![\"Do\u017cynki\"](\"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Do\u017cynki.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Psalm 65<\/p>\n
Podzi\u0119ka za urodzaje
\nZrozum, \u017ce Syjonem jest miasto w niebiosach (Orygenes)<\/p>\n
Ciebie, Bo\u017ce, nale\u017cy wielbi\u0107 na Syjonie, *
\n\u2020 Tobie dope\u0142ni\u0107 \u015blub\u00f3w.
\nDo Ciebie, kt\u00f3ry pr\u00f3\u015bb wys\u0142uchujesz, *
\nwszelki \u015bmiertelnik przychodzi, wyznaj\u0105c swoje grzechy.
\nPrzygniataj\u0105 nas nasze winy, *
\na Ty je odpuszczasz.
\nSzcz\u0119\u015bliwy, kogo wybierasz i przygarniasz, *
\non mieszka w Twoich pa\u0142acach.
\nNiech nasyc\u0105 nas dobra Twego domu, *
\n\u015bwi\u0119to\u015b\u0107 Twojego przybytku.
\nCudami Twojej sprawiedliwo\u015bci \u2020
\nodpowiadasz nam, Bo\u017ce, nasz Zbawco, *
\nnadziejo wszystkich kra\u0144c\u00f3w ziemi i m\u00f3rz dalekich.
\nTy sw\u0105 moc\u0105 utwierdzasz g\u00f3ry, *
\njeste\u015b opasany pot\u0119g\u0105.
\nU\u015bmierzasz burzliwy szum morza, *
\nhuk jego fal, zgie\u0142k narod\u00f3w.
\nZ powodu Twych cud\u00f3w przej\u0119ci s\u0105 trwog\u0105 \u2020
\nmieszka\u0144cy kra\u0144c\u00f3w ziemi; *
\nTy j\u0105 nape\u0142niasz rado\u015bci\u0105 od wschodu do zachodu.
\nNawiedzi\u0142e\u015b i nawodni\u0142e\u015b ziemi\u0119, *
\nwzbogaci\u0142e\u015b j\u0105 obficie.
\nStrumie\u0144 Bo\u017cy wezbra\u0142 wodami, \u2020
\nprzygotowa\u0142e\u015b im zbo\u017ce *
\ni tak uprawi\u0142e\u015b ziemi\u0119:
\nNawodni\u0142e\u015b jej bruzdy, wyr\u00f3wna\u0142e\u015b jej skiby, *
\nspulchni\u0142e\u015b j\u0105 deszczami i pob\u0142ogos\u0142awi\u0142e\u015b plonom.
\nRok uwie\u0144czy\u0142e\u015b swoimi dobrami, *
\ntam, gdzie przejdziesz, wzbudzasz urodzaje.
\nStepowe pastwiska s\u0105 pe\u0142ne rosy, *
\na wzg\u00f3rza przepasane weselem,
\n\u0141\u0105ki si\u0119 stroj\u0105 trzodami, \u2020
\ndoliny okrywaj\u0105 si\u0119 zbo\u017cem, *
\nrazem \u015bpiewaj\u0105 i wznosz\u0105 okrzyki rado\u015bci.<\/p>\n
Audiencja generalna Jana Paw\u0142a II, 6 marca 2002 r.<\/span><\/p>\n <\/p>\n 1. Rozwa\u017canie psalm\u00f3w z liturgii Jutrzni prowadzi nas obecnie do pie\u015bni, w kt\u00f3rej uderza zw\u0142aszcza wspania\u0142y obraz wiosny, jaki znajdujemy w jej ostatniej cz\u0119\u015bci (por. Ps 65, 10-14); jest to scena pe\u0142na \u015bwie\u017co\u015bci i \u017cywych kolor\u00f3w, rozbrzmiewaj\u0105ca rado\u015bci\u0105.<\/span><\/p>\n W rzeczywisto\u015bci struktura psalmu 65 jest szersza; splataj\u0105 si\u0119 w nim dwa r\u00f3\u017cne nastroje: pojawia si\u0119 w nim przede wszystkim historyczny temat przebaczenia przez Boga grzech\u00f3w i Jego gotowo\u015b\u0107 do przyj\u0119cia grzesznika (por. ww. 2-5); potem wyst\u0119puje kosmiczny temat Bo\u017cego oddzia\u0142ywania na morza i g\u00f3ry (por. ww. 6-9); a na ko\u0144cu znajdujemy opis wiosny (por. ww. 9-14): w pe\u0142nym \u015bwiat\u0142a i wypalonym przez s\u0142o\u0144ce pejza\u017cu Bliskiego Wschodu nios\u0105cy urodzaj deszcz wyra\u017ca wierno\u015b\u0107 Pana wobec stworzenia (por. Ps 104, 13-16). Wed\u0142ug Biblii \u015bwiat stworzony jest mieszkaniem ludzko\u015bci, a grzech stanowi zamach na jego porz\u0105dek i doskona\u0142o\u015b\u0107. Dlatego te\u017c nawr\u00f3cenie oraz przebaczenie przywracaj\u0105 wszech\u015bwiatowi integralno\u015b\u0107 i harmoni\u0119.<\/p>\n 2. W pierwszej cz\u0119\u015bci psalmu znajdujemy si\u0119 wewn\u0105trz \u015bwi\u0105tyni na Syjonie. Przybywa do niej lud z ca\u0142\u0105 swoj\u0105 n\u0119dz\u0105 moraln\u0105, aby prosi\u0107 o wyzwolenie od z\u0142a (por. Ps 65, 2-4). Po uzyskaniu odpuszczenia win, wierni czuj\u0105 si\u0119 go\u015b\u0107mi Boga, s\u0105 Mu bliscy i mog\u0105 by\u0107 dopuszczeni do Jego sto\u0142u, aby cieszy\u0107 si\u0119 za\u017cy\u0142o\u015bci\u0105 z Nim (por. ww. 4-5).<\/p>\n Pan obecny w \u015bwi\u0105tyni przedstawiony jest dalej w pe\u0142ni chwa\u0142y i w\u0142adzy nad wszech\u015bwiatem. Psalm m\u00f3wi, \u017ce jest On „nadziej\u0105 wszystkich kra\u0144c\u00f3w ziemi i m\u00f3rz dalekich. (…) sw\u0105 moc\u0105 utwierdza g\u00f3ry (…). U\u015bmierza burzliwy szum morza, huk jego fal (…). Z powodu Jego cud\u00f3w przej\u0119ci s\u0105 trwog\u0105 mieszka\u0144cy kra\u0144c\u00f3w ziemi”, od wschodu a\u017c do zachodu (por. ww. 6-9).<\/p>\n 3. W\u015br\u00f3d tych obraz\u00f3w wys\u0142awiaj\u0105cych Boga Stw\u00f3rc\u0119 spotykamy jeden, na kt\u00f3ry warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119: Pan potrafi opanowa\u0107 i uspokoi\u0107 tak\u017ce wzburzone wody morskie, kt\u00f3re w Biblii s\u0105 symbolem chaosu, przeciwstawne porz\u0105dkowi stworzenia (por. Hi 38, 8-11). S\u0142u\u017cy on uwydatnieniu Bo\u017cego zwyci\u0119stwa nie tylko nad nico\u015bci\u0105, ale r\u00f3wnie\u017c nad z\u0142em: dlatego do obrazu „burzliwego szumu morza” oraz „huku jego fal” do\u0142\u0105czony jest „zgie\u0142k narod\u00f3w” (por. Ps 65, 8), czyli bunt pysznych.<\/p>\n \u015aw. Augustyn przekonuj\u0105co wyja\u015bnia: „Morzem jest dzisiejszy \u015bwiat: gorzki od soli, wzburzony nawa\u0142nic\u0105, w kt\u00f3rym zach\u0142anni i przewrotni ludzie niczym ryby po\u017ceraj\u0105 si\u0119 nawzajem. Sp\u00f3jrzcie na to z\u0142e morze, na to gorzkie morze, na jego wzburzone i okrutne fale! (…) Nie post\u0119pujmy w taki spos\u00f3b, bracia, poniewa\u017c Pan jest nadziej\u0105 dla wszystkich kra\u0144c\u00f3w ziemi” (Esposizione sui Salmi [Obja\u015bnienia Psalm\u00f3w] II, Roma 1990, s. 475).<\/p>\n Konkluzja, jak\u0105 nam podsuwa psalm, jest prosta: B\u00f3g, kt\u00f3ry uwalnia \u015bwiat i histori\u0119 od chaosu i z\u0142a, mo\u017ce zwyci\u0119\u017cy\u0107 i przebaczy\u0107 przewrotno\u015b\u0107 oraz grzech, kt\u00f3ry modl\u0105cy si\u0119 cz\u0142owiek przynosi do \u015bwi\u0105tyni, bo jest pewny, \u017ce zostanie oczyszczony.<\/p>\n 4. W tym momencie mowa jest w psalmie o innych wodach: wodach \u017cycia i p\u0142odno\u015bci, kt\u00f3re na wiosn\u0119 u\u017cy\u017aniaj\u0105 ziemi\u0119 i doskonale symbolizuj\u0105 nowe \u017cycie wiernego, kt\u00f3ry uzyska\u0142 przebaczenie. Jak m\u00f3wili\u015bmy, ko\u0144cowe wiersze psalmu (por. Ps 65, 10-14) odznaczaj\u0105 si\u0119 niezwyk\u0142ym pi\u0119knem i wymow\u0105. B\u00f3g nawadnia ziemi\u0119 sp\u0119kan\u0105 od suszy i zimowych mroz\u00f3w poj\u0105c j\u0105 deszczem. Pan przypomina rolnika (por. J 15, 1), kt\u00f3ry pracuje, by wyros\u0142o ziarno i zakie\u0142kowa\u0142a trawa. Przygotowuje teren, podlewa bruzdy, rozbija grudy ziemi, nawadnia ca\u0142e pole.<\/p>\n Psalmista stosuje dziesi\u0119\u0107 czasownik\u00f3w, by opisa\u0107 pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci zabiegi Stw\u00f3rcy wobec ziemi, kt\u00f3ra jawi si\u0119 jako swego rodzaju \u017cywe stworzenie. I rzeczywi\u015bcie, wszystko „razem \u015bpiewa i wznosi okrzyki rado\u015bci” (por. Ps 65, 14). Wymowne s\u0105 w zwi\u0105zku z tym r\u00f3wnie\u017c trzy czasowniki odnosz\u0105ce si\u0119 do symbolicznego obrazu szat: „wzg\u00f3rza przepasane s\u0105 weselem, \u0142\u0105ki si\u0119 stroj\u0105 trzodami, doliny okrywaj\u0105 si\u0119 zbo\u017cem” (ww. 13-14). Mamy tu obraz \u0142\u0105ki, na kt\u00f3rej biel\u0105 si\u0119 owce; wzg\u00f3rza gdzieniegdzie przepasuj\u0105 winnice, przywo\u0142uj\u0105ce na my\u015bl rado\u015b\u0107, jak\u0105 daje ich owoc, czyli wino, co „rozwesela serce cz\u0142owieka” (Ps 104, 15); doliny pokrywaj\u0105 si\u0119 z\u0142otym p\u0142aszczem zb\u00f3\u017c. W wierszu 12 pojawia si\u0119 r\u00f3wnie\u017c korona, kt\u00f3ra mo\u017ce kojarzy\u0107 si\u0119 z wie\u0144cami wk\u0142adanymi na g\u0142owy zaproszonych go\u015bci podczas \u015bwi\u0105tecznych biesiad (por. Iz 28, 1. 5).<\/p>\n 5. Wszystkie stworzenia razem, niczym w procesji, zwracaj\u0105 si\u0119 do swego Stw\u00f3rcy i W\u0142adcy, ta\u0144cz\u0105c i \u015bpiewaj\u0105c, wychwalaj\u0105c Go i modl\u0105c si\u0119. Jeszcze raz przyroda staje si\u0119 wymownym znakiem Bo\u017cego dzia\u0142ania; stanowi ona ksi\u0119g\u0119 otwart\u0105 dla wszystkich, zdoln\u0105 objawi\u0107 zawarte w niej or\u0119dzie Stw\u00f3rcy, poniewa\u017c „z wielko\u015bci i pi\u0119kna stworze\u0144 poznaje si\u0119 przez podobie\u0144stwo ich Sprawc\u0119” (Mdr 13, 5; por. Rz 1, 20). Teologiczna kontemplacja oraz poetyckie natchnienie spotykaj\u0105 si\u0119 w tym liryku i wyra\u017caj\u0105 uwielbienie i chwa\u0142\u0119.<\/p>\n Jednak\u017ce wa\u017cniejszym spotkaniem, do kt\u00f3rego d\u0105\u017cy psalmista w ca\u0142ej pie\u015bni, jest spotkanie jednocz\u0105ce stworzenie z odkupieniem. Podobnie jak z wiosn\u0105 ziemia zmartwychwstaje dzi\u0119ki dzia\u0142aniu Stw\u00f3rcy, tak te\u017c cz\u0142owiek powstaje z grzechu za spraw\u0105 Odkupiciela. W ten spos\u00f3b stworzenie i historia pozostaj\u0105 pod troskliw\u0105 i zbawcz\u0105 opiek\u0105 Pana, kt\u00f3ry zwyci\u0119\u017ca wzburzone, nios\u0105ce zniszczenie wody i daje wod\u0119, kt\u00f3ra oczyszcza, u\u017cy\u017ania i orze\u017awia. Pan bowiem „leczy z\u0142amanych na duchu i przewi\u0105zuje ich rany”, lecz r\u00f3wnie\u017c „niebo chmurami os\u0142ania, przygotowuje deszcz dla ziemi, wzg\u00f3rza traw\u0105 pokrywa” (Ps 147, 3. 8).<\/p>\n W ten spos\u00f3b psalm staje si\u0119 pie\u015bni\u0105 ku czci Bo\u017cej \u0142aski. I zn\u00f3w \u015bw. Augustyn, komentuj\u0105c omawiany przez nas psalm, przypomina o tym nadzwyczajnym i jedynym darze: „Pan, B\u00f3g tw\u00f3j (…) powiada ci w sercu: Ja jestem twoim bogactwem. Nie oczekuj tego, co obiecuje \u015bwiat, ale co przyrzeka Stw\u00f3rca \u015bwiata. Je\u017celi zwracasz uwag\u0119 na to, co ci przyrzek\u0142 B\u00f3g, je\u015bli post\u0119powa\u0107 b\u0119dziesz sprawiedliwie, wzgardzisz tym, co obiecuje cz\u0142owiek, \u017ceby sprowadzi\u0107 ci\u0119 z drogi sprawiedliwo\u015bci. Nie oczekuj wi\u0119c tego, co obiecuje \u015bwiat, ale tego, co przyrzek\u0142 Stworzyciel \u015bwiata” (dz. cyt., s. 481).<\/p>\n \u0179r\u00f3d\u0142o: L’Osservatore Romano 6\/2002<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Psalm 65 Podzi\u0119ka za urodzaje Zrozum, \u017ce Syjonem jest miasto w niebiosach (Orygenes) Ciebie, Bo\u017ce, nale\u017cy wielbi\u0107 na Syjonie, * \u2020 Tobie dope\u0142ni\u0107 \u015blub\u00f3w. Do Ciebie, kt\u00f3ry pr\u00f3\u015bb wys\u0142uchujesz, * wszelki \u015bmiertelnik przychodzi, wyznaj\u0105c swoje grzechy. Przygniataj\u0105 nas nasze winy, * a Ty je odpuszczasz. Szcz\u0119\u015bliwy, kogo wybierasz i przygarniasz, * on mieszka w Twoich…<\/p>\n