{"id":1094,"date":"2014-05-13T22:45:33","date_gmt":"2014-05-13T20:45:33","guid":{"rendered":"http:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=1094"},"modified":"2014-05-13T22:45:33","modified_gmt":"2014-05-13T20:45:33","slug":"przez-maryje-czlowiek-zyje-i-do-nieba-wraca","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=1094","title":{"rendered":"Przez Maryj\u0119 cz\u0142owiek \u017cyje i do nieba wraca"},"content":{"rendered":"


\n\"Pos\u0142aniec\"<\/a>Jakub Ko\u0142acz SJ<\/span><\/span><\/p>\n

<\/a> (fot. Mats Sk\u00f6lving\/flickr.com\/CC)<\/span><\/span><\/p>\n

Corocznie majowy miesi\u0105c obchodzimy w polskim Ko\u015bciele jako czas po\u015bwi\u0119cony Matce Bo\u017cej. Nieprzypadkowo tak si\u0119 dzieje, bo Ona sama jest dla nas uosobieniem „wiosny Nowej Ery”, a maj w\u0142a\u015bnie jest pierwszym miesi\u0105cem roku, w kt\u00f3rym aura nasza nie mocuje si\u0119 ju\u017c z porannymi przymrozkami, ale u\u015bmiecha si\u0119 s\u0142onecznie do ca\u0142ego \u015bwiata. Podobnie na naszej drodze do Boga Maryja-Wiosna jest najpot\u0119\u017cniejsz\u0105 prorokini\u0105, kt\u00f3rej obecno\u015b\u0107 zapowiada przyj\u015bcie Zbawiciela.<\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Wprawdzie lata Nowej Ery liczymy od czasu narodzenia Chrystusa, ale to w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki Zwiastowaniu wiemy na pewno, \u017ce B\u00f3g wybra\u0142 ju\u017c czas i \u017ce wkr\u00f3tce cud ten nast\u0105pi.
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Od tego momentu, kiedy Archanio\u0142 Gabriel pojawi\u0142 si\u0119 w domku w Nazarecie, og\u0142aszaj\u0105c Maryi Bo\u017c\u0105 wol\u0119, Ona sama, gdziekolwiek si\u0119 pojawia\u0142a, nios\u0142a ludziom nadziej\u0119, wsparcie i rado\u015b\u0107 – poniewa\u017c obiecywa\u0142a przyj\u015bcie Chrystusa. By\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego sceny z \u017cycia Maryi, jakie zosta\u0142y nam przekazane przez ewangelist\u00f3w – a tak\u017ce inne informacje i legendy odnosz\u0105ce si\u0119 do \u017cycia Naj\u015bwi\u0119tszej Panny – sta\u0142y si\u0119 ulubionymi motywami inspiruj\u0105cymi nie tylko malarzy i poet\u00f3w, ale i nas, zwyk\u0142ych ludzi, kt\u00f3rzy cz\u0119sto powtarzamy modlitw\u0119 Zdrowa\u015b Maryjo i rozwa\u017camy tajemnice Jej \u017cycia, chwal\u0105c przy tym Boga za wszystko, czego dokona\u0142 w \u017cyciu tej Naj\u015bwi\u0119tszej ze wszystkich kobiet. Wielkim nabo\u017ce\u0144stwem do Matki Bo\u017cej odznaczali si\u0119 te\u017c liczni \u015bwi\u0119ci.
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Jak przekazuje tradycja, kiedy w 1604 roku otwarto grobowiec \u015bw. Kazimierza, pod g\u0142ow\u0105 zmar\u0142ego znaleziono kart\u0119 z hymnem s\u0142awi\u0105cym Maryj\u0119 – pono\u0107 modlitw\u0119 t\u0119 \u015bwi\u0119ty odmawia\u0142 codziennie. Je\u015bli wierzy\u0107 przekazowi tradycji, tekst tej modlitwy pochodzi przynajmniej z po\u0142owy XV wieku.
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Hymn rozpoczyna si\u0119 od wspania\u0142ej inwokacji, b\u0119d\u0105cej zach\u0119t\u0105 w\u0142asnej duszy do codziennego wys\u0142awiania naszej Pani. Poetyckie modlitwy cz\u0119sto zawieraj\u0105 takie w\u0142a\u015bnie strofy, maj\u0105ce na celu rozbudzenie pobo\u017cno\u015bci w duszy oraz skupienie my\u015bli. Poeta zach\u0119ca wi\u0119c:<\/span><\/span><\/p>\n

P\u00f3ki \u017cyj\u0119
\nNiech Maryj\u0119
\nCo dnia wielbi dusza;
\nNiech pami\u0119ta
\nNa Jej \u015bwi\u0119ta,
\nJej si\u0119 \u017cyciem wzrusza.<\/span><\/span><\/p>\n

Skromna ta zwrotka jest jednak nie tylko zach\u0119t\u0105 do modlitwy, ale r\u00f3wnie\u017c podaje wskaz\u00f3wk\u0119, co nale\u017cy czyni\u0107, aby uwielbienie Maryi pozosta\u0142o zawsze \u017cywe: ot\u00f3\u017c nale\u017cy rozpami\u0119tywa\u0107 poszczeg\u00f3lne sceny z Jej \u017cycia oraz uroczy\u015bcie obchodzi\u0107 Jej \u015bwi\u0119ta. Jedna z kolejnych zwrotek poszerza jeszcze t\u0119 perspektyw\u0119 chwa\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

O bez ko\u0144ca,
\nMatce S\u0142o\u0144ca
\nNiech brzmi\u0105 pie\u015bni chwa\u0142y;
\nJej lito\u015bcie
\nci\u0105gle g\u0142o\u015bcie,
\nroznie\u015bcie w \u015bwiat ca\u0142y.<\/span><\/span><\/p>\n

Przede wszystkim pojawia si\u0119 tu rzecz najwa\u017cniejsza, mianowicie ukazanie przyczyny, dla kt\u00f3rej tak s\u0142awimy Maryj\u0119, bo cho\u0107 cudownie jest ze wzruszeniem rozwa\u017ca\u0107 Jej \u015bwi\u0119te \u017cycie, to jednak rzecz\u0105 najwa\u017cniejsz\u0105 jest to, \u017ce sta\u0142a si\u0119 Ona „Matk\u0105 S\u0142o\u0144ca”. S\u0142awimy J\u0105 wi\u0119c za to, \u017ce da\u0142a nam Zbawiciela, kt\u00f3ry rozproszy\u0142 mroki grzech\u00f3w. Cho\u0107 jednak poeta namawia tu wszystkich do wys\u0142awiania „lito\u015bci”, czyli mi\u0142osiernie udzielanych \u0142ask, zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce wszystkie s\u0142owa, cho\u0107by najbardziej wznios\u0142e, to za ma\u0142o, aby z jednej strony opisa\u0107 wielko\u015b\u0107 Serca Maryi, a z drugiej strony wypowiedzie\u0107 ludzk\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107. Dlatego ju\u017c w nast\u0119pnej zwrotce przemawia:<\/span><\/span><\/p>\n

Nie znajdziecie
\nNa tym \u015bwiecie
\nTak wznios\u0142ej wymowy,
\nCo Jej cnocie
\nW swym polocie
\nZr\u00f3wna\u0142aby s\u0142owy.<\/span><\/span><\/p>\n

Mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce mamy tu do czynienia z pewn\u0105 sprzeczno\u015bci\u0105: niby poeta zach\u0119ca nas do modlitwy, a jednak z g\u00f3ry nas ostrzega, \u017ce b\u0119d\u0105 to modlitwy niedoskona\u0142e. Tym samym, stosuj\u0105c sprytny chwyt oratorski, pokazuje wielko\u015b\u0107 Serca Maryi, kt\u00f3rego nie da si\u0119 opisa\u0107 s\u0142owami. Pewnie wi\u0119c dlatego – wr\u00f3\u0107my na moment do wcze\u015bniejszej zwrotki – sugeruje, aby „wzrusza\u0107 si\u0119”, rozwa\u017caj\u0105c Jej \u017cycie – czyli modli\u0107 si\u0119 sercem, kt\u00f3re jest w stanie powiedzie\u0107 o wiele wi\u0119cej ni\u017c usta.
\n<\/span><\/span><\/p>\n

Niejako na potwierdzenie tego, jak wspania\u0142\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 jest Bo\u017ca Rodzicielka, w dalszej kolejno\u015bci przytacza poeta znane od pierwszych wiek\u00f3w chrze\u015bcija\u0144stwa por\u00f3wnanie Maryi do Ewy:<\/span><\/span><\/p>\n

Za grzech Ewy
\nSpad\u0142y gniewy,
\n\u015amier\u0107 ludzi zatraca;
\nPrzez Maryj\u0119
\nCz\u0142owiek \u017cyje
\nI do nieba wraca.<\/span><\/span><\/p>\n

Maryja to „Druga Ewa”, kt\u00f3ra przynios\u0142a \u015bwiatu Zbawiciela. Zn\u00f3w mogliby\u015bmy powiedzie\u0107, \u017ce w poetyckim zapale poeta nieco si\u0119 zap\u0119dzi\u0142, m\u00f3wi\u0105c, i\u017c Maryja otwiera bramy nieba, podczas gdy wiemy, \u017ce by\u0107 pod krzy\u017cem to nie to samo co na krzy\u017cu umrze\u0107. Jednak to poetyckie uniesienie jest jak najbardziej usprawiedliwione – Ona przecie\u017c przynosi Jezusa, wskazuje na Niego i nakazuje Go s\u0142ucha\u0107 – jak w Kanie Galilejskiej: Zr\u00f3bcie wszystko, cokolwiek wam powie (J 2, 5) – i to w\u0142a\u015bnie s\u0142uchanie Pana Jezusa jest warunkiem, aby dokona\u0142 si\u0119 cud.<\/span><\/span><\/p>\n


\nWszystkie klasyczne modlitwy maryjne ko\u0144cz\u0105 si\u0119 pokorn\u0105 pro\u015bb\u0105 o opiek\u0119 nad grzesznymi lud\u017ami. Nie inaczej jest te\u017c w przypadku tego hymnu. Poeta najpierw sam siebie zach\u0119ca\u0142 do modlitwy, nast\u0119pnie rozwa\u017ca\u0142 to, co wydarzy\u0142o si\u0119 w \u017cyciu Maryi i wychwala\u0142 pomoc udzielan\u0105 prosz\u0105cym, aby ostatecznie samego siebie poleci\u0107 opiece Naj\u015bwi\u0119tszej Panny.<\/span><\/span><\/p>\n

Mod\u0142y Twemi
\nDzieci ziemi
\nOgrzej w zimnym \u015bwiecie;
\nWe\u017a to, Pani,
\nCo nas rani,
\nCo psuje i gniecie.<\/span><\/span><\/p>\n

Daj ul\u017cenie,
\nWspomo\u017cenie
\nTwym s\u0142ugom obficie;
\nCo gorliwie
\nCzcz\u0105 prawdziwie
\nTwe \u015bwi\u0119ta i \u017cycie.<\/span><\/span><\/p>\n

Nieznany autor tej modlitwy, a dzi\u0119ki niemu ka\u017cdy, kto odmawia ten hymn, prosi o pomoc w przezwyci\u0119\u017ceniu tego co z\u0142e, ale tak\u017ce o si\u0142\u0119 w walce o dobro. To bardzo wa\u017cne, \u017ce gdy prosimy w modlitwie o pomoc, sami nie uciekamy od \u017cycia, od jego przeciwno\u015bci i zmaga\u0144, ale b\u0142agamy o to, aby\u015bmy w trudnych sytuacjach nie zostali sami – samotnie ci\u0119\u017cko niesie si\u0119 w\u0142asne krzy\u017ce.<\/span><\/span><\/p>\n


\nPi\u0119kny obraz modlitwy, kt\u00f3ra „ogrzewa” nas w zimnym, grzesznym \u015bwiecie, pozwala nam spojrze\u0107 z nadziej\u0105 na drog\u0119, jaka jest przed nami, a majowe s\u0142o\u0144ce jest \u017cywym symbolem tego, \u017ce \u015bwiat, w jakim \u017cyjemy – cho\u0107 cz\u0119sto straszny – ostatecznie jednak nale\u017cy do Boga.<\/span><\/span><\/p>\n

\n

\n