamy?
Myślę, że wynika to ze sposobu objawiania się samego Boga. W Starym Testamencie pośród ludu Izraela Pan Bóg objawiał się jako Stworzyciel i Ojciec. W Nowym Testamencie apostołowie, którzy wiedzę o objawieniu wynieśli z domu i pobożności izraelskiej czy z kultu w Świątyni Jerozolimskiej, dołączyli swoje zdumiewające odkrycie Syna Bożego – Jezusa Chrystusa, który do Boga Ojca zwracał się słowami: „Ojcze mój”. Natomiast objawienie Ducha Świętego zostało zachowane jakby na ostatnią chwilę, jakby za pięć dwunasta tego całego procesu. Pełnia objawienia Ducha Świętego to przecież dopiero dzień Zielonych Świątek. W późniejszym okresie apostołowie dokonali tego odkrycia wiary. Nic więc dziwnego, że także w naszym życiu jest taka kolejność. Powoduje to, że Duch Święty – mówiąc językiem kolokwialnym – pozostaje osobą tajemniczą. Oczywiście tajemniczymi osobami pozostają także Bóg Ojciec i Syn Boży, bo przecież Stwórca jest nieskończenie większy od możliwości naszego zrozumienia.

Czytaj dalej Jak działa Duch Święty

Święty Wawrzyniec

Jezus mówi do nas dzisiaj bardzo jasne słowa:Ten, kto kocha swoje życie traci je, a kto nienawidzi swojego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. Czy jesteśmy jeszcze dzisiaj w stanie zrozumieć tę prawdę, o której mówi do każdego z nas Jezus? Myślę, że tak, ale potrzeba nam wewnętrznego nawrócenia, które musi dokonać się w każdym z nas. Spojrzenia nieco dalej i zobaczenia tego, że nasze życie nie kończy się na moim dobrobycie, wygodzie, dostatnim życiu. Nasze życie nie kończy się na zdobywaniu wartości materialnych, ale ma być nieustannym zdobywaniem wartości wiecznych. Dlatego też Jezus do każdego z nas dzisiaj mówi:Pójdź za mną, stań się sługą Dobrej Nowiny i idź z nią do każdego człowieka. Bo nie w tym, co jest na tym świecie, masz pokładać nadzieję, ale w nieustannym zmierzaniu do życia wiecznego”.

Bardzo dobrym przykładem, jak iść tą drogą wskazań Jezusa Chrystusa jest św. Wawrzyniec. To właśnie jemu papież Sykstus II powierzył administrację dóbr kościelnych oraz opiekę nad ubogimi Rzymu. Kiedy wybuchło prześladowanie chrześcijan, cesarz wydał edykt, na podstawie którego wszyscy sprawujący w gminach chrześcijańskich jakieś urzędy mieli być skazywani na śmierć bez postępowania sądowego. Dlatego też aresztowano, a potem ścięto papieża i asystujących mu czterech diakonów. Nie aresztowano początkowo św. Wawrzyńca, aby wydobyć od niego wiadomości o stanie majątku kościelnego. Chciano za wszelką cenę zmusić Go do przekazania majątku na rzecz władz cesarstwa. Mądry diakon, spodziewając się tego, co ma się stać, rozdał wszystkie pieniądze kościelne ubogim. Kiedy sędzia nakazał św. Wawrzyńcowi wydać skarby kościelne, ten zebrawszy obdarowanych ubogich, powiedział, że właśnie ci ludzie są tymi poszukiwanymi skarbami. Święty nie załamał się podczas męczeństwa, nie wyparł się wiary i odniósł wspaniałe zwycięstwo, oddając życie za Chrystusa.

 Każdy z nas może stać się sługą Jezusa Chrystusa, jeśli pomni i zrozumie, na czym polega prawdziwa chrześcijańska postawa służby. Umieć stracić po to, aby zyskać. Nie byle co, ale życie wieczne. Wpatrując się dzisiaj w drogowskazy naszego Mistrza i przykład życia św. Wawrzyńca, chciejmy nieustannie odnawiać w sobie postawę wytrwałej miłości, służby i poświęcenia. A z pewnością i one doprowadzą nas do wierności względem Boga i do spotkania z Chrystusem.

 

Poniedziałek Dzień poświęcony Duchowi Świętemu

Akt poświęcenia się Duchowi Świętemu

Duchu Święty, Duchu Boży, Duchu światłości i miłości! Tobie poświęcam rozum mój, serce moje, wolę moją i całego siebie w życiu doczesnym i wiecznym. Spraw, aby rozum mój był zawsze chętny do przyjmowania natchnień, pochodzących od Ciebie z nieba i nauki Kościoła świętego, którym Ty nieomylnie kierujesz i rządzisz, aby serce moje zawsze pałało miłością Boga i bliźniego, a wola moja zawsze z wolą Bożą się zgadzała, aby całe moje życie było wiernym naśladowaniem życia i cnót Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, któremu z Bogiem Ojcem i z Tobą niech będzie zawsze cześć i chwała. Amen.