Ona jest wi\u0119cej Matk\u0105 ni\u017c Kr\u00f3low\u0105.<\/p>\n
\u015aw. Teresa od Dzieci\u0105tka Jezus<\/p>\n
W trudnych chwilach, w strachu czy gor\u0105czce, wypowiadamy imiona szczeg\u00f3lnie nam bliskie. Wypowiedzenie imienia matki, ojca, przyjaciela czy brata w jakim\u015b stopniu uobecnia ich, sprawia, \u017ce \u017ce s\u0105 obok nas, dziel\u0105 nasz\u0105 samotno\u015b\u0107 i trwog\u0119. Sam fakt, \u017ce znamy imi\u0119 i mo\u017cemy \u201epo imieniu\u201d zwraca\u0107 si\u0119 do kogo\u015b, jest oznak\u0105 blisko\u015bci i za\u017cy\u0142o\u015bci.<\/p>\n
Imi\u0119 wed\u0142ug \u017byd\u00f3w wyra\u017ca\u0142o istot\u0119, nosi\u0142o znami\u0119 nazwanego. Wierzono, \u017ce mi\u0119dzy imieniem a nosz\u0105cym je zachodzi bardzo \u015bcis\u0142y zwi\u0105zek. To nie tylko przypadkowa nazwa, pusto brzmi\u0105ca etykieta. Gdy Adam otrzyma\u0142 od Boga przywilej nazwania wszystkich stworze\u0144 przebywaj\u0105cych w ogrodzie Eden, znaczy\u0142o to, \u017ce mia\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 poznania ich istoty. Jako nadaj\u0105cy imiona by\u0142 wyniesiony ponad wszystkie inne stworzenia ziemskie, otrzyma\u0142 w\u0142adz\u0119 nad nimi, zosta\u0142 ich panem. Zna\u0107 czyje\u015b imi\u0119, znaczy\u0142o tyle, co mie\u0107 jak\u0105\u015b form\u0119 w\u0142adzy. Przy zwiastowani anio\u0142 objawi\u0142 imi\u0119 Syna bo\u017cego. \u017baden cz\u0142owiek, nawet matka, kt\u00f3ra ma w\u0142adz\u0119 nad dzieckiem, nie wybiera\u0142a imienia dla Boga \u2013 Zbawiciela. Uczyni\u0142 to B\u00f3g: \u201eOto poczniesz i porodzisz Syna, kt\u00f3remu nadasz imi\u0119 Jezus\u201d. (\u0141k 1, 31)<\/p>\n
Maryja przez Jezusa Chrystusa sta\u0142a si\u0119 nasz\u0105 Matk\u0105 i jako s\u0142u\u017cebnica Boga pochyla si\u0119 tak\u017ce w pokorze i z mi\u0142o\u015bci\u0105 nad ka\u017cdym wo\u0142aj\u0105cym do niej dzieckiem. Znaj\u0105c imi\u0119, mamy w\u0142adz\u0119\u201d, prawo p\u0142yn\u0105ce z Jej mi\u0142o\u015bci do nas, wymawia\u0107 je i przywo\u0142ywa\u0107. Z tego prawa wobec wobec Jej imienia korzysta\u0142o i korzysta wielu. Przez wieki w chwilach najtrudniejszych, pe\u0142nych b\u00f3lu i rozczarowania szeptano je obola\u0142ymi od p\u0142aczu, g\u0142odu, samotno\u015bci, choroby wargami.<\/p>\n
Zanim 12 wrze\u015bnia 1683 roku kr\u00f3l Jan III Sobieski wyruszy\u0142 do boju ze zgromadzonymi pod Wiedniem Turkami zagra\u017caj\u0105cymi ca\u0142ej Europie, uczestniczy\u0142 we Mszy \u015bwi\u0119tej polowej. Us\u0142ugiwa\u0142 celebransowi jako ministrant, przyj\u0105\u0142 Komuni\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105. P\u00f3\u017aniej odwiedzi\u0142 swoich rycerzy, stoj\u0105cych ju\u017c w szyku, gotowych do wyruszenia na bitw\u0119 z przewa\u017caj\u0105cymi wielokrotnie si\u0142ami wroga. Wobec wszystkich powt\u00f3rzy\u0142 wezwanie: \u201eA teraz m\u0119\u017cnie naprz\u00f3d, bo czuwa nad nami Matka naszego Zbawiciela. Naszym znakiem b\u0119dzie \u015bwi\u0119te imi\u0119 Maryi!\u201d. Po zwyci\u0119skiej bitwie papie\u017c Innocenty XI, trwaj\u0105c w dzi\u0119kczynieniu za pomoc okazan\u0105 przez Maryj\u0119, ustanowi\u0142 \u015bwi\u0119to Naj\u015bwi\u0119tszego Imienia Maryi (12 wrze\u015bnia).<\/p>\n
Imi\u0119 Maryi sta\u0142o si\u0119 wszystkim jeszcze bli\u017csze.<\/p>\n
W MAJU<\/p>\n
S\u0142o\u0144ce majowe w ognia koronie
\nZa las si\u0119 chowa,
\nStrzechy i sady, pola i b\u0142onie
\nOwia\u0142a mg\u0142a r\u00f3\u017cowa.<\/p>\n
A w tej z\u0142ocistej blask\u00f3w powodzi,
\nW sukience z gwiazd utkanej,
\nPowiewa jaka\u015b posta\u0107 i schodzi
\nNa szmaragdowe \u0142any.<\/p>\n
Biel\u0105 si\u0119 z dala \u015bnie\u017cne jej szaty
\nPo \u0142\u0105kach i po lesie,
\na wietrzyk za ni\u0105 chodzi skrzydlaty
\nI r\u0105bek szat jej niesie.<\/p>\n
Na piersi drobne z\u0142o\u017cy\u0142a r\u0119ce
\nI p\u0142ynie po prze\u017aroczu,
\nJakby zdumienie jakie\u015b dziewcz\u0119ce
\nZ jej du\u017cych patrzy oczu.<\/p>\n
Czasem kosiarzy, co traw\u0119 siek\u0105,
\nNa \u0142\u0105kach widzi w dali
\nAlbo rybak\u00f3w, zgi\u0119tych nad rzek\u0105,
\nCo si\u0119 od zorzy pali.<\/p>\n
Czasem kobiety mija nad strug\u0105,
\nPior\u0105ce bia\u0142e chusty,
\nPatrzy za nimi rzewnie i d\u0142ugo
\nZ u\u015bmiechni\u0119tymi usty.<\/p>\n
A gdy po drodze dziecko napotka,
\nCo w polu pasie krowy,
\nWtedy podchodzi cicha i s\u0142odka
\nI w\u0142os mu g\u0142adzi p\u0142owy.<\/p>\n
Wierzby garbate przy strzesze
\nKornie si\u0119 przed ni\u0105 k\u0142oni\u0105,
\nKwiat\u00f3w u n\u00f3g jej kl\u0119kaj\u0105 rzesze,
\nModl\u0105c si\u0119 do niej \u2013 woni\u0105.<\/p>\n
Graj\u0105 konik\u00f3w polnych kapele,
\nZ ch\u00f3rami \u017cab z\u0142\u0105czone,
\nEcho rozwiejne do n\u00f3g jej \u015bciele
\nT\u0119 dziwn\u0105 antyfon\u0119.<\/p>\n
I przez wieczorn\u0105 cisz\u0119 si\u0119 nios\u0105
\nLitanie te olbrzymie…
\nP\u0142ynie po \u015bwiecie z wilgotn\u0105 ros\u0105
\nJej wniebowzi\u0119te Imi\u0119.<\/p>\n
Lucjan Rydel (1870-1918)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ona jest wi\u0119cej Matk\u0105 ni\u017c Kr\u00f3low\u0105. \u015aw. Teresa od Dzieci\u0105tka Jezus W trudnych chwilach, w strachu czy gor\u0105czce, wypowiadamy imiona szczeg\u00f3lnie nam bliskie. Wypowiedzenie imienia matki, ojca, przyjaciela czy brata w jakim\u015b stopniu uobecnia ich, sprawia, \u017ce \u017ce s\u0105 obok nas, dziel\u0105 nasz\u0105 samotno\u015b\u0107 i trwog\u0119. Sam fakt, \u017ce znamy imi\u0119 i mo\u017cemy \u201epo imieniu\u201d…<\/p>\n