KLIKNIJ – ZDJĘCIA

Stanąłeś Panie w Wieczerniku pośród bliskich Twemu sercu apostołów, by dać Siebie bez reszty, za sprawą chleba i wina, oddając Swe ciało i krew .
Minęły dwa tysiąclecia , gdy wypełniłeś wolę Ojca , przyjąłeś z godnością cierpienia, ciężar Krzyża i upokorzenia, ból bicza , korony , gwoździ i włóczni .
Uczyniłeś nam Panie ten wielki dar z nieograniczonej miłości do Swego ludu , z miłości, która nie zgasła w godzinie śmierci , zaprosiłeś do raju złoczyńcę , wzywałeś łaski dla tych , którzy nie wiedzieli co czynią . Oddałeś nam Swą Matkę , a nas w Jej opiekę , zniosłeś bez skargi Swą mękę oddając w ojcowskie dłonie Swego ducha .
Jakże Panie mamy zachować się dzisiaj , gdy spotkamy się w Triduualnym Wieczerniku , spożywamy Twe Ciało, a myślimy o chlebie , którego wielu nam zaczyna brakować . Mówiłeś, byśmy czynili to na Twoją pamiątkę , byśmy wzięli swój krzyż i naśladowali Ciebie , lecz my zbyt często pod nim upadamy , a nie mogąc się podnieść , sięgamy po złowieszcze podpory i omamy .
Brak nam siły i wiary , by oprzeć się tym pokusom, brak nam wytrwałości i odwagi , by stawić czoło na wszelki ból niesionego krzyża, niewygód i poniżeń . Idziemy pełni lęku , zamykając nieraz drzwi pukającemu do nas Chrystusowi . Nie potrafimy uszanować tego cennego daru życia , którym nas Bóg obdarzył, obdarza nas dalej, a my tak okrutnie nim rozporządzamy . Nie pozwól Panie , by zgasła w nas miłość, zachowaj i dla nas miejsce przy Tobie , daj nam raz jeszcze Twą Matkę , i powierz nas Jej opiece , byśmy odchodząc z tego świata , zanieśli Ojcu naszego czystego ducha .
Stając przed Twym grobem , prosimy Cię Panie daj i nam wieczne odpoczywanie, a światłość wiekuista niechaj i nam zaświeci . Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom, i zbaw nas od wszelkiego złego .
A gdy przyjdzie jutrznią w blasku Swego zmartwychwstałego Ciała , niech się Nim weseli Królowa miła i ziemia cała , bo zmartwychwstał Pan nad panami , którego zrodziła , bo wesoły nam dzień dziś nastał , którego z nas każdy żądał .

Janusz Marczewski A.D. 2001

Słowo z Klasztoru” – Wielkanoc 2001                                                                                                                                                                                           „Wniebowzięta” nr 16/504 Rok X