Henryk Fros SJ<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Wincenty a Paulo lub Wincenty de Paul urodzi\u0142 si\u0119 24 kwietnia 1581 r. w miejscowo\u015bci Ranguine (niedaleko Pouy, Francja), kt\u00f3ra w r. 1828 zmieni\u0142a sw\u0105 nazw\u0119 na St-Vincent-de-Paul.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n W r. 1595 podj\u0105\u0142 studia w Dax. Kontynuowa\u0142 je w Tuluzie, gdzie w r. 1600 zosta\u0142 kap\u0142anem, a w cztery lata p\u00f3\u017aniej uzyska\u0142 stopie\u0144 baka\u0142arza teologii. Uda\u0142 si\u0119 nast\u0119pnie do Rzymu. Jest rzecz\u0105 wysoce kontrowersyjn\u0105, czy w latach 1605- -1607 przebywa\u0142 w niewoli maureta\u0144skiej. W r. 1608 widzimy go ju\u017c w Pary\u017cu, kt\u00f3ry mia\u0142 si\u0119 sta\u0107 g\u0142\u00f3wnym polem jego aposto\u0142owania. Zetkn\u0105\u0142 si\u0119 tam rych\u0142o z Piotrem de B\u00e9rulle, za\u0142o\u017cycielem francuskiej ga\u0142\u0119zi oratorian\u00f3w. Za jego spraw\u0105 obj\u0105\u0142 w r. 1612 parafi\u0119 w Clichy, a w roku nast\u0119pnym stanowisko kapelana i wychowawcy w domu dow\u00f3dcy galer kr\u00f3lewskich. Pe\u0142ni\u0142 te funkcje do r. 1626. W tym te\u017c czasie (1617) zacz\u0105\u0142 wyg\u0142asza\u0107 nauki misyjne i z\u0142o\u017cy\u0142 \u015blub po\u015bwi\u0119cenia swego \u017cycia na rzecz biednych.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n <\/p>\n Przez czas jaki\u015b by\u0142 proboszczem w Ch\u00e2tillon, potem coraz to bardziej oddawa\u0142 si\u0119 pracom misyjnym w\u015br\u00f3d zubo\u017ca\u0142ej ludno\u015bci wiejskiej. Z wolna mobilizowa\u0142 do tej pracy innych kap\u0142an\u00f3w. W r. 1625 za\u0142o\u017cy\u0142 z nimi Zgromadzenie Misjonarzy (Congregatio Missionis), kt\u00f3re stosunkowo rych\u0142o – jeszcze za jego \u017cycia – rozszerzy\u0142o si\u0119 na ca\u0142\u0105 Francj\u0119, Polsk\u0119 (1651) i W\u0142ochy (a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce na Szkocj\u0119, Afryk\u0119 P\u00f3\u0142nocn\u0105 i Madagaskar). Jedn\u0105 z pierwszych siedzib Stowarzyszenia by\u0142 dom przeora od \u015aw. \u0141azarza, st\u0105d nazwa, kt\u00f3ra przylgn\u0119\u0142a do jego cz\u0142onk\u00f3w (\u0142azarzy\u015bci). Dom ten do \u015bmierci za\u0142o\u017cyciela przeprowadzi\u0142 800 misji ludowych. Nie jedyne to jego osi\u0105gni\u0119cie. W r. 1632 otwarto jego podwoje dla kap\u0142an\u00f3w i \u015bwieckich, kt\u00f3rzy by chcieli odprawi\u0107\u00a0<\/span><\/span><\/span>rekolekcje<\/span><\/span><\/span><\/a>, a w roku nast\u0119pnym \u015bwi\u0119ty zainicjowa\u0142 wtorkowe konferencje duchowne dla kap\u0142an\u00f3w. Z jego te\u017c inicjatywy zacz\u0119to udziela\u0107 rekolekcji przed przyj\u0119ciem \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Je\u015bli dodamy do tego, \u017ce Wincenty przyczyni\u0142 si\u0119 wydatnie do zak\u0142adania seminari\u00f3w duchownych, jego olbrzymi wk\u0142ad w dzie\u0142o odnowy kleru i \u017cycia religijnego b\u0119dzie dla nas oczywisty. Nie mniejszy by\u0142 jego wk\u0142ad w dzie\u0142o chrze\u015bcija\u0144skiego mi\u0142osierdzia. Ju\u017c w r. 1617 jako proboszcz w Ch\u00e2tillon-les-Dombes za\u0142o\u017cy\u0142 Bractwo Pa\u0144 Mi\u0142osierdzia dla opieki nad biednymi i chorymi z parafii. Zak\u0142ada\u0142 p\u00f3\u017aniej analogiczne stowarzyszenia w czasie g\u0142oszenia misji. Z paryskich Pa\u0144 Mi\u0142osierdzia wyros\u0142o (1633) zgromadzenie szarytek (zob. Ludwika de Marillac), wielka instytucja zakonna i charytatywna, pomy\u015blana w spos\u00f3b wr\u0119cz nowatorski. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 -wincentek- by\u0142a tak rozleg\u0142a, \u017ce widywano je nawet na polu bitew jako sanitariuszki.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n W czasach frondy \u015bwi\u0119ty ratowa\u0142 rzesze g\u0142oduj\u0105cych, a nast\u0119pnie ni\u00f3s\u0142 pomoc ca\u0142ym prowincjom, dotkni\u0119tym n\u0119dz\u0105 i zniszczeniami wojennymi (Lotaryngii, Szampanii, Pikardii itd.). W historii duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej Wincenty de Paul zaliczany jest do tzw. szko\u0142y francuskiej. W rzeczy samej by\u0142 poniek\u0105d uczniem de B\u00e9rulle’a, uleg\u0142 urokowi i wp\u0142ywowi Franciszka Salezego, \u017cywo kontaktowa\u0142 si\u0119 z za\u0142o\u017cycielem sulpicjan\u00f3w, Janem Olier, i innymi. Wszystkich chyba przewy\u017csza\u0142 zmys\u0142em praktycznym i talentem organizacyjnym.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n Zmar\u0142 27 wrze\u015bnia 1660 r. w Pary\u017cu. W r. 1729 zosta\u0142 beatyfikowany, a w r. 1885 zaliczony w poczet \u015bwi\u0119tych. Jego wspomnienie liturgiczne przez d\u0142ugi czas obchodzono 19 lipca. Ostatnia reforma kalendarza przywr\u00f3ci\u0142a pami\u0105tce wielkiego ja\u0142mu\u017cnika miejsce w\u0142a\u015bciwe, czyli 27 wrze\u015bnia.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Henryk Fros SJ Wincenty a Paulo lub Wincenty de Paul urodzi\u0142 si\u0119 24 kwietnia 1581 r. w miejscowo\u015bci Ranguine (niedaleko Pouy, Francja), kt\u00f3ra w r. 1828 zmieni\u0142a sw\u0105 nazw\u0119 na St-Vincent-de-Paul. W r. 1595 podj\u0105\u0142 studia w Dax. Kontynuowa\u0142 je w Tuluzie, gdzie w r. 1600 zosta\u0142 kap\u0142anem, a w cztery lata p\u00f3\u017aniej uzyska\u0142 stopie\u0144…<\/p>\n