\n
Gdy na pocz\u0105tku dnia czyni\u0119 z wiar\u0105 znak krzy\u017ca, wymawiaj\u0105c s\u0142owa „W imi\u0119 Ojca i Syna, i Ducha \u015awi\u0119tego”, B\u00f3g u\u015bwi\u0119ca ca\u0142y czas i przestrze\u0144, kt\u00f3ra otworzy si\u0119 za chwil\u0119 przede mn\u0105. Wszystkie zaplanowane i nie zaplanowane \u2013 a znane tylko Jemu \u2013 wydarzenia wychyl\u0105 si\u0119 ku Niemu. Te s\u0142owa u\u015bwiadamiaj\u0105 mi, \u017ce nie jestem sam z tym, co mnie czeka. \u017be w tym wszystkim kryje si\u0119 Bo\u017ca obecno\u015b\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
W imi\u0119…<\/p>\n
Rozpoczynaj\u0105c modlitw\u0119 od tego prostego „w imi\u0119”, dotykam pami\u0119ci\u0105 i staj\u0119 w obecno\u015bci Bo\u017cej. Do\u015bwiadczam prawdy o istnieniu Tego, kt\u00f3rego \u017bydzi nazwali tajemniczym s\u0142owem „Imi\u0119”. A wi\u0119c my\u015bl\u0119 o Osobie, „Tego, kt\u00f3ry jest”, od kt\u00f3rego wszystko bierze sw\u00f3j pocz\u0105tek, kt\u00f3ry da\u0142 pocz\u0105tek, jest \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia, kt\u00f3re dalej podtrzymuje w istnieniu. W zasadzie wystarczy wypowiedzie\u0107 \u015bwiadomie te dwa s\u0142owa, by cz\u0142owiek zrozumia\u0142, \u017ce oto stoi wobec swojego Pocz\u0105tku. Tu si\u0119 wszystko rozpoczyna. Wszystko, co rozpoczynam bez tego Pocz\u0105tku, nie przyniesie mi \u017cadnych zbawczych owoc\u00f3w, poniewa\u017c nie stawia mnie wobec prawdy o sobie samym jako stworzeniu, kt\u00f3re w spos\u00f3b nierozerwalny zwi\u0105zane jest z osob\u0105 swojego Stw\u00f3rcy, a bez Niego zapada si\u0119 w nico\u015b\u0107.<\/p>\n
W tym zwrocie cz\u0142owiek najbardziej bezpo\u015brednio uznaje, i\u017c B\u00f3g jest Bogiem. Wys\u0142awia Go dla Niego samego, oddaje Mu chwa\u0142\u0119 nie ze wzgl\u0119du na to, co On czyni, ale dlatego \u017ce ON JEST. Uczestniczy w szcz\u0119\u015bciu serc czystych, kt\u00f3re kochaj\u0105 Go w wierze, zanim ujrz\u0105 Go w chwale.<\/p>\n
…Ojca…<\/p>\n
Przez to stawiam si\u0119 wobec prawdy o tym, \u017ce my wszyscy jeste\u015bmy dzie\u0107mi Bo\u017cymi, a – wypowiadaj\u0105c z szacunkiem te s\u0142owa \u2013 pragniemy nieudolnie wyrazi\u0107 nasz \u017cywy zwi\u0105zek z niesko\u0144czenie dobrym Ojcem. Tak rozpoczyna si\u0119 modlitwa synowska, jakiej Ojciec oczekiwa\u0142 od swoich dzieci.<\/p>\n
„Gdy Jezus przebywa\u0142 w jakim\u015b miejscu na modlitwie i sko\u0144czy\u0142 j\u0105, rzek\u0142 jeden z uczni\u00f3w do Niego: Panie, naucz nas modli\u0107 si\u0119”. Tak, wo\u0142anie „Ojcze” skierowane do nieogarnionego ludzkim rozumem Stw\u00f3rcy rodzi si\u0119 w nas z kontemplacji modl\u0105cego si\u0119 Chrystusa, kt\u00f3ry Boga odleg\u0142ego uczyni\u0142 dla nas bliskim. To w\u0142a\u015bnie ws\u0142uchiwanie si\u0119 w to s\u0142owo wypowiadane przez Syna da\u0142o pocz\u0105tek odwadze uczni\u00f3w, pozwalaj\u0105cej im zrozumie\u0107, \u017ce B\u00f3g mo\u017ce by\u0107 dla nich Ojcem. Z tego rodzi si\u0119 pragnienie synowskiego przylgni\u0119cia do „tajemnicy woli” Ojca. „Powinienem by\u0107 w tym, co nale\u017cy do mego Ojca”.<\/p>\n
Kiedy nadejdzie moja godzina, czego innego mia\u0142bym pragn\u0105\u0107, je\u015bli nie tego, bym z dojrza\u0142\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 i dzieci\u0119cym zaufaniem m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107: „Ojcze nie moja wola, lecz Twoja niech si\u0119 stanie”, po ostatnie: „Ojcze, w Twoje r\u0119ce powierzam ducha mojego”. „Ojcze, dzi\u0119kuj\u0119 Ci, \u017ce\u015b Mnie wys\u0142ucha\u0142”. Tak, „Ja wiedzia\u0142em, \u017ce zawsze Mnie wys\u0142uchujesz”.<\/p>\n
…i Syna…<\/p>\n
Nowo\u015bci\u0105 modlitwy chrze\u015bcija\u0144skiej jest, \u017ce prosimy Ojca w imi\u0119 Jego Syna. \u017bydzi umieli zwraca\u0107 si\u0119 ze s\u0142owami uwielbienia, pro\u015bby, dzi\u0119kczynienia do Ojca. Nie mogli zrozumie\u0107 potrzeby kierowania si\u0119 z tak\u0105 sam\u0105 modlitw\u0105 do Syna. „Do tej pory o nic nie prosili\u015bcie w imi\u0119 moje: Pro\u015bcie, a otrzymacie, aby rado\u015b\u0107 wasza by\u0142a pe\u0142na”. To przecie\u017c Jezus, poniewa\u017c jest „drog\u0105 i prawd\u0105, i \u017cyciem”, wprowadza mnie w poznanie Ojca. Z kontemplacji modl\u0105cego si\u0119 Jezusa rodzi si\u0119 we mnie gor\u0105ce pragnienie modlitwy.<\/p>\n
Moja modlitwa jest wsp\u00f3lnot\u0105 mi\u0142o\u015bci nie tylko przez Chrystusa, lecz tak\u017ce w Nim Mi\u0142o\u015b\u0107, b\u0119d\u0105ca owocem wiary, przynosi w nas bogate owoce: zachowywanie s\u0142owa Chrystusowego, wierno\u015b\u0107 Jego przykazaniom, trwanie z Nim do tego stopnia, \u017ce mieszka On w nas. „W Nim \u017cyjemy, poruszamy si\u0119 i jeste\u015bmy”.<\/p>\n
…i Ducha \u015awi\u0119tego<\/p>\n
Gdy modl\u0119 si\u0119 zjednoczony z Chrystusem, Ojciec z nieba daje mi wszystko, czego potrzebuj\u0119 dla post\u0119pu na drodze zbawienia, a zw\u0142aszcza Ducha \u015awi\u0119tego, w kt\u00f3rym s\u0105 zawarte wszelkie dary, o jakie mo\u017ce prosi\u0107 cz\u0142owiek. Daje „innego Pocieszyciela, aby z nami by\u0142 na zawsze \u2013 Ducha Prawdy”. To w\u0142a\u015bnie ten Duch \u015awi\u0119ty wstawia si\u0119 u Ojca za nas wszystkich, a w szczeg\u00f3lno\u015bci za grzesznik\u00f3w. On jest Tym, kt\u00f3ry „zbawia\u0107 na wieki mo\u017ce ca\u0142kowicie tych, kt\u00f3rzy przez Niego zbli\u017caj\u0105 si\u0119 do Boga, bo zawsze \u017cyje, aby si\u0119 wstawia\u0107 za nimi”. Sam Duch \u015awi\u0119ty „przyczynia si\u0119 za nami w b\u0142aganiach… przyczynia si\u0119 za \u015bwi\u0119tymi zgodnie z wol\u0105 Bo\u017c\u0105”. Tylko dzi\u0119ki Jego dzia\u0142aniu mo\u017cemy sta\u0107 si\u0119 faktycznie \u017cywymi \u015bwi\u0105tyniami Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>\n
Kiedy w codziennej Mszy \u015awi\u0119tej przyjmuj\u0119 Cia\u0142o Chrystusa jednocz\u0119 si\u0119 z Ojcem, przez Syna, w Duchu \u015awi\u0119tym, poniewa\u017c to Ojciec daje nam prawdziwy chleb z nieba, aby\u015bmy nim posileni \u017cyli dla Chrystusa, jak On \u017cy\u0142 dla Ojca. Ten chleb z nieba zosta\u0142 przemieniony w Cia\u0142o Chrystusa moc\u0105 Ducha, st\u0105d te\u017c przez Eucharysti\u0119 czerpiemy ci\u0105gle na nowo ze \u017ar\u00f3d\u0142a wody \u017cywej, kt\u00f3r\u0105 jest Duch \u015awi\u0119ty, przenikaj\u0105cy Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>\n
Gdy udzielam ostatniego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa mszalnego w imi\u0119 Przenaj\u015bwi\u0119tszej Tr\u00f3jcy staje przede mn\u0105 \u2013 jak \u017cywy \u2013 nakaz Jezusa: „Id\u017acie wi\u0119c i nauczajcie wszystkie narody, udzielaj\u0105c im chrztu w imi\u0119 Ojca i Syna i Ducha \u015awi\u0119tego”<\/p>\n
abp Stanis\u0142aw G\u0105decki<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gdy na pocz\u0105tku dnia czyni\u0119 z wiar\u0105 znak krzy\u017ca, wymawiaj\u0105c s\u0142owa „W imi\u0119 Ojca i Syna, i Ducha \u015awi\u0119tego”, B\u00f3g u\u015bwi\u0119ca ca\u0142y czas i przestrze\u0144, kt\u00f3ra otworzy si\u0119 za chwil\u0119 przede mn\u0105. Wszystkie zaplanowane i nie zaplanowane \u2013 a znane tylko Jemu \u2013 wydarzenia wychyl\u0105 si\u0119 ku Niemu. Te s\u0142owa u\u015bwiadamiaj\u0105 mi, \u017ce nie jestem…<\/p>\n