Grzech i pokuta

Grzech jest dla człowieka śmiertelną chorobą. Gdy człowiek da się zwieść szatanowi – upada. Bóg pragnie pomóc wszystkim ludziom w zachowaniu czystości serca, w powstawaniu z upadków, pragnie nawrócenia grzeszników, na których oczekuje w konfesjonale. Artykuł odpowiada na pytanie: czym jest grzech i pokuta?

Jedno jest tylko nieszczęście: grzech. Wszystko inne to jeno dym i pył…

Te słowa wypowiedziane przez św. Jana Chryzostoma (IV w.) ilustrują sąd starożytnych chrześcijan o destrukcyjnej roli, jaką sprzeniewierzenie się Bogu powoduje zarówno w ludzkich duszach, jak i w świecie.

GRZECH I POKUTA W STAROŻYTNEJ TRADYCJI KOŚCIOŁA

Od samego początku wyznawcy Chrystusa stawali przed jasnym, klarownym wyborem opowiedzenia się albo po stronie Boga, albo szatana. Didache i List Barnaby, chrześcijańskie pisma z I – II w., mówią wyraźnie o dwóch drogach: jedna jest drogą życia i światłości, a druga śmierci i ciemności. „Tertium non datur” – trzeciej możliwości nie ma. Chrześcijanin, aby móc nosić swe zaszczytne miano, musi wyrzec się wszystkiego, co prowadzi do złego:

A oto droga śmierci: przede wszystkim jest ona zła i pełna przekleństwa: mordy, cudzołóstwa, pożądania, rozpusty, kradzieże, bałwochwalstwo, magia, czary, rabunki, fałszywe świadectwa, obłuda, nieszczerość, przebiegłość, pycha, niegodziwość, zuchwałość, chciwość, bezwstyd w mowie, zazdrość, bezczelność, duma, chełpliwość, zanik wszelkiej bojaźni. Prześladowcy ludzi prawych, wrogowie prawdy, miłośnicy kłamstwa, nieświadomi nagrody, jaką otrzyma sprawiedliwość, nie idą za dobrem, ani za sądem sprawiedliwym, czujni nie na dobro, ale na zło. Obca im jest łagodność i cierpliwość. Kochają marność, gonią za zyskiem, nie mają litości dla ubogich, obojętnie przechodzą obok udręczonych, nie znają swego Stwórcy. Mordercy dzieci niszczą przez poronienie to, co Bóg powołał do życia. Odtrącający tych, co nic nie mają, gnębiciele ciemiężonych, obrońcy bogaczy, a niesprawiedliwi sędziowie biedaków, są to grzesznicy w złym zatwardziali. Trzymajcie się, dzieci, z dala od nich wszystkich! (Didache, V.1, przekład z języka greckiego Anna Świderkówna).

Czytaj dalej Grzech i pokuta

Modlitwa przed Krzyżem

O Krzyżu umiłowany, w Tobie nasze zbawienie,
nasze życie i nasze zmartwychwstanie.
O Drzewo drogocenne, na którym
zostaliśmy zbawieni i oswobodzeni.
Symbolu czcigodny, którym zostaliśmy
naznaczeni jako własność Boga.
Krzyżu chwalebny,
tylko Tobą winniśmy się chlubić.
Przez Ciebie ludzka natura jest usprawiedliwiona:
była potępiona, a jest zbawiona;
była niewolnicą grzechu, a jest znów wolna;
była martwa, a jest obdarzona życiem.
Przez Ciebie Królestwo niebios
jest odnowione i doskonałe.
Przez Ciebie Syn Boży był podniesiony ponad ziemię
i otrzymał imię ponad wszelkie imię.
Prze Ciebie przygotował swój tron
i utrwalił Królestwo swoje.
O Krzyżu, przez Ciebie przychodzi do mnie wszelkie dobro.
W Tobie jedynie chcę się chlubić,
moja jedyna prawdziwa nadzieja jest w Tobie!

Św. Anzelm z Canterbury