A skoro \u015bwiat\u0142o to raz w duszy za\u015bwita,
\nniepodobna, gdy si\u0119 dusza z nim zespoli,
\nby gdzie\u015b widokiem innym by\u0142a syta.<\/p>\n
Alighieri Dante<\/p>\n
W czasie publicznej dzia\u0142alno\u015bci Jezusa, gdy roz\u015bwietla\u0142 On mroki ludzkich serc i rozprasza\u0142 ciemno\u015bci \u015bwiata, Maryja pozostawa\u0142a w ukryciu. Pojawi\u0142a si\u0119 znowu w czasie os\u0142oni\u0119tej mrokiem Golgoty. Gdy \u015awiat\u0142o\u015b\u0107 zwyci\u0119\u017cy\u0142a przez zmartwychwstanie i ukaza\u0142a si\u0119 uczniom, Maryja znowu stan\u0119\u0142a milcz\u0105co z boku.<\/p>\n
Gwiazda zaranna jest ulubion\u0105 gwiazd\u0105 \u017cegluj\u0105cych. Kiedy widz\u0105 jej blask, s\u0105 spokojni. Bo nie grozi im niebezpiecze\u0144stwo. G\u0119ste chmury, kt\u00f3re zdo\u0142aj\u0105 zas\u0142oni\u0107 gwiazd\u0119, s\u0105 zwiastunem burzy. Maryja w naszym rejsie \u017cycia jest przewodnikiem i gwarancj\u0105 dop\u0142yni\u0119cia do celu. Blask tej niezwyk\u0142ej gwiazdy zarannej \u2013 Maryi- wiedzie do przystani, gdzie na wieki pali si\u0119 \u015bwiat\u0142o. Jest ni\u0105 Miasto, kt\u00f3remu \u201enie trzeba s\u0142o\u0144ca ni ksi\u0119\u017cyca, by mu \u015bwieci\u0142y, bo chwa\u0142a Boga je o\u015bwietli\u0142a, a jego lamp\u0105 \u2013 Baranek. I w jego \u015bwietle b\u0119d\u0105 chodzi\u0142y narody…\u201d (Ap 21, 23-24).<\/p>\n
O JEDN\u0104 \u0141Z\u0118<\/p>\n
Jutrzenko \u017cycia, Gwiazdo Morza,
\nde profundis wo\u0142amy st\u0105d
\nu kresu wyczerpania –<\/p>\n
Ob\u0142oku Bia\u0142y nad wodami,
\npozw\u00f3l nam upa\u015b\u0107 na kolana
\nnim zst\u0105pi S\u0105d.<\/p>\n
Ob\u0142oku Bia\u0142y nad wodami,
\na tajemnic\u0105 roz\u015bwietlony,
\nzachowaj nas od nocy tej bez \u015bwiat\u0142a i bez granic,
\ngdy\u015bmy niegodni stali si\u0119 promienia Twego,
\nzbaw od z\u0142ego.<\/p>\n
Gdy\u015bmy niegodni stali si\u0119 spojrzenia Twego
\nspraw, by w godzinie nam nieznanej
\nostatnia zawa\u017cy\u0142a \u0142za<\/p>\n
i n\u0119dze nasze, i pod\u0142o\u015bci,
\nstracone lata, ciemne sny,
\nmroki przesz\u0142o\u015bci i przysz\u0142o\u015bci
\nsp\u0142yn\u0119\u0142y blaskiem tamtej \u0142zy.<\/p>\n
By zagubionych i upad\u0142ych
\nta jedna ocali\u0142a \u0142za –
\nGwiazdo M\u0105dro\u015bci,
\nGwiazdo Mi\u0142o\u015bci,
\nGwiazdo Jedynej Prawdy.<\/p>\n
Bogdan Ostrom\u0119cki (1911-1979)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A skoro \u015bwiat\u0142o to raz w duszy za\u015bwita, niepodobna, gdy si\u0119 dusza z nim zespoli, by gdzie\u015b widokiem innym by\u0142a syta. Alighieri Dante W czasie publicznej dzia\u0142alno\u015bci Jezusa, gdy roz\u015bwietla\u0142 On mroki ludzkich serc i rozprasza\u0142 ciemno\u015bci \u015bwiata, Maryja pozostawa\u0142a w ukryciu. Pojawi\u0142a si\u0119 znowu w czasie os\u0142oni\u0119tej mrokiem Golgoty. Gdy \u015awiat\u0142o\u015b\u0107 zwyci\u0119\u017cy\u0142a przez zmartwychwstanie…<\/p>\n