\nDrodzy Bracia i Siostry,<\/p>\n
Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna zajmuje szczeg\u00f3lne miejsce na adwentowej drodze, zw\u0142aszcza jako ta, kt\u00f3ra w spos\u00f3b wyj\u0105tkowy oczekiwa\u0142a na spe\u0142nienie obietnic Bo\u017cych, przyjmuj\u0105c w wierze i w swym ciele Jezusa, Syna Bo\u017cego, b\u0119d\u0105c w pe\u0142ni pos\u0142uszn\u0105 woli Bo\u017cej. Dzisiaj chcia\u0142bym pokr\u00f3tce zastanowi\u0107 si\u0119 z wami nad wiar\u0105 Maryi, wychodz\u0105c od wielkiej tajemnicy Zwiastowania.<\/p>\n
\u201eCha\u00eere kecharitomene, ho Kyrios meta sou\u201d, \u201eB\u0105d\u017a pozdrowiona, pe\u0142na \u0142aski, Pan z Tob\u0105\u201d (\u0141k 1,28). Tymi w\u0142a\u015bnie s\u0142owami, przekazywanymi nam przez ewangelist\u0119 \u0141ukasza archanio\u0142 Gabriel zwraca si\u0119 do Maryi. Na pierwszy rzut oka termin cha\u00eere \u2013 \u201eraduj si\u0119, b\u0105d\u017a pozdrowiona \u201d, wydaje si\u0119 normalnym powitaniem, zwyczajnym w \u015bwiecie greckim. Jednak\u017ce s\u0142owo to, je\u015bli odczyta si\u0119 je w kontek\u015bcie tradycji biblijnej, nabiera znacznie g\u0142\u0119bszego znaczenia. Ten sam termin wyst\u0119puje cztery razy w greckiej wersji Starego Testamentu, zawsze jako g\u0142oszenie rado\u015bci z powodu przyj\u015bcia Mesjasza (por. Sof 3, 14; Joel 2,21; Zach 9,9; Lam 4, 21). W pozdrowieniu anio\u0142a do Maryi zawarta jest wi\u0119c zach\u0119ta do rado\u015bci, do g\u0142\u0119bokiej rado\u015bci, zapowiadaj\u0105cej kres smutku, obecnego w \u015bwiecie w obliczu ograniczono\u015bci \u017cycia, cierpienia, \u015bmierci, nikczemno\u015bci, ciemno\u015bci z\u0142a kt\u00f3re zdaje si\u0119 przes\u0142ania\u0107 \u015bwiat\u0142o Bo\u017cej dobroci. Jest to pozdrowienie, kt\u00f3re oznacza pocz\u0105tek Ewangelii, Dobrej Nowiny.<\/p>\n
Dlaczego Maryja jest w ten spos\u00f3b zach\u0119cana do rado\u015bci? Odpowied\u017a znajduje si\u0119 w drugiej cz\u0119\u015bci pozdrowienia: \u201ePan z tob\u0105\u201d. Tak\u017ce tutaj, aby dobrze zrozumie\u0107 znaczenie tego wyra\u017cenia, musimy zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do Starego Testamentu. W Ksi\u0119dze Sofoniasza znajdujemy nast\u0119puj\u0105ce wyra\u017cenie: \u201eWy\u015bpiewuj, C\u00f3ro Syjo\u0144ska!…kr\u00f3l Izraela, Pan, jest po\u015br\u00f3d ciebie…Pan, tw\u00f3j B\u00f3g jest po\u015br\u00f3d ciebie, Mocarz – On zbawi\u201d (3,14-17). W s\u0142owach tych zawarta jest podw\u00f3jna obietnica dla Izraela, c\u00f3ry Syjonu: B\u00f3g przyjdzie jako zbawca i zamieszka w\u0142a\u015bnie po\u015br\u00f3d swego ludu, w \u0142onie c\u00f3ry Syjonu. Obietnica ta wype\u0142nia si\u0119 dok\u0142adnie w dialogu mi\u0119dzy anio\u0142em a Maryj\u0105: Maryja jest uto\u017csamiana z ludem za\u015blubionym przez Boga, jest naprawd\u0119 uosobieniem c\u00f3ry Syjonu; w niej spe\u0142nia si\u0119 oczekiwanie na ostateczne przyj\u015bcie Boga, w niej zamieszkuje \u017cywy B\u00f3g.<\/p>\n
W pozdrowieniu anielskim Maryja jest nazywana \u201epe\u0142n\u0105 \u0142aski\u201d. Po grecku s\u0142owo \u201e\u0142aska\u201d, charis, ma ten sam rdze\u0144 j\u0119zykowy jak s\u0142owo \u201erado\u015b\u0107\u201d. Tak\u017ce w tym wyra\u017ceniu wyja\u015bnia si\u0119 jeszcze bardziej \u017ar\u00f3d\u0142o rado\u015bci Maryi: rado\u015b\u0107 pochodzi z \u0142aski, to znaczy pochodzi z jedno\u015bci z Bogiem, z posiadania z Nim tak \u017cyciodajnej wi\u0119zi, z powodu bycia mieszkaniem Ducha \u015awi\u0119tego, bycia ca\u0142kowicie ukszta\u0142towan\u0105 przez dzia\u0142anie Boga. Maryja jest stworzeniem, kt\u00f3re w wyj\u0105tkowy spos\u00f3b otworzy\u0142o na o\u015bcie\u017c drzwi swemu Stw\u00f3rcy, z\u0142o\u017cy\u0142a siebie w Jego r\u0119ce, bez ogranicze\u0144. \u017byje ona w pe\u0142ni relacj\u0105 i w relacji z Panem. Przyjmuje postaw\u0119 zas\u0142uchania, uwa\u017caj\u0105c, aby rozpoznawa\u0107 znaki Boga na drodze swego ludu. Jest w\u0142\u0105czona w histori\u0119 wiary i nadziei w Bo\u017ce obietnice, stanowi\u0105cej istot\u0119 jej \u017cycia. Jest w spos\u00f3b wolny poddana otrzymanemu s\u0142owu, woli Bo\u017cej w pos\u0142usze\u0144stwie wiary.<\/p>\n
Ewangelista \u0141ukasz opowiada histori\u0119 Maryi przez subtelny paralelizm z histori\u0105 Abrahama. Tak, jak wielki patriarcha by\u0142 ojcem wierz\u0105cych, odpowiadaj\u0105c na wezwanie Boga, by opu\u015bci\u0107 ziemi\u0119, w kt\u00f3rej mieszka\u0142, swoje zabezpieczenia, aby podj\u0105\u0107 drog\u0119 do nieznanej ziemi, posiadanej jedynie w Bo\u017cej obietnicy, tak Maryja powierza si\u0119 z pe\u0142nym zaufaniem s\u0142owu, kt\u00f3re og\u0142asza jej pos\u0142aniec Boga i staje si\u0119 wzorem i matk\u0105 wszystkich wierz\u0105cych.<\/p>\n
Chcia\u0142bym podkre\u015bli\u0107 jeszcze inny wa\u017cny aspekt: otwarcie duszy na Boga i Jego dzia\u0142anie w wierze obejmuje r\u00f3wnie\u017c element ciemno\u015bci. Relacja mi\u0119dzy cz\u0142owiekiem a Bogiem nie usuwa dystansu mi\u0119dzy Stw\u00f3rc\u0105 i stworzeniem, nie eliminuje tego, co Aposto\u0142 Pawe\u0142 stwierdza w obliczu g\u0142\u0119boko\u015bci m\u0105dro\u015bci Bo\u017cej: \u201ejak\u017ce niezbadane s\u0105 Jego wyroki i nie do wy\u015bledzenia Jego drogi!\u201d (Rz 11, 33). Ale w\u0142a\u015bnie ten, kt\u00f3ry jak Maryja jest otwarty ca\u0142kowicie na Boga osi\u0105ga akceptacj\u0119 Bo\u017cej woli, tak\u017ce w\u00f3wczas je\u015bli jest ona tajemnicza, nawet je\u015bli cz\u0119sto nie odpowiada naszej woli i jest mieczem przenikaj\u0105cym dusz\u0119, jak proroczo powie Symeon do Maryi, w chwili, gdy Jezus zostanie ofiarowany w \u015bwi\u0105tyni (por. \u0141k 2,35). Droga wiary Abrahama obejmuje moment rado\u015bci za dar syna Izaaka, ale tak\u017ce czas ciemno\u015bci, kiedy ma wyj\u015b\u0107 na g\u00f3r\u0119 Moria, aby dokona\u0107 paradoksalnego gestu: B\u00f3g \u017c\u0105da od niego z\u0142o\u017cenia w ofierze syna, kt\u00f3rego dopiero co mu da\u0142. Na g\u00f3rze anio\u0142 jemu nakazuje: \u201eNie podno\u015b r\u0119ki na ch\u0142opca i nie czy\u0144 mu nic z\u0142ego! Teraz pozna\u0142em, \u017ce boisz si\u0119 Boga, bo nie odm\u00f3wi\u0142e\u015b Mi nawet twego jedynego syna\u201d(Rdz 22, 12). Pe\u0142na ufno\u015b\u0107 Abrahama wobec Boga wiernego swoim obietnicom nie s\u0142abnie nawet wtedy, gdy Jego s\u0142owo jest tajemnicze i trudne do przyj\u0119cia. Tak jest te\u017c i z Maryj\u0105. Jej wiara \u017cyje rado\u015bci\u0105 zwiastowania, ale przechodzi tak\u017ce przez ciemno\u015b\u0107 ukrzy\u017cowania Syna, aby dotrze\u0107 do \u015bwiat\u0142a Zmartwychwstania.<\/p>\n
Nie inaczej jest na drodze wiary ka\u017cdego z nas: napotyka ona chwile \u015bwiat\u0142a, ale napotyka te\u017c przej\u015bcia, w kt\u00f3rych B\u00f3g wydaje si\u0119 nieobecny, jego milczenie ci\u0105\u017cy w naszym sercu, a jego wola nie odpowiada naszej, temu czego by\u015bmy chcieli. Ale im bardziej otwieramy si\u0119 na Boga, przyjmujemy dar wiary, w Nim ca\u0142kowicie pok\u0142adamy nasze zaufanie – jak Abraham i Maryja \u2013 tym bardziej czyni On nas zdolnymi, ze swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105, by ka\u017cd\u0105 sytuacj\u0119 \u017cyciow\u0105 prze\u017cywa\u0107 w pokoju, b\u0119d\u0105c pewnymi Jego wierno\u015bci i Jego mi\u0142o\u015bci. Ale oznacza to wyj\u015bcie z samych siebie i w\u0142asnych plan\u00f3w, aby S\u0142owo Bo\u017ce by\u0142o lamp\u0105 kieruj\u0105c\u0105 naszymi my\u015blami i czynami.<\/p>\n
Chcia\u0142bym jeszcze zatrzyma\u0107 si\u0119 na pewnym aspekcie, kt\u00f3ry wy\u0142ania si\u0119 w opowie\u015bciach o dzieci\u0144stwie Jezusa, opisywanych przez \u015bwi\u0119tego \u0141ukasza. Maryja i J\u00f3zef prowadz\u0105 syna do Jerozolimy, do \u015bwi\u0105tyni, aby przedstawi\u0107 Go i ofiarowa\u0107 Panu, jak nakazuje prawo Moj\u017cesza: \u201eKa\u017cde pierworodne dziecko p\u0142ci m\u0119skiej b\u0119dzie po\u015bwi\u0119cone Panu\u201d (por. \u0141k 2, 22-24). Ten gest \u015awi\u0119tej Rodziny nabiera znacznie g\u0142\u0119bszego sensu, je\u015bli odczytujemy go w \u015bwietle ewangelicznej wiedzy dwunastoletniego Jezusa, kt\u00f3ry po trzech dniach poszukiwa\u0144, zostaje odnaleziony w \u015bwi\u0105tyni, gdy dyskutowa\u0142 z nauczycielami. Na pe\u0142ne troski s\u0142owa Maryi i J\u00f3zefa: \u201eSynu, czemu\u015b nam to uczyni\u0142? Oto ojciec Tw\u00f3j i ja z b\u00f3lem serca szukali\u015bmy Ciebie\u201d, odpowiedzi\u0105 s\u0105 tajemnicze s\u0142owa Jezusa: \u201eCzemu\u015bcie Mnie szukali? Czy nie wiedzieli\u015bcie, \u017ce powinienem by\u0107 w tym, co nale\u017cy do mego Ojca?\u201d (\u0141k 2,48-49) – to znaczy w domu mego Ojca. Syn jest w domu i pozostaje synem. Maryja musi ponowi\u0107 g\u0142\u0119bok\u0105 wiar\u0119, z jak\u0105 powiedzia\u0142a \u201etak\u201d w chwili Zwiastowania; musi si\u0119 zgodzi\u0107, \u017ce pierwsze\u0144stwo ma prawdziwy i w\u0142a\u015bciwy Ojciec Jezusa. Musi umie\u0107 pozostawi\u0107 wolnym tego Syna, kt\u00f3rego urodzi\u0142a, aby m\u00f3g\u0142 wype\u0142ni\u0107 swoj\u0105 misj\u0119. \u201eTak\u201d Maryi wobec woli Boga, w pos\u0142usze\u0144stwie wiary powtarza si\u0119 przez ca\u0142e jej \u017cycie, a\u017c do chwili najtrudniejszej, do momentu krzy\u017ca.<\/p>\n
W obliczu tego wszystkiego, mo\u017cemy postawia\u0107 sobie pytanie: jak Maryja mog\u0142a \u017cy\u0107 w ten spos\u00f3b obok Syna z wiar\u0105 tak siln\u0105, nawet w ciemno\u015bciach, nie trac\u0105c pe\u0142nego zaufania w dzia\u0142anie Boga? Istnieje jaka\u015b zasadnicza postawa, kt\u00f3r\u0105 przyjmuje Maryja w obliczu tego, co dzieje si\u0119 w jej \u017cyciu. Podczas zwiastowania jest ona zaniepokojona s\u0142uchaj\u0105c s\u0142\u00f3w anio\u0142a. Jest to niepok\u00f3j, jakiego do\u015bwiadcza cz\u0142owiek, kiedy dotyka go blisko\u015b\u0107 Boga. Nie jest to jednak postawa kogo\u015b, kto l\u0119ka si\u0119 w obliczu tego, czego mo\u017ce za\u017c\u0105da\u0107 B\u00f3g. Maryja zastanawia si\u0119, stawia sobie pytanie o znaczenie tego pozdrowienia (por. \u0141k 1, 29). Greckie s\u0142owo u\u017cyte w Ewangelii, aby okre\u015bli\u0107 to \u201ezastanawianie\u201d – \u201edielogizeto\u201d odwo\u0142uje si\u0119 do korzenia s\u0142owa \u201edialog\u201d. Oznacza to, \u017ce Maryja wchodzi w bezpo\u015bredni dialog ze S\u0142owem Bo\u017cym, kt\u00f3re zosta\u0142o jej og\u0142oszone, nie traktuje go powierzchownie, ale zatrzymuje si\u0119, pozwala, by przenikn\u0119\u0142o ono do jej umys\u0142u i serca, aby zrozumia\u0142a, czego chce od niej Pan, sens tego, co powiedzia\u0142 jej anio\u0142. Inn\u0105 aluzj\u0119 do postawy wewn\u0119trznej Maryi w obliczu dzia\u0142ania Bo\u017cego znajdujemy, tak\u017ce w ewangelii \u015bwi\u0119tego \u0141ukasza, w chwili narodzin Jezusa, po adoracji pasterzy. M\u00f3wi on, \u017ce Maryja \u201ezachowywa\u0142a wszystkie te sprawy i rozwa\u017ca\u0142a je w swoim sercu\u201d (\u0141k 2,19), mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce \u201etrzyma\u0142a razem\u201d, \u201erozwa\u017ca\u0142a wsp\u00f3lnie\u201d w swoim sercu wszystkie wydarzenia, kt\u00f3re jej si\u0119 przydarzy\u0142y, umieszcza\u0142a ka\u017cdy poszczeg\u00f3lny element, ka\u017cde s\u0142owo, ka\u017cdy fakt w obr\u0119bie ca\u0142o\u015bci i konfrontowa\u0142a go, zachowywa\u0142a, uznaj\u0105c, \u017ce wszystko pochodzi z woli Bo\u017cej. Maria nie zatrzymuje si\u0119 na pierwszym powierzchownym rozumieniu tego, co ma miejsce w jej \u017cyciu, ale umie spogl\u0105da\u0107 w g\u0142\u0119bi\u0119, pozwala, by wydarzenia stawia\u0142y jej pytania, zastanawia si\u0119 nad nimi, rozpoznaje i zyskuje to zrozumienie, jakie mo\u017ce zapewni\u0107 tylko wiara. G\u0142\u0119boka pokora pos\u0142usznej wiary Maryi, przyjmuj\u0105ca w sobie nawet to, czego z Bo\u017cego dzia\u0142ania nie rozumie, pozwala, aby to B\u00f3g otworzy\u0142 jej umys\u0142 i serce. \u201eB\u0142ogos\u0142awiona jeste\u015b, kt\u00f3ra\u015b uwierzy\u0142a, \u017ce spe\u0142ni\u0105 si\u0119 s\u0142owa powiedziane Ci od Pana\u201d(\u0141k 1,45), m\u00f3wi jej krewna El\u017cbieta. To w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na jej wiar\u0119 wszystkie pokolenia b\u0119d\u0105 nazywa\u0107 Maryj\u0119 b\u0142ogos\u0142awion\u0105.<\/p>\n
Drodzy przyjaciele, uroczysto\u015b\u0107 Narodzenia Pa\u0144skiego, kt\u00f3r\u0105 wkr\u00f3tce b\u0119dziemy obchodzi\u0107, zach\u0119ca nas, aby\u015bmy \u017cyli t\u0105 sam\u0105 pokor\u0105 i pos\u0142usze\u0144stwem wiary. Chwa\u0142a Bo\u017ca nie objawia si\u0119 w tryumfie i w\u0142adzy kr\u00f3la, nie ja\u015bnieje w jakim\u015b s\u0142ynnym mie\u015bcie, w bogatym pa\u0142acu, ale zamieszkuje w \u0142onie dziewicy, objawia si\u0119 w ub\u00f3stwie dziecka. Wszechmoc Boga, tak\u017ce w naszym \u017cyciu, dzia\u0142a za pomoc\u0105 cz\u0119sto cichej si\u0142y prawdy i mi\u0142o\u015bci. Tak wi\u0119c wiara nam m\u00f3wi, \u017ce bezbronna moc tego Dzieci\u0119cia zwyci\u0119\u017ca ostatecznie zgie\u0142k mocarstw \u015bwiata. Dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Drodzy Bracia i Siostry, Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna zajmuje szczeg\u00f3lne miejsce na adwentowej drodze, zw\u0142aszcza jako ta, kt\u00f3ra w spos\u00f3b wyj\u0105tkowy oczekiwa\u0142a na spe\u0142nienie obietnic Bo\u017cych, przyjmuj\u0105c w wierze i w swym ciele Jezusa, Syna Bo\u017cego, b\u0119d\u0105c w pe\u0142ni pos\u0142uszn\u0105 woli Bo\u017cej. Dzisiaj chcia\u0142bym pokr\u00f3tce zastanowi\u0107 si\u0119 z wami nad wiar\u0105 Maryi, wychodz\u0105c od wielkiej tajemnicy…<\/p>\n