Ewangelista \u015bw. \u0141ukasz opisa\u0142 nam to niepowtarzalne spotkanie dw\u00f3ch wyj\u0105tkowych matek: El\u017cbiety i Maryi (\u0141K !, 39). Z Bo\u017cej \u0142askawo\u015bci ka\u017cda z nich wybrana specjalnie, ale pos\u0142annictwo Maryi i Jej obdarowanie jest jednak szczeg\u00f3lne, bo to Niepokalana Bo\u017ca Rodzicielka.<\/p>\n
El\u017cbieta \u2013 jak zaznacza Ewangelista \u2013 nape\u0142niona Duchem \u015awi\u0119tym<\/i> rozpoznaje w Maryi matk\u0119 oczekiwanego Zbawiciela. A Maryja \u2013 pe\u0142na \u0142aski<\/i> i nosz\u0105ca ju\u017c pod Swoim sercem, pocz\u0119tego za spraw\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego Jezusa, odpowiada na pozdrowienie El\u017cbiety radosnym uwielbieniem Boga. To Maryjne uwielbienie Pana, kt\u00f3ry dokona\u0142 w Niej wielkich rzeczy, zosta\u0142o zapisane w Ewangelii w formie pi\u0119knego hymnu. Ta natchniona \u201ePie\u015b\u0144 Maryi\u201d s\u0142awi wszechmoc i mi\u0142osierdzie Boga, kt\u00f3ry jest wierny w spe\u0142nieniu danych obietnic. Proroczo m\u00f3wi te\u017c Matka Naj\u015bwi\u0119tsza i o tym, \u017ce b\u0142ogos\u0142awi\u0107 J\u0105 b\u0119d\u0105 wszystkie pokolenia <\/i>(por. \u0141k 1, 48).<\/p>\n
Ka\u017cdy z nas pragnie wpisa\u0107 si\u0119 w te szeregi czcicieli Matki Bo\u017cej, kt\u00f3re s\u0105 obecne w Ko\u015bciele od jego pocz\u0105tk\u00f3w, a\u017c po nasz\u0105 tera\u017aniejszo\u015b\u0107. Autentyczna pobo\u017cno\u015b\u0107 maryjna, kt\u00f3ra winna by\u0107 zawsze chrystocentryczna, zawiera te\u017c w sobie pragnienie na\u015bladowania Maryi. Mamy wi\u0119c prze\u017cywa\u0107 tajemnic\u0119 Boga jak Maryja, jak Ona otwiera\u0107 si\u0119 na Ducha \u015awi\u0119tego i jak Ona s\u0142ucha\u0107 i rozwa\u017ca\u0107 s\u0142owo Bo\u017ce. I te\u017c jak Ona zdumiewa\u0107 si\u0119 Bogiem i Jego darami \u2013 co powinno prowadzi\u0107 do uwielbienia i dzi\u0119kczynienia skierowanego ku Temu, kt\u00f3ry jedynie jest \u015awi\u0119ty i Wszechmocny.<\/p>\n
\u015aw. Ambro\u017cy, biskup Mediolanu i doktor Ko\u015bcio\u0142a (zm. 397 r.), patrz\u0105c na Matk\u0119 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 poucza nas: Niech ka\u017cda dusza b\u0119dzie dusz\u0105 Maryi, aby uwielbia\u0142a Pana.<\/i> Patrz\u0105c na nasze odniesienie do Boga, zauwa\u017camy, ze zwykle nuty uwielbienia Boga, s\u0105 ma\u0142o obecne w naszym \u017cyciu chrze\u015bcija\u0144skim. Trzeba postawi\u0107 sobie pytanie: w jaki spos\u00f3b nasza dusza ma wielbi\u0107 Boga?<\/p>\n
Odpowied\u017a mo\u017ce nam przynie\u015b\u0107 pouczenie \u015bw. Bedy Czcigodnego, kap\u0142ana, (zm. 732 r.), kt\u00f3ry zamyka tzw. okres patrystyki \u2013 czyli czas Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a \u2013 a t\u0105 nazw\u0105 okre\u015blamy wielkie postacie chrze\u015bcijan pierwszych wiek\u00f3w, kt\u00f3rych nauka i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 otrzyma\u0142y szczeg\u00f3lne potwierdzenie ze strony hierarchii, kt\u00f3rzy niejako rodzili Ko\u015bci\u00f3\u0142 i st\u0105d ich nazwa: Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n
Wskazuje ten \u015bwi\u0119ty uczony: Uwielbia Pana dusza takiego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zupe\u0142nie oddaje si\u0119 na chwa\u0142\u0119 i s\u0142u\u017cb\u0119 Boga, kt\u00f3ry przestrzeganiem Bo\u017cych przykaza\u0144 okazuje, i\u017c zawsze pami\u0119ta o Jego potrzebie i majestacie.<\/i> Uwielbieniem Boga ma by\u0107 wi\u0119c nasze \u017cycie wed\u0142ug Bo\u017cego prawa, z kt\u00f3rym powinna \u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 nasza modlitwa, bo i taki wyraz ma mie\u0107 to nasze oddanie si\u0119 na s\u0142u\u017cb\u0119 chwa\u0142\u0119 Boga. <\/i>Potrzeba, by w naszej modlitwie, w kt\u00f3rej cz\u0119sto dominuj\u0105 pro\u015bby, wyra\u017aniejsze by\u0142o uwielbienie Boga!<\/p>\n
Modlitwa powinna by\u0107 tak\u0105 chwil\u0105 zatrzymania si\u0119 i refleksji, aby\u015bmy mogli zadziwi\u0107 si\u0119 wielko\u015bci\u0105 i wspania\u0142o\u015bci\u0105 Boga, naszego Stworzyciela i Zbawcy. Widz\u0105c r\u00f3\u017cnorakie dary Jego przedziwnej dobroci i hojno\u015bci, to nasze uwielbienie Boga winno \u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 te\u017c z dzi\u0119kczynieniem. Takie postawy wobec Boga s\u0105 czym\u015b wa\u017cnym w \u017cyciu duchowym, bo one \u015bwiadcz\u0105 o zdrowej wra\u017cliwo\u015bci naszego ducha, o jego szlachetno\u015bci i prawo\u015bci, o kulturze naszego ducha!<\/p>\n
Prawdziwie dzi\u0119kuje ten cz\u0142owiek, kt\u00f3ry widzi dar i dawc\u0119 daru, a wi\u0119c nie kto\u015b, kto jest egocentrycznie zapatrzony tylko w siebie samego. Wdzi\u0119czno\u015b\u0107 niejako poszerza ludzkie serce i przygotowuje na przyj\u0119cie nowych dar\u00f3w, w wi\u0119kszej obfito\u015bci. Tomasz a Kempis, w \u201eNa\u015bladowaniu Chrystusa\u201d zawar\u0142 tak\u0105 rad\u0119: B\u0105d\u017a wdzi\u0119czny za dar najmniejszy, a staniesz si\u0119 godny otrzymywa\u0107 wi\u0119ksze <\/i>(II, 10).<\/p>\n
Spotykamy si\u0119 dzisiaj niekiedy z tzw. postaw\u0105 roszczeniow\u0105 \u2013 tzn. \u017ce wszystko si\u0119 nam nale\u017cy, ale zobaczmy, \u017ce to wszystko, co otrzymujemy, tak naprawd\u0119, jest darem! Charakterystycznym rysem \u015bwi\u0119tych, kt\u00f3rzy m\u00f3wili, \u017ce wszystko jest \u0142ask\u0105, jest postawa wdzi\u0119czno\u015bci.<\/p>\n
Ka\u017cdy z nas ma swoje niepowtarzalne dary i z tego naszego obdarowania, winna wynika\u0107 postawa radosnego dzi\u0119kczynienia, kt\u00f3ra ma by\u0107 czym\u015b charakterystycznym i w naszym \u017cyciu chrze\u015bcija\u0144skim. Tyle otrzymujemy od Boga i od ludzi, a bywa, \u017ce skupiamy si\u0119 tylko na tym, czego nam nie dostaje. A to nie dar\u00f3w Boga nam brakuje, ale bardzo cz\u0119sto nas dla Jego dar\u00f3w brakuje \u2013 tzn. nie chcemy, czy nie potrafimy ich przyjmowa\u0107 i potem w\u0142a\u015bciwie na nie odpowiada\u0107.<\/p>\n
Ojciec \u015bw. Benedykt XVI uczy, ze to wszystko, co przychodzi za sprawa ludzi, b\u0105d\u017a natury, w ostateczno\u015bci pochodzi od Boga… Jaki skarb kryje si\u0119 w ma\u0142ym s\u0142owie dzi\u0119kuj\u0119 (14 X 2007 r.).<\/i><\/p>\n
Nasza codzienno\u015b\u0107 wyra\u017anie nam pokazuje, ze gdy s\u0142ycha\u0107 w niej s\u0142owo \u201edzi\u0119kuj\u0119\u201d wypowiadane wobec Boga, ale te\u017c i wobec ludzi, to wtedy \u017cyje si\u0119 \u0142atwiej. Tworzy si\u0119 zupe\u0142nie inny klimat duchowy, gdy cz\u0142owiek zamiast narzeka\u0107 na niedostatki swoje, czy otoczenia, potrafi jednak, przede wszystkim, dostrzec dobro i tym dobrem si\u0119 uradowa\u0107 \u2013 a za ka\u017cdym prawdziwym dobrem jest sam B\u00f3g \u2013 dawca wszelkiego dobra i Ten, kt\u00f3ry Jeden tylko jest Dobry <\/i>(Mt 19, 17).<\/p>\n
Zobaczmy ile i na r\u00f3\u017cne sposoby Bo\u017cego dobra otrzymujemy w Ko\u015bciele! Dlatego te\u017c tak cz\u0119sto w liturgii Ko\u015bcio\u0142a rozbrzmiewa ton uwielbienia i dzi\u0119kczynienia. Tym szczeg\u00f3lnym dzi\u0119kczynieniem jest Naj\u015bwi\u0119tsza Eucharystia. \u015aw. Jan Pawe\u0142 II w wydanej w Wielki Czwartek, w Roku R\u00f3\u017ca\u0144ca \u015awi\u0119tego (17 IV 2003), encyklice \u201eO Eucharystii w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a\u201d, zwraca nasz\u0105 uwag\u0119 na zwi\u0105zek Maryi z Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem, co tak wyra\u017anie, dot\u0105d, nie by\u0142o akcentowane. Nazywa Ojciec \u015awi\u0119ty Maryj\u0119 niewiast\u0105 Eucharystii. Jest Ni\u0105 Matka Bo\u017ca przez ca\u0142e swoje \u017cycie, w kt\u00f3rym realizowa\u0142a wymiar ofiarny Eucharystii.<\/i> W perspektywie eucharystycznej nale\u017cy \u2013 wed\u0142ug \u015aw. Jana Paw\u0142a II \u2013 odczyta\u0107 ponownie Magnificat.<\/i><\/p>\n
Eucharystia jest bowiem, podobnie jak hymn Maryi, przede wszystkim uwielbieniem i dzi\u0119kczynieniem. Kiedy Maryja wznosi okrzyk: Wielbi dusza moja Pana i raduje si\u0119 duch m\u00f3j w Bogu, Zbawicielu moim, <\/i>nosi ju\u017c w \u0142onie Jezusa. Wielbi Ojca przez Jezusa, lecz wielbi Go tak\u017ce w Jezusie i z Jezusem. To jest w\u0142a\u015bnie prawdziwa postawa eucharystyczna… Eucharystia zosta\u0142a nam dana, a\u017ceby ca\u0142e nasz \u017cycie, podobnie jak \u017cycie Maryi, by\u0142o jednym \u201eMagnificat\u201d (encyklika o Eucharystii, nr 53-58).<\/p>\n
Wpatruj\u0105c si\u0119 w Maryj\u0119 wychwalaj\u0105c\u0105 Boga za Jego dobrodziejstwa i czerpi\u0105c z tego impuls dla naszego uwielbienia Boga, za przyk\u0142adem Matki Naj\u015bwi\u0119tszej, zwr\u00f3\u0107my jeszcze uwag\u0119 na kontekst, w kt\u00f3rym rozbrzmiewa \u201eMagnificat\u201d. Oto Matka Bo\u017ca z po\u015bpiechem uda\u0142a si\u0119 do swojej krewnej El\u017cbiety, aby jej pom\u00f3c (por. \u0141k 1, 39nn).<\/i>Maryja obdarowana \u0142ask\u0105 Bo\u017cego macierzy\u0144stwa nie zamyka si\u0119 w sobie, ale chce dzieli\u0107 si\u0119 rado\u015bci\u0105 z tego wyj\u0105tkowego wybrania z El\u017cbiet\u0105, kt\u00f3ra tak\u017ce do\u015bwiadczy\u0142a Bo\u017cej \u0142askawo\u015bci.<\/p>\n
Najpi\u0119kniejszym podzi\u0119kowaniem za dary Bo\u017ce jest to, \u017ce si\u0119 je daje dalej innym i to dzielenie si\u0119 dobrem b\u0119dzie te\u017c \u017ar\u00f3d\u0142em prawdziwej rado\u015bci, bo wi\u0119cej szcz\u0119\u015bcia jest w dawaniu ani\u017celi w braniu <\/i>(Dz 20, 35).<\/p>\n
Dzisiaj nie tylko duchowni, ale coraz cz\u0119\u015bciej tak\u017ce wierni \u015bwieccy modl\u0105 si\u0119 Liturgi\u0105 godzin. Cz\u0119\u015bci\u0105 tej liturgii jest modlitwa wieczorna Ko\u015bcio\u0142a \u2013 nieszpory; ka\u017cdego dnia modlimy si\u0119 w nich \u201ePie\u015bni\u0105 Maryi\u201d – Magnificat. Wspomniany ju\u017c wcze\u015bniej \u015bw. Beda Czcigodny tak o tym m\u00f3wi:<\/p>\n
Powsta\u0142 w Ko\u015bciele pi\u0119kny i wielce u\u017cyteczny zwyczaj \u015bpiewania przez wszystkich hymnu Maryi ka\u017cdego dnia w wieczornej modlitwie<\/i> chwa\u0142y, aby cz\u0119stym wspomnieniem Wcielenia Pa\u0144skiego umys\u0142y do pobo\u017cno\u015bci zapali\u0107 oraz utwierdzi\u0107 je w cnotach cz\u0119stym rozwa\u017caniem przyk\u0142adu \u017cycia Bo\u017cej Rodzicielki. I bardzo dobrze jest odmawia\u0107 ten hymn wieczorem, albowiem utrudzona ca\u0142ym dniem i poch\u0142oni\u0119ta jego k\u0142opotami dusza potrzebuje wraz z nadchodz\u0105cym czasem spoczynku wewn\u0119trznego skupienia.<\/i><\/p>\n
Niech na\u015bladowanie przez nas Matki Naj\u015bwi\u0119tszej, w Jej radosnym uwielbieniu Boga sprawi, \u017ce ca\u0142e nasze \u017cycie coraz bardziej b\u0119dzie stawa\u0142o si\u0119 pie\u015bni\u0105 ku Bo\u017cej chwale.<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ewangelista \u015bw. \u0141ukasz opisa\u0142 nam to niepowtarzalne spotkanie dw\u00f3ch wyj\u0105tkowych matek: El\u017cbiety i Maryi (\u0141K !, 39). Z Bo\u017cej \u0142askawo\u015bci ka\u017cda z nich wybrana specjalnie, ale pos\u0142annictwo Maryi i Jej obdarowanie jest jednak szczeg\u00f3lne, bo to Niepokalana Bo\u017ca Rodzicielka. El\u017cbieta \u2013 jak zaznacza Ewangelista \u2013 nape\u0142niona Duchem \u015awi\u0119tym rozpoznaje w Maryi matk\u0119 oczekiwanego Zbawiciela. A…<\/p>\n