Chryste, us\u0142ysz<\/p>\n
Sprawy, kt\u00f3rej nie mo\u017cna za\u0142atwi\u0107 dobroci\u0105, nie mo\u017cna za\u0142atwi\u0107 w og\u00f3le.<\/p>\n
Abp Helder Camara<\/p>\n
Trzeba wielkiej pokory, aby umie\u0107 prosi\u0107. Cz\u0142owiek cz\u0119sto jest zbyt ambitny, by przyzna\u0107 si\u0119 do s\u0142abo\u015bci, do bezradno\u015bci. Podobnie trzeba pokory, aby m\u00f3c obdarowa\u0107. Tak cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce ofiaruj\u0105c cokolwiek drugiemu cz\u0142owiekowi, stajemy jako ci lepsi, m\u0105drzejsi czy sprytniejsi, daj\u0105c mu tym bardziej odczu\u0107, jak marne jest to, co on sob\u0105 w tej chwili reprezentuje. Pokora jest prawd\u0105 o cz\u0142owieku. Pomaga dostrzec cz\u0142owiekowi swoj\u0105 nieudolno\u015b\u0107, niewystarczalno\u015b\u0107. B\u00f3g jest niesko\u0144czenie doskona\u0142y. Ale nawet On jak\u017ce pokornie, w mi\u0142o\u015bci i cicho\u015bci potrafi zsy\u0142a\u0107 swe dary. Jak\u017ce prostych symboli i gest\u00f3w u\u017cywa, obdarowuj\u0105c nas sakramentami. W ciszy ko\u015bcio\u0142\u00f3w, ma\u0142ych kaplic, w najprostszych s\u0142owach przebaczenia czy b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw, w znaku krzy\u017ca czy ge\u015bcie uniesionych r\u0105k, zmie\u015bci\u0142 tak wielkie bogactwo swoich dar\u00f3w. W pokorze staje przed nami, ukrywaj\u0105c sw\u00f3j majestat pod os\u0142on\u0105 chleba i wina. Wzywa nas do na\u015bladowania w swoich pro\u015bbach. W prawdzie trudu istnienia, w ma\u0142o\u015bci i niewystarczalno\u015bci naszych si\u0142, umys\u0142u i woli stajemy przed Chrystusem, aby Go prosi\u0107 o pomoc. Nie jak \u017cebracy, ale jako ci, kt\u00f3rych On nazwa\u0142 swymi bra\u0107mi i kt\u00f3rych wezwa\u0142 do siebie: \u201ePrzyjd\u017acie do Mnie wszyscy, kt\u00f3rzy utrudzeni i obci\u0105\u017ceni jeste\u015bcie, a Ja was pokrzepi\u0119\u201d (Mt 11, 28). Przychodz\u0105c do Niego, przyznajemy si\u0119 nie tylko do tego, \u017ce sami nie podo\u0142amy \u017cyciowym zadaniom. Czynimy Go ponadto naszym Panem, kt\u00f3ry wszystko mo\u017ce uczyni\u0107, bo jest Kr\u00f3lem wszech\u015bwiata. Nie przychodzi si\u0119 przecie\u017c z pro\u015bb\u0105 o pomoc do kogo\u015b, kto sam jest s\u0142aby. Dla wszystkich poszukuj\u0105cych ratunku B\u00f3g pozostawi\u0142 radosn\u0105 obietnic\u0119: \u201eB\u0119dziecie Mnie szuka\u0107 i znajdziecie Mnie, albowiem b\u0119dziecie Mnie szuka\u0107 z ca\u0142ego serca\u201d (Jr 29, 13). W poszukiwaniu Jezusa i w pro\u015bbie skierowanej do Niego nasze \u017cycie nabiera w\u0142a\u015bciwego wymiaru. Prosz\u0105c Jezusa o wys\u0142uchanie naszych wezwa\u0144, w\u0142\u0105czamy si\u0119 w wielki t\u0142um ludzi przychodz\u0105cych do Niego po pomoc. Sz\u0142y za Nim rzesze i ci\u0105gle kto\u015b prosi\u0142 Go o pomoc, o wys\u0142uchanie. Litania pr\u00f3\u015bb jest d\u0142uga i ci\u0105gle si\u0119 powi\u0119ksza.<\/p>\n
PRO\u015aBA<\/p>\n
Chc\u0119 moje \u017cycie Tob\u0105 prze\u017cy\u0107, Bo\u017ce,
\nTobie je odda\u0107, jak od Ciebie wzi\u0105\u0142em –
\nChc\u0119, by\u015b rozpali\u0142 we mnie \u0142aski zorze,
\nDaj pi\u0105\u0107 si\u0119 ci\u0105gle wy\u017cej, cho\u0107 z mozo\u0142em.<\/p>\n
B\u0142agam Ci\u0119, Bo\u017ce, by\u015b zawsze by\u0142 ze mn\u0105.
\nLecz nie ko\u0142o mnie, ale zawsze we mnie –
\nBy\u0142 mi \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 w nocy pustk\u0119 ciemn\u0105
\nB\u0142agam Ci\u0119, Panie, i wiem \u2013 nienadaremnie!<\/p>\n
Boles\u0142aw Taborski<\/p>\n
(1927-2010)<\/p>\n
*zob. Ks. Andrzej Zwoli\u0144ski, W litanijnym \u015bpiewie, Wydawnictwo Si\u00f3str Loretanek, Warszawa 2008<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Chryste, us\u0142ysz Sprawy, kt\u00f3rej nie mo\u017cna za\u0142atwi\u0107 dobroci\u0105, nie mo\u017cna za\u0142atwi\u0107 w og\u00f3le. Abp Helder Camara Trzeba wielkiej pokory, aby umie\u0107 prosi\u0107. Cz\u0142owiek cz\u0119sto jest zbyt ambitny, by przyzna\u0107 si\u0119 do s\u0142abo\u015bci, do bezradno\u015bci. Podobnie trzeba pokory, aby m\u00f3c obdarowa\u0107. Tak cz\u0119sto zdarza si\u0119, \u017ce ofiaruj\u0105c cokolwiek drugiemu cz\u0142owiekowi, stajemy jako ci lepsi, m\u0105drzejsi czy…<\/p>\n