Tajemnica pierwsza: modlitwa Pana Jezusa w ogrodzie oliwnym<\/p>\n
Po spo\u017cyciu ostatniej wieczerzy Jezus wraz z aposto\u0142ami zgodnie ze swoim zwyczajem uda\u0142 si\u0119 do ogrodu oliwnego na G\u00f3rze Oliwnej. By\u0142o to miejsce zaciszne, poza murami miasta, bardzo dobrze znane aposto\u0142om. Na stoku G\u00f3ry Oliwnej, usytuowanej naprzeciw \u015bwi\u0119tego miasta Jerozolimy, opr\u00f3cz drzew oliwkowych znajdowa\u0142y si\u0119 tam tak\u017ce liczne skalne groty, w kt\u00f3rych w miar\u0119 potrzeby chroniono si\u0119 przed ch\u0142odem. W dolinie, pomi\u0119dzy G\u00f3r\u0105 Oliwn\u0105 a Jerozolim\u0105 przep\u0142ywa\u0142 potok Cedron, wspomniany na kartach Pisma \u015bw. Po jego przekroczeniu, w odleg\u0142o\u015bci kilkaset metr\u00f3w od miasta, na stoku G\u00f3ry Oliwnej, Jezus wraz z aposto\u0142ami zatrzyma\u0142 si\u0119 na noc. W\u00f3wczas rzek\u0142 do uczni\u00f3w: \u201eM\u00f3dlcie si\u0119, aby\u015bcie nie ulegli pokusie. A sam oddali\u0142 si\u0119 jakby na odleg\u0142o\u015b\u0107 rzutu kamieniem, upad\u0142 na kolana i modli\u0142 si\u0119 tymi s\u0142owami: \u201eOjcze, je\u015bli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie Moja wola, lecz Twoja niech si\u0119 stanie!\u201d. Wtedy ukaza\u0142 Mu si\u0119 Anio\u0142 z nieba i umacnia\u0142 Go. Pogr\u0105\u017cony w udr\u0119ce jeszcze usilniej si\u0119 modli\u0142, a Jego pot by\u0142 jak g\u0119ste krople krwi, s\u0105cz\u0105ce si\u0119 na ziemi\u0119. Gdy wsta\u0142 od modlitwy i przyszed\u0142 do uczni\u00f3w, zasta\u0142 ich \u015bpi\u0105cych ze smutku. Rzek\u0142 do nich: \u201eCzemu \u015bpicie? Wsta\u0144cie i m\u00f3dlcie si\u0119, aby\u015bcie nie ulegli pokusie\u201d.<\/p>\n
Swoj\u0105 modlitw\u0105 Jezus przygotowywa\u0142 si\u0119 do wielkiego dzie\u0142a odkupienia, za kt\u00f3re mia\u0142 zap\u0142aci\u0107 najwy\u017csz\u0105 cen\u0119, utrat\u0119 \u017cycia przez ukrzy\u017cowanie. Nikt Go do tego nie przymusza\u0142. By\u0142 to Jego dobrowolny wyb\u00f3r z mi\u0142o\u015bci do cz\u0142owieka. W swej modlitwie potwierdzi\u0142 kolejny raz swoje ca\u0142kowite poddanie si\u0119 woli Swojego Niebieskiego Ojca. Swym zawierzeniem Bogu i pe\u0142n\u0105 gotowo\u015bci\u0105 podejmowania Jego nawet najtrudniejszych wyzwa\u0144, da\u0142 nam przyk\u0142ad do na\u015bladowania. \u017bycie bardzo cz\u0119sto nas przera\u017ca i w spos\u00f3b bolesny do\u015bwiadcza, ale nie jest to pow\u00f3d, aby pow\u0105tpiewa\u0107 w dobro\u0107 Boga.<\/p>\n
Tajemnica druga: biczowanie Pana Jezusa<\/p>\n
Ubiczowanie poprzedzone by\u0142o ze strony przyw\u00f3dc\u00f3w duchowych narodu wybranego przewrotnym poszukiwaniem sposob\u00f3w i argument\u00f3w do osi\u0105gni\u0119cia wyroku skazuj\u0105cego. W ich dzia\u0142aniach nie by\u0142o miejsca na prawd\u0119 i sprawiedliwo\u015b\u0107. Towarzyszy\u0142a im \u015blepa nienawi\u015b\u0107. Manipuluj\u0105c lud\u017ami i zdarzeniami, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 k\u0142amstwem, wbrew Prawu Bo\u017cemu i ludzkiej sprawiedliwo\u015bci, doprowadzili do skazania Jezusa. Wyrok ten zapocz\u0105tkowa\u0142 nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 pasmo cierpie\u0144 duchowych i fizycznych zadawanych Zbawicielowi. Biczowanie, to jakby wst\u0119p do gehenny \u015bmierci krzy\u017cowej.<\/p>\n
Jezus ogo\u0142ocony z szat sta\u0142 si\u0119 przedmiotem bezwzgl\u0119dnego wy\u017cycia dla okrutnych \u017co\u0142nierzy. Bito Go tak, by zada\u0107 jak najwi\u0119cej ran i b\u00f3lu, a przy tym nie pozbawi\u0107 \u017cycia. Dla \u017co\u0142nierzy by\u0142o to czym\u015b naturalnym. W swym \u017cyciu zapewne wielokrotnie ocierali si\u0119 o cierpienie i \u015bmier\u0107, kt\u00f3re nie wywiera\u0142y na nich wi\u0119kszego wra\u017cenia. Wszelkie ludzkie odruchy bardzo cz\u0119sto zatapiali w strumieniach alkoholu.<\/p>\n
W wirze codziennego zabiegania sami cz\u0119sto nie wiemy, po kt\u00f3rej jeste\u015bmy stronie. Wydajemy wyroki i chwytamy za bicze w bia\u0142ych r\u0119kawiczkach. Jak\u017ce te\u017c \u0142atwo usprawiedliwiamy si\u0119 nawet z najci\u0119\u017cszych naszych win.<\/p>\n
Tajemnica trzecia: cierniem ukoronowanie Pana Jezusa<\/p>\n
Po ubiczowaniu Jezusa poddano Go publicznemu o\u015bmieszeniu, drwi\u0105c z Jego kr\u00f3lewskiej godno\u015bci. Ani \u017bydzi, ani rzymscy \u017co\u0142nierze nie chcieli uzna\u0107 Chrystusa jako kr\u00f3la. Ich rozumienie kr\u00f3lestwa by\u0142o ca\u0142kowicie odmienne od kr\u00f3lestwa, kt\u00f3re g\u0142osi\u0142 Jezus. \u017bydzi, wyrzekaj\u0105c si\u0119 Jezusa, wyrzekli si\u0119 tak\u017ce Jego kr\u00f3lestwa, o kt\u00f3rym on sam powiedzia\u0142, \u017ce nie jest z tego \u015bwiata.<\/p>\n
Zniewagi rzymskich \u017co\u0142nierzy mia\u0142y na celu wy\u015bmianie osoby Jezusa jako domniemanego kr\u00f3la \u017byd\u00f3w. Odziano Go w \u017co\u0142nierski p\u0142aszcz koloru szkar\u0142atnego i w\u0142o\u017cono Mu na g\u0142ow\u0119 wieniec cierniowy, kt\u00f3ry mia\u0142 symbolizowa\u0107 koron\u0119 kr\u00f3lewska lub wieniec promienisty, jaki nosili ub\u00f3stwieni cezarowie. Korona zosta\u0142a wykonana z akantu, dziko rosn\u0105cego krzewu o du\u017cych, z\u0119batych, zaopatrzonych w kolce li\u015bciach. Chrystusowi podano tak\u017ce trzcin\u0119 do r\u0119ki jako ber\u0142o, by przez parodi\u0119 intronizacji kr\u00f3la \u017cydowskiego i gesty adoracyjne da\u0107 wyraz pogardzie dla Jezusa i religijnych przekona\u0144 ca\u0142ego narodu \u017cydowskiego.<\/p>\n
Zachowanie \u017byd\u00f3w i rzymskich \u017co\u0142nierzy nie odbiega\u0142o zbytnio od zachowa\u0144 wsp\u00f3\u0142czesnych ludzi. R\u00f3wnie\u017c dzisiaj mo\u017cemy zaobserwowa\u0107 liczne objawy niewiary i pogardy dla Chrystusa. \u017bycie bardzo wielu ludzi, tak\u017ce chrze\u015bcijan, w og\u00f3le nie przypomina, aby ich kr\u00f3lem by\u0142 Jezus.<\/p>\n
Kim zatem dla mnie jest Jezus \u2013 Kr\u00f3l \u017bydowski?<\/p>\n
Tajemnica czwarta: droga krzy\u017cowa Pana Jezusa<\/p>\n
Po wyszydzeniu Jezusa, przyodziano Go w Jego w\u0142asne szaty i wyprowadzono na ulice Jerozolimy. W tych dniach miasto by\u0142o zat\u0142oczone, albowiem jak zwykle na \u015bwi\u0119to Paschy przyby\u0142o bardzo wielu pielgrzym\u00f3w. Zapewne wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich nie zdawa\u0142a sobie sprawy z tego, co dzia\u0142o si\u0119 w Jerozolimie. Cho\u0107 sprawa Jezusa wywo\u0142a\u0142a w mie\u015bcie du\u017ce poruszenie, to jednak sami mieszka\u0144cy i przybyli pielgrzymi niewiele mogli si\u0119 dowiedzie\u0107 o zaplanowanych dzia\u0142aniach \u017cydowskich w\u0142adz wzgl\u0119dem Nauczyciela z Nazaretu. Roznosi\u0142y si\u0119 tylko k\u0142amstwa i pom\u00f3wienia, \u015bwiadomie rozpowszechniane przez przyw\u00f3dc\u00f3w duchowych narodu wybranego, kt\u00f3rzy w ten spos\u00f3b chcieli zatuszowa\u0107 swoj\u0105 zbrodni\u0119.<\/p>\n
Drodze krzy\u017cowej Jezusa towarzyszy\u0142 kordon rzymskich \u017co\u0142nierzy, kt\u00f3rzy torowali przed Nim przej\u015bcie w\u0105skimi i zat\u0142oczonymi uliczkami miasta, oddzielaj\u0105c Go od t\u0142umu. D\u017awiganie krzy\u017ca dla Jezusa by\u0142o niezmiernie wyczerpuj\u0105ce i bardzo bolesne. Skatowane i obola\u0142e Jego cia\u0142o nieustannie dostarcza\u0142o Mu nowych cierpie\u0144. Ci\u0119\u017car krzy\u017ca kilkakrotnie zwali\u0142 Go z n\u00f3g. W twarzach mijanych ludzi m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107 przera\u017cenie, nienawi\u015b\u0107, oboj\u0119tno\u015b\u0107, a czasami wsp\u00f3\u0142czucie. W tym wielkim t\u0142umie Jezus dojrza\u0142 tak\u017ce swoj\u0105 Matk\u0119. Ona nigdy Go nie opu\u015bci\u0142a i tak\u017ce w tym momencie by\u0142a blisko, razem z Nim wsp\u00f3\u0142cierpi\u0105c. W Swoim cierpieniu Jezus dozna\u0142 lekkiego ukojenia ze strony \u015bw. Weroniki, kt\u00f3ra otar\u0142a Mu twarz i ze strony Szymona z Cyreny, kt\u00f3ry przymuszony przez \u017co\u0142nierzy, pom\u00f3g\u0142 Mu w d\u017awiganiu krzy\u017ca. Jezus wyczerpany b\u00f3lem, trudem i upa\u0142em dnia, w ogromnych m\u0119czarniach, dotar\u0142 w ko\u0144cu do miejsca stracenia, na Golgot\u0119.<\/p>\n
Tajemnica pi\u0105ta: \u015bmier\u0107 Pana Jezusa na krzy\u017cu<\/p>\n
Na Golgocie ogo\u0142ocono Jezusa z Jego szat. Rozci\u0105gni\u0119to Go na belkach krzy\u017ca i przytwierdzono do niego wielkimi \u017celaznymi gwo\u017adziami. Straszny b\u00f3l przenika\u0142 ca\u0142e Jego cia\u0142o. Gdy zawis\u0142 na drzewie krzy\u017ca, nie zaprzestano zadawa\u0107 Mu cierpie\u0144: \u201eA lud sta\u0142 i patrzy\u0142. Lecz cz\u0142onkowie Wysokiej Rady drwi\u0105co m\u00f3wili: \u201eInnych wybawia\u0142, niech\u017ce teraz siebie wybawi, je\u015bli On jest Mesjaszem, Wybra\u0144cem Bo\u017cym\u201d. Szydzili z Niego i \u017co\u0142nierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, m\u00f3wi\u0105c: \u201eJe\u015bli Ty jeste\u015b kr\u00f3lem \u017cydowskim, wybaw Sam Siebie!\u201d<\/p>\n
Agonia konania nie os\u0142abi\u0142a Chrystusowej wra\u017cliwo\u015bci na potrzeb\u0119 cz\u0142owieka. Nawet z krzy\u017ca potrafi\u0142 okaza\u0107 swoje mi\u0142osierdzie skruszonemu \u0142otrowi i modli\u0107 si\u0119 za tych, kt\u00f3rzy Go ukrzy\u017cowali. W tej bolesnej dla Siebie chwili my\u015bla\u0142 tak\u017ce o swoich uczniach \u2013 rodz\u0105cym si\u0119 Ko\u015bciele, kt\u00f3remu w osobie umi\u0142owanego ucznia da\u0142 Maryj\u0119 za Matk\u0119. Okrutne cierpienia, jakie prze\u017cywa\u0142 na krzy\u017cu, nie os\u0142abi\u0142y Jego mi\u0142o\u015bci. Jego Serce przepe\u0142nione trosk\u0105 o zbawienie pozosta\u0142o wierne cz\u0142owiekowi, jego prawdziwemu dobru.<\/p>\n
Gdy Jezus dope\u0142ni\u0142 Swego dzie\u0142a, rzek\u0142: \u201ePragn\u0119\u201d. Sta\u0142o za\u015b tam naczynie pe\u0142ne octu. Na\u0142o\u017cono wi\u0119c na hizop g\u0105bk\u0119 pe\u0142n\u0105 octu i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztowa\u0142 octu, rzek\u0142: \u201eWykona\u0142o si\u0119!\u201d I sk\u0142oniwszy g\u0142ow\u0119 odda\u0142 ducha\u201d.<\/p>\n
Ks. Krzysztof J\u0119drzejewski MIC<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tajemnica pierwsza: modlitwa Pana Jezusa w ogrodzie oliwnym Po spo\u017cyciu ostatniej wieczerzy Jezus wraz z aposto\u0142ami zgodnie ze swoim zwyczajem uda\u0142 si\u0119 do ogrodu oliwnego na G\u00f3rze Oliwnej. By\u0142o to miejsce zaciszne, poza murami miasta, bardzo dobrze znane aposto\u0142om. Na stoku G\u00f3ry Oliwnej, usytuowanej naprzeciw \u015bwi\u0119tego miasta Jerozolimy, opr\u00f3cz drzew oliwkowych znajdowa\u0142y si\u0119 tam tak\u017ce…<\/p>\n