Chrzest jest pierwszym i najpotrzebniejszym sakramentem, kt\u00f3ry czyni nas dzie\u0107mi Bo\u017cymi i cz\u0142onkami Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Ale sam chrzest nie wystarczy. Dziecko Bo\u017ce powinno si\u0119 rozwija\u0107 ku pe\u0142ni dojrza\u0142o\u015bci. Sakramentem chrze\u015bcija\u0144skiej dojrza\u0142o\u015bci jest bierzmowanie, w kt\u00f3rym Chrystus udziela nam swojego Ducha \u015awi\u0119tego. Chrze\u015bcijaninem jest si\u0119 w takim stopniu, w jakim uczestniczy si\u0119 w \u017cyciu Chrystusa, do prowadzenia kt\u00f3rego cz\u0142owiek jest namaszczony Duchem \u015awi\u0119tym. Jest to Duch prawdy i mi\u0142o\u015bci, Duch odwagi do dawania \u015bwiadectwa, Duch odpowiedzialno\u015bci za rozw\u00f3j Ko\u015bcio\u0142a, Duch obecno\u015bci Chrystusa w \u015bwiecie.<\/p>\n
Ochrzczeni przechodz\u0105 dalszy etap chrze\u015bcija\u0144skiego wtajemniczenia przez sakrament bierzmowania. W nim otrzymuj\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry w dzie\u0144 Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy zosta\u0142 zes\u0142any przez Pana na Aposto\u0142\u00f3w.<\/p>\n
Przez dar Ducha \u015awi\u0119tego wierni zostaj\u0105 bardziej upodobnieni do Chrystusa i umocnieni, aby sk\u0142adali Mu \u015bwiadectwo i budowali Jego Cia\u0142o w wierze i mi\u0142o\u015bci. Ich dusze otrzymuj\u0105 niezniszczalny charakter, czyli znami\u0119 Pa\u0144skie, tak \u017ce nie mo\u017cna powtarza\u0107 sakramentu bierzmowania.<\/p>\n
Nale\u017cy dba\u0107 o to, aby obrz\u0119dy mia\u0142y charakter \u015bwi\u0105teczny i uroczysty ze wzgl\u0119du na ich znaczenie dla Ko\u015bcio\u0142a miejscowego. Osi\u0105ga si\u0119 to przede wszystkim przez wsp\u00f3lny udzia\u0142 wszystkich kandydat\u00f3w w obrz\u0119dach. Na t\u0119 uroczysto\u015b\u0107 nale\u017cy zaprosi\u0107 ca\u0142y Lud Bo\u017cy, kt\u00f3rego przedstawicielami s\u0105 rodziny bierzmowanych i cz\u0142onkowie miejscowej wsp\u00f3lnoty. Lud Bo\u017cy powinien ukaza\u0107 swoj\u0105 wiar\u0119 przez owoce, jakie zdzia\u0142a\u0142 w nim Duch \u015awi\u0119ty.<\/p>\n
Obowi\u0105zkiem chrze\u015bcija\u0144skich rodzic\u00f3w jest troska o przygotowanie dzieci do \u017cycia sakramentalnego przez formowanie w nich ducha wiary i stopniowe jego umacnianie oraz przez bezpo\u015brednie przygotowanie do owocnego przyj\u0119cia sakrament\u00f3w bierzmowania i Eucharystii, w czym korzystaj\u0105 z pomocy tych instytucji, kt\u00f3re zajmuj\u0105 si\u0119 katechizacj\u0105. Ta rola rodzic\u00f3w zaznacza si\u0119 tak\u017ce przez ich czynny udzia\u0142 w obrz\u0119dach sakrament\u00f3w.<\/p>\n
Poszczeg\u00f3lnym bierzmowanym zwykle towarzyszy \u015bwiadek, kt\u00f3ry przygotowuje ich do przyj\u0119cia sakramentu, przedstawia szafarzowi bierzmowania do namaszczenia krzy\u017cmem, a potem pomaga w wiernym wype\u0142nianiu przyrzecze\u0144 z\u0142o\u017conych na chrzcie, zgodnie z natchnieniami Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3rego otrzymali.<\/p>\n
Ze wzgl\u0119du na wsp\u00f3\u0142czesne warunki pastoralne wypada aby chrzestny, je\u017celi mo\u017ce by\u0107 obecny, by\u0142 tak\u017ce \u015bwiadkiem bierzmowania. W ten spos\u00f3b ja\u015bniej zaznacza si\u0119 zwi\u0105zek mi\u0119dzy chrztem a bierzmowaniem, a funkcje i obowi\u0105zki chrzestnego mog\u0105 by\u0107 spe\u0142nione w spos\u00f3b bardziej skuteczny. Nie wyklucza si\u0119 jednak mo\u017cliwo\u015bci wybrania osobnego \u015bwiadka bierzmowania. Tak\u017ce rodzice mog\u0105 osobi\u015bcie przedstawia\u0107 swoje dzieci do bierzmowania. Ordynariusz miejscowy, zwa\u017cywszy okoliczno\u015bci czasu i miejsca, powinien ustali\u0107, jaki spos\u00f3b post\u0119powania nale\u017cy zachowa\u0107 w jego diecezji.<\/p>\n
Duszpasterze niech troszcz\u0105 si\u0119 o to, aby \u015bwiadek bierzmowania, wybrany przez kandydata lub przez jego rodzin\u0119, by\u0142 duchowo przygotowany do tej funkcji oraz odznacza\u0142 si\u0119 nast\u0119puj\u0105cymi przymiotami:<\/p>\n
a)<\/strong>\u00a0by\u0142 wystarczaj\u0105co dojrza\u0142y do spe\u0142niania tego zadania;<\/p>\n b)<\/strong>\u00a0nale\u017ca\u0142 do Ko\u015bcio\u0142a katolickiego i przyj\u0105\u0142 trzy sakramenty wtajemniczenia: chrzest, bierzmowanie i Eucharysti\u0119;<\/p>\n c)<\/strong>\u00a0nie\u00a0by\u0142 wykluczony przez prawo od spe\u0142niania czynno\u015bci \u015bwiadka bierzmowania.<\/p>\n \n PRAWO KANONICZNE<\/strong><\/p>\n Kan. 879.\u00a0<\/strong>Sakrament bierzmowania; kt\u00f3ry wyciska charakter i przez kt\u00f3ry ochrzczeni, post\u0119puj\u0105c na drodze chrze\u015bcija\u0144skiego wtajemniczenia, s\u0105 ubogacani darem Ducha \u015awi\u0119tego i doskonalej \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 z Ko\u015bcio\u0142em, umacnia ich i \u015bci\u015blej zobowi\u0105zuje, by s\u0142owem i czynem byli \u015bwiadkami Chrystusa oraz szerzyli wiar\u0119 i jej bronili.<\/p>\n Kan. 880. \u00a7 1.\u00a0<\/strong>Sakrament bierzmowania jest udzielany przez namaszczenie krzy\u017cmem na czole, kt\u00f3rego dokonuje si\u0119 przez na\u0142o\u017cenie r\u0119ki i wypowiedzenie s\u0142\u00f3w przepisanych w zatwierdzonych ksi\u0119gach liturgicznych.<\/p>\n Kan. 881.\u00a0<\/strong>Jest wskazane, aby sakrament bierzmowania by\u0142 sprawowany w ko\u015bciele i to podczas Mszy \u015bwi\u0119tej. Jednak\u017ce dla s\u0142usznej i uzasadnionej przyczyny mo\u017ce by\u0107 udzielany poza Msz\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 i w jakimkolwiek odpowiednim miejscu.<\/p>\n Kan. 889. \u00a7 1.\u00a0<\/strong>Zdatnym do przyj\u0119cia bierzmowania jest ka\u017cdy i tylko ten, kto zosta\u0142 ochrzczony, a nie by\u0142 jeszcze bierzmowany.<\/p>\n \u00a7 2.\u00a0<\/strong>Poza niebezpiecze\u0144stwem \u015bmierci, maj\u0105cy u\u017cywanie rozumu wtedy godziwie przyjmuje bierzmowanie, gdy jest odpowiednio pouczony, w\u0142a\u015bciwie dysponowany i mo\u017ce odnowi\u0107 przyrzeczenia chrzcielne.<\/p>\n Kan. 890.\u00a0<\/strong>Wierni s\u0105 obowi\u0105zani przyj\u0105\u0107 ten sakrament w odpowiednim czasie. Rodzice, duszpasterze, zw\u0142aszcza proboszczowie maj\u0105 troszczy\u0107 si\u0119, \u017ceby wierni zostali w\u0142a\u015bciwie przygotowani do jego przyj\u0119cia i w odpowiednim czasie do niego przyst\u0105pili.<\/p>\n Kan. 891.\u00a0<\/strong>Sakrament bierzmowania wierni powinni przyjmowa\u0107 w pobli\u017cu wieku rozeznania, chyba \u017ce Konferencja Episkopatu okre\u015bli\u0142a inny wiek, albo istnieje niebezpiecze\u0144stwo \u015bmierci, lub zdaniem szafarza co innego doradza powa\u017cna przyczyna.<\/p>\n Kan. 892.\u00a0<\/strong>Wedle mo\u017cno\u015bci bierzmowanemu powinien towarzyszy\u0107 \u015bwiadek, kt\u00f3ry ma troszczy\u0107 si\u0119, a\u017ceby bierzmowany post\u0119powa\u0142 jako prawdziwy \u015bwiadek Chrystusa i wiernie wype\u0142nia\u0142 obowi\u0105zki zwi\u0105zane z tym sakramentem.<\/p>\n Kan. 893. \u00a7 2.\u00a0<\/strong>Wypada, aby \u015bwiadkiem by\u0142 kto\u015b z chrzestnych bierzmowanego.<\/p>\n \n KATECHIZM KO\u015aCIO\u0141A KATOLICKIEGO<\/strong><\/p>\n 1285\u00a0<\/strong>Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharysti\u0105 nale\u017cy do „sakrament\u00f3w wtajemniczenia chrze\u015bcija\u0144skiego”, kt\u00f3rego jedno\u015b\u0107 powinna by\u0107 zachowywana. Nale\u017cy zatem wyja\u015bnia\u0107 wiernym, \u017ce przyj\u0119cie tego sakramentu jest konieczne jako dope\u0142nienie \u0142aski chrztu. Istotnie, „przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze \u015bci\u015blej wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z Ko\u015bcio\u0142em, otrzymuj\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 moc Ducha \u015awi\u0119tego i w ten spos\u00f3b jeszcze mocniej zobowi\u0105zani s\u0105, jako prawdziwi \u015bwiadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary s\u0142owem i uczynkiem oraz do bronienia jej”.<\/p>\n 1286\u00a0<\/strong>W Starym Testamencie prorocy zapowiadali, \u017ce Duch Pana spocznie na oczekiwanym Mesjaszu ze wzgl\u0119du na Jego zbawcze pos\u0142anie. Zst\u0105pienie Ducha \u015awi\u0119tego na Jezusa, kiedy Jan udziela\u0142 Mu chrztu, by\u0142o znakiem, \u017ce jest On tym, kt\u00f3ry mia\u0142 przyj\u015b\u0107, \u017ce jest Mesjaszem, Synem Bo\u017cym. Jezus pocz\u0119ty za spraw\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego urzeczywistnia ca\u0142e swoje \u017cycie i ca\u0142e swoje pos\u0142anie w pe\u0142nej jedno\u015bci z Duchem \u015awi\u0119tym, kt\u00f3rego Ojciec daje Mu „z niezmierzonej obfito\u015bci” (J 3, 34).<\/p>\n 1287\u00a0<\/strong>Ta pe\u0142nia Ducha nie mia\u0142a pozosta\u0107 jedynie udzia\u0142em Mesjasza, ale mia\u0142a by\u0107 udzielona\u00a0ca\u0142emu ludowi mesja\u0144skiemu<\/em>. Chrystus wielokrotnie obiecywa\u0142 wylanie Ducha. Spe\u0142ni\u0142 najpierw t\u0119 swoj\u0105 obietnic\u0119 w dniu Paschy, a nast\u0119pnie w spos\u00f3b bardziej zdumiewaj\u0105cy w dniu Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy. Aposto\u0142owie nape\u0142nieni Duchem \u015awi\u0119tym zaczynaj\u0105 g\u0142osi\u0107 „wielkie dzie\u0142a Bo\u017ce” (Dz 2, 11), a Piotr oznajmia, \u017ce to wylanie Ducha jest znakiem czas\u00f3w mesja\u0144skich. Ci, kt\u00f3rzy w\u00f3wczas uwierzyli s\u0142owom Aposto\u0142\u00f3w i pozwolili si\u0119 ochrzci\u0107, otrzymali z kolei dar Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>\n 1288\u00a0<\/strong>„Od tego czasu Aposto\u0142owie, wype\u0142niaj\u0105c wol\u0119 Chrystusa, przez wk\u0142adanie r\u0105k udzielali neofitom daru Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry uzupe\u0142nia\u0142 \u0142ask\u0119 chrztu. Dlatego w Li\u015bcie do Hebrajczyk\u00f3w w\u015br\u00f3d pierwszych element\u00f3w formacji chrze\u015bcija\u0144skiej wymienia si\u0119 nauk\u0119 o chrzcie i wk\u0142adaniu r\u0105k. To wk\u0142adanie r\u0105k w tradycji katolickiej s\u0142usznie uznaje si\u0119 za pocz\u0105tek sakramentu bierzmowania, kt\u00f3ry w pewien spos\u00f3b przed\u0142u\u017ca w Ko\u015bciele \u0142ask\u0119 Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy”.<\/p>\n 1289\u00a0<\/strong>Bardzo wcze\u015bnie do gestu wk\u0142adania r\u0105k dodawano namaszczenie wonn\u0105 oliw\u0105 (krzy\u017cmem), aby lepiej wyrazi\u0107 dar Ducha \u015awi\u0119tego. To namaszczenie wyja\u015bnia imi\u0119 „chrze\u015bcijanin”, kt\u00f3re znaczy „namaszczony” i bierze pocz\u0105tek od imienia samego\u00a0Chrystusa, „kt\u00f3rego B\u00f3g nama\u015bci\u0142 Duchem \u015awi\u0119tym” (Dz 10, 38). Obrz\u0119d namaszczenia istnieje do naszych czas\u00f3w zar\u00f3wno na Wschodzie, jak i na Zachodzie. Dlatego w\u0142a\u015bnie ten sakrament nazywa si\u0119 na Wschodzie chryzmacj\u0105, namaszczeniem krzy\u017cmem lub\u00a0myronem, oznaczaj\u0105cym „krzy\u017cmo”. Na Zachodzie nazwa bierzmowanie (confirmatio) sugeruje zarazem potwierdzenie chrztu, dope\u0142niaj\u0105ce wtajemniczenie chrze\u015bcija\u0144skie, a r\u00f3wnocze\u015bnie umocnienie \u0142aski chrzcielnej, pe\u0142ni\u0119 owoc\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>\n 1<\/strong>304<\/strong>\u00a0Sakramentu bierzmowania, podobnie jak chrztu, kt\u00f3rego jest dope\u0142nieniem, udziela si\u0119 tylko jeden raz. Wyciska on w duszy niezatarte duchowe znami\u0119, „charakter”, kt\u00f3ry jest znakiem, \u017ce Jezus Chrystus naznaczy\u0142 chrze\u015bcijanina piecz\u0119ci\u0105 swego Ducha, przyoblekaj\u0105c go moc\u0105 z wysoka, aby by\u0142 Jego \u015bwiadkiem.<\/p>\n 1316<\/strong>\u00a0Bierzmowanie udoskonala \u0142ask\u0119 chrztu; jest ono sakramentem, kt\u00f3ry daje Ducha \u015awi\u0119tego, aby g\u0142\u0119biej zakorzeni\u0107 nas w synostwie Bo\u017cym, \u015bci\u015blej wszczepi\u0107 w Chrystusa, umocni\u0107 nasz\u0105 wi\u0119\u017a z Ko\u015bcio\u0142em, w\u0142\u0105czy\u0107 nas bardziej do jego pos\u0142ania i pom\u00f3c w \u015bwiadczeniu o wierze chrze\u015bcija\u0144skiej s\u0142owem, kt\u00f3remu towarzysz\u0105 czyny.<\/p>\n 1317<\/strong>\u00a0Bierzmowanie podobnie jak chrzest wyciska w duszy chrze\u015bcijanina duchowe znami\u0119, czyli niezatarty charakter. Dlatego ten sakrament mo\u017cna przyj\u0105\u0107 tylko raz w \u017cyciu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Chrzest jest pierwszym i najpotrzebniejszym sakramentem, kt\u00f3ry czyni nas dzie\u0107mi Bo\u017cymi i cz\u0142onkami Ko\u015bcio\u0142a katolickiego. Ale sam chrzest nie wystarczy. Dziecko Bo\u017ce powinno si\u0119 rozwija\u0107 ku pe\u0142ni dojrza\u0142o\u015bci. Sakramentem chrze\u015bcija\u0144skiej dojrza\u0142o\u015bci jest bierzmowanie, w kt\u00f3rym Chrystus udziela nam swojego Ducha \u015awi\u0119tego. Chrze\u015bcijaninem jest si\u0119 w takim stopniu, w jakim uczestniczy si\u0119 w \u017cyciu Chrystusa, do…<\/p>\n