Na drodze naszego \u017cycia dobry B\u00f3g obdarza nas ustawicznie… Najwa\u017cniejsze dary s\u0105 niewidzialne, dlatego konieczna jest wiara, by je dostrzec. Do takich dar\u00f3w nale\u017cy nasz Anio\u0142 Str\u00f3\u017c. W dzieci\u0144stwie towarzyszy\u0142 nam obrazek, kt\u00f3ry przedstawia\u0142 Jego dzia\u0142anie: jak opiekuje si\u0119 dzie\u0107mi przechodz\u0105cymi po niebezpiecznej k\u0142adce, blisko przepa\u015bci. Modlili\u015bmy si\u0119, by nam towarzyszy\u0142 i prowadzi\u0142 po\u015br\u00f3d przer\u00f3\u017cnych zagro\u017ce\u0144, ostrzegaj\u0105c przed nimi, ratuj\u0105c od z\u0142ego. Zagro\u017cenia, jakie czyhaj\u0105 na dzieci, s\u0105 zaiste niezliczone. Pomoc Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca wydaje si\u0119 niezb\u0119dna, bo nawet najtroskliwsi rodzice nie uchroni\u0105 swoich pociech przed z\u0142em. Ale gdy przestajemy by\u0107 dzie\u0107mi, zapominamy o naszym Aniele. A przecie\u017c zagro\u017cenia wieku dojrzewania czy \u017cycia doros\u0142ego nie s\u0105 wcale mniejsze. Zreszt\u0105, dar Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca ma g\u0142\u0119bsze znaczenie, dlatego warto po\u015bwi\u0119ci\u0107 mu wi\u0119cej uwagi.<\/span><\/span><\/p>\n \n <\/p>\n Zagro\u017cenie ze strony z\u0142ego pojawia si\u0119 w ludzkim \u017cyciu nieustannie. Szczeg\u00f3lnie gro\u017ane s\u0105 pokusy, kt\u00f3re przyjmuj\u0105 posta\u0107 dobra. Znamienne, \u017ce takie kuszenie spotka\u0142o Jezusa na pocz\u0105tku Jego dzia\u0142alno\u015bci. Nachodzi Go z\u0142y duch i podsuwa s\u0142owa psalmu, czyli s\u0142owo Bo\u017ce Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re zapewnia wierz\u0105cego, modl\u0105cego si\u0119 cz\u0142owieka, \u017ce B\u00f3g: \u201eAnio\u0142om swoim rozka\u017ce o Tobie, \u017ceby Ci\u0119 strzegli, i na r\u0119kach nosi\u0107 Ci\u0119 b\u0119d\u0105, by\u015b przypadkiem nie urazi\u0142 swej nogi o kamie\u0144\u201d (\u0141k 4,10n; Ps 91,11). Wyra\u017ca si\u0119 tu biblijna wiara w anio\u0142\u00f3w strzeg\u0105cych cz\u0142owieka z woli samego Boga. To dobro, jakiego B\u00f3g udziela, zostaje przywo\u0142ane przez z\u0142ego ducha jako pokusa. Na czym ona polega? Na tym, \u017ce wystawia Boga na pr\u00f3b\u0119, bo namawia cz\u0142owieka do kroku zagra\u017caj\u0105cego jego \u017cyciu dla wypr\u00f3bowania, czy naprawd\u0119 anio\u0142owie ustrzeg\u0105 go w tym zagro\u017ceniu.<\/span><\/span><\/p>\n Tymczasem s\u0142owo Bo\u017ce nie tak ukazuje pomoc anio\u0142\u00f3w. One strzeg\u0105 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zaufa\u0142 Bogu \u2014 szuka na pierwszym miejscu Jego i Jego woli. Taki cz\u0142owiek nie czyni niczego na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119, nie podejmuje dzia\u0142ania, kt\u00f3re nie by\u0142oby zgodne z wol\u0105 Bo\u017c\u0105. Nie zamierza wystawia\u0107 Boga na pr\u00f3b\u0119, czyli pr\u00f3bowa\u0107 Mu narzuci\u0107 w\u0142asn\u0105 wol\u0119, swoje samowolne dzia\u0142anie. I je\u015bli taka jest postawa charakterystyczna dla cz\u0142owieka ufaj\u0105cego Bogu, tym bardziej wyr\u00f3\u017cnia ona Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry sam o sobie powiedzia\u0142, \u017ce \u201enie m\u00f3g\u0142by niczego czyni\u0107 sam od siebie, gdyby nie widzia\u0142 Ojca czyni\u0105cego. Albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni\u201d (J 5,19).<\/span><\/span><\/p>\n Pokusa z\u0142ego ducha wypacza prawd\u0119 o anio\u0142ach strzeg\u0105cych cz\u0142owieka, przeinacza dobro, by zwie\u015b\u0107 ku z\u0142emu. Anio\u0142owie nie pomagaj\u0105 cz\u0142owiekowi sprzeciwia\u0107 si\u0119 woli Bo\u017cej; one ostrzegaj\u0105 przed z\u0142em i pomagaj\u0105 wype\u0142nia\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105. Jezus wiedzia\u0142 o tym i dlatego nie podda\u0142 si\u0119 pokusie. W Ewangelii s\u0142yszymy dalej: \u201eWtedy opu\u015bci\u0142 Go diabe\u0142, a oto anio\u0142owie przyst\u0105pili i us\u0142ugiwali Mu\u201d (Mt 4,11). To pokazuje, \u017ce dobrzy anio\u0142owie nie strzegli Syna Bo\u017cego, tylko Mu s\u0142u\u017cyli. Strzeg\u0142o Go zjednoczenie z Ojcem i bezpo\u015brednie widzenie Jego woli. M\u00f3wi\u0105c inaczej, Jezus nie potrzebowa\u0142 Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca, bo sam by\u0142 kim\u015b wi\u0119kszym od niego jako Syn Ojca, nieustannie w Niego wpatrzony.<\/span><\/span><\/p>\n Rozja\u015bniaj\u0105 to bardziej s\u0142owa Jezusa, kt\u00f3re w Ewangelii najpe\u0142niej ukazuj\u0105 prawd\u0119 o Anio\u0142ach Str\u00f3\u017cach. Najpierw odpowiada On na pytanie swych uczni\u00f3w, kto \u201ejest najwi\u0119kszy w kr\u00f3lestwie niebieskim\u201d. Pami\u0119tamy, \u017ce przywo\u0142a\u0142 i postawi\u0142 przed nimi dziecko, m\u00f3wi\u0105c: \u201eJe\u015bli si\u0119 nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do kr\u00f3lestwa niebieskiego. Kto si\u0119 wi\u0119c uni\u017cy jak to dziecko, ten jest najwi\u0119kszy w kr\u00f3lestwie niebieskim\u201d. A dalej Jezus ostrzega przed zgorszeniami, zw\u0142aszcza przed gorszeniem \u201etych ma\u0142ych, kt\u00f3rzy wierz\u0105 we Mnie\u201d. Wzywa do radykalnego przeciwstawiania si\u0119 z\u0142emu, gorsz\u0105cemu cz\u0142owieka. Wreszcie dodaje: \u201eStrze\u017ccie si\u0119, \u017ceby\u015bcie nie gardzili \u017cadnym z tych ma\u0142ych; albowiem powiadam wam: Anio\u0142owie ich w niebie wpatruj\u0105 si\u0119 zawsze w oblicze Ojca mojego, kt\u00f3ry jest w niebie\u201d (Mt 18,1-10).<\/span><\/span><\/p>\n Zauwa\u017cmy, \u017ce Jezus nie m\u00f3wi nic o \u201estrze\u017ceniu\u201d przez anio\u0142y, lecz ostrzega swych uczni\u00f3w: \u201estrze\u017ccie si\u0119\u201d; natomiast o anio\u0142ach s\u0142yszymy, \u017ce \u201ewpatruj\u0105 si\u0119 zawsze w oblicze\u201d Boga. Nie wspomina te\u017c o Aniele Str\u00f3\u017cu, lecz u\u017cywa liczby mnogiej, m\u00f3wi\u0105c o anio\u0142ach \u201etych ma\u0142ych\u201d. I to wszystko kryje g\u0142\u0119bok\u0105 prawd\u0119, do kt\u00f3rej ka\u017cde s\u0142owo przybli\u017ca \u2014 krok po kroku.<\/span><\/span><\/p>\n Zacznijmy od znaczenia \u201etych ma\u0142ych\u201d, na kt\u00f3rych Jezus zwraca nasz\u0105 uwag\u0119. Jego wcze\u015bniejsze s\u0142owa mog\u0105 wskazywa\u0107, i\u017c idzie tutaj o dzieci, przywo\u0142ane jako przyk\u0142ad, \u017ce kto si\u0119 nie stanie jak one, nie wejdzie do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego. Je\u015bli jednak wszyscy mamy sta\u0107 si\u0119 jak dzieci, czyli \u201emali\u201d, uni\u017ceni, to znaczy, \u017ce s\u0142owa Jezusa nie ograniczaj\u0105 si\u0119 wcale do dzieci w znaczeniu nieletnich, ale dotycz\u0105 wi\u0119kszej grupy. W Ewangelii \u201emali\u201d s\u0105 tak\u017ce ci, kt\u00f3rych inni poni\u017caj\u0105 czy te\u017c odrzucaj\u0105; jako \u201ema\u0142y\u201d zosta\u0142 okre\u015blony np. Zacheusz (por. \u0141k 19,3), pogardzany przez innych jako celnik, a jednak dostrze\u017cony przez Jezusa jako wielki dzi\u0119ki swemu wielkiemu pragnieniu, by w Nim \u2014 Chrystusie \u2014 rozpozna\u0107 Bo\u017ce kr\u00f3lowanie. Gdy przeto Jezus m\u00f3wi o anio\u0142ach \u201etych ma\u0142ych\u201d, ma na my\u015bli nie tylko nieletnich oraz ich anio\u0142\u00f3w, ale tak\u017ce doros\u0142ych, kt\u00f3rych inni nie postrzegaj\u0105 w\u0142a\u015bciwie. To znaczy, \u017ce w\u0142a\u015bciwe spojrzenie na ludzi wymaga, \u017ceby pami\u0119ta\u0107 o ich anio\u0142ach, kt\u00f3re s\u0105 wprawdzie dane dzieciom, ale tak\u017ce p\u00f3\u017aniej im towarzysz\u0105, cho\u0107by jako doro\u015bli na to nie zwa\u017cali. Nie tylko dzieci maj\u0105 swoich Anio\u0142\u00f3w Str\u00f3\u017c\u00f3w, ale wszyscy ludzie.<\/span><\/span><\/p>\n Kolejne zastanawiaj\u0105ce s\u0142owo to: \u201estrze\u017ccie si\u0119\u201d. Dos\u0142ownie Jezus m\u00f3wi: \u201epatrzcie uwa\u017cnie, baczcie\u201d (<\/span><\/span><\/span>horate<\/i><\/span><\/span><\/span>); w\u0142a\u015bnie to uwa\u017cne spojrzenie ma strzec przed pogard\u0105 dla ludzi, kt\u00f3rzy wydaj\u0105 si\u0119 \u201emali\u201d, a tymczasem ich wielko\u015b\u0107 kryje si\u0119 w tym, \u017ce ich anio\u0142owie zawsze \u201ewpatruj\u0105 si\u0119\u201d (<\/span><\/span><\/span>blepousi<\/i><\/span><\/span><\/span>) w oblicze Boga. Mi\u0119dzy jednym spojrzeniem a drugim istnieje \u015bcis\u0142a wi\u0119\u017a: je\u015bli pragniemy nale\u017cycie patrze\u0107 na ludzi, to nasze spojrzenie musi by\u0107 otwarte na anio\u0142\u00f3w zawsze wpatrzonych w Boga.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n To prowadzi do kolejnego wniosku. S\u0142owa Jezusa wskazuj\u0105, \u017ce mamy pami\u0119ta\u0107 o Anio\u0142ach innych ludzi, zapatrzonych w Boga. Ta pami\u0119\u0107 uczy nas g\u0142\u0119bszego patrzenia na bli\u017anich. Staje si\u0119 ono mo\u017cliwe dzi\u0119ki temu, \u017ce przypominamy sobie te\u017c o naszych Anio\u0142ach, a jeszcze \u015bci\u015blej: o moim Aniele, kt\u00f3ry strze\u017ce mnie, bo wpatrzony zawsze w oblicze Boga przybli\u017ca do w\u0142a\u015bciwego spojrzenia na ludzi, na siebie, na wszystko… \u201eStrze\u017cenie\u201d mnie przez mojego Anio\u0142a Str\u00f3\u017ca polega wi\u0119c ostatecznie na tym, \u017ce w swoim nieustaj\u0105cym zjednoczeniu z Bogiem i ze mn\u0105 pomaga mi patrze\u0107 na wszystko po Bo\u017cemu, w \u015bwietle spojrzenia samego Boga. Jezus ostrzega przed innym spojrzeniem, gdy\u017c ono prowadzi do pogardy dla ludzi, do zgorszenia. W\u0142a\u015bnie przed tym ma nas ustrzec anielskie spojrzenie..<\/span><\/span><\/p>\n Z ksi\u0105\u017cki Jacka Bolewskiego SJ <\/span><\/span><\/span>Inicjacja M\u0105dro\u015bci<\/i><\/span><\/span><\/span><\/p>\n \n \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na drodze naszego \u017cycia dobry B\u00f3g obdarza nas ustawicznie… Najwa\u017cniejsze dary s\u0105 niewidzialne, dlatego konieczna jest wiara, by je dostrzec. Do takich dar\u00f3w nale\u017cy nasz Anio\u0142 Str\u00f3\u017c. W dzieci\u0144stwie towarzyszy\u0142 nam obrazek, kt\u00f3ry przedstawia\u0142 Jego dzia\u0142anie: jak opiekuje si\u0119 dzie\u0107mi przechodz\u0105cymi po niebezpiecznej k\u0142adce, blisko przepa\u015bci. Modlili\u015bmy si\u0119, by nam towarzyszy\u0142 i prowadzi\u0142 po\u015br\u00f3d przer\u00f3\u017cnych…<\/p>\nOstrze\u017cenie Jezusa<\/span><\/span><\/span><\/h4>\n