\n
Ujrza\u0142 cz\u0142owieka imieniem Mateusz, siedz\u0105cego w komorze celnej.<\/i><\/p>\n
Mateusz, urz\u0119dnik celny, wcale nie my\u015bla\u0142 o Kr\u00f3lestwie Bo\u017cym. Pozostawa\u0142 na s\u0142u\u017cbie \u015bwiatu i by\u0142o mu z tym dobrze. Kiedy Jezus przeszed\u0142 ko\u0142o niego, nie podni\u00f3s\u0142 si\u0119, nie obdarzy\u0142 najmniejszym zainteresowaniem proroka, o kt\u00f3rym wszyscy m\u00f3wili. Natomiast to w\u0142a\u015bnie przy nim przystan\u0105\u0142 Jezus i wezwa\u0142 go, aby sta\u0142 si\u0119 Jego uczniem. I to w\u0142a\u015bnie ten ucze\u0144 napisa\u0142 p\u00f3\u017aniej Ewangeli\u0119 z pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce nie ma w tym \u017cadnej jego zas\u0142ugi. \u0141aska Bo\u017ca pragn\u0119\u0142a pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 nim, aby g\u0142osi\u0107 prawd\u0119 o Chrystusie.<\/p>\n
\u015awi\u0119ta Brygida prze\u017cywa\u0142a w wyobra\u017ani sceny z Ewangelii. W swoich \u201eObjawieniach\u201d przedstawia \u015bw. Mateusza, kt\u00f3ry m\u00f3wi o swoim powo\u0142aniu: \u201eW tamtej chwili odczu\u0142em silne pragnienie, by nie oszukiwa\u0107 ju\u017c wi\u0119cej nikogo i stara\u0142em si\u0119 jak gdyby wyzwoli\u0107 z mojego zawodu, aby ca\u0142ym sercem s\u0142u\u017cy\u0107 Panu. Kiedy Jezus wypowiedzia\u0142 s\u0142owo, kt\u00f3re mnie wezwa\u0142o, poczu\u0142em pal\u0105cy ogie\u0144 w \u015brodku. Jego mowa by\u0142a tak pi\u0119kna, \u017ce nie my\u015bla\u0142em ju\u017c o bogactwie, wyda\u0142o mi si\u0119 ono s\u0142om\u0105. Wzruszy\u0142em si\u0119 a\u017c do \u0142ez, ale jednocze\u015bnie odczuwa\u0142em rado\u015b\u0107, \u017ce B\u00f3g zechcia\u0142 powo\u0142a\u0107 mnie i obdarzy\u0107 \u0142ask\u0105 takiego grzesznika, jak ja. Poszed\u0142em wi\u0119c z Panem i wszystkie Jego s\u0142owa przenika\u0142y do mojego serca; rozkoszowa\u0142em si\u0119 nimi, jak najs\u0142odszym pokarmem\u201d. Ten fragment literacki pokazuje to, co m\u00f3wi Orygenes o s\u0142owach Jezusa: s\u0105 Boskie, a zatem posiadaj\u0105 moc i si\u0142\u0119 przemieniania tego, kto je przyjmuje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ujrza\u0142 cz\u0142owieka imieniem Mateusz, siedz\u0105cego w komorze celnej. Mateusz, urz\u0119dnik celny, wcale nie my\u015bla\u0142 o Kr\u00f3lestwie Bo\u017cym. Pozostawa\u0142 na s\u0142u\u017cbie \u015bwiatu i by\u0142o mu z tym dobrze. Kiedy Jezus przeszed\u0142 ko\u0142o niego, nie podni\u00f3s\u0142 si\u0119, nie obdarzy\u0142 najmniejszym zainteresowaniem proroka, o kt\u00f3rym wszyscy m\u00f3wili. Natomiast to w\u0142a\u015bnie przy nim przystan\u0105\u0142 Jezus i wezwa\u0142 go, aby…<\/p>\n