{"id":15959,"date":"2024-02-13T22:15:08","date_gmt":"2024-02-13T21:15:08","guid":{"rendered":"http:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=15959"},"modified":"2024-02-13T22:19:59","modified_gmt":"2024-02-13T21:19:59","slug":"oredzie-papieza-franciszka-na-wielki-post-2024","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=15959","title":{"rendered":"Or\u0119dzie papie\u017ca Franciszka na Wielki Post 2024"},"content":{"rendered":"

W pierwszych wiekach chrze\u015bcija\u0144stwa przygotowanie do \u015bwi\u0105t Zmartwychwstania trwa\u0142o tylko czterdzie\u015bci godzin. W p\u00f3\u017aniejszym czasie przygotowania zabiera\u0142y ca\u0142y tydzie\u0144, a\u017c wreszcie oko\u0142o V wieku czas ten znacznie si\u0119 wyd\u0142u\u017cy\u0142. Po raz pierwszy o po\u015bcie trwaj\u0105cym czterdzie\u015bci dni wspomina \u015bw. Atanazy z Aleksandrii<\/em> w li\u015bcie pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 roku.<\/p>\n

\u015aroda Popielcowa kojarzy si\u0119 nierozerwalnie z obrz\u0119dem posypania g\u0142\u00f3w popio\u0142em, kt\u00f3remu towarzysz\u0105 s\u0142owa: \u201ePami\u0119taj, \u017ce jeste\u015b prochem i w proch si\u0119 obr\u00f3cisz\u201d<\/em> albo \u201eNawracajcie si\u0119 i wierzcie w Ewangeli\u0119<\/em>\u201d. Sam zwyczaj posypywania g\u0142\u00f3w popio\u0142em na znak \u017ca\u0142oby i pokuty znany by\u0142 w wielu kulturach i tradycjach. Znajdujemy go zar\u00f3wno w staro\u017cytnym Egipcie i Grecji, jak i u plemion india\u0144skich oraz oczywi\u015bcie na kartach Biblii np. w Ksi\u0119dze Jonasza czy Joela. Liturgiczna adaptacja tego zwyczaju pojawi\u0142a si\u0119 jednak dopiero w VIII wieku. Pierwsze \u015bwiadectwa o \u015bwi\u0119ceniu popio\u0142u pochodz\u0105 z X stulecia. W nast\u0119pnym wieku papie\u017c Urban II<\/em> wprowadzi\u0142 ten zwyczaj jako obowi\u0105zuj\u0105cy w ca\u0142ym Ko\u015bciele. Na XI stulecie datuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c tradycj\u0119, wedle kt\u00f3rej popi\u00f3\u0142 do posypywania g\u0142\u00f3w wiernych pochodzi z palm po\u015bwi\u0119conych w Niedziel\u0119 Palmow\u0105 poprzedniego roku.<\/p>\n

W \u015arod\u0119 Popielcow\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 zaleca wiernym udzia\u0142 w liturgii ze wzgl\u0119du na pokutny charakter tego dnia. Obowi\u0105zuje r\u00f3wnie\u017c post \u015bcis\u0142y (ilo\u015bciowy)czyli ograniczenie si\u0119 do spo\u017cycia trzech posi\u0142k\u00f3w, dw\u00f3ch lekkich i jednego do syta, oraz wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 od pokarm\u00f3w mi\u0119snych (jako\u015bciowy). Post ilo\u015bciowy nie obowi\u0105zuje os\u00f3b do 18 roku \u017cycia i powy\u017cej 60 roku \u017cycia, natomiast wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015b\u0107 od pokarm\u00f3w mi\u0119snych (post jako\u015bciowy) obowi\u0105zuje wszystkich, kt\u00f3rzy uko\u0144czyli 14 rok \u017cycia.<\/p>\n

 <\/p>\n

Drodzy bracia i siostry!<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Kiedy nasz B\u00f3g si\u0119 objawia, obwieszcza wolno\u015b\u0107: \u201eJa jestem Pan, tw\u00f3j B\u00f3g, kt\u00f3ry ci\u0119 wywi\u00f3d\u0142 z ziemi egipskiej, z domu niewoli\u201d (Wj\u00a020, 2). Tak rozpoczyna si\u0119 Dekalog dany Moj\u017ceszowi na g\u00f3rze Synaj. Lud dobrze wie, o jakim wyj\u015bciu m\u00f3wi B\u00f3g: do\u015bwiadczenie niewolnictwa jest wci\u0105\u017c odci\u015bni\u0119te w jego ciele. Otrzymuje dziesi\u0119\u0107 s\u0142\u00f3w na pustyni jako drog\u0119 wolno\u015bci. Nazywamy je \u201eprzykazaniami\u201d, podkre\u015blaj\u0105c si\u0142\u0119 mi\u0142o\u015bci, z jak\u0105 B\u00f3g wychowuje sw\u00f3j lud. Jest to rzeczywi\u015bcie mocne wezwanie do wolno\u015bci. Nie wyczerpuje si\u0119 ono w jednym wydarzeniu, poniewa\u017c dojrzewa podczas w\u0119dr\u00f3wki. Tak jak Izrael na pustyni wci\u0105\u017c ma wewn\u0105trz siebie Egipt \u2013 istotnie cz\u0119sto \u017ca\u0142uje przesz\u0142o\u015bci i szemrze przeciwko Niebiosom i Moj\u017ceszowi \u2013 tak i dzi\u015b Lud Bo\u017cy nosi w sobie przyt\u0142aczaj\u0105ce wi\u0119zy, kt\u00f3re musi porzuci\u0107. Zdajemy sobie z tego spraw\u0119, gdy brakuje nam nadziei i w\u0119drujemy przez \u017cycie jak przez pustkowie, bez ziemi obiecanej, do kt\u00f3rej mogliby\u015bmy wsp\u00f3lnie d\u0105\u017cy\u0107. Wielki Post jest czasem \u0142aski, w kt\u00f3rym pustynia ponownie staje si\u0119 \u2013 jak zapowiada prorok Ozeasz \u2013 miejscem pierwszej mi\u0142o\u015bci (por.\u00a0Oz\u00a02, 16-17).\u00a0B\u00f3g wychowuje sw\u00f3j lud, aby wyszed\u0142 ze swoich zniewole\u0144\u00a0i do\u015bwiadczy\u0142 przej\u015bcia ze \u015bmierci do \u017cycia. Jak oblubieniec, ponownie przyci\u0105ga nas do siebie i szepcze do naszych serc s\u0142owa mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n

Wyj\u015bcie z niewoli ku wolno\u015bci nie jest w\u0119dr\u00f3wk\u0105 abstrakcyjn\u0105. Aby nasz Wielki Post by\u0142 r\u00f3wnie\u017c konkretny, pierwszym krokiem jest pragnienie\u00a0widzenia rzeczywisto\u015bci. Kiedy w krzewie gorej\u0105cym Pan przyci\u0105gn\u0105\u0142 Moj\u017cesza i przem\u00f3wi\u0142 do niego, natychmiast objawi\u0142 si\u0119 jako B\u00f3g, kt\u00f3ry widzi, a przede wszystkim s\u0142yszy: \u201eDosy\u0107 napatrzy\u0142em si\u0119 na udr\u0119k\u0119 ludu mego w Egipcie i nas\u0142ucha\u0142em si\u0119 narzeka\u0144 jego na ciemi\u0119zc\u00f3w, znam wi\u0119c jego uciemi\u0119\u017cenie. Zst\u0105pi\u0142em, aby go wyrwa\u0107 z r\u0119ki Egiptu i wyprowadzi\u0107 z tej ziemi do ziemi \u017cyznej i przestronnej, do ziemi, kt\u00f3ra op\u0142ywa w mleko i mi\u00f3d\u201d (Wj\u00a03, 7-8). R\u00f3wnie\u017c dzisiaj, wo\u0142anie jak\u017ce wielu uciskanych braci i si\u00f3str dociera do nieba. Zadajmy sobie pytanie: czy dociera r\u00f3wnie\u017c do nas? Czy nami wstrz\u0105sa? Czy nas porusza? Wiele czynnik\u00f3w oddala nas od siebie, zaprzeczaj\u0105c braterstwu, kt\u00f3re w spos\u00f3b naturalny nas \u0142\u0105czy.<\/p>\n

Podczas mojej podr\u00f3\u017cy na Lampedus\u0119, globalizacji oboj\u0119tno\u015bci przeciwstawi\u0142em dwa pytania, kt\u00f3re staj\u0105 si\u0119 coraz bardziej aktualne: \u201eGdzie jeste\u015b?\u201d (Rdz\u00a03, 9) i \u201eGdzie jest brat tw\u00f3j?\u201d (Rdz\u00a04, 9). Wielkopostna w\u0119dr\u00f3wka b\u0119dzie konkretna, je\u015bli s\u0142uchaj\u0105c tych pyta\u0144 ponownie, wyznamy, \u017ce wci\u0105\u017c jeste\u015bmy pod panowaniem faraona. Jest to panowanie, kt\u00f3re czyni nas wyczerpanymi i niewra\u017cliwymi. Jest to model rozwoju, kt\u00f3ry nas dzieli i kradnie nam przysz\u0142o\u015b\u0107. S\u0105 nim zanieczyszczone: ziemia, powietrze i woda, ale r\u00f3wnie\u017c dusze. Bo chocia\u017c wraz z chrztem rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 nasze wyzwolenie, pozostaje w nas niewyt\u0142umaczalna t\u0119sknota za niewolnictwem. Jest to jakby przyci\u0105ganie do bezpiecze\u0144stwa rzeczy ju\u017c widzianych, ze szkod\u0105 dla wolno\u015bci.<\/p>\n

Chcia\u0142bym zwr\u00f3ci\u0107 wasz\u0105 uwag\u0119 na pewien szczeg\u00f3\u0142 w historii wyj\u015bcia z Egiptu, o niema\u0142ym znaczeniu: to B\u00f3g widzi, wzrusza si\u0119 i wyzwala, a Izrael o to nie prosi. Faraon gasi bowiem nawet marzenia, kradnie niebo, sprawia, \u017ce \u015bwiat, w kt\u00f3rym deptana jest godno\u015b\u0107 i negowane s\u0105 autentyczne wi\u0119zi, wydaje si\u0119 niemo\u017cliwy do zmiany. Udaje mu si\u0119 przywi\u0105za\u0107 do siebie. Zadajmy sobie pytanie: czy pragn\u0119 nowego \u015bwiata? Czy jestem got\u00f3w porzuci\u0107 kompromisy ze starym? \u015awiadectwo wielu braci biskup\u00f3w i du\u017cej liczby os\u00f3b dzia\u0142aj\u0105cych na rzecz pokoju i sprawiedliwo\u015bci przekonuje mnie coraz bardziej, \u017ce tym, co nale\u017cy pot\u0119pi\u0107, jest deficyt nadziei. Mamy do czynienia z przeszkod\u0105 dla marze\u0144, niemym krzykiem, kt\u00f3ry si\u0119ga nieba i porusza serce Boga. Przypomina to ow\u0105 t\u0119sknot\u0119 za niewol\u0105, kt\u00f3ra parali\u017cuje Izraela na pustyni, uniemo\u017cliwiaj\u0105c mu kroczenie naprz\u00f3d. Exodus mo\u017cna przerwa\u0107: nie mo\u017cna by inaczej wyja\u015bni\u0107, dlaczego ludzko\u015b\u0107, kt\u00f3ra chocia\u017c osi\u0105gn\u0119\u0142a pr\u00f3g powszechnego braterstwa i poziom rozwoju naukowego, technicznego, kulturowego i prawnego, zdolny do zapewnienia wszystkim godno\u015bci, b\u0142\u0105dzi po omacku w mrokach nier\u00f3wno\u015bci i konflikt\u00f3w.<\/p>\n

B\u00f3g si\u0119 nami nie zm\u0119czy\u0142. Przyjmijmy Wielki Post jako okres mocny duchowo, w kt\u00f3rym Jego S\u0142owo jest ponownie skierowane do nas: \u201eJa jestem Pan, tw\u00f3j B\u00f3g, kt\u00f3ry ci\u0119 wywi\u00f3d\u0142 z ziemi egipskiej, z domu niewoli\u201d (Wj\u00a020, 2). Jest to\u00a0czas nawr\u00f3cenia,\u00a0czas wolno\u015bci.\u00a0Sam Jezus, jak przypominamy co roku w pierwsz\u0105 niedziel\u0119 Wielkiego Postu, zosta\u0142 wyprowadzony przez Ducha na pustyni\u0119, aby zosta\u0107 wypr\u00f3bowanym w wolno\u015bci. Przez czterdzie\u015bci dni b\u0119dzie On przed nami i wraz z nami: jest Synem wcielonym. W przeciwie\u0144stwie do faraona, B\u00f3g nie chce poddanych, lecz syn\u00f3w. Pustynia jest przestrzeni\u0105, w kt\u00f3rej nasza wolno\u015b\u0107 mo\u017ce dojrze\u0107 w osobistej decyzji, by nie popa\u015b\u0107 na nowo w niewol\u0119. W okresie Wielkiego Postu znajdujemy nowe kryteria os\u0105du i wsp\u00f3lnot\u0119, z kt\u00f3r\u0105 mo\u017cemy wyruszy\u0107 w drog\u0119, jakiej nigdy wcze\u015bniej nie przebyli\u015bmy.<\/p>\n

Oznacza to\u00a0walk\u0119: Ksi\u0119ga Wyj\u015bcia i pokusy Jezusa na pustyni m\u00f3wi\u0105 nam o tym wyra\u017anie. G\u0142osowi Boga, kt\u00f3ry m\u00f3wi: \u201eTy\u015b jest m\u00f3j Syn umi\u0142owany\u201d (Mk\u00a01, 11), i \u201eNie b\u0119dziesz mia\u0142 cudzych bog\u00f3w obok Mnie!\u201d (Wj\u00a020, 3), przeciwstawiaj\u0105 si\u0119 k\u0142amstwa nieprzyjaciela. Od faraona trzeba bardziej ba\u0107 si\u0119 bo\u017ck\u00f3w: mo\u017cemy je uwa\u017ca\u0107 za jego g\u0142os w nas. M\u00f3c wszystko, by\u0107 szanowanym przez wszystkich, mie\u0107 przewag\u0119 nad wszystkimi: ka\u017cdy cz\u0142owiek odczuwa uwodzenie tego k\u0142amstwa w sobie. To stara droga. Mo\u017cemy w ten spos\u00f3b przywi\u0105za\u0107 si\u0119 do pieni\u0119dzy, do pewnych projekt\u00f3w, idei, cel\u00f3w, do naszej pozycji, do tradycji, a nawet do pewnych os\u00f3b. Zamiast nas poruszy\u0107, sparali\u017cuj\u0105 nas. Zamiast sprawi\u0107, by\u015bmy si\u0119 spotkali, b\u0119d\u0105 nam siebie przeciwstawia\u0107. Istnieje jednak nowa ludzko\u015b\u0107, lud maluczkich i pokornych, kt\u00f3rzy nie ulegli urokowi k\u0142amstwa. Podczas gdy bo\u017cki czyni\u0105 niemymi, \u015blepymi, g\u0142uchymi i nieruchomymi tych, kt\u00f3rzy im s\u0142u\u017c\u0105 (por.\u00a0Ps\u00a0114, 4), ubodzy w duchu s\u0105 natychmiast otwarci i gotowi: s\u0105 milcz\u0105c\u0105 si\u0142\u0105 dobra, kt\u00f3ra uzdrawia i podtrzymuje \u015bwiat.<\/p>\n

Jest to okres dzia\u0142ania, a w okresie Wielkiego Postu\u00a0dzia\u0142anie to tak\u017ce zatrzymanie si\u0119. Zatrzymanie si\u0119\u00a0na modlitwie, aby przyj\u0105\u0107 S\u0142owo Bo\u017ce i zatrzyma\u0107 si\u0119 jak Samarytanin,\u00a0w obecno\u015bci zranionego brata. Mi\u0142o\u015b\u0107 Boga i bli\u017aniego jest t\u0105 sam\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Nie mie\u0107 innych bog\u00f3w to zatrzyma\u0107 si\u0119 w obecno\u015bci Boga, przy ciele bli\u017aniego. Dlatego modlitwa, ja\u0142mu\u017cna i post nie s\u0105 trzema niezale\u017cnymi zadaniami, ale jednym ruchem otwarto\u015bci, ogo\u0142ocenia: precz z bo\u017ckami, kt\u00f3re nas obci\u0105\u017caj\u0105, precz z przywi\u0105zaniami, kt\u00f3re nas wi\u0119\u017c\u0105. W\u00f3wczas obumieraj\u0105ce i odizolowane serce przebudzi si\u0119. Trzeba zatem zwolni\u0107 i zatrzyma\u0107 si\u0119. Kontemplacyjny wymiar \u017cycia, kt\u00f3ry Wielki Post pozwoli nam odkry\u0107 na nowo, zmobilizuje nowe si\u0142y. W obecno\u015bci Boga stajemy si\u0119 siostrami i bra\u0107mi, odczuwamy innych z now\u0105 intensywno\u015bci\u0105: zamiast zagro\u017ce\u0144 i nieprzyjaci\u00f3\u0142 odnajdujemy towarzyszki i towarzyszy podr\u00f3\u017cy. To w\u0142a\u015bnie jest marzeniem Boga, ziemia obiecana, do kt\u00f3rej zmierzamy, kiedy wychodzimy z niewoli.<\/p>\n

Synodalna forma Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3r\u0105 w tych latach odkrywamy na nowo i piel\u0119gnujemy, sugeruje, aby Wielki Post by\u0142 r\u00f3wnie\u017c\u00a0okresem decyzji wsp\u00f3lnotowych, ma\u0142ych i du\u017cych wybor\u00f3w wbrew dominuj\u0105cemu nurtowi, zdolnych do zmiany codziennego \u017cycia ludzi i \u017cycia dzielnicy: nawyk\u00f3w zakupowych, troski o stworzenie, w\u0142\u0105czenia tych, kt\u00f3rych si\u0119 nie dostrzega, lub pogardzanych. Zach\u0119cam ka\u017cd\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105: do zaoferowania swoim wiernym chwil, w kt\u00f3rych b\u0119d\u0105 mogli przemy\u015ble\u0107 styl \u017cycia, oraz do spokojnego zastanowienia si\u0119, \u017ceby zweryfikowa\u0107 swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 na danym terenie i sw\u00f3j wk\u0142ad w uczynienie go lepszym. Biada, gdyby chrze\u015bcija\u0144ska pokuta by\u0142a podobna do tej, kt\u00f3ra zasmuci\u0142a Jezusa. M\u00f3wi On tak\u017ce do nas: \u201eNie b\u0105d\u017acie pos\u0119pni jak ob\u0142udnicy. Przybieraj\u0105 oni wygl\u0105d ponury, aby pokaza\u0107 ludziom, \u017ce poszcz\u0105\u201d (Mt\u00a06, 16). Niech raczej na twarzach widoczna b\u0119dzie rado\u015b\u0107, poczujmy wo\u0144 wolno\u015bci, uwolnijmy t\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra wszystko czyni nowym, poczynaj\u0105c od najmniejszych i najbli\u017cszych rzeczy. Mo\u017ce si\u0119 to wydarzy\u0107 w ka\u017cdej wsp\u00f3lnocie chrze\u015bcija\u0144skiej.<\/p>\n

Na ile ten Wielki Post b\u0119dzie okresem nawr\u00f3cenia, na tyle zagubiona ludzko\u015b\u0107 odczuje wstrz\u0105s kreatywno\u015bci: b\u0142ysk nowej nadziei. Chcia\u0142bym wam powiedzie\u0107, podobnie jak m\u0142odym, kt\u00f3rych spotka\u0142em w Lizbonie minionego lata: \u201eSzukajcie i podejmujcie ryzyko. W tym momencie dziej\u00f3w wyzwania s\u0105 ogromne, zawodzenia bolesne, prze\u017cywamy trzeci\u0105 wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105 \u201ew kawa\u0142kach\u201d, ale podejmijmy ryzyko my\u015blenia, \u017ce nie jeste\u015bmy w agonii, lecz w chwili narodzin; nie u kresu, lecz na pocz\u0105tku wielkiego spektaklu. Potrzeba odwagi, by tak pomy\u015ble\u0107.\u201d ( Przem\u00f3wienie do student\u00f3w Portugalskiego Uniwersytetu Katolickiego, 3 sierpnia 2023 r.). Jest to odwaga nawr\u00f3cenia, wyj\u015bcia z niewoli. Wiara i mi\u0142o\u015b\u0107 trzymaj\u0105 za r\u0119k\u0119 to dzieci\u0119- nadziej\u0119. Ucz\u0105 je chodzi\u0107, a jednocze\u015bnie ono ci\u0105gnie je do przodu.<\/p>\n

B\u0142ogos\u0142awi\u0119 was wszystkich i wasz\u0105 wielkopostn\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119.<\/p>\n

FRANCISZEK<\/strong><\/em><\/p>\n

12 lutego 2024<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W pierwszych wiekach chrze\u015bcija\u0144stwa przygotowanie do \u015bwi\u0105t Zmartwychwstania trwa\u0142o tylko czterdzie\u015bci godzin. W p\u00f3\u017aniejszym czasie przygotowania zabiera\u0142y ca\u0142y tydzie\u0144, a\u017c wreszcie oko\u0142o V wieku czas ten znacznie si\u0119 wyd\u0142u\u017cy\u0142. Po raz pierwszy o po\u015bcie trwaj\u0105cym czterdzie\u015bci dni wspomina \u015bw. Atanazy z Aleksandrii w li\u015bcie pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 roku. \u015aroda Popielcowa kojarzy si\u0119…<\/p>\n

\n Czytaj dalej<\/a>\n <\/p>","protected":false},"author":67,"featured_media":15626,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[230,178,115],"tags":[82,47],"class_list":["post-15959","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-info","category-oredzie-papieskie","category-wielki-post","tag-popielec","tag-wielki-post"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15959","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/67"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=15959"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15959\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15962,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15959\/revisions\/15962"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/15626"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=15959"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=15959"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=15959"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}