Pytam dlaczego, a z drugiej strony odczuwam pewn\u0105 satysfakcj\u0119 z faktu, \u017ce kto\u015b tam \u2013 a to ju\u017c przecie\u017c przed ponad 100. laty \u2013 pomy\u015bla\u0142 o tym, by przynajmniej tym jednym dniem odda\u0107 ho\u0142d tej, kt\u00f3ra by\u0142a moj\u0105 Babci\u0105, Matk\u0105, \u017bon\u0105. Kiedy zatem nastaje ten dzie\u0144, zawsze zadaj\u0119 sobie pytanie, czy mym \u017cyciem, post\u0119powaniem, pomoc\u0105, uczyni\u0142em wszystko, by Im odp\u0142aci\u0107 za to, co One dla mnie, dla mego szcz\u0119\u015bcia, czyni\u0142y za swego \u017cycia. Okres wielkopostny sprzyja temu, by dokona\u0107 swoistego \u201erachunku sumienia\u201d, by znale\u017a\u0107 sensown\u0105 odpowied\u017a na to pytanie. Zapewne wszystkiego uczyni\u0107 nie potrafimy, co by zrekompensowa\u0142o Ich trud, ale przecie\u017c nasze \u017cycie mo\u017cemy tak poprowadzi\u0107, by One czu\u0142y si\u0119 szcz\u0119\u015bliwe i dowarto\u015bciowane. Lecz czy\u0144my to tak, by nie by\u0142 to tylko ten jeden dzie\u0144 w roku; nasz\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 nie\u015bmy Im w darze ka\u017cdego dnia, bowiem One na to sobie zapracowa\u0142y mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 nas obdarzy\u0142y, i kt\u00f3r\u0105 codziennie nas uszcz\u0119\u015bliwiaj\u0105. Na mojej \u2013 ale przecie\u017c nie tylko mojej \u2013 drodze \u017cycia, niema ju\u017c moich drogich – Babci, Mamy, \u017bony \u2013 odesz\u0142y ju\u017c po sw\u0105 zas\u0142u\u017con\u0105 nagrod\u0119, a je\u015bli nawet jeszcze oczekuj\u0105 na pe\u0142ni\u0119 szcz\u0119\u015bcia \u017cycia wiecznego, to zapewne or\u0119duj\u0105 za nami u Boga, by nam \u2013 tu na ziemi \u2013 nic nie brakowa\u0142o, gdy\u017c One nie zapomnia\u0142y, \u017ce nas kocha\u0142y, bo One nie potrafi\u0105 inaczej spe\u0142nia\u0107 swej roli Babci, Matki czy \u017bony \u2013 jak tylko nadal obdarowywa\u0107 nas sw\u0105 niewyczerpaln\u0105 i niegasn\u0105c\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Kiedy jednak wspominamy bliskie naszemu sercu osoby, pomy\u015blmy r\u00f3wnie\u017c, \u017ce obok wielu z nas \u017cyje jeszcze Babcia, troszczy si\u0119 o nas Matka, kocha Ci\u0119 \u017bona. A zatem przynajmniej nie tylko w Dniu Kobiet, ale chocia\u017c w tych 40.dniach postu, uporz\u0105dkuj sw\u00f3j stosunek do najbli\u017cszych. Odwzajemnij Ich mi\u0142o\u015b\u0107 swoj\u0105 postaw\u0105 w tych dniach. Obdaruj Je ciep\u0142em wsp\u00f3\u0142\u017cycia rodzinnego, dobrym s\u0142owem, rad\u0105, u\u015bmiechem, wszelk\u0105 pomoc\u0105. Nie zapomnij o kwiatach, kt\u00f3re One tak kochaj\u0105. I pami\u0119taj, \u017ce One umiej\u0105 to doceni\u0107 i dadz\u0105 Tobie t\u0119 rado\u015b\u0107 i poczucie wi\u0119zi, kt\u00f3ra poprzez takie zachowanie wzmocni Wasz\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i nadziej\u0119, \u017ce szcz\u0119\u015bcie trzeba piel\u0119gnowa\u0107 tak jak ro\u015blin\u0119. W tym miejscu pragn\u0119 stwierdzi\u0107, \u017ce w\u0142a\u015bciwie nie mam prawa, by Ci\u0119 poucza\u0107. Zapewne Twoje post\u0119powanie jest nacechowane t\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3rej oczekuj\u0105 Twoje najbli\u017csze, kochane Kobiety. Przyjmij zatem te moje wskazania jako przypomnienie oczekiwa\u0144, kt\u00f3re je\u017celi pokrywaj\u0105 si\u0119 z Twymi doznaniami, s\u0105 dowodem, \u017ce podobnie my\u015blimy, i oby ta zgodno\u015b\u0107 my\u015bli i czyn\u00f3w by\u0142a udzia\u0142em jak najwi\u0119kszego grona m\u0119\u017c\u00f3w, syn\u00f3w, wnuk\u00f3w. Pozw\u00f3l te\u017c, \u017ce w Twoim, ale zarazem w imieniu ca\u0142ego zespo\u0142u redakcyjnego, z\u0142o\u017c\u0119 Wszystkim najbli\u017cszym naszym sercom Paniom \u2013 Babciom, Matkom, \u017bonom, \u017cyczenia Bo\u017cego B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, nies\u0142abn\u0105cej mi\u0142o\u015bci najbli\u017cszych, zdrowia, rado\u015bci, si\u0142y wiary i nadziei w sta\u0142\u0105 pomoc Tego, kt\u00f3ry nie tylko da\u0142 si\u0119 przybi\u0107 do Krzy\u017ca, ale ka\u017cdego dnia czuwa nad Twoim i moim \u017cyciem, by ono spe\u0142nia\u0142o nasze oczekiwania. Pami\u0119tajmy jednak, \u017ce On czeka na nas zawsze i wsz\u0119dzie, i \u015ble nam swe dary nie tylko w dni \u015bwi\u0105teczne. Niechaj zatem w tym Dniu, zago\u015bci na obliczu naszych Kochanych \u2013 u\u015bmiech rado\u015bci i zadowolenia, a nasza Patronka Wniebowzi\u0119ta, niech czuwa nad Ich \u017cyciem i wyprasza \u0142aski dla ka\u017cdej z nich. Szcz\u0119\u015b\u0107 Wam Bo\u017ce !<\/p>\n
Janusz Marczewski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pytam dlaczego, a z drugiej strony odczuwam pewn\u0105 satysfakcj\u0119 z faktu, \u017ce kto\u015b tam \u2013 a to ju\u017c przecie\u017c przed ponad 100. laty \u2013 pomy\u015bla\u0142 o tym, by przynajmniej tym jednym dniem odda\u0107 ho\u0142d tej, kt\u00f3ra by\u0142a moj\u0105 Babci\u0105, Matk\u0105, \u017bon\u0105. Kiedy zatem nastaje ten dzie\u0144, zawsze zadaj\u0119 sobie pytanie, czy mym \u017cyciem, post\u0119powaniem, pomoc\u0105,…<\/p>\n