O ile powi\u0119kszycie i polepszycie dusz\u0119 wasz\u0105, o tyle
\npolepszycie prawa wasze i powi\u0119kszycie granice wasze.
\nAdam Mickiewicz<\/p>\n
Wiele l\u0119k\u00f3w wype\u0142nia serca ludzi. Jednym z nich jest strach przed wojn\u0105. Politycy \u015bwiadomi t\u0119sknoty ludzi za pokojem nieustannie m\u00f3wi\u0105 o nim, obiecuj\u0105 go, podejmuj\u0105 dzia\u0142ania, kt\u00f3re zlikwiduj\u0105 zagro\u017cenia jego utraty. W pami\u0119ci jednak wielu ludzi wci\u0105\u017c jeszcze \u017cywe s\u0105 straszliwe, apokaliptyczne obrazy \u2013 wspomnienia tragicznych dni okupacji, zbrodni, poni\u017cenia, wzgardy okazywanej zwyci\u0119\u017conym. Nie wierzymy drugiemu cz\u0142owiekowi. Nie mo\u017cemy uwierzy\u0107 w jego dobro\u0107, mi\u0142o\u015b\u0107. Nie umiemy mu zaufa\u0107, otworzy\u0107 si\u0119 na niego. Nie chcemy spokojnie zasn\u0105\u0107 ze szczeg\u00f3lnym, dzieci\u0119cym zawierzeniem nieznanemu. Pomimo tego, \u017ce tworzymy jedn\u0105 rodzin\u0119 ludzk\u0105 i znamy krucho\u015b\u0107 istnienia ka\u017cdego z nas, ci\u0105gle nie sta\u0107 nas na rozdawanie wok\u00f3\u0142 siebie pokoju. Tak jakby \u0142atwiej by\u0142o \u017cy\u0107 obok siebie z broni\u0105 w r\u0119ku, w zastraszeniu. Ci\u0105gle jeszcze dobro\u0107 i uleg\u0142o\u015b\u0107 uznawane s\u0105 za s\u0142abo\u015b\u0107, a zaufanie i szczero\u015b\u0107 za naiwno\u015b\u0107.<\/p>\n
Pok\u00f3j w \u015bwiecie nie zale\u017cy od decyzji polityk\u00f3w, szef\u00f3w pa\u0144stw, przyw\u00f3dc\u00f3w narod\u00f3w. Zaczyna si\u0119 go budowa\u0107 w najprostszym spotkaniu cz\u0142owieka z cz\u0142owiekiem. Pok\u00f3j buduje si\u0119 przede wszystkim przez usuwanie tego, co oddziela jednych ludzi od drugich. Przebaczenie, kt\u00f3re na nowo otwiera ramiona, odsuwa na bok kamienie niezgody i poszukuje wsp\u00f3lnych rozwi\u0105za\u0144, jest \u017ar\u00f3d\u0142em istotnym pokoju. Dop\u00f3ki b\u0119dzie cz\u0142owiek odpowiada\u0142 na z\u0142o drugiego cz\u0142owieka tym samym, dop\u00f3ty b\u0119dzie pomna\u017ca\u0142 je, kontynuowa\u0142 wojn\u0119, kt\u00f3ra rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 przed wiekami w rodzinie ludzkiej mi\u0119dzy Kainem a Ablem.<\/p>\n
Maryja by\u0142a pe\u0142na pokoju, bo by\u0142a pe\u0142na mi\u0142o\u015bci. Na z\u0142o okrutnego Heroda czy skazuj\u0105cych na \u015bmier\u0107 Jej Syna nie odpowiedzia\u0142a z\u0142em, nie wyrzek\u0142a s\u0142owa \u017calu, buntu czy z\u0142orzeczenia. Z\u0142o nie znalaz\u0142o w Niej pos\u0142uchu.<\/p>\n
Maryja buduje pok\u00f3j i rozdaje go wszystkim, kt\u00f3rzy id\u0105 za Ni\u0105.<\/p>\n
DO MATKI BOSKIEJ<\/p>\n
Maryjo, nieba z\u0142otego Kr\u00f3lowo…
\nPorzu\u0107 krain\u0119 s\u0142o\u0144ca lazurow\u0105
\ni zst\u0105p z b\u0142\u0119kitu promienistych szlak\u00f3w
\nmi\u0119dzy Polak\u00f3w.<\/p>\n
Niech z Tob\u0105 przyjdzie Naj\u015bwi\u0119tsze Pachol\u0119
\nz koron\u0105 jasnych gwiazd na boskim czole,
\nz\u0142otymi pi\u00f3ry l\u015bni\u0105cy Anio\u0142owie,
\nPok\u00f3j i Zdrowie…<\/p>\n
Maciej Kazimierz Sarbiewski (1595-1640)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O ile powi\u0119kszycie i polepszycie dusz\u0119 wasz\u0105, o tyle polepszycie prawa wasze i powi\u0119kszycie granice wasze. Adam Mickiewicz Wiele l\u0119k\u00f3w wype\u0142nia serca ludzi. Jednym z nich jest strach przed wojn\u0105. Politycy \u015bwiadomi t\u0119sknoty ludzi za pokojem nieustannie m\u00f3wi\u0105 o nim, obiecuj\u0105 go, podejmuj\u0105 dzia\u0142ania, kt\u00f3re zlikwiduj\u0105 zagro\u017cenia jego utraty. W pami\u0119ci jednak wielu ludzi wci\u0105\u017c…<\/p>\n