{"id":13749,"date":"2021-09-14T16:21:39","date_gmt":"2021-09-14T14:21:39","guid":{"rendered":"http:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=13749"},"modified":"2021-09-14T16:21:39","modified_gmt":"2021-09-14T14:21:39","slug":"znak-krzyza-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=13749","title":{"rendered":"Znak krzy\u017ca"},"content":{"rendered":"

\u201eWszystkim, odrodzonym w Chrystusie, znak krzy\u017ca nadaje godno\u015b\u0107 kr\u00f3lewsk\u0105, namaszczenie za\u015b Duchem \u015awi\u0119tym wy\u015bwi\u0119ca na kap\u0142an\u00f3w. Wszyscy zatem chrze\u015bcijanie pe\u0142ni Ducha i m\u0105dro\u015bci powinni mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce przys\u0142uguje im, z wyj\u0105tkiem szczeg\u00f3lnego zadania naszej pos\u0142ugi, godno\u015b\u0107 kr\u00f3lewska oraz udzia\u0142 w urz\u0119dzie kap\u0142a\u0144skim\u201d <\/b><\/span><\/span><\/span>\u2013 <\/span><\/span>\u015bw. Leon Wielki<\/span><\/span>.<\/span><\/span><\/p>\n

Najbardziej charakterystycznym gestem wykonywanym przez chrze\u015bcijan r\u0119koma jest znak krzy\u017ca. Przypomina on dzie\u0142o zbawienia dokonane przez Chrystusa na krzy\u017cu. Dla chrze\u015bcijan jest symbolem wiary i \u017ar\u00f3d\u0142em \u0142ask. Wielkie znaczenie tego znaku sprawi\u0142o, \u017ce wszed\u0142 na sta\u0142e w codzienne \u017cycie chrze\u015bcijan oraz do celebracji liturgicznych. Od najdawniejszych czas\u00f3w wyznawcy Chrystusa kre\u015blili znak krzy\u017ca na osobach, przedmiotach i na sobie samym. Ten znak towarzyszy\u0142 im od chwili powstania ze snu do momentu udania si\u0119 na spoczynek. \u017byj\u0105cy na prze\u0142omie II i III wieku Tertulian pisa\u0142, \u017ce chrze\u015bcijanie czyni\u0105 ten znak ci\u0105gle \u2013 przy wchodzeniu i wychodzeniu z domu, przy nak\u0142adaniu ubrania i obuwia, przy myciu, przy zapalaniu \u015bwiat\u0142a, przy p\u00f3j\u015bciu na spoczynek, przy siedzeniu i przy ka\u017cdej innej czynno\u015bci. Widziano w tym znaku obron\u0119 przed z\u0142ymi duchami, pomoc w pokusach, umacnianie wiary i publiczne jej wyznawanie.<\/span><\/p>\n

Najstarsza wzmianka o kre\u015bleniu znaku krzy\u017ca w liturgii pochodzi z II wieku. Akta Piotra<\/i> wspominaj\u0105 znak krzy\u017ca w zwi\u0105zku z udzielaniem Eucharystii. Od IV wieku znak ten wszed\u0142 na sta\u0142e do liturgii chrze\u015bcija\u0144skiej. Stosowano go przy chrzcie, we Mszy \u015awi\u0119tej oraz przy \u015bwi\u0119ceniach kap\u0142a\u0144skich. Pierwotnie czyniono ma\u0142y znak krzy\u017ca jednym palcem na czole. Znacznie p\u00f3\u017aniej, bo w VIII wieku, do\u0142\u0105czono do tego ma\u0142y znak krzy\u017ca na kre\u015blony na na ustach, a w X wieku znak krzy\u017ca kre\u015blony na sercu. Wielki znak krzy\u017ca czyniony praw\u0105 r\u0119k\u0105 od czo\u0142a do serca oraz od lewego do prawego ramienia wszed\u0142 do liturgii w XI wieku.<\/span><\/p>\n

Znak krzy\u017ca otwiera i zamyka wszystkie czynno\u015bci liturgiczne, nabo\u017ce\u0144stwa oraz modlitwy, tak wsp\u00f3lne, jak i prywatne. Po raz pierwszy liturgiczny znak krzy\u017ca uczynili za nas rodzice w sakramencie chrztu \u015bwi\u0119tego. W celebracji Mszy \u015awi\u0119tej znak ten wykonywany jest wiele razy. Najpierw \u201e\u017cegnamy si\u0119\u201d wchodz\u0105c do ko\u015bcio\u0142a. Nast\u0119pnie wraz z kap\u0142anem czynimy wielki znak na rozpocz\u0119cie celebracji Mszy \u015awi\u0119tej. Potem kre\u015blimy ma\u0142e znaki krzy\u017ca na czole, ustach i sercu przed Ewangeli\u0105.<\/span><\/p>\n

W Modlitwie eucharystycznej <\/i>kap\u0142an sam wykonuje znak krzy\u017ca nad chlebem i winem w czasie tak zwanej epiklezy, prosz\u0105c jednocze\u015bnie, aby Duch \u015awi\u0119ty przemieni\u0142 te dary w Cia\u0142o o Krew Chrystusa. Znak krzy\u017ca czynimy tak\u017ce w czasie ko\u0144cowego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. Natomiast nie nale\u017cy wykonywa\u0107 tego znaku w czasie ukazywania Cia\u0142a i Krwi Pana Jezusa, po przyj\u0119ciu Komunii \u015awi\u0119tej oraz przechodz\u0105c obok o\u0142tarza.<\/span><\/p>\n

Na pocz\u0105tku Mszy \u015awi\u0119tej i ka\u017cdej innej celebracji liturgicznej wszyscy zgromadzeni, a wi\u0119c kap\u0142an, pos\u0142uguj\u0105cy ministranci i wierni, w postawie stoj\u0105cej czyni\u0105 znak krzy\u017ca. Kap\u0142an przewodnicz\u0105cy zgromadzeniu liturgicznemu, wypowiada g\u0142o\u015bno formu\u0142\u0119: \u201eW imi\u0119 Ojca i Syna, i Ducha \u015awi\u0119tego\u201d, a wszyscy zebrani odpowiadaj\u0105: Amen. Przez znak krzy\u017ca czyniony na pocz\u0105tku liturgii Chrystus przedstawia si\u0119 zaproszonej przez siebie wsp\u00f3lnocie Ko\u015bcio\u0142a.<\/span><\/p>\n

Sformu\u0142owanie \u201eczyni\u0107 znak krzy\u017ca\u201d w staro\u017cytnym Ko\u015bciele by\u0142o wyra\u017ceniem s\u0142u\u017c\u0105cym do kre\u015blenia chrztu. Rzeczywi\u015bcie, w sakramencie chrztu cz\u0142owiek zostaje zanurzony w \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie Jezusa. Razem z Nim umiera do grzechu i powstaje do nowego \u017cycia. Ka\u017cdy czyniony przez nas znak krzy\u017ca nawi\u0105zuje do wydarzenia chrztu, a w\u0142a\u015bciwie do tej rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 wtedy naszym udzia\u0142em. Oczyszczeni z grzechu, wyzwoleni z niewoli z\u0142a, nape\u0142nieni Duchem \u015awi\u0119tym, zrodzeni do nowego \u017cycia jako dzieci Bo\u017ce, jako jedna wielka rodzina gromadzimy si\u0119 na liturgii, by jeszcze raz t\u0119 rzeczywisto\u015b\u0107 prze\u017cywa\u0107, by j\u0105 odnawia\u0107 i w ten spos\u00f3b si\u0119 umacnia\u0107. Warto wi\u0119c pami\u0119ta\u0107, \u017ce ilekro\u0107 czynimy znak krzy\u017ca, czy to w ko\u015bciele, na ulicy, czy w domu, przywo\u0142ujemy tajemnic\u0119 naszego chrztu, odnawiamy j\u0105 i czynimy aktualn\u0105.<\/span><\/p>\n

Wykonywany znak krzy\u017ca przypomina, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em naszego zbawienia jest \u015bmier\u0107 Jezusa na krzy\u017cu. W Jego krzy\u017cu znajduje si\u0119 nasze \u017cycie. Poza tym jest to znak Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci i Bo\u017cej troski o cz\u0142owieka. Na krzy\u017cu B\u00f3g w Jezusie Chrystusie objawi\u0142 samego siebie i niesko\u0144czone granice swojej mi\u0142o\u015bci. W Eucharystii ten sam B\u00f3g zaprasza wszystkich zebranych, aby jeszcze raz do\u015bwiadczyli mocy p\u0142yn\u0105cej z krzy\u017ca, aby zanurzyli si\u0119 w t\u0119 tajemnic\u0119 mi\u0142o\u015bci Boga do cz\u0142owieka, bo tutaj uobecniaj\u0105 si\u0119 pod os\u0142on\u0105 znak\u00f3w \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie Jezusa.<\/span><\/p>\n

Msza \u015awi\u0119ta i ka\u017cda inna celebracja liturgiczna \u201eodprawia si\u0119\u201d w imi\u0119 Ojca i Syna, i Ducha \u015awi\u0119tego. Wykonywa\u0107 co\u015b w czyim\u015b imieniu oznacza przywo\u0142a\u0107 te osoby, dzia\u0142a\u0107 ich moc\u0105. A zatem ju\u017c od pocz\u0105tku liturgii u\u015bwiadamiamy sobie Bo\u017ce dzia\u0142anie i Jego obecno\u015b\u0107. To On zaprosi\u0142 i zgromadzi\u0142 w ko\u015bciele, to On przygotowa\u0142 dla ka\u017cdego wspania\u0142\u0105 uczt\u0119. Liturgia jest dzie\u0142em ca\u0142ej Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej. Czyni\u0105c znak krzy\u017ca i wypowiadaj\u0105c poszczeg\u00f3lne imiona Boskie dotykamy r\u0119k\u0105 czo\u0142a, serca i ramion. To tak, jakby\u015bmy chcieli prosi\u0107 Ojca o dar poznania Jego tajemnicy i o to, by o\u015bwieci\u0142 nasz umys\u0142 oraz uzdolni\u0142 go do przyj\u0119cia prawd objawionych. Nast\u0119pnie prosimy Syna, aby rozgrza\u0142 i przenikn\u0105\u0142 nasze serce, by je oczy\u015bci\u0142 i tam przygotowa\u0142 mieszkanie dla siebie. I w ko\u0144cu prosimy Ducha \u015awi\u0119tego, aby da\u0142 nam moc do codziennego \u015bwiadczenia, \u017ce jeste\u015bmy uczniami Jezusa, Jego \u015bwiadkami. Prosimy Go, by nasza codzienno\u015b\u0107, a wi\u0119c praca, nauka, zabawa, odpoczynek, zawsze by\u0142y przenikni\u0119te obecno\u015bci\u0105 Boga. Zwracamy si\u0119 z tym do Ducha \u015awi\u0119tego, poniewa\u017c to przestrzenie Jego dzia\u0142ania. Przywo\u0142uj\u0105c imi\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego, dotykamy naszych ramion, gdy\u017c wyra\u017caj\u0105 one nasz\u0105 zdolno\u015b\u0107 do dzia\u0142ania i do pracy.<\/span><\/p>\n

Nale\u017cy tak\u017ce pami\u0119ta\u0107, \u017ce czyniony na pocz\u0105tku liturgii znak krzy\u017ca jest znakiem rozpoznawczym, czyli nasz\u0105 wizyt\u00f3wk\u0105 i biletem umo\u017cliwiaj\u0105cym uczestnictwo w niej. Czyni\u0105c znak krzy\u017ca wyznajemy, \u017ce jeste\u015bmy chrze\u015bcijanami i przyznajemy si\u0119 do Jezusa. Wyznajemy, \u017ce On jest Panem naszego \u017cycia, a my wierzymy w Jego obecno\u015b\u0107 w liturgii. St\u0105d chyba jest czym\u015b bardzo wa\u017cnym, aby ten znak czyni\u0107 z godno\u015bci\u0105 i przede wszystkim starannie. Nie jest znakiem krzy\u017ca jakie\u015b nieokre\u015blone poklepanie si\u0119 po piersiach, czy po brzuchu, jak to cz\u0119sto mo\u017cna zaobserwowa\u0107 w naszych ko\u015bcio\u0142ach. Liturgiczny znak krzy\u017ca, kryj\u0105cy w sobie wielkie zbawcze rzeczywisto\u015bci, czyni si\u0119 praw\u0105 r\u0119k\u0105, dotykaj\u0105c czo\u0142a, potem serca i w ko\u0144cu lewego, a potem prawego ramienia. Ruchowi r\u0119ki towarzyszy przywo\u0142ywanie poszczeg\u00f3lnych os\u00f3b Boskich: Ojca, Syna i Ducha \u015awi\u0119tego.<\/span><\/p>\n

Zob. Tomasz Kwiecie\u0144 OP, Pochwa\u0142a cia\u0142a. Liturgia i cz\u0142owiecze\u0144stwo<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201eWszystkim, odrodzonym w Chrystusie, znak krzy\u017ca nadaje godno\u015b\u0107 kr\u00f3lewsk\u0105, namaszczenie za\u015b Duchem \u015awi\u0119tym wy\u015bwi\u0119ca na kap\u0142an\u00f3w. Wszyscy zatem chrze\u015bcijanie pe\u0142ni Ducha i m\u0105dro\u015bci powinni mie\u0107 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce przys\u0142uguje im, z wyj\u0105tkiem szczeg\u00f3lnego zadania naszej pos\u0142ugi, godno\u015b\u0107 kr\u00f3lewska oraz udzia\u0142 w urz\u0119dzie kap\u0142a\u0144skim\u201d \u2013 \u015bw. Leon Wielki. Najbardziej charakterystycznym gestem wykonywanym przez chrze\u015bcijan r\u0119koma jest znak…<\/p>\n

\n Czytaj dalej<\/a>\n <\/p>","protected":false},"author":68,"featured_media":13750,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-13749","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-glowna"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13749","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/68"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13749"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13749\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13751,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13749\/revisions\/13751"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/13750"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13749"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13749"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13749"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}