Rzecz jasna, \u017ce w staro\u017cytno\u015bci, gdy chrztu udzielano zazwyczaj
\ndoros\u0142ym ludziom, ich rodzice nie odgrywali w tym wydarzeniu
\nwielkiej roli. Znacz\u0105ca jednak by\u0142a rola tych, kt\u00f3rych nazwaliby\u015bmy
\ndzisiaj rodzicami chrzestnymi. I mo\u017ce od nich zacznijmy. Kiedy
\ndoros\u0142y cz\u0142owiek podejmowa\u0142 decyzj\u0119 o zostaniu chrze\u015bcijaninem,
\nprosi\u0142 o w\u0142\u0105czenie go do grona katechumen\u00f3w. Wsp\u00f3lnota chrze\u015bci-
\nja\u0144ska mia\u0142a prawo domaga\u0107 si\u0119, by kto\u015b za niego por\u0119czy\u0142 i za\u015bwiad-
\nczy\u0142 o szczero\u015bci jego zamiar\u00f3w. Tak\u017ce by wzi\u0105\u0142 odpowiedzialno\u015b\u0107
\nza jego przygotowanie do chrztu, zadba\u0142 o p\u00f3\u017aniejszy wzrost wiary
\ni wierno\u015b\u0107 wierze. Taki cz\u0142owiek stawa\u0142 si\u0119 wi\u0119c swego rodzaju ojcem
\nw wierze dla kandydata do chrztu. St\u0105d w\u0142a\u015bnie wzi\u0119li si\u0119 chrzestni.
\nI cho\u0107 oryginalnie by\u0142a to jedna osoba (warto wspomnie\u0107, \u017ce wed\u0142ug
\nprawa kanonicznego nadal wymagany jest tylko jeden chrzestny)
\nz czasem ukszta\u0142towa\u0142 si\u0119 zwyczaj wybierania dw\u00f3ch os\u00f3b \u2013 kobie-
\nty i m\u0119\u017cczyzny na wz\u00f3r biologicznych rodzic\u00f3w. Zwyczaj ten nieco
\nsp\u0142yci\u0142 wymow\u0119 roli chrzestnych, pojmowanych jako swego rodzaju
\nhonorowych rodzic\u00f3w, na kt\u00f3rych wybieramy osoby, jakie pragnie-
\nmy szczeg\u00f3lnie wyr\u00f3\u017cni\u0107. Cz\u0119sto zapomina si\u0119 o tym, \u017ce zadaniem
\nchrzestnych nie jest honorowe ani zast\u0119pcze matkowanie, lecz dawa-
\nnie chrze\u015bniakom wzoru wiary i troska o duchowe ich \u017cycie. Dlatego
\nKo\u015bci\u00f3\u0142 stawia chrzestnym wysokie wymagania, oczekuj\u0105c od nich
\ndojrza\u0142ej wiary i \u017cycia sakramentalnego. Nauczy\u0107 mo\u017cna bowiem
\ntylko tego, co samemu si\u0119 umie, a przekaza\u0107 mo\u017cna tylko to, co
\nsamemu si\u0119 posiada. Trudno uczy\u0107 wiary, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 nie \u017cyje albo do-
\nmaga\u0107 si\u0119 post\u0119powania, jakiego samemu si\u0119 nie praktykuje. O tym
\npowinni pami\u0119ta\u0107 wszyscy kandydaci na chrzestnych, kiedy publicz-
\nnie deklaruj\u0105 swe zobowi\u0105zania.
\nWarto wspomnie\u0107 przy okazji, o tak zwanym \u015bwiadku chrztu.
\nOsoba, kt\u00f3ra jest chrze\u015bcijaninem innego wyznania, mo\u017ce pe\u0142ni\u0107
\ntak\u0105 rol\u0119 \u2013 nie podzielaj\u0105c w pe\u0142ni wiary Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, nie
\nmo\u017ce by\u0107 rodzicem chrzestnym w pe\u0142nym s\u0142owa znaczeniu, mo\u017ce
\njednak na pewien spos\u00f3b wspiera\u0107 duchowy rozw\u00f3j chrze\u015bniaka
\ni by\u0107 dla niego wzorem wi\u0119zi z Chrystusem. Wybieranie jednak na
\n\u015bwiadk\u00f3w chrztu katolik\u00f3w, kt\u00f3rzy nie mog\u0105 by\u0107 chrzestnymi ze
\nwzgl\u0119du na nieprawid\u0142ow\u0105 sytuacj\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105, wydaje si\u0119 bardzo
\nw\u0105tpliw\u0105 pr\u00f3b\u0105 omijania prawa.
\nPora teraz na rodzic\u00f3w. To oni w dniu \u015blubu zobowi\u0105zali si\u0119
\n\u201eprzyj\u0105\u0107 i po katolicku wychowa\u0107 potomstwo, kt\u00f3rym ich B\u00f3g ob-
\ndarzy\u201d. Przyjmuj\u0105c wi\u0119c odpowiedzialno\u015b\u0107 za wiar\u0119 swoich dzie-
\nci, nie czyni\u0105 czego\u015b nadzwyczajnego, lecz jedynie wype\u0142niaj\u0105 to
\nzobowi\u0105zanie. Ma\u0142e dzieci zostaj\u0105 ochrzczone na mocy wiary ich
\nrodzic\u00f3w i na mocy pro\u015bby rodzic\u00f3w o chrzest. Nie przez przypa-
\ndek przed samym udzieleniem chrztu kap\u0142an pyta raz jeszcze rodzi-
\nc\u00f3w, niejako si\u0119 upewniaj\u0105c ostatecznie, czy chc\u0105, aby ich dziecko
\nzosta\u0142o ochrzczone. Bez tej zgody, bez tej pro\u015bby chrztu nie wol-
\nno udzieli\u0107. Nie tylko jednak o formaln\u0105 zgod\u0119 chodzi. Chodzi
\no to, \u017ce g\u0142\u00f3wnymi nauczycielami wiary s\u0105 i powinni by\u0107 rodzice.
\nDziadkowie, katecheci, duszpasterze maj\u0105 jedynie pomaga\u0107, ale
\nnie mog\u0105 ich zast\u0119powa\u0107. Wi\u0119cej: nie s\u0105 w stanie zast\u0105pi\u0107 rodzi-
\nc\u00f3w, je\u015bli wiara ma by\u0107 dla dzieci duchowym j\u0119zykiem ojczystym.
\nRodzic nie mo\u017ce by\u0107 jak tatu\u015b, kt\u00f3ry stoi na pomo\u015bcie i t\u0142umaczy
\nzanurzonemu w wodzie synowi, jak nale\u017cy p\u0142ywa\u0107. Wiary nie da
\nsi\u0119 przekaza\u0107 teoretycznie \u2013 tak, jak teoretycznie nie da si\u0119 nauczy\u0107
\np\u0142ywa\u0107 ani je\u017adzi\u0107 na rowerze. Obowi\u0105zuje tu ta sama zasada, co
\nprzy chrzestnych: nauczy\u0107 mog\u0119 tylko tego, co sam umiem i da\u0107
\nmog\u0119 tylko to, co sam posiadam. Odpowiedzialno\u015b\u0107 jest jednak
\no wiele wi\u0119ksza ni\u017c odpowiedzialno\u015b\u0107 chrzestnych. Zatem i rodzi-
\nce, i chrzestni pami\u0119tajcie: najlepsze co mo\u017cecie zrobi\u0107 dla swoich
\ndzieci i chrze\u015bniak\u00f3w to zadba\u0107 o w\u0142asn\u0105 wiar\u0119 i w\u0142asne duchowe
\n\u017cycie. Wtedy nie b\u0119dziecie teoretykami.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Rzecz jasna, \u017ce w staro\u017cytno\u015bci, gdy chrztu udzielano zazwyczaj doros\u0142ym ludziom, ich rodzice nie odgrywali w tym wydarzeniu wielkiej roli. Znacz\u0105ca jednak by\u0142a rola tych, kt\u00f3rych nazwaliby\u015bmy dzisiaj rodzicami chrzestnymi. I mo\u017ce od nich zacznijmy. Kiedy doros\u0142y cz\u0142owiek podejmowa\u0142 decyzj\u0119 o zostaniu chrze\u015bcijaninem, prosi\u0142 o w\u0142\u0105czenie go do grona katechumen\u00f3w. Wsp\u00f3lnota chrze\u015bci- ja\u0144ska mia\u0142a prawo…<\/p>\n