Prze\u017cywamy po raz kolejny \u015awiatowy Dzie\u0144 Chorego. My\u015bl\u0119, \u017ce refleksje zwi\u0105zane z tym dniem ka\u017cdy z nas pobudza w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny, gdy choroba dotyka nas samych, b\u0105d\u017a kogo\u015b z naszych bliskich, przyjaci\u00f3\u0142, znajomych. W spos\u00f3b przedziwny, w tym stanie naszego ducha i cia\u0142a, wszystko inne zdaje si\u0119 schodzi\u0107 na dalszy plan, staje si\u0119 drugorz\u0119dne, mniej wa\u017cne; koncentrujemy uwag\u0119 na tym, by przywr\u00f3ci\u0107 r\u00f3wnowag\u0119 naszemu organizmowi, a w wypadku bli\u017anich, zagwarantowa\u0107 im nasz\u0105 pomoc, opiek\u0119, ulg\u0119 w cierpieniu. Kto\u015b powiedzia\u0142 kiedy\u015b, \u017ce \u201ezdrowy, nigdy nie zrozumie w pe\u0142ni cz\u0142owieka chorego\u201d. Bo rzeczywi\u015bcie nie jeste\u015bmy w stanie wnikn\u0105\u0107 w psychik\u0119 chorego, ani odczu\u0107 jego oczekiwa\u0144, l\u0119ku, nadziei na popraw\u0119 zdrowia. A jednak winni\u015bmy w\u00f3wczas wspomnie\u0107 na te zdarzenia, gdy sami znale\u017ali\u015bmy si\u0119 w tej niekomfortowej \u017cyciowej sytuacji, gdy z\u0142o\u017ceni chorob\u0105 oczekiwali\u015bmy pomocy i wsparcia ze strony bliskich nam os\u00f3b, czy personelu lekarskiego. Ka\u017cdy z nas by\u0142 kiedy\u015b chory, nieraz bardzo powa\u017cnie. Wielu z nas towarzy- szy\u0142o r\u00f3wnie\u017c chorobie bliskiej naszemu sercu osoby. Ilu ludzi, nieraz przez ca\u0142e lata opiekuje si\u0119 chorym. Ile heroizmu, hartu, samozaparcia, cierpliwo\u015bci, mi\u0142o\u015bci, nadziei i wiary musi mie\u0107 w sobie taka osoba, kt\u00f3ra bez narzekania niesie pomoc bli\u017aniemu, nie oczekuj\u0105c za to zap\u0142aty, bo jej g\u0142\u00f3wnym przes\u0142aniem jest wola zrozumienia stanu chorego i przyniesienia mu ulgi w znoszeniu cierpienia. Nasz Pan \u2013 Jezus Chrystus, doskonale rozumia\u0142 chorych, ni\u00f3s\u0142 im nadziej\u0119 i przywraca\u0142 zdrowie, bo przecie\u017c kto jak On, zna b\u00f3l i cierpienie. Ale On, da\u0142 r\u00f3wnie\u017c talent nam ludziom \u2013 by\u015bmy tylko potrafili z niego zrobi\u0107 u\u017cytek \u2013 niesienia pomocy drugiemu cz\u0142owiekowi. Nie wszystkich nas sta\u0107 na osobowo\u015b\u0107 \u015bw. Matki Teresy z Kalkuty, Matki Tr\u0119dowatych \u2013 dr Wandy B\u0142e\u0144skiej, czy bezimiennych opiekun\u00f3w chorych w szpitalach, hospicjach, domach opieki, wolontariuszy. Mo\u017cemy jednak, z g\u0142\u0119bi naszego serca wydoby\u0107 i uzewn\u0119trzni\u0107 te dary Bo\u017cej \u0142aski i zanie\u015b\u0107 je naszym drogim chorym, kt\u00f3rzy od nas tego oczekuj\u0105. Nieraz tak niewiele oni wymagaj\u0105, znosz\u0105c w milczeniu i pokorze swe cierpienie. Nasza obecno\u015b\u0107, wsparcie, u\u015bmiech, wyrozumia\u0142o\u015b\u0107, czy cho\u0107by u\u015bcisk i potrzymanie w swych d\u0142oniach r\u0119ki chorego niesie mu nadziej\u0119 i spok\u00f3j, \u017ce kto\u015b go kocha, chce mu pom\u00f3c, \u017ce mo\u017ce zawsze na nas liczy\u0107. Dla nas zdrowych to przecie\u017c tak niewiele, dla chorych to znaczy nieraz wi\u0119cej ni\u017c lek. Pami\u0119tajmy o tym nie tylko z racji \u015awiatowego Dnia Chorego, ale ka\u017cdego dnia, kiedy nasza Siostra czy Brat, b\u0119dzie od nas tej pomocy oczekiwa\u0142. Nie dopu\u015b\u0107my do tego, by on zw\u0105tpi\u0142 w nasze przywi\u0105zanie i szczero\u015b\u0107 naszych uczu\u0107. Nie\u015bmy mu ka\u017cdego dnia w darze nasze serce, dzielmy si\u0119 sw\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i nadziej\u0105, dajmy mu or\u0119\u017c do jego osobistej walki z chorob\u0105, wspieraj\u0105c go modlitw\u0105 i sw\u0105 obecno\u015bci\u0105 przy nim.<\/p>\n
Janusz Marczewski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Prze\u017cywamy po raz kolejny \u015awiatowy Dzie\u0144 Chorego. My\u015bl\u0119, \u017ce refleksje zwi\u0105zane z tym dniem ka\u017cdy z nas pobudza w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny, gdy choroba dotyka nas samych, b\u0105d\u017a kogo\u015b z naszych bliskich, przyjaci\u00f3\u0142, znajomych. W spos\u00f3b przedziwny, w tym stanie naszego ducha i cia\u0142a, wszystko inne zdaje si\u0119 schodzi\u0107 na dalszy plan, staje si\u0119 drugorz\u0119dne, mniej…<\/p>\n