\u201ePanie, (…) nie jestem godzien, aby\u015b wszed\u0142 pod dach m\u00f3j\u201d (\u0141k 7, 6).<\/p>\n
Je\u015bli s\u0142owa setnika wypowiadamy zawsze, przyst\u0119puj\u0105c do Komunii \u015bwi\u0119tej, to czynimy tak w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce wyra\u017ca si\u0119 w nich mocna i g\u0142\u0119boka wiara. S\u0142owa same s\u0105 zwi\u0119z\u0142e, ale tre\u015b\u0107 ich zawiera poniek\u0105d ca\u0142\u0105 prawd\u0119 o tym, kim jest B\u00f3g, a kim cz\u0142owiek: B\u00f3g jest sam\u0105 \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105, jest Stw\u00f3rc\u0105. Kt\u00f3ry daje nam \u017cycie i kt\u00f3ry stwarza wszystko, co istnieje we wszech\u015bwiecie. My jeste\u015bmy Jego stworzeniem i Jego dzie\u0107mi, potrzebuj\u0105cymi uzdrowienia z powodu grzech\u00f3w.<\/p>\n
S\u0142owa setnika s\u0105 g\u0142osem stworzenia wychwalaj\u0105cego Stw\u00f3rc\u0119 za Jego hojno\u015b\u0107 i dobro\u0107. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce w tych zwi\u0119z\u0142ych s\u0142owach jest ca\u0142a ewangelia: Dobra Nowina zbawienia. \u015awiadcz\u0105 one o tym niewypowiedzianym darze Boga samego, jaki wyra\u017ca si\u0119 w S\u0142owie \u017bywota. B\u00f3g jest tym, kt\u00f3ry obdarowuje cz\u0142owieka \u2013 obdarowuje go uczestnictwem Boskiej natury, darem \u017cycia wiecznego \u2013 w Chrystusie. Cz\u0142owiek jest obdarowany.<\/p>\n
Wielka jest wiara setnika rzymskiego, poniewa\u017c by\u0142 on \u015bwiadom tego, jak bardzo jest obdarowany przez Chrystusa. Jak bardzo \u201enie jest godny\u201d tego daru. Jak bardzo ten dar przerasta wszystko, czym on sam \u2013 cz\u0142owiek \u2013 jest, co mo\u017ce uczyni\u0107 i czego pragn\u0105\u0107 na miar\u0119 swego cz\u0142owiecze\u0144stwa.<\/p>\n
Jest to dar istotnie nadprzyrodzony. Cudowno\u015b\u0107 tego daru polega na tym, \u017ce umo\u017cliwia on nam osi\u0105gni\u0119cie tego, co jest przedmiotem naszych najg\u0142\u0119bszych t\u0119sknot: wiecznego \u017cycia w boskiej wi\u0119zi z Bogiem, kt\u00f3ry jest \u017ar\u00f3d\u0142em wszelkiego dobra. W Eucharystii ten dar staje si\u0119 naszym udzia\u0142em w spos\u00f3b sakramentalny. Eucharystia jest pami\u0105tk\u0105 cierpienia i \u015bmierci Jezusa: nape\u0142nia nas \u0142ask\u0105 i stanowi r\u0119kojmi\u0119 naszej przysz\u0142ej chwa\u0142y. Przez wiar\u0119 musimy bezustannie odnawia\u0107 nasz\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za ten boski dar.<\/p>\n
W Chrystusie ten Bo\u017cy dar: dar Ewangelii, dar Eucharystii \u2013 zosta\u0142 ofiarowany wszystkim ludziom. Wszyscy zostali zaproszeni, by sta\u0107 si\u0119 \u201edomownikami\u201d (por. Ef 2, 19)wiary.<\/p>\n
Fragment homilii \u015bw. Jana Paw\u0142a II wyg\u0142oszonej 4 czerwca 1989 r. w Rejkiaviku.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201ePanie, (…) nie jestem godzien, aby\u015b wszed\u0142 pod dach m\u00f3j\u201d (\u0141k 7, 6). Je\u015bli s\u0142owa setnika wypowiadamy zawsze, przyst\u0119puj\u0105c do Komunii \u015bwi\u0119tej, to czynimy tak w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce wyra\u017ca si\u0119 w nich mocna i g\u0142\u0119boka wiara. S\u0142owa same s\u0105 zwi\u0119z\u0142e, ale tre\u015b\u0107 ich zawiera poniek\u0105d ca\u0142\u0105 prawd\u0119 o tym, kim jest B\u00f3g, a kim cz\u0142owiek:…<\/p>\n