{"id":10569,"date":"2021-02-17T11:49:49","date_gmt":"2021-02-17T10:49:49","guid":{"rendered":"http:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=10569"},"modified":"2021-02-17T11:49:49","modified_gmt":"2021-02-17T10:49:49","slug":"popiol","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=10569","title":{"rendered":"Popi\u00f3\u0142"},"content":{"rendered":"

Na skraju lasu ro\u015bnie ostr\u00f3\u017cka. Jej ciemnozielone li\u015bcie powygina\u0142y si\u0119 w kapry\u015bne skr\u0119ty. Smuk\u0142e wystrzela \u0142odyga, gi\u0119tka, a przecie\u017c mocno zbudowana. Kwiaty – jakby wyci\u0119te z ci\u0119\u017ckiego aksamitu, a b\u0142\u0119kitna ich barwa l\u015bni tak cudnym po\u0142yskiem drogiego klejnotu, i\u017c ca\u0142e powietrze woko\u0142o wydaje si\u0119 ni\u0105 nape\u0142nione…<\/p>\n

A teraz wyobra\u017amy sobie, \u017ce kto\u015b przyszed\u0142 nagle i zerwa\u0142 ten kwiat, potem za\u015b, znudziwszy si\u0119 nim, rzuci\u0142 go w ogie\u0144. C\u00f3\u017c by si\u0119 sta\u0142o? Ot, min\u0119\u0142oby chwil kilka, a z ca\u0142ej tej ja\u015bniej\u0105cej \u015bwietno\u015bci pozosta\u0142oby tylko w\u0105skie pasemko szarego popio\u0142u.<\/p>\n

To samo, czego tu dokona\u0142 ogie\u0144 w ci\u0105gu niewielu kr\u00f3tkich chwilek, czyni czas w stosunku do wszystkiego, co \u017cyje: czy to b\u0119dzie wytworna papro\u0107, czy strzelista dziewanna, czy pot\u0119\u017cny pie\u0144 d\u0119bu, lekki motylek czy r\u0105cza jask\u00f3\u0142ka, zwinna wiewi\u00f3rka czy w\u00f3\u0142 oci\u0119\u017ca\u0142y. W r\u00f3\u017cny spos\u00f3b to si\u0119 dzieje: raz wolniej, raz pr\u0119dzej; raz wskutek rany, kiedy indziej z choroby, to zn\u00f3w wskutek ognia lub g\u0142odu. Jednak\u017ce kiedy\u015b ka\u017cde kwitn\u0105ce \u017cycie sta\u0107 si\u0119 musi popio\u0142em.<\/p>\n

Z krzepkiej postaci pozostanie jeno sypka garstka py\u0142u, kt\u00f3r\u0105 lada wiatr rozwieje; z ja\u015bniej\u0105cych barw – jeno szara miazga; z \u017cycia wzbieraj\u0105cego ciep\u0142em i czuciem – marna, martwa ziemia. Mniej nawet ni\u017c ziemia: po prostu tylko popi\u00f3\u0142!<\/p>\n

Tak samo dzieje si\u0119 i z nami. Jaki\u017c dreszcz nas przejmuje, gdy patrzymy w otwarty gr\u00f3b i w jego wn\u0119trzu widzimy – obok kilku szcz\u0105tk\u00f3w ko\u015bci – garstk\u0119 szarego popio\u0142u.<\/p>\n

Pami\u0119taj, cz\u0142owiecze:
\ni\u017c jeste\u015b prochem
\ni w proch si\u0119 obr\u00f3cisz!<\/p>\n

Popi\u00f3\u0142 jest oznak\u0105 znikomo\u015bci. Znikomo\u015bci naszej, nie cudzej. Naszej – wi\u0119c i mojej w\u0142asnej! Moj\u0105 nietrwa\u0142o\u015b\u0107 on mi ukazuje, gdy kap\u0142an z nastaniem wielkiego postu kre\u015bli mi na czole krzy\u017c popio\u0142em – niegdy\u015b zielonych – ga\u0142\u0105zek z ubieg\u0142ej Niedzieli Palmowej:<\/p>\n

Memento, homo,
\nquia pulvis es
\net in pulverem reverteris!<\/p>\n

Wszystko staje si\u0119 popio\u0142em: dom m\u00f3j i odzie\u017c, sprz\u0119ty i maj\u0119tno\u015b\u0107, moje pola, lasy i \u0142\u0105ki… I ten pies, kt\u00f3ry mi towarzyszy, i to bydl\u0119 w mojej oborze. Ta r\u0119ka, kt\u00f3r\u0105 pisz\u0119, i oko, co mi pomaga w czytaniu, i ca\u0142e cia\u0142o moje… Ludzie, kt\u00f3rych kocha\u0142em, i ludzie, kt\u00f3rych nienawidzi\u0142em, i ci wreszcie, kt\u00f3rych si\u0119 obawia\u0142em. To, co mi si\u0119 na ziemi wydawa\u0142o wielkim, i to, co ma\u0142ym, co godnym wzgardy… wszystko, wszystko stanie si\u0119 popio\u0142em…
\n<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Romano Guardini Znaki \u015bwi\u0119te<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na skraju lasu ro\u015bnie ostr\u00f3\u017cka. Jej ciemnozielone li\u015bcie powygina\u0142y si\u0119 w kapry\u015bne skr\u0119ty. Smuk\u0142e wystrzela \u0142odyga, gi\u0119tka, a przecie\u017c mocno zbudowana. Kwiaty – jakby wyci\u0119te z ci\u0119\u017ckiego aksamitu, a b\u0142\u0119kitna ich barwa l\u015bni tak cudnym po\u0142yskiem drogiego klejnotu, i\u017c ca\u0142e powietrze woko\u0142o wydaje si\u0119 ni\u0105 nape\u0142nione… A teraz wyobra\u017amy sobie, \u017ce kto\u015b przyszed\u0142 nagle i…<\/p>\n

\n Czytaj dalej<\/a>\n <\/p>","protected":false},"author":68,"featured_media":10570,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[115],"tags":[],"class_list":["post-10569","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wielki-post"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10569","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/68"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10569"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10569\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10571,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10569\/revisions\/10571"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10570"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10569"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10569"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10569"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}