Jest taka opowie\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 cz\u0119sto przytacza\u0142 pewien pustelnik. Powiada\u0142 on, \u017ce cz\u0142owiek, gdy si\u0119 rodzi, zostaje po\u0142\u0105czony ze swym Stw\u00f3rc\u0105 d\u0142ugim sznurem. Ten sznur, obja\u015bnia\u0142 m\u0119drzec, wraz z ka\u017cdym dobrym uczynkiem nieco si\u0119 skraca, przybli\u017caj\u0105c cz\u0142owieka do Boga. Gdy jednak pope\u0142niamy grzech \u015bmiertelny, \u00f3w sznur si\u0119 zrywa\u2026 a my oddalamy si\u0119 od Boga\u2026 Ale B\u00f3g czeka\u0142 i czeka nieustannie na cz\u0142owieka, na jego nawr\u00f3cenie\u2026 Na to, by na owym sznurze m\u00f3c zawi\u0105za\u0107 supe\u0142, kt\u00f3ry na nowo z Nim po\u0142\u0105czy\u2026 C\u00f3\u017c, B\u00f3g pe\u0142en mi\u0142osierdzia, czeka\u0142 i czeka na \u017cal, co oczyszcza dusz\u0119, i na dobre uczynki…<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n \n Ludzka odpowied\u017a na mi\u0142osierdzie Bo\u017ce. Dlaczego ludzie pe\u0142ni\u0105 dobre uczynki? Sk\u0105d to si\u0119 bierze, \u017ce obok z\u0142a jest na \u015bwiecie r\u00f3wnie\u017c wiele dobra? Obserwuj\u0105c ludzi, niezale\u017cnie od wyznawanej przez nich religii, widzimy, \u017ce B\u00f3g Stw\u00f3rca z\u0142o\u017cy\u0142 w sercach i sumieniach ludzkich uczucia i d\u0105\u017cenia altruistyczne. W formie instynktu mo\u017cna je zauwa\u017cy\u0107 nawet u zwierz\u0105t. Znane s\u0105 wypadki ratowania \u017cycia ton\u0105cemu przez psy lub delfiny. W ludziach \u017cywy jest instynkt macierzy\u0144ski i ojcowski oraz d\u0105\u017cenia opieku\u0144cze r\u00f3wnie\u017c wobec dzieci nie zwi\u0105zanych wi\u0119zami krwi. S\u0105 one rozwijane i uszlachetniane przez wychowanie, tak i\u017c normaln\u0105 rzecz\u0105 jest budzenie si\u0119 w nas ch\u0119ci pomocy i opieki na widok cierpi\u0105cego g\u0142\u00f3d, chorego czy dotkni\u0119tego innym nieszcz\u0119\u015bciem. Nie mo\u017cna jednak zaprzeczy\u0107, \u017ce pewne ideologie, jak np. hitlerowska czy sowiecka, degenerowa\u0142y te altruistyczne uczucia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n W ksi\u0105\u017cce tej zajmiemy si\u0119 przede wszystkim zwi\u0105zkiem religii chrze\u015bcija\u0144skiej z dobrymi uczynkami, zwanymi r\u00f3wnie\u017c uczynkami mi\u0142osierdzia. Cz\u0142owiek od zarania dziej\u00f3w czu\u0142 w swym sercu potrzeb\u0119 odpowiedzi i odwdzi\u0119czenia si\u0119 Stw\u00f3rcy za Jego mi\u0142o\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie okazywane mu setki i tysi\u0105ce razy: za dar \u017cycia, za plony p\u00f3l, za wiele innych \u015brodk\u00f3w podtrzymuj\u0105cych i umilaj\u0105cych \u017cycie, za s\u0142owo Bo\u017ce, a zw\u0142aszcza za wybaczanie grzech\u00f3w. T\u0119 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 okazywa\u0142 m.in. przez sk\u0142adanie ofiar, kt\u00f3re mi\u0142e by\u0142y Bogu, gdy towarzyszy\u0142a im podobna \u2013 jak Jego \u2013 mi\u0142o\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie, okazywane bli\u017anim. Ofiar bowiem nie potrzebowa\u0142 dla siebie. W mocnych s\u0142owach wyrazi\u0142 to przez usta Izajasza:<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Co Mi po mn\u00f3stwie waszych ofiar? \u2013 m\u00f3wi Pan. [\u2026] Chrystus potwierdzi\u0142 to p\u00f3\u017aniej, m\u00f3wi\u0105c: \u201e[\u2026] Chc\u0119 raczej mi\u0142osierdzia ni\u017c ofiary\u201d (Mt 9, 13). Nie pot\u0119pi\u0142 jednak ofiar sk\u0142adanych w \u015bwi\u0105tyni, poniewa\u017c by\u0142y one wyrazem \u2013 wprawdzie niedoskona\u0142ym i czasowym \u2013 tej postawy, kt\u00f3r\u0105 On przejawi\u0142 w spos\u00f3b doskona\u0142y i na wieczne czasy, sam staj\u0105c si\u0119 Ofiar\u0105 odkupie\u0144cz\u0105. Dlaczego? Poniewa\u017c B\u00f3g nas umi\u0142owa\u0142. Gdy zapytano ameryka\u0144skiego kaznodziej\u0119 Billy\u2019ego Grahama, co by powiedzia\u0142 ludziom, gdyby mia\u0142 do dyspozycji tylko 60 sekund, odpowiedzia\u0142: \u201ePrzytoczy\u0142bym s\u0142owa Jezusa wypowiedziane do Nikodema podczas nocnej rozmowy: \u00abTak bowiem B\u00f3g umi\u0142owa\u0142 \u015bwiat, \u017ce Syna swego Jednorodzonego da\u0142, aby ka\u017cdy, kto w Niego wierzy, nie zgin\u0105\u0142, ale mia\u0142 \u017cycie wieczne\u00bb\u201d (J 3, 16).<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Dzi\u0119ki wcieleniu Chrystusa i Jego zbawczej m\u0119ce stajemy si\u0119 przez chrzest dzie\u0107mi Bo\u017cymi, opr\u00f3cz \u017cycia naturalnego mamy r\u00f3wnie\u017c \u017cycie Bo\u017ce, \u017cycie nadprzyrodzone. Dzi\u0119ki temu mo\u017ce si\u0119 rozwija\u0107 nasza przyja\u017a\u0144 i umacnia\u0107 wi\u0119\u017a z Bogiem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \n Jest to fragment ksi\u0105\u017cki:<\/p>\n Stanis\u0142aw Klimaszewski MIC,\u00a0<\/span><\/span><\/span>Uczynki mi\u0142osierdzia<\/b><\/span><\/span><\/span> Jest taka opowie\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 cz\u0119sto przytacza\u0142 pewien pustelnik. Powiada\u0142 on, \u017ce cz\u0142owiek, gdy si\u0119 rodzi, zostaje po\u0142\u0105czony ze swym Stw\u00f3rc\u0105 d\u0142ugim sznurem. Ten sznur, obja\u015bnia\u0142 m\u0119drzec, wraz z ka\u017cdym dobrym uczynkiem nieco si\u0119 skraca, przybli\u017caj\u0105c cz\u0142owieka do Boga. Gdy jednak pope\u0142niamy grzech \u015bmiertelny, \u00f3w sznur si\u0119 zrywa\u2026 a my oddalamy si\u0119 od Boga\u2026 Ale B\u00f3g…<\/p>\n
\nKrew wo\u0142\u00f3w i baran\u00f3w,
\ni koz\u0142\u00f3w Mi obrzyd\u0142a [\u2026].
\nUsu\u0144cie z\u0142o uczynk\u00f3w waszych [\u2026].
\nTroszczcie si\u0119 o sprawiedliwo\u015b\u0107,
\nwspomagajcie uci\u015bnionego,
\noddajcie s\u0142uszno\u015b\u0107 sierocie,
\nw obronie wdowy stawajcie!
\n(Iz 1, 11.16\u201117)<\/span><\/span><\/span><\/p>\n
\n<\/span><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"