Nawracajcie si\u0119 i wierzcie w Ewangeli\u0119!<\/b><\/p>\n
List pasterski na I Niedziel\u0119 Adwentu<\/p>\n
1. Adwent – czas czuwania<\/i><\/p>\n
I Niedziela Adwentu, kt\u00f3ra rozpoczyna nowy rok liturgiczny, przygotowuje nas do dobrego prze\u017cycia Uroczysto\u015bci Narodzenia Pa\u0144skiego. Ten wyj\u0105tkowy okres wprowadza nas jednocze\u015bnie w jeszcze g\u0142\u0119bsz\u0105 tajemnic\u0119. Adwent jest przede wszystkim czasem odkrywania wielkich dzie\u0142 Boga, o\u017cywienia wiary i nawr\u00f3cenia serca. Na tym w\u0142a\u015bnie polega postawa czuwania w oczekiwaniu na ostateczne spotkanie z Panem, kt\u00f3re jest przecie\u017c sensem i celem naszego \u017cycia (por. 1 Kor 1, 9).<\/p>\n
Dzisiejszy fragment Ewangelii podpowiada nam, \u017ce czuwanie nie rodzi si\u0119 z l\u0119ku czy kalkulacji, lecz z pragnienia spotkania. Jest wi\u0119c owocem zaufania i wiary. Cz\u0142owiek z ewangelicznej przypowie\u015bci powierzy\u0142 losy w\u0142asnego domu swoim s\u0142ugom, wyznaczaj\u0105c im odpowiednie zadania. Tak\u017ce i my winni\u015bmy odkry\u0107 jak bardzo Chrystus nam zaufa\u0142, sk\u0142adaj\u0105c w nasze r\u0119ce dar zbawienia, a r\u00f3wnocze\u015bnie powierzaj\u0105c trosk\u0119 o naszych braci i siostry. Odpowiedzie\u0107 na to zaproszenie mo\u017ce tylko ten, kto nie ma nieczu\u0142ego czy u\u015bpionego serca, lecz prawdziwie czuwa (por. Iz 63, 17; Mk 13, 36-37). A jak wyja\u015bnia\u0142 \u015bw. Jan Pawe\u0142 II: Czuwam to znaczy, \u017ce staram si\u0119 by\u0107 cz\u0142owiekiem sumienia. \u017be tego sumienia nie zag\u0142uszam i nie zniekszta\u0142cam. Nazywam po imieniu dobro i z\u0142o, a nie zamazuj\u0119. Wypracowuj\u0119 w sobie dobro, a ze z\u0142a staram si\u0119 poprawi\u0107, przezwyci\u0119\u017cy\u0107 je w sobie. To taka podstawowa sprawa, kt\u00f3rej nigdy nie mo\u017cna pomniejszy\u0107, zepchn\u0105\u0107 na dalszy plan<\/i> (Jan Pawe\u0142 II, VI \u015awiatowe Dni M\u0142odzie\u017cy,<\/i> 1991 r.).<\/p>\n
Adwent ma by\u0107 czasem budzenia serca i sumienia. Ma nam dopom\u00f3c w wyj\u015bciu naprzeciw Chrystusowi, kt\u00f3ry nas szuka. Ma o\u017cywia\u0107 nasz\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107 na Jego wiern\u0105 obecno\u015b\u0107 w Ko\u015bciele, w naszych rodzinach, \u015brodowiskach i wsp\u00f3lnotach, a szczeg\u00f3lnie w ludziach najbardziej potrzebuj\u0105cych. Wraz z nowym rokiem liturgicznym otrzymujemy od Pana Boga dar nowego czasu, wiar\u0119, nadziej\u0119 i mi\u0142o\u015b\u0107 silniejsze od naszych w\u0105tpliwo\u015bci oraz \u0142ask\u0119, kt\u00f3ra zwyci\u0119\u017ca ludzki grzech i wspiera a\u017c do ko\u0144ca (por. 1 Kor 1, 5-7).<\/p>\n
2. Nowy rok duszpasterski<\/i><\/p>\n
Czuwanie, kt\u00f3re rodzi si\u0119 z mi\u0142o\u015bci, nie mo\u017ce trwa\u0107 tylko przez chwil\u0119. Domaga si\u0119 konsekwencji i oddania. Z tego w\u0142a\u015bnie powodu Adwent i pocz\u0105tek roku liturgicznego otwieraj\u0105 r\u00f3wnocze\u015bnie nowy rok duszpasterski. Przygotowuj\u0105c si\u0119 do obchod\u00f3w 1050. rocznicy Chrztu Polski, b\u0119dziemy go prze\u017cywa\u0107 pod has\u0142em: Nawracajcie si\u0119 i wierzcie w Ewangeli\u0119!<\/i> Ws\u0142uchiwanie si\u0119 z wiar\u0105 w S\u0142owo Bo\u017ce, \u017cycie sakramentalne i pos\u0142uga mi\u0142osierdzia, a tak\u017ce wiele szczeg\u00f3\u0142owych inicjatyw duszpasterskich, maj\u0105 nam dopom\u00f3c w dojrza\u0142ym przyj\u0119ciu Chrystusowego wezwania do czuwania, do wiary w Ewangeli\u0119 i nawr\u00f3cenia. Szczeg\u00f3ln\u0105 okazj\u0105 ku temu b\u0119dzie tak\u017ce rozpoczynaj\u0105ca si\u0119 w tym roku w archidiecezji gnie\u017anie\u0144skiej Nowenna przed Jubileuszem 1050. Chrztu Polski<\/i>. Trwaj\u0105ce w naszych parafiach przez dziewi\u0119\u0107 miesi\u0119cy duchowe przygotowanie, zako\u0144czy si\u0119 w Wigili\u0119 Paschaln\u0105 w 2016 roku.<\/p>\n
Oczekuj\u0105c na przyj\u015bcie Pana, pragniemy kszta\u0142towa\u0107 w sobie postaw\u0119 nawr\u00f3cenia. O potrzebie nawracania si\u0119 s\u0142yszymy bardzo cz\u0119sto. Owszem, s\u0142yszymy, ale czy stawiamy konkretne kroki na drodze naszego nawr\u00f3cenia? Pozw\u00f3lmy wi\u0119c, aby s\u0142owa papie\u017ca Franciszka o potrzebie duszpasterskiego nawr\u00f3cenia, o \u015bwie\u017co\u015bci Ewangelii i o nowych drogach g\u0142oszenia Chrystusa dotkn\u0119\u0142y serca ka\u017cdej i ka\u017cdego. Jak\u017ce nie przywo\u0142a\u0107 w tym miejscu tak cz\u0119sto powtarzanych s\u0142\u00f3w b\u0142. Matki Teresy z Kalkuty, kt\u00f3ra zapytana przez dziennikarza o to, co trzeba by\u0142oby zmieni\u0107, aby \u015bwiat by\u0142 lepszy, odpowiedzia\u0142a kr\u00f3tko i dobitnie: mnie i Ciebie<\/i>.<\/p>\n
W autentycznym nawr\u00f3ceniu cz\u0119sto przeszkadza nam pycha oraz zrzucanie na innych odpowiedzialno\u015bci za w\u0142asne niepowodzenia. Trudno nam w\u00f3wczas stan\u0105\u0107 w prawdzie o nas samych i zachwyci\u0107 si\u0119 na nowo pi\u0119knem Ewangelii. Pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 obrazem z nauczania papie\u017ca Franciszka mogliby\u015bmy powiedzie\u0107, \u017ce przypominamy wtedy bardziej pokonanych genera\u0142\u00f3w, ni\u017c zwyk\u0142ych \u017co\u0142nierzy wci\u0105\u017c walcz\u0105cego oddzia\u0142u (Evangelii Gaudium<\/i>, 96). Pami\u0119tajmy zatem \u2013 jak przypomina Ojciec \u015bwi\u0119ty \u2013 \u017ce ma\u0142y krok, po\u015br\u00f3d wielkich ludzkich ogranicze\u0144, mo\u017ce bardziej podoba\u0107 si\u0119 Bogu ni\u017c poprawne na zewn\u0105trz \u017cycie cz\u0142owieka sp\u0119dzaj\u0105cego dni bez stawiania czo\u0142a powa\u017cnym trudno\u015bciom<\/i> (EG 44).<\/p>\n
Nowy rok duszpasterski b\u0119dzie dla nas sposobno\u015bci\u0105 do ponownego odkrycia i docenienia warto\u015bci sakramentu pokuty i pojednania. Prosz\u0119 duszpasterzy, szafarzy tego sakramentu, aby sami przyst\u0119puj\u0105c do niego z gorliwo\u015bci\u0105, w swej pos\u0142udze w konfesjonale z mi\u0142osierdziem i cierpliwo\u015bci\u0105 towarzyszyli wzrastaniu i duchowemu rozwojowi swych si\u00f3str i braci (EG 44). Wszystkich za\u015b zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 do konfesjona\u0142u zach\u0119cam, aby nale\u017cycie si\u0119 do tego przygotowywali. Uczy\u0144my w\u0142a\u015bciwy rachunek sumienia i z ufno\u015bci\u0105 powierzajmy si\u0119 mi\u0142osierdziu Bo\u017cemu. B\u00f3g nigdy nie m\u0119czy si\u0119 przebaczaniem! <\/i>(EG 3).<\/p>\n
3. Rok \u017bycia Konsekrowanego<\/i><\/p>\n
Ewangelia przyj\u0119ta z wiar\u0105 wyznacza ka\u017cdemu drog\u0119 powo\u0142ania. \u017byj\u0105c zgodnie z Bo\u017cym zamys\u0142em w ma\u0142\u017ce\u0144stwie i rodzinie, w kap\u0142a\u0144stwie, zakonie czy dziewictwie, ka\u017cdego dnia mamy nawraca\u0107 si\u0119, czyli dorasta\u0107 do wielko\u015bci daru, jakim zostali\u015bmy obdarowani, nie zachowuj\u0105c go tylko dla samych siebie. Z woli papie\u017ca Franciszka nowy rok duszpasterski w Ko\u015bciele powszechnym jest jednocze\u015bnie Rokiem \u017bycia Konsekrowanego<\/i>. Wdzi\u0119czni za \u017cycie i pos\u0142ug\u0119 naszych si\u00f3str i braci, pragniemy otoczy\u0107 ich nasz\u0105 modlitw\u0105 i zauwa\u017cy\u0107 \u2013 jak przypomnia\u0142 Ojciec \u015bwi\u0119ty og\u0142aszaj\u0105c ten szczeg\u00f3lny rok \u2013 jak wiele jest \u015bwi\u0119to\u015bci ukrytej w klasztorach, ale przez to niemniej owocnej, kt\u00f3ra sprawia, \u017ce konsekrowani s\u0105 \u201e\u017cywymi ikonami Boga\u201d<\/i>. Pragniemy r\u00f3wnie\u017c prosi\u0107 o nowe powo\u0142ania do s\u0142u\u017cby Bo\u017cej w kap\u0142a\u0144stwie i \u017cyciu zakonnym. Niech w naszych parafialnych wsp\u00f3lnotach, zw\u0142aszcza w ka\u017cdy pierwszy czwartek miesi\u0105ca, zanoszone b\u0119dzie ufne wo\u0142anie kierowane do Pana \u017cniwa (por. \u0141k 10, 2).<\/p>\n
Chocia\u017c \u017cycie i pos\u0142uga os\u00f3b konsekrowanych cz\u0119sto pozostaj\u0105 ukryte, to jednak znajduj\u0105 si\u0119 one w samym sercu Ko\u015bcio\u0142a jako element o decyduj\u0105cym znaczeniu dla jego misji<\/i> (por. Vita Consecrata<\/i>, 3). Przez swoj\u0105 obecno\u015b\u0107, modlitw\u0119 i apostolskie \u015bwiadectwo zakonnicy i zakonnice przypominaj\u0105 nam wszystkim, \u017ce Chrystus jest sensem naszego \u017cycia<\/i> (por. VC 16). Swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0105 i ewangelicznym radykalizmem zach\u0119caj\u0105 do stawiania pyta\u0144 i do poszukiwania na nie odpowiedzi. Dla chrze\u015bcijan osoby \u017cycia konsekrowanego s\u0105 wi\u0119c swego rodzaju Bo\u017cym drogowskazem. Ich \u015bwiadectwo ub\u00f3stwa, czysto\u015bci i pos\u0142usze\u0144stwa, prze\u017cywane we wsp\u00f3lnocie i o\u017cywiane modlitw\u0105, pomaga nam przyjmowa\u0107 Bo\u017c\u0105 wol\u0119, powraca\u0107 do \u017ar\u00f3d\u0142a Ewangelii oraz jeszcze bardziej ukocha\u0107 Chrystusa i Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>\n
Umi\u0142owani Siostry i Bracia! Niech rozpocz\u0119ty nowy rok liturgiczny i duszpasterski b\u0119dzie dla nas wszystkich czasem b\u0142ogos\u0142awionym. M\u00f3dlmy si\u0119 za siebie wzajemnie, aby\u015bmy ochotnie podejmowali trud nawr\u00f3cenia i \u017cyli wed\u0142ug Ewangelii, oczekuj\u0105c objawienia si\u0119 Pana naszego Jezusa Chrystusa <\/i>(1 Kor 1,7).<\/i><\/p>\n
Na owocne prze\u017cycie tego czasu wszystkim z serca b\u0142ogos\u0142awi\u0119<\/p>\n
\u2020 Wojciech Polak<\/i><\/p>\n
Arcybiskup Metropolita Gnie\u017anie\u0144ski<\/p>\n
Prymas Polski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nawracajcie si\u0119 i wierzcie w Ewangeli\u0119! List pasterski na I Niedziel\u0119 Adwentu 1. Adwent – czas czuwania I Niedziela Adwentu, kt\u00f3ra rozpoczyna nowy rok liturgiczny, przygotowuje nas do dobrego prze\u017cycia Uroczysto\u015bci Narodzenia Pa\u0144skiego. Ten wyj\u0105tkowy okres wprowadza nas jednocze\u015bnie w jeszcze g\u0142\u0119bsz\u0105 tajemnic\u0119. Adwent jest przede wszystkim czasem odkrywania wielkich dzie\u0142 Boga, o\u017cywienia wiary i…<\/p>\n