ks. Tomasz Jaklewicz
\nSakrament obecno\u015bci
\nGo\u015b\u0107 Niedzielny<\/p>\n
Bo\u017ce Cia\u0142o jest \u015bwi\u0119tem tajemniczej obecno\u015bci Chrystusa w Eucharystii. Pan ukryty pod postaciami chleba i wina wychodzi nam na spotkanie. Przemiana na o\u0142tarzu jest po to, by Jezus m\u00f3g\u0142 przemieni\u0107 nas. Przemieni\u0107 w siebie.<\/p>\n
<\/p>\n
\u015awi\u0119ty Jan Vianey, wielki czciciel eucharystycznej obecno\u015bci Jezusa, podczas swoich katechez raz po raz kierowa\u0142 wzrok na tabernakulum i m\u00f3wi\u0142 po prostu: \u201eOn jest tu\u201d. \u201eWobec tajemnicy Eucharystii wci\u0105\u017c jeste\u015bmy tylko ma\u0142ymi dzie\u0107mi\u201d \u2013 pisa\u0142 ks. Jan Twardowski. To prawda. Nie da si\u0119 intelektualnie zapanowa\u0107 nad tajemnicami wiary. Mo\u017cna jednak i warto je odkrywa\u0107 stale na nowo. Wiara nigdy nie jest oczywisto\u015bci\u0105, zawsze zagra\u017ca jej wyja\u0142owienie i banalizacja. Dojrza\u0142a wiara cierpliwie szuka rozumienia, szuka swojej g\u0142\u0119bi. Potrzebuje zadziwienia.<\/p>\n
Symbol i rzeczywisto\u015b\u0107<\/p>\n
\u015aredniowieczny teolog Berengariusz z Tours (zm. 1088) g\u0142osi\u0142, \u017ce chleb i wino s\u0105 tylko symbolami cia\u0142a i krwi Chrystusa. Jego przeciwnicy popadali nieraz w przeciwn\u0105 przesad\u0119, g\u0142osz\u0105c skrajny realizm. Pojawia\u0142y si\u0119 wyra\u017cenia: \u201eCia\u0142o Chrystusa jest \u0142amane r\u0119kami kap\u0142ana i kruszone z\u0119bami wiernych\u201d. Alternatywa: albo symbol, albo rzeczywisto\u015b\u0107 jest fa\u0142szywa. Wiara katolicka g\u0142osi, \u017ce sakramenty s\u0105 i jednym, i drugim. S\u0105 skutecznymi znakami, czyli pod materialnym symbolem ukrywa si\u0119 Bo\u017ca rzeczywisto\u015b\u0107 udzielana cz\u0142owiekowi. To, co sakrament symbolicznie oznacza, to rzeczywi\u015bcie daje. Nasze codzienne \u017cycie jest pe\u0142ne znak\u00f3w. Podaj\u0105c komu\u015b r\u0119k\u0119, przytulaj\u0105c kogo\u015b z czu\u0142o\u015bci\u0105 lub obdarowuj\u0105c poca\u0142unkiem, wyra\u017camy swoje uczucia. Za pomoc\u0105 symbolicznej mowy cia\u0142a komunikuj\u0119 drugiemu: \u201ejestem z tob\u0105, jeste\u015b mi bliski, kocham ci\u0119\u201d. Jest tutaj i znak, i rzeczywisto\u015b\u0107. W ludzkich relacjach wa\u017cne s\u0105 te dwa elementy: obecno\u015b\u0107 i jej zewn\u0119trzne znaki. \u201eJeste\u015b tu, czy ci\u0119 nie ma?\u201d \u2013 pytamy nieraz kogo\u015b, kto fizycznie jest blisko i widzimy go doskonale. A jednak potrzebujemy gestu, dotyku, spojrzenia, kt\u00f3ry komunikuje obecno\u015b\u0107. \u201eBy\u0107 obecnym to o wiele wi\u0119cej ni\u017c po prostu by\u0107. Kamie\u0144 jest, ale kamie\u0144 nie jest obecny. C\u00f3\u017c znaczy \u2013 obecny? By\u0107 obecnym znaczy przytomnie, \u015bwiadomie i z dobrej woli nachyla\u0107 si\u0119 w stron\u0119 drugiego cz\u0142owieka. Ka\u017cdy, kto jest przy mnie obecny, cokolwiek by robi\u0142, zawsze daje mi do zrozumienia, \u017ce \u00bbcenniejszy jestem ni\u017c wr\u00f3bel\u00ab. B\u00f3g w Eucharystii jest obecny jako Ten, kto te s\u0142owa wypowiedzia\u0142 po raz pierwszy\u201d (ks. J\u00f3zef Tischner).<\/p>\n
Trzy przemiany<\/p>\n
Teologowie przez wieki zbyt mocno koncentrowali si\u0119 na materii. Szukali filozoficznych termin\u00f3w, kt\u00f3rymi mo\u017cna opisa\u0107 przemian\u0119 chleba i wina dokonuj\u0105c\u0105 si\u0119 na o\u0142tarzu. Papie\u017c Benedykt XVI podczas \u015awiatowych Dni M\u0142odzie\u017cy w Kolonii w 2005 roku przypomnia\u0142, \u017ce na eucharystyczn\u0105 przemian\u0119 trzeba patrze\u0107 z szerszej perspektywy \u2013 pami\u0119taj\u0105c ca\u0142y czas o jej \u017ar\u00f3dle i celu. Widzie\u0107 trzeba trzy przemiany, a nie tylko jedn\u0105. Pierwsz\u0105 by\u0142a paschalna przemiana Chrystusa, czyli Jego \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie. \u201eTa pierwsza, podstawowa przemiana przemocy w mi\u0142o\u015b\u0107, \u015bmierci w \u017cycie poci\u0105ga za sob\u0105 inne zmiany\u201d \u2013 m\u00f3wi\u0142 Papie\u017c. Na o\u0142tarzu chleb i wino staj\u0105 si\u0119 Cia\u0142em i Krwi\u0105 Chrystusa. To druga przemiana. Musi ona jednak prowadzi\u0107 do trzeciej: \u201eCia\u0142o i Krew Chrystusa zosta\u0142y nam dane po to, aby\u015bmy my sami z kolei zostali przemienieni. My sami mamy sta\u0107 si\u0119 Cia\u0142em Chrystusa, Jego krewnymi\u201d. Zauwa\u017cmy, \u017ce najwa\u017cniejsze jest tutaj to, co dotyczy przemiany os\u00f3b, nie rzeczy. W j\u0119zyku biblijnym wyra\u017cenie \u201ecia\u0142o i krew\u201d oznacza ca\u0142\u0105 osob\u0119. Jak m\u00f3wi dosadnie ojciec Tomasz Kwiecie\u0144: \u201eCia\u0142o to nie kawa\u0142ek mi\u0119sa, z kt\u00f3rego mo\u017cna zrobi\u0107 befsztyki\u201d. \u201eCia\u0142o\u201d oznacza ca\u0142\u0105 osob\u0119 w relacji do innych. Chrystus, daj\u0105c nam swoje \u201ecia\u0142o i krew\u201d, daje nam siebie z B\u00f3stwem i cz\u0142owiecze\u0144stwem.<\/p>\n
Zr\u00f3bcie Mu miejsce<\/p>\n
Eucharystia jest miejscem spotkania. To przestrze\u0144, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek spotyka si\u0119 z ukrzy\u017cowanym i zmartwychwsta\u0142ym Panem. Jego historia wchodzi w nasz\u0105 histori\u0119. On udziela nam siebie i wprowadza nas w kr\u0105g \u017cycia silniejszego ni\u017c \u015bmier\u0107. Znaki chleba i wina pe\u0142ni\u0105 rol\u0119 po\u015brednicz\u0105c\u0105, komunikuj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa, kt\u00f3ry chce \u017cy\u0107 w nas. Celebracja Eucharystii jest celebracj\u0105 obecno\u015bci Chrystusa we wsp\u00f3lnocie Ko\u015bcio\u0142a. To On jest Gospodarzem uczty eucharystycznej, kt\u00f3ry gromadzi swoich przyjaci\u00f3\u0142. Bo\u017ca obecno\u015b\u0107 w Eucharystii nie jest celem samym w sobie. Jezus po to staje si\u0119 pokarmem, aby zosta\u0107 spo\u017cytym (\u201ebierzcie i jedzcie\u201d), i napojem, aby by\u0107 wypitym (\u201ebierzcie i pijcie\u201d). On przychodzi po to, aby si\u0119 spotka\u0107, aby ofiarowa\u0107 wsp\u00f3lnot\u0119 losu i mi\u0142o\u015b\u0107 silniejsz\u0105 ni\u017c \u015bmier\u0107. \u201eCichy, bez chwa\u0142y, daje nam si\u0119 ca\u0142y\u201d \u2013 \u015bpiewamy. Jezus nie daje nam czego\u015b, ale daje siebie samego. Czyni to w spos\u00f3b niesamowicie pokorny. Tak jak da\u0142 si\u0119 ca\u0142y na krzy\u017cu, tak samo daje si\u0119 ca\u0142y w Eucharystii. To ta sama mi\u0142o\u015b\u0107. Jego obecno\u015b\u0107 ma charakter daru, zaproszenia, apelu: \u201eJa jestem dla ciebie, przyjmij Mnie, b\u0105d\u017a dla Mnie, chc\u0119 komunii z tob\u0105\u201d. Adoracja Pana, obecnego pod postaciami eucharystycznymi poza Msz\u0105 \u015bw., pomaga us\u0142ysze\u0107 ten g\u0142os. \u201eZr\u00f3bcie Mu miejsce, Pan idzie z nieba, pod przymiotami ukryty chleba\u201d. W tych s\u0142owach Franciszka Karpi\u0144skiego mo\u017cna odkry\u0107 sens procesji Bo\u017cego Cia\u0142a. Chodzi o miejsce w naszym \u017cyciu, w naszych sercach. Im wi\u0119cej pustki w nas, tym wi\u0119kszy g\u0142\u00f3d Boga. \u201eTyle bryka ko\u0142o nas z\u0142otych cielc\u00f3w\u201d \u2013 pisze ks. Twardowski. \u201eProcesja toruje drog\u0119 \u0142asce w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym przechodnie pogubili si\u0119 jak Ja\u015b i Ma\u0142gosia w ciemnym lesie\u201d.<\/p>\n
ks. Tomasz Jaklewicz<\/p>\n