Wiatr w przelocie skona\u0142 chy\u017cym,
\nPrzenikn\u0119\u0142a ziemi\u0119 zgroza,
\nKrzy\u017c na skale, a pod krzy\u017cem
\nStabat Mater dolorosa.<\/p>\n
\u017badnych s\u0142\u00f3w i \u017cadnych g\u0142os\u00f3w,
\nKrew z korony Bo\u017cej sp\u0142ywa;
\nWobec Boga i niebios\u00f3w
\nSta\u0142a Matka bole\u015bciwa.<\/p>\n
Na konania patrz\u0105c bole,
\nRany, pr\u0119gi od powroza,
\nNa \u0142zy oczu, cier\u0144 na czole,
\nStabat Mater Dolorosa.<\/p>\n
Konaj\u0105ca od wsp\u00f3\u0142m\u0119ki,
\nPrzyjmuj\u0105ca \u015bmier\u0107 za \u017cywa,
\nCier\u0144 i gwo\u017adzie Bo\u017cej r\u0119ki,
\nSta\u0142a Matka bole\u015bciwa.<\/p>\n
Jak ramiona szybkim strza\u0142em,
\nDeszczem \u0142zy wylewa brzoza,
\nZ takim sercem przebola\u0142em,
\nStabat Mater Dolorosa.<\/p>\n
Czuj\u0105c m\u0119ki w piersi wzd\u0119tej,
\nJak si\u0119 \u017cycie w \u0142zy rozp\u0142ywa,
\n\u0141za przepada w u\u015bmiech \u015bwi\u0119ty
\nSta\u0142a Matka bole\u015bciwa.<\/p>\n
Jak \u015bwiat wielki opuszczona,
\nGdy j\u0105 zdj\u0119\u0142a \u017cycia zgroza,
\nPrzera\u017cona, \u017ce B\u00f3g kona,
\nStabat Mater Dolorosa.<\/p>\n
Z wysoko\u015bci wi\u0119c bole\u015bci,
\nKt\u00f3ra ludzkie g\u0142adzi grzechy,
\nNa j\u0119k trwogi, \u017cal niewie\u015bci,
\nJeszcze promie\u0144 spad\u0142 pociechy.<\/p>\n
<Nie zostawi\u0119 ci\u0119 sierot\u0105,
\nUkochana do ostatka,
\nO! niewiasto, Syn Tw\u00f3j oto,
\nJanie! Oto Twoja Matka!><\/p>\n
O! pociecho, jak\u017ce\u015b sroga,
\nO, rado\u015bci z sercem sprzeczne!
\nZa cz\u0142owieka odda\u0107 Boga,
\nZa doczesne odda\u0107 wieczne!<\/p>\n
O! Maryjo, nie gard\u017a nami,
\nPatrz\u0105c na \u0142z\u0119, co nam \u015bcieka,
\n\u017be cz\u0119stokro\u0107 mniej kochamy
\nStw\u00f3rc\u0119 Boga ni\u017c cz\u0142owieka.<\/p>\n
Oczy\u015b\u0107 nas twej szaty p\u0142\u00f3tnem,
\nJednym wiewem z\u0142otej po\u0142y,
\nNiech si\u0119 kocham w \u017cyciu smutnem
\nI w wieczno\u015bci Twej weso\u0142ej.<\/p>\n
A w dzie\u0144 zgonu bolej\u0105ca,
\nNim do wiecznych zejd\u0119 mrok\u00f3w,
\nNiech mi \u017cal nie b\u0119dzie s\u0142o\u0144ca
\nI powietrza, i ob\u0142ok\u00f3w.<\/p>\n
Teofil Lenartowicz (1822-1893)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wiatr w przelocie skona\u0142 chy\u017cym, Przenikn\u0119\u0142a ziemi\u0119 zgroza, Krzy\u017c na skale, a pod krzy\u017cem Stabat Mater dolorosa. \u017badnych s\u0142\u00f3w i \u017cadnych g\u0142os\u00f3w, Krew z korony Bo\u017cej sp\u0142ywa; Wobec Boga i niebios\u00f3w Sta\u0142a Matka bole\u015bciwa. Na konania patrz\u0105c bole, Rany, pr\u0119gi od powroza, Na \u0142zy oczu, cier\u0144 na czole, Stabat Mater Dolorosa. Konaj\u0105ca od wsp\u00f3\u0142m\u0119ki, Przyjmuj\u0105ca…<\/p>\n