\n
Ka\u017cdy dzie\u0144 mego zwyczajnego \u017cycia
\njest Twoim dniem, m\u00f3j Panie:
\ndniem Twojej \u0142aski, dniem Twojej mi\u0142o\u015bci.
\nDlatego trzeba prze\u017cywa\u0107 dzie\u0144 ka\u017cdy jako m\u00f3j,
\na przyjmowa\u0107 go jako Tw\u00f3j, Panie.<\/p>\n
Ale jak moje ludzkie dni mog\u0105 si\u0119 sta\u0107 Twoimi dniami?
\nTy sam, m\u00f3j Bo\u017ce, mo\u017cesz mi w tym pom\u00f3c.
\nAni strach, ani \u017cadna si\u0142a duszy, ani nawet \u015bmier\u0107
\nnie zdo\u0142aj\u0105 mnie ustrzec przed zagubieniem si\u0119 w sprawach tego \u015bwiata.
\nTylko Twa mi\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce mnie wyzwoli\u0107,
\nmi\u0142o\u015b\u0107 do Ciebie \u2013 jedynego celu wszystkich rzeczy,
\nmi\u0142o\u015b\u0107 do Ciebie, kt\u00f3ra Tobie samemu wystarcza
\ni kt\u00f3ra sama mo\u017ce wype\u0142ni\u0107 wszystkie nasze upragnienia.<\/p>\n
Mi\u0142uj\u0105c Ciebie znajduj\u0119 to, co by\u0142o zgin\u0119\u0142o.
\nWszystko staje si\u0119 \u015bpiewem chwa\u0142y i dzi\u0119kczynienia
\nTwojemu niesko\u0144czonemu Majestatowi.
\nTo, co by\u0142o podzielone, Twoja mi\u0142o\u015b\u0107 sprowadza do jedno\u015bci.
\nTo, co by\u0142o rozsypane, Ty sam zn\u00f3w zbierasz w sobie.
\nTo, co sta\u0142o si\u0119 tak bardzo zewn\u0119trzne,
\nTwoja mi\u0142o\u015b\u0107 na nowo wprowadza \u201edo wn\u0119trza\u201d, do Serca.
\nAle ta mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra przyjmuje me \u017cycie codzienne,
\ntakie jakie jest, tak bardzo zwyczajne,
\nprzemienia jednak ka\u017cdy z moich dni
\nw dzie\u0144 \u0142aski, aby dotar\u0142 a\u017c do Ciebie.
\nTa mi\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce by\u0107 tylko Twoim darem dla mnie
\ni jedn\u0105 tylko mog\u0119 wybe\u0142kota\u0107 pro\u015bb\u0119;
\nDaj mi dar najbardziej zwyczajny,
\na zarazem najcudowniejszy z mo\u017cliwych –
\ndotknij sw\u0105 \u0142ask\u0105 mojego biednego serca,
\nd a j m i m i \u0142 o \u015b \u0107 T w o j \u0105 !
\nPozw\u00f3l, abym u\u017cywaj\u0105c rzeczy tego \u015bwiata
\nw rado\u015bci i w cierpieniu dotar\u0142 przez nie
\ndo poznania i umi\u0142owania Ciebie,
\no Ty jedyny i ostateczny Fundamencie ka\u017cdego stworzenia!
\nTy, kt\u00f3ry jeste\u015b Mi\u0142o\u015bci\u0105, daj mi udzia\u0142 w Twojej Mi\u0142o\u015bci,
\naby kt\u00f3rego\u015b dnia wszystkie moje dni znalaz\u0142y si\u0119
\nw jedynym dniu Twojego \u017cycia wiecznego. Amen.<\/p>\n
Karl Rahner SJ<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ka\u017cdy dzie\u0144 mego zwyczajnego \u017cycia jest Twoim dniem, m\u00f3j Panie: dniem Twojej \u0142aski, dniem Twojej mi\u0142o\u015bci. Dlatego trzeba prze\u017cywa\u0107 dzie\u0144 ka\u017cdy jako m\u00f3j, a przyjmowa\u0107 go jako Tw\u00f3j, Panie. Ale jak moje ludzkie dni mog\u0105 si\u0119 sta\u0107 Twoimi dniami? Ty sam, m\u00f3j Bo\u017ce, mo\u017cesz mi w tym pom\u00f3c. Ani strach, ani \u017cadna si\u0142a duszy, ani…<\/p>\n