{"id":13958,"date":"2021-10-07T19:21:31","date_gmt":"2021-10-07T17:21:31","guid":{"rendered":"http:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=13958"},"modified":"2021-10-07T19:26:56","modified_gmt":"2021-10-07T17:26:56","slug":"rozwazania-rozancowe","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=13958","title":{"rendered":"Rozwa\u017cania r\u00f3\u017ca\u0144cowe"},"content":{"rendered":"

Tajemnice radosne<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Codzienno\u015b\u0107
\n<\/em><\/b><\/span><\/span><\/span>Tajemnice radosne przedstawiaj\u0105 czas od pocz\u0119cia Jezusa Chrystusa do Jego chrztu w Jordanie. Bardzo ma\u0142o wiemy, o tym co si\u0119 wydarzy\u0142o w tym okresie, mimo \u017ce stanowi on wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u017cycia naszego Pana. Jest to czas przebywania w ukryciu, czas codzienno\u015bci, czas zwyk\u0142ego \u017cycia. Nieliczne wydarzenia, o kt\u00f3rych informuje nas Pismo \u015awi\u0119te, mog\u0105 by\u0107 wskazaniem dla naszego prze\u017cywania codzienno\u015bci.<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

1. Zwiastowanie<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W codzienno\u015b\u0107 Maryi bardzo mocno wkracza B\u00f3g. Ta interwencja Boga zaburzy zaplanowane ju\u017c \u017cycie dziewicy z Nazaretu: przysz\u0142e ma\u0142\u017ce\u0144stwo z J\u00f3zefem stanie pod znakiem zapytania, poniewa\u017c ma pocz\u0105\u0107 za spraw\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego i mo\u017ce zosta\u0107 oskar\u017cona o cudzo\u0142\u00f3stwo i wygnana ze swojej wsp\u00f3lnoty, b\u0105d\u017a ukamienowana. Maryja mog\u0142a si\u0119 obawia\u0107 takiego toku wydarze\u0144. Mimo to wypowiada swoje \u201etak\u201d (<\/span><\/span><\/span>fiat<\/em><\/span><\/span><\/span>). Ona uwierzy\u0142a do ko\u0144ca w prawdziwo\u015b\u0107 s\u0142\u00f3w: \u201emoc Najwy\u017cszego os\u0142oni ci\u0119\u201d (\u0141k 1,35). B\u00f3g wkracza czasem w nasz\u0105 uporz\u0105dkowan\u0105 codzienno\u015b\u0107 i czeka na nasze zaufanie i pos\u0142usze\u0144stwo.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

2. Nawiedzenie \u015bw. El\u017cbiety<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Macierzy\u0144stwo, b\u0119d\u0105cej w podesz\u0142ym wieku El\u017cbiety, jest znakiem, jaki pozostawi\u0142 Maryi anio\u0142 na potwierdzenie swojego przes\u0142ania. Tradycja m\u00f3wi, \u017ce Maryja posz\u0142a, aby pomaga\u0107 El\u017cbiecie i prze\u017cywa\u0107 z ni\u0105 razem rado\u015b\u0107 z pocz\u0119cia Jana Chrzciciela. Nie ma jednak nic z\u0142ego w stwierdzeniu, \u017ce wizyta ta mia\u0142a by\u0107 tak\u017ce potwierdzeniem dla Maryi tego, co us\u0142ysza\u0142a od Archanio\u0142a Gabriela. Matka Bo\u017ca otrzymuje jeszcze wi\u0119kszy znak ni\u017c ten, jakim by\u0142 sam stan b\u0142ogos\u0142awiony El\u017cbiety: jej krewna, pod natchnieniem Ducha \u015awi\u0119tego, sama potwierdza przes\u0142anie anio\u0142a. Trzeba, aby\u015bmy tak\u017ce my, w naszej codzienno\u015bci, mieli otwarte oczy na Boga, kt\u00f3ry przemawia przez wydarzenia i przez drugiego cz\u0142owieka.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

3. Narodzenie Pana Jezusa<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Cz\u0119sto kojarzymy nasze zbawienie wy\u0142\u0105cznie z m\u0119k\u0105, \u015bmierci\u0105 i zmartwychwstaniem Pana Jezusa. Te wydarzenia stanowi\u0142y rzeczywi\u015bcie punkt kulminacyjny wybawienia cz\u0142owieka, ale by\u0142o ono dzie\u0142em ca\u0142ego \u017cycia Jezusa. Ca\u0142e \u017cycie Mesjasza by\u0142o naszym zbawieniem, poniewa\u017c kiedy Syn Bo\u017cy sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem w Jezusie Chrystusie, to nie przesta\u0142 jednocze\u015bnie by\u0107 Bogiem. Ka\u017cdy wi\u0119c czyn Jezusa-cz\u0142owieka, by\u0142 wi\u0119c czynem samego Boga. A B\u00f3g mo\u017ce czyni\u0107 tylko rzeczy \u015bwi\u0119te. W ten spos\u00f3b najprostsze czynno\u015bci naszej codzienno\u015bci zosta\u0142y u\u015bwi\u0119cone. Jest jeden warunek, musz\u0105 by\u0107 wykonywane w \u0142\u0105czno\u015bci z Chrystusem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

4. Ofiarowanie Jezusa w \u015bwi\u0105tyni<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Maryja i J\u00f3zef przynosz\u0105 Jezusa do \u015bwi\u0105tyni, aby Go przestawi\u0107 Panu, poniewa\u017c \u201etak […] jest napisane w Prawie Pa\u0144skim\u201d (\u0141k 2,23). Tak\u017ce \u201ezgodnie z przepisem Prawa Pa\u0144skiego\u201d (\u0141k 2,24) sk\u0142adaj\u0105 ofiar\u0119: par\u0119 synogarlic lub dwa m\u0142ode go\u0142\u0119bie. \u015awi\u0119ta Rodzina, mimo swojego wybrania, nie przestaje przestrzega\u0107 przykaza\u0144 Prawa. Pozostaj\u0105 one ci\u0105gle drogowskazem w drodze do Pana Boga. Dobrym obrazem roli, jak\u0105 pe\u0142ni\u0105 przykazania, s\u0105 barierki na w\u0105skiej g\u00f3rskiej drodze, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 si\u0119 na niej swobodnie porusza\u0107, ale chroni\u0105 przed spadni\u0119ciem w przepa\u015b\u0107. Tak\u017ce w naszej codzienno\u015bci, rola przykaza\u0144 Bo\u017cych pozostaje nieocenion\u0105 pomoc\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

5. Odnalezienie Jezusa w \u015bwi\u0105tyni<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wydarzenie zwi\u0105zane z pobytem dwunastoletniego Jezusa w \u015bwi\u0105tyni jest jedynym, kt\u00f3re Ewangelia przytacza z jego m\u0142odo\u015bci. Rzuca nam ono \u015bwiat\u0142o na ca\u0142o\u015b\u0107 Jego procesu wzrastania. On ju\u017c jako dziecko jest \u015bwiadomy swego synostwa Bo\u017cego. Ten proces, kt\u00f3ry nieustannie si\u0119 pog\u0142\u0119bia, dokonuje si\u0119 w Nim dzi\u0119ki wzrostowi wewn\u0119trznego \u015bwiat\u0142a \u0142aski. Jezus bez konieczno\u015bci pomocy z zewn\u0105trz ma \u015bwiadomo\u015b\u0107 swej wyj\u0105tkowej relacji do Boga Izraela i misji do wype\u0142nienia. To w \u017caden spos\u00f3b nie umniejsza roli Maryi i J\u00f3zefa. Oni wprowadzaj\u0105 Go w historie i wiar\u0119 narodu wybranego. W domu i w synagodze uczy si\u0119 modlitwy do Boga. I to w\u0142a\u015bnie na niej do\u015bwiadcza tego, co stanowi ca\u0142\u0105 tre\u015b\u0107 Jego \u017cycia, a mianowicie uwielbienia Boga poprzez pe\u0142nienie Jego woli w ka\u017cdych okoliczno\u015bciach. Charakter pe\u0142nienia woli swego Ojca, w tym okresie, dobrze opisuje ko\u0144cowy fragment: \u201ePotem poszed\u0142 z nimi i wr\u00f3ci\u0142 do Nazaretu; i by\u0142 im poddany\u201d (\u0141k 2,51). M\u00f3dlmy si\u0119 za rodziny, kt\u00f3re stanowi\u0105 niezast\u0105piony etap w drodze do g\u0142\u0119bokiej relacji z Bogiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tajemnice \u015bwiat\u0142a<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Kr\u00f3lestwo Bo\u017ce<\/em><\/b><\/span><\/span><\/span>
\n<\/span><\/span><\/span>W przeciwie\u0144stwie do czasu ukrytego, czasu dzieci\u0144stwa, chrzest Jezusa w Jordanie rozpoczyna w \u017cyciu Jezusa okres g\u0142oszenia wszystkim Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego \u2013 czyli przebywania Boga z lud\u017ami. Sceny z dzia\u0142alno\u015bci Jezusa wybrane przez Jana Paw\u0142a II na tajemnice r\u00f3\u017ca\u0144cowe, mog\u0105 nam pom\u00f3c w spotkaniu Boga w naszym \u017cyciu, w prze\u017cywaniu kr\u00f3lestwa Bo\u017cego.<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>1. Chrzest Jezusa Chrystusa w Jordanie<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Chrzest Jezusa w Jordanie to jeden z moment\u00f3w w \u017cyciu Jezusa, kiedy objawia si\u0119 on jako Syn Bo\u017cy. Nad wychodz\u0105cym z Jordanu Zbawicielem pojawia si\u0119 Duch \u015awi\u0119ty oraz s\u0142ycha\u0107 s\u0142owa Ojca: \u201eTy\u015b jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany, w Tobie mam upodobanie\u201d (Mk 1,11). My, jako \u201edzieci Bo\u017ce\u201d, mo\u017cemy odnosi\u0107 te s\u0142owa Boga Ojca tak\u017ce do siebie. Ks. Krzysztof Grzywocz opowiada\u0142, \u017ce kiedy wchodzi\u0142 do ko\u015bcio\u0142a i zanurza\u0142 r\u0119k\u0119 w wodzie \u015bwi\u0119conej, to przypomina\u0142 sobie w\u0142a\u015bnie ten fragment Ewangelii: \u201eTy\u015b jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany\u201d. Nie ma wi\u0119kszego potwierdzenia w\u0142asnej warto\u015bci i godno\u015bci jako cz\u0142owieka ni\u017c to otrzymane z ust Boga.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>2. Cud w Kanie Galilejskiej<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ewangelia o weselu w Kanie Galilejskiej to fragment, kt\u00f3ry ukazuje nam tajemnic\u0119 i pot\u0119g\u0119 wstawiennictwa Maryi. Na weselu w Kanie nikt Maryi nie prosi\u0142 o pomoc. Matka Bo\u017ca sama z siebie zauwa\u017cy\u0142a problem nowo\u017ce\u0144c\u00f3w i sama zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do swojego Syna. Jezus jej odm\u00f3wi\u0142. Powiedzia\u0142 kr\u00f3tko, \u017ce nie nadesz\u0142a jeszcze Jego godzina. Maryja odpowiedzia\u0142a tak jak zawsze, czyli z pokor\u0105 \u2013 zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do s\u0142ug: \u201eZr\u00f3bcie wszystko, cokolwiek wam powie\u201d. \u201eWszystko\u201d czyli, je\u017celi wam powie: \u201ewr\u00f3\u0107cie do swoich zaj\u0119\u0107\u201d, to widocznie tak jest lepiej. Jezus jednak ostatecznie nie odm\u00f3wi\u0142 swojej Matce. Pom\u00f3g\u0142 nowo\u017ce\u0144com, kt\u00f3rzy znale\u017ali si\u0119 w k\u0142opocie. Z podobn\u0105 trosk\u0105 i wra\u017cliwo\u015bci\u0105 Maryja patrzy na nasze \u017cycie. Nie wiemy, ile razy za nami si\u0119 ju\u017c wstawi\u0142a. Tym bardziej z ufno\u015bci\u0105 si\u0119 Jej powierzajmy.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>3. G\u0142oszenie kr\u00f3lestwa Bo\u017cego i wzywanie do nawr\u00f3cenia<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tajemnica ta opr\u00f3cz g\u0142oszenia kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, czyli przypominania, \u017ce B\u00f3g jest z nami szczeg\u00f3lnie blisko, m\u00f3wi te\u017c o konieczno\u015bci nawr\u00f3cenia. To prawda, \u017ce B\u00f3g jest wierny swojemu stworzeniu, \u017ce nie zapomnia\u0142 te\u017c o swoim Przymierzu, ale potrzeba odpowiedzi z naszej strony. Ewangelia wielokrotnie na to wskazuje: Jezus sam uda\u0142 si\u0119 do Jerycha i przechodzi\u0142 obok niewidomego Bartymeusza, ale to on musia\u0142 krzykn\u0105\u0107: \u201eJezusie, Synu Dawida, ulituj si\u0119 nade mn\u0105\u201d (Mk 10,47). Zbawiciel wyszed\u0142 mu naprzeciw, ale czeka\u0142 na jego odpowied\u017a. Podobnie przy rozmno\u017ceniu chleba, Jezus wiedzia\u0142, co mia\u0142 czyni\u0107 (por. J 6,6b), ale mimo to spyta\u0142 Filipa o to, jak nakarmi\u0107 t\u0142umy. Przyj\u0105\u0142 tak\u017ce pi\u0119\u0107 chle-b\u00f3w j\u0119czmiennych i dwie ryby od ch\u0142opca i to one sta\u0142y si\u0119 materi\u0105 do dokonania cudu. B\u00f3g, kt\u00f3ry jest zawsze blisko, b\u0119dzie nas czasem wystawia\u0142 na pr\u00f3b\u0119 i \u017c\u0105da\u0142 odpowiedzi z naszej strony.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>4. Przemienienie na g\u00f3rze Tabor<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W \u015bwi\u0119to Przemienienia, jako pierwsze czytanie, Ko\u015bci\u00f3\u0142 daje fragment z proroka Daniela: \u201ePatrzy\u0142em, a\u017c postawiono trony, a Przedwieczny zaj\u0105\u0142 miejsce. Szata Jego by\u0142a bia\u0142a jak \u015bnieg, a w\u0142osy Jego g\u0142owy jakby z czystej we\u0142ny. Tron Jego by\u0142 z ognistych p\u0142omieni, jego ko\u0142a \u2013 p\u0142on\u0105cy ogie\u0144. […] Tysi\u0105c tysi\u0119cy s\u0142u\u017cy\u0142o Mu, a dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy po dziesi\u0119\u0107 tysi\u0119cy sta\u0142o przed Nim\u201d (Dn 7,9-10). T\u0119 chwa\u0142\u0119 i pot\u0119g\u0119 B\u00f3g powierzy\u0142 Synowi Cz\u0142owieczemu. St\u0105d podobie\u0144stwo w opisie Jezusa na g\u00f3rze Tabor: mia\u0142 szaty jakby z czystej we\u0142ny i ukaza\u0142 si\u0119 w chwale, tak \u017ce uczniowie nie wiedzieli, co m\u00f3wi\u0107, tak byli przestraszeni (por. Mk 9,6).<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

W Starym Testamencie ludzie bali si\u0119 zobaczy\u0107 Boga, poniewa\u017c kto\u015b, kto widzia\u0142 Boga, musia\u0142 umrze\u0107. Uczniowie patrzyli na co dzie\u0144 w oblicze Boga-Cz\u0142owieka. Mogli nie zdawa\u0107 sobie sprawy, \u017ce stoj\u0105 przed Obliczem Najwy\u017cszego. Tak\u017ce my, kt\u00f3rzy dotykamy najwi\u0119kszych tajemnic Boga, zw\u0142aszcza w Eucharystii, mo\u017cemy czasem zapomina\u0107, \u017ce znajdujemy si\u0119 przed Majestatem Najwy\u017cszego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>5. Ustanowienie Eucharystii<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ka\u017cdy sakrament jest znakiem sprawiaj\u0105cym \u0142ask\u0119, czyli dzia\u0142aniem Boga w naszym \u017cyciu, uobecnieniem kr\u00f3lestwa Bo\u017cego. Wed\u0142ug wiary katolickiej, aby sakrament \u201ezadzia\u0142a\u0142\u201d, to szafarz musi dokona\u0107 odpowiednich czynno\u015bci (wykona\u0107 znaki), zgodnie z intencj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a. Na pierwszy rzut oka wygl\u0105da to jak zakl\u0119cie, magia. To zarzucali nam protestanci. Tymczasem to sam Jezus Chrystus zadecydowa\u0142, aby w ten spos\u00f3b przebiega\u0142o najbli\u017csze spotkanie cz\u0142owieka z Bogiem, aby nikt nie pomy\u015bla\u0142, \u017ce to jego w\u0142asna wiara umo\u017cliwia tak\u0105 blisko\u015b\u0107 z Panem. Ko\u015bci\u00f3\u0142 natomiast wykonuje pos\u0142usznie nakaz swojego Za\u0142o\u017cyciela.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Eucharystia jest najwa\u017cniejszym sakramentem, szczytem spotkania z Bogiem. Czasem jej nie rozumiemy, jest dla nas trudna. Z pokor\u0105 wykonujmy znaki, kt\u00f3re poleci\u0142 nam Zbawiciel, pe\u0142ni ufno\u015bci, \u017ce nie ma bli\u017cszego spotkania z Nim.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Tajemnice bolesne<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ofiara<\/em><\/b><\/span><\/span><\/span>
\n<\/span><\/span><\/span>Ca\u0142e \u017cycie Jezusa Chrystusa jest Objawieniem Boga \u017cywego ludziom. Jednak M\u0119ka, \u015amier\u0107 i Zmartwychwstanie Zbawiciela, stanowi\u0105 najwy\u017cszy objaw Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci ku nam. Jezus Chrystus nie cofa si\u0119 przed niczym, nawet przed okrutn\u0105 \u015bmierci\u0105, aby spe\u0142ni\u0107 swoj\u0105 misj\u0119 na tym \u015bwiecie i doprowadzi\u0107 nas do Ojca. Wpatrzeni w Jego ofiar\u0119, uczmy si\u0119 prawdziwej mi\u0142o\u015bci.<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

1. Modlitwa Pana Jezusa w Ogr\u00f3jcu<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u201eAbba, Ojcze, […] zabierz ode mnie ten kielich! Lecz nie to, co Ja chc\u0119, ale to, co Ty [niech si\u0119 stanie]!\u201d (Mk 14,36). Ofiara w Starym Testamencie by\u0142a czym\u015b dobrowolnym. Kto\u015b, kto j\u0105 sk\u0142ada\u0142, dawa\u0142 co\u015b ze swojego dobytku, cz\u0119\u015b\u0107 siebie, aby uwielbi\u0107 tym Boga. Ofiara Jezusa Chrystusa tak\u017ce jest dobrowolna: \u201eJa \u017cycie moje oddaj\u0119, aby je [potem] zn\u00f3w odzyska\u0107. Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaj\u0119. Mam moc je odda\u0107 i mam moc je zn\u00f3w odzyska\u0107\u201d (J 10,17-18). Podobnie mo\u017ce by\u0107 w naszym \u017cyciu: nie mo\u017cemy co prawda unikn\u0105\u0107 \u015bmierci, ale nasze cierpienie mo\u017ce stawa\u0107 si\u0119 modlitw\u0105, pod warunkiem, \u017ce si\u0119 na nie zgodzimy i b\u0119dziemy je \u0142\u0105czy\u0107 z cierpieniem Chrystusa \u2013 z\u0142o\u017cymy je w ofierze. Wtedy staje si\u0119 zbawcze dla nas i dla innych.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

2. Biczowanie<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Biczowanie to chyba najbardziej brutalny, dla obserwatora z zewn\u0105trz, moment M\u0119ki Pa\u0144skiej. Bardzo dobrze ukaza\u0142 to Mel Gibson w filmie \u201ePascha\u201d. Biczowanie przez Rzymian to by\u0142o prawdziwe okrucie\u0144stwo \u2013 wykonywane przed ukrzy\u017cowaniem mia\u0142o przyspieszy\u0107 zgon skaza\u0144ca. Bicz sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z trzech rzemieni osadzonych na r\u0119koje\u015bci. Zako\u0144czony by\u0142 haczykami, ko\u015b\u0107mi albo ci\u0119\u017carkami o\u0142owianymi. Rzymianie w przeciwie\u0144stwie do \u017byd\u00f3w nie mieli ograniczenia w liczbie raz\u00f3w wymierzanych skazanemu. Wszystko zale\u017ca\u0142o od woli kata albo od odporno\u015bci biczowanego.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jezus tak m\u00f3wi\u0142 do s. Faustyny: \u201eBoleje serce Moje nad tym, \u017ce nawet dusze wybrane nie rozumiej\u0105, jak wielkim jest Moje mi\u0142osierdzie; obcowanie ich jest w pewien spos\u00f3b niedowierzaniem. O, jak to bardzo rani serce Moje. Wspomnijcie na m\u0119k\u0119 Moj\u0105 i je\u017celi nie wierzycie s\u0142owom Moim, wierzcie przynajmniej ranom Moim (Dz. nr 379). Wpatruj\u0105c si\u0119 w M\u0119k\u0119 Pana, kontemplujmy wielko\u015b\u0107 Jego mi\u0142o\u015bci do nas.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>3. Cierniem ukoronowanie<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

To najwi\u0119ksze szyderstwo \u015bwiata: jedyny prawdziwy Kr\u00f3l Nieba i Ziemi zostaje ukoronowany koron\u0105 z cierni. Ten, kt\u00f3ry jednym s\u0142owem m\u00f3g\u0142 obr\u00f3ci\u0107 ca\u0142y \u015bwiat w nico\u015b\u0107, z pokor\u0105 przyjmuje kpiny \u017co\u0142nierzy. Kr\u00f3lestwo Boga nie opiera si\u0119 jednak na sile, ale na ofiarnej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra jest si\u0142\u0105 zdoln\u0105 pokona\u0107 najwi\u0119ksz\u0105 przemoc \u015bwiata. Tylko ofiarna mi\u0142o\u015b\u0107, na wz\u00f3r mi\u0142o\u015bci Stworzyciela do stworzenia, Boga do swojego Ludu, Chrystusa do Ko\u015bcio\u0142a, mo\u017ce budowa\u0107 g\u0142\u0119bokie i trwa\u0142e relacje, i by\u0107 podstaw\u0105 tworzenia trwa\u0142ych zwi\u0105zk\u00f3w rodzinnych i spo\u0142ecznych.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>4. Droga Krzy\u017cowa<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ten epizod z \u017cycia Jezusa posiada nawet swoje oddzielne nabo\u017ce\u0144stwo. Niezwykle mocny wyd\u017awi\u0119k ma \u201etrzeci upadek Jezusa pod krzy\u017cem\u201d. M\u00f3j przyjaciel zwr\u00f3ci\u0142 mi kiedy\u015b uwag\u0119, \u017ce zadziwia go postawa Jezusa w tej stacji. Um\u0119czony, skatowany cz\u0142owiek, jakim by\u0142 Jezus, powinien, trzeci raz upadaj\u0105c pod krzy\u017cem powiedzie\u0107: \u201eNigdzie dalej nie id\u0119! Dajcie mi \u015bwi\u0119ty spok\u00f3j! Jak chcecie mnie ukrzy\u017cowa\u0107, to sami mnie zanie\u015bcie na g\u00f3r\u0119, razem z tym krzy\u017cem!\u201d Tymczasem postawa Jezusa jest zupe\u0142nie inna. On robi wszystko, aby zrealizowa\u0107 wol\u0119 swojego Ojca do ko\u0144ca. Ze wszystkich si\u0142 chce doj\u015b\u0107 na Golgot\u0119 i wype\u0142ni\u0107 Pisma.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Postawa Chrystusa jest zach\u0119t\u0105 dla nas, aby\u015bmy nie zw\u0105tpili podczas drogi, jak\u0105 jest nasze \u017cycie. Bo prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 wymaga wytrwa\u0142o\u015bci i ofiary.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>5. \u015amier\u0107 na krzy\u017cu<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u201eA Ja, gdy zostan\u0119 nad ziemi\u0119 wywy\u017cszony, przyci\u0105gn\u0119 wszystkich do siebie\u201d (J 12,32). Specyficzna to obietnica, poniewa\u017c specyficzny to rodzaj wywy\u017cszenia \u2013 wywy\u017cszenie na krzy\u017cu. Przypomina si\u0119 scena z synami Zebedeusza, kt\u00f3rzy chcieli zasiada\u0107 po prawej i lewej stronie Jezusa w Jego kr\u00f3lestwie. Na Golgocie zasiedli ostatecznie dobry i z\u0142y \u0142otr. Ca\u0142a ta scena jest obrazem s\u0105du, gdzie jedna strona otrzymuje obietnic\u0119 raju, druga ur\u0105ga Jezusowi, nawet w obliczu \u015bmierci. Kryterium, jakim zostaj\u0105 os\u0105dzeni dwaj \u0142otrowie, jest postawa wobec Ukrzy\u017cowanego. Do nieba wchodzi si\u0119 przez jedno\u015b\u0107 z Nim.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Siostra Faustyna opisuje w swoim Dzienniczku: \u201eStan\u0105\u0142 nagle Jezus przede mn\u0105, obna\u017cony z szat, okryty ranami na ca\u0142ym ciele, oczy ton\u0119\u0142y we krwi i \u0142zach, twarz ca\u0142a zeszpecona, pokryta plwocinami. Wtem mi powiedzia\u0142 Pan: Oblubienica musi by\u0107 podobna do Oblubie\u0144ca swego. Zrozumia\u0142am te s\u0142owa do g\u0142\u0119bi (nr 268)\u201d. Tak\u017ce my zostaniemy zaproszeni, aby uczestniczy\u0107 w krzy\u017cu Pana Jezusa.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

Tajemnice chwalebne<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Chwa\u0142a<\/em><\/b><\/span><\/span><\/span>
\n<\/span><\/span><\/span>Tajemnice chwalebne, to tajemnice zwyci\u0119stwa: nad grzechem, \u015bmierci\u0105 i szatanem. Zwyci\u0119stwo to ju\u017c si\u0119 dokona\u0142o, ale jeszcze musimy czeka\u0107 na pe\u0142en tryumf Chrystusa. To \u201eju\u017c i jeszcze nie\u201d jest kluczem do prze\u017cywania przez katolika udzia\u0142u w chwale naszego Pana. Wszystkie zwyci\u0119stwa nad z\u0142em i \u015bmierci\u0105 s\u0105 znakiem nadziei i zapowiedzi\u0105 ostatecznego zwyci\u0119stwa \u201e\u017bycia wiecznego\u201d.<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Pan Jezus po swoim zmartwychwstaniu nie ukazuje si\u0119 faryzeuszom, uczonym w Pi\u015bmie, kap\u0142anom, Pi\u0142atowi i innym, kt\u00f3rzy nie zdecydowali si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 za Nim. Najprawdopodobniej nawet, gdyby zobaczyli Zbawiciela zmartwychwsta\u0142ego, to nie uwierzyliby w Niego. Przypomina si\u0119 tu przypowie\u015b\u0107 o bogaczu i \u0141azarzu, kiedy bogacz w Otch\u0142ani prosi Abrahama: \u00ab\u201dOjcze Abrahamie, […] gdyby kto z umar\u0142ych poszed\u0142 do [moich braci], to si\u0119 nawr\u00f3c\u0105\u201d. Odpowiedzia\u0142 mu: \u201eJe\u015bli Moj\u017cesza i Prorok\u00f3w nie s\u0142uchaj\u0105, to cho\u0107by kto z umar\u0142ych powsta\u0142, nie uwierz\u0105\u201d\u00bb (\u0141k 16,30-31).<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jezus Zmartwychwsta\u0142y nie oka\u017ce swojego ostatecznego zwyci\u0119stwa nad z\u0142em przed paruzj\u0105, ale czyni to w wydarzeniach naszego \u017cycia. \u017beby je dojrze\u0107, konieczne s\u0105 \u201eoczy wiary\u201d. Takie spotkania s\u0105 wystarczaj\u0105co mocne, aby by\u0107 gotowym odda\u0107 \u017cycie dla Chrystusa. \u015awiadczy o tym wymownie przyk\u0142ad \u015bw. Paw\u0142a, kt\u00f3ry widzia\u0142 Chrystusa tylko po Jego zmartwychwstaniu, ale to spotkanie wycisn\u0119\u0142o na nim tak mocne pi\u0119tno, \u017ce nie waha\u0142 si\u0119 podj\u0105\u0107 \u017cadnego cierpienia czy niebezpiecze\u0144stwa dla Ewangelii.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>2. Wniebowst\u0105pienie Pana Jezusa<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u201ePo\u017cyteczne jest dla was moje odej\u015bcie\u201d (J 16,7). Tak m\u00f3wi\u0142 Jezus Aposto\u0142om jeszcze przed swoj\u0105 \u015bmierci\u0105. Czemu tak jest, bardzo prosto t\u0142umaczy\u0142 jeden z ksi\u0119\u017cy na kazaniu dla dzieci: gdyby Pan Jezus pozosta\u0142 na ziemi i chcia\u0142by si\u0119 spotka\u0107 cho\u0107by na 5 minut z ka\u017cdym \u017cyj\u0105cym teraz Polakiem, to potrzebowa\u0142by na to 53 lat (nie licz\u0105c snu i odpoczynku). A przecie\u017c na pewno chcia\u0142by spotka\u0107 si\u0119 z ka\u017cdym cz\u0142owiekiem na Ziemi, bo wszyscy s\u0105 jego bra\u0107mi. Dlatego musia\u0142 wst\u0105pi\u0107 do nieba, aby by\u0107 zawsze blisko ka\u017cdego z nas, przez swojego Ducha.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>3. Zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u201eA gdy was poprowadz\u0105, \u017ceby was wyda\u0107, nie martwcie si\u0119 przedtem, co macie m\u00f3wi\u0107; […]. Bo nie wy b\u0119dziecie m\u00f3wi\u0107, ale Duch \u015awi\u0119ty\u201d (Mk 13,11-12). Czasem trudno jest by\u0107 katolikiem w dzisiejszym \u015bwiecie. Dawanie \u015bwiadectwa i bycie jednoznacznym wiele kosztuje. W ko\u0144cu mo\u017ce zabrakn\u0105\u0107 si\u0142, odwagi czy wytrwa\u0142o\u015bci. Nie martwmy si\u0119 na zapas, a kiedy przyjd\u0105 chwile pr\u00f3by, nie wahajmy si\u0119 wo\u0142a\u0107 o pomoc Ducha samego Boga. On zawsze przyjdzie, aby nie tylko nas umocni\u0107, ale dawa\u0107 rado\u015b\u0107 i pe\u0142ni\u0119 \u017cycia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/span>4. Wniebowzi\u0119cie NMP<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Konstytucja\u00a0<\/span><\/span><\/span>Munificentissimus Deus<\/em><\/span><\/span><\/span>\u00a0Piusa XII, og\u0142aszaj\u0105ca dogmat o Wniebowzi\u0119ciu, uzasadnia go mi\u0119dzy innymi w ten spos\u00f3b: \u201e[Pismo \u015awi\u0119te] stawia nam niejako przed oczy Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 naj\u015bci\u015blej z\u0142\u0105czon\u0105 z Boskim Synem, dziel\u0105c\u0105 zawsze Jego losy. Dlatego wydaje si\u0119 rzecz\u0105 wprost niemo\u017cliw\u0105, widzie\u0107 oddzielon\u0105 od Niego po ziemskim \u017cyciu\u201d. Ta prawda wiary pokazuje nam, \u017ce im bardziej kto\u015b jest z\u0142\u0105czony z Chrystusem w jego dziele zbawienia \u015bwiata, tym bardziej ma udzia\u0142 w Jego chwale. Chrystus da\u0142 nam jako znak tej prawdy swoj\u0105 Matk\u0119, aby\u015bmy wpatruj\u0105c si\u0119 w Ni\u0105, czerpali si\u0142y, zw\u0142aszcza w chwilach trudno\u015bci.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

5. Ukoronowanie NMP na Kr\u00f3low\u0105 Nieba i Ziemi<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Wiele narod\u00f3w i kraj\u00f3w przyjmuje Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0119 Pann\u0119 jako swoj\u0105 Kr\u00f3low\u0105, aby korzysta\u0107 z jej pot\u0119\u017cnego wstawiennictwa u Boga. Tak\u017ce Polacy kilkakrotnie \u015blubowali Maryi, przyjmuj\u0105c j\u0105 za swoj\u0105 Matk\u0119 i Kr\u00f3low\u0105. I si\u0119 nie zawiedli. Pozostaj\u0105 do wype\u0142nienia obietnice. W wi\u0119kszo\u015bci nie jeste\u015bmy politykami, aby realizowa\u0107 je na poziomie narodowym, ale niech nasze \u017cycie, b\u0119dzie ukazywaniem chwa\u0142y Jej Syna. Jak pisa\u0142 \u015bw. Ireneusz: \u201eChwa\u0142\u0105 Boga jest cz\u0142owiek \u017cyj\u0105cy\u201d<\/span>.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

ks. dr Maciej Raczy\u0144ski-Ro\u017cek<\/strong><\/b><\/span><\/span><\/span>,\u00a0<\/span><\/span><\/span>ur. 1981, ksi\u0105dz arch. warszawskiej, doktor teologii dogmatycznej na Uniwersytecie Gregoria\u0144skim w Rzymie, wyk\u0142adowca PWT w Warszawie<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tajemnice radosne Codzienno\u015b\u0107 Tajemnice radosne przedstawiaj\u0105 czas od pocz\u0119cia Jezusa Chrystusa do Jego chrztu w Jordanie. Bardzo ma\u0142o wiemy, o tym co si\u0119 wydarzy\u0142o w tym okresie, mimo \u017ce stanowi on wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u017cycia naszego Pana. Jest to czas przebywania w ukryciu, czas codzienno\u015bci, czas zwyk\u0142ego \u017cycia. Nieliczne wydarzenia, o kt\u00f3rych informuje nas Pismo \u015awi\u0119te, mog\u0105…<\/p>\n

\n Czytaj dalej<\/a>\n <\/p>","protected":false},"author":68,"featured_media":13959,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-13958","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-glowna"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13958","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/68"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13958"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13958\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13960,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13958\/revisions\/13960"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/13959"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13958"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13958"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13958"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}