\n
\n Pad\u0142y nazwiska najzacniejszych – m\u0119\u017cczyzny i<\/span><\/span><\/span>kobiety<\/span><\/span><\/span><\/a><\/span>z jego rodziny. – Co\u015b jeszcze? – zapyta\u0142 ksi\u0105dz i podni\u00f3s\u0142 wzrok. Ch\u0142op sta\u0142 nadal. – Pragn\u0105\u0142bym go ochrzci\u0107 oddzielnie – powiedzia\u0142. – To znaczy w tygodniu?- W przysz\u0142\u0105 sobot\u0119 o dwunastej, w samo po\u0142udnie. -Jeszcze co\u015b? – zapyta\u0142 ksi\u0105dz. – To wszystko. – Ch\u0142op zmi\u0105\u0142 czapk\u0119 w r\u0119kach, jak gdyby chcia\u0142 odej\u015b\u0107. W\u00f3wczas duchowny wsta\u0142. – To jeszcze – powiedzia\u0142 i skierowa\u0142 si\u0119 wprost do Thorda, u\u015bcisn\u0105\u0142 mu r\u0119k\u0119 i patrz\u0105c prosto w oczy doda\u0142 – daj Bo\u017ce, \u017ceby dziecko sta\u0142o si\u0119 dla ciebie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n Szesna\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej Thord stan\u0105\u0142 zn\u00f3w w kancelarii ksi\u0119dza. – Trzymasz si\u0119 dobrze, Thord – powiedzia\u0142 proboszcz, nie dostrzegaj\u0105c w wygl\u0105dzie parafianina \u017cadnych zmian.- Nie mam \u017cadnych trosk – odpar\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \n Ksi\u0105dz przemilcza\u0142 odpowied\u017a. P\u00f3\u017aniej jednak zapyta\u0142: – Jak\u0105 spraw\u0119 masz dzi\u015b wieczorem?- Dzisiaj przybywam z powodu mego syna, kt\u00f3ry ma przyst\u0105pi\u0107 do bierzmowania. – To jest poj\u0119tny ch\u0142opak. – Nie chcia\u0142bym ksi\u0119dza op\u0142aca\u0107, zanim nie us\u0142ysz\u0119, w kt\u00f3rym miejscu przed o\u0142tarzem b\u0119dzie sta\u0142 m\u00f3j syn.- B\u0119dzie sta\u0142 na pierwszym miejscu. – Rozumiem, a tu jest dziesi\u0119\u0107 talar\u00f3w dla ksi\u0119dza. – Co\u015b jeszcze? – zapyta\u0142 ksi\u0105dz i spojrza\u0142 na Thorda. – To wszystko. Thord wyszed\u0142.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \n Zn\u00f3w min\u0119\u0142o osiem lat. Pewnego dnia przed plebani\u0105 da\u0142a si\u0119 s\u0142ysze\u0107 wrzawa, wesz\u0142a gromadka m\u0119\u017cczyzn, a na ich czele Thord. – Przychodzisz dzisiaj z licznym orszakiem – zagadn\u0105\u0142 ksi\u0105dz.- Pragn\u0119 zam\u00f3wi\u0107 \u015blub mego syna. B\u0119dzie si\u0119 \u017ceni\u0142 z Karen Storliden, c\u00f3rk\u0105 Gudmunda, kt\u00f3ry stoi obok mnie. – To najbogatsza dziewczyna w ca\u0142ej parafii. – Tak m\u00f3wi\u0105 – odpar\u0142 ch\u0142op i jedn\u0105 r\u0119k\u0105 odgarn\u0105\u0142 w\u0142osy. Ksi\u0105dz d\u0142u\u017cszy czas siedzia\u0142 w g\u0142\u0119bokiej zadumie, lecz nie wypowiedzia\u0142 ani s\u0142owa, tylko wpisywa\u0142 nazwiska do swoich ksi\u0105g, a<\/span><\/span><\/span>\u00a0<\/span><\/span><\/span>m\u0119\u017cczy\u017ani<\/span><\/span><\/span><\/a><\/span> sk\u0142adali podpisy. Thord po\u0142o\u017cy\u0142 trzy talary na stole.- Wystarczy jeden.- Dobrze wiem, ale to moje jedyne dziecko i chcia\u0142bym rzecz za\u0142atwi\u0107 dobrze.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \n Ksi\u0105dz przyj\u0105\u0142 datek. – To ju\u017c trzeci raz Thordzie, kiedy tu przychodzisz z powodu swego syna.-Teraz te\u017c jestem z nim skwitowany – powiedzia\u0142 Thord. Schowa\u0142 portfel, powiedzia\u0142 „do widzenia” i wyszed\u0142. M\u0119\u017cczy\u017ani poma\u0142u wychodzili za nim.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \n Czterna\u015bcie dni p\u00f3\u017aniej ojciec z synem wios\u0142owali przy spokojnej pogodzie przez fiord do Storliden\u00f3w, aby om\u00f3wi\u0107 przebieg wesela.- Siedzenie le\u017cy \u017ale pode mn\u0105, porusza si\u0119 – powiedzia\u0142 syn i wsta\u0142, \u017ceby je u\u0142o\u017cy\u0107 jak nale\u017cy. W tej samej chwili deska, na kt\u00f3rej sta\u0142, obsun\u0119\u0142a si\u0119. Wyrzuci\u0142 r\u0119ce do g\u00f3ry, – wyda\u0142 krzyk i wpad\u0142 do wody. – Trzymaj si\u0119 wios\u0142a – wo\u0142a ojciec, wstaje i usi\u0142uje poda\u0107 wios\u0142o synowi. Ten kilka razy daremnie je \u0142apa\u0142. Nagle zdr\u0119twia\u0142.- Poczekaj chwil\u0119! – zawo\u0142a\u0142 ojciec i powios\u0142owa\u0142 bli\u017cej. Syn zach\u0142ysn\u0105\u0142 si\u0119, zd\u0105\u017cy\u0142 jeszcze rzuci\u0107 ojcu przeci\u0105g\u0142e spojrzenie i poszed\u0142 pod wod\u0119. Thord nie chcia\u0142 uwierzy\u0107. Odr\u0119twia\u0142ym wzrokiem patrzy\u0142 w miejsce, w kt\u00f3rym syn skry\u0142 si\u0119 pod powierzchni\u0105, jak gdyby wierz\u0105c, \u017ce musi wr\u00f3ci\u0107. Kilka baniek powietrza podnios\u0142o si\u0119 do g\u00f3ry i jeszcze kilka, a potem ju\u017c tylko jedna jedyna, kt\u00f3ra p\u0119k\u0142a, po czym woda fiordu zn\u00f3w le\u017ca\u0142a r\u00f3wno, jak lustro.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \n Trzy dni i trzy d\u0142ugie noce ludzie widzieli ojca na tamtym miejscu, jak wios\u0142owa\u0142 tam i z powrotem, nie jedz\u0105c i nie \u015bpi\u0105c. Bosakiem szuka\u0142 cia\u0142a swego syna. Rankiem trzeciego dnia znalaz\u0142 je i zani\u00f3s\u0142 przez wzg\u00f3rze do swojej zagrody.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n \n
\nM\u0119\u017cczyzna, o kt\u00f3rym b\u0119dzie mowa nazywa\u0142 si\u0119 Thord Oeveraas. Wyprostowany, pe\u0142en dumy i dostoje\u0144stwa stan\u0105\u0142 pewnego dnia w kancelarii ksi\u0119dza. – Urodzi\u0142 mi si\u0119 syn – powiedzia\u0142 – i chcia\u0142bym go ochrzci\u0107.- Jak ma mie\u0107 na imi\u0119? – Finn, jak m\u00f3j ojciec. – A chrzestni?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n