Niekiedy uwa\u017cano, \u017ce nauka o Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej jest tak wznios\u0142a, i\u017c nie ma nic wsp\u00f3lnego z \u017cyciem konkretnego cz\u0142owieka i spo\u0142ecze\u0144stwa. Cho\u0107 to przecie\u017c fundament i wyr\u00f3\u017cnik chrze\u015bcija\u0144stwa, to jednak d\u0142ugo trudno by\u0142o prze\u0142o\u017cy\u0107 t\u0119 nauk\u0119 na praktyczne konsekwencje.<\/p>\n
Szukaj\u0105c odpowiedzi na pytanie, co w \u017cyciu powinien zmienia\u0107 fakt, \u017ce B\u00f3g jest Tr\u00f3jjedyny, trzeba wyj\u015b\u0107 od do\u015bwiadczenia. Odnale\u017a\u0107 Tr\u00f3jc\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 w sobie. Ju\u017c \u015bw. Augustyn oraz inni Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a, poszukiwali w stworzeniu, a szczeg\u00f3lnie w cz\u0142owieku tzw. \u015blad\u00f3w Tr\u00f3jcy, vestigia trinitatis in creatura. \u015aw. Augustyn m\u00f3wi\u0142, \u017ce tym, co jest obrazem Tr\u00f3jcy w cz\u0142owieku, s\u0105 jego trzy w\u0142adze: rozum, wola, pami\u0119\u0107. By\u0142y te\u017c inne teorie na ten temat. Jak dzisiaj, po wiekach teologicznej refleksji, mo\u017cna by pr\u00f3bowa\u0107 odnale\u017a\u0107 Tr\u00f3jc\u0119 w sobie i co to nam daje?<\/p>\n
<\/p>\n
Jedyna w swoim rodzaju wsp\u00f3lnota<\/p>\n
W dzisiejszej teologii podkre\u015bla si\u0119, \u017ce Tr\u00f3jca \u015awi\u0119ta to wsp\u00f3lnota Bo\u017cych Os\u00f3b. Jest to wsp\u00f3lnota szczeg\u00f3lnego rodzaju, bo stanowi \u015bcis\u0142\u0105 jedno\u015b\u0107 w r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, w kt\u00f3rej Osoby ca\u0142kowicie daj\u0105 siebie innym i s\u0105 ca\u0142kowicie przyj\u0119te. Sytuacja niemo\u017cliwa do osi\u0105gni\u0119cia przez ludzi. Jedno\u015b\u0107 ta powstaje dzi\u0119ki perychorezie, wzajemnemu przenikaniu si\u0119, dog\u0142\u0119bnej komunikacji Bo\u017cych Os\u00f3b \u2013 prawdziwej Mi\u0142o\u015bci. Czy mo\u017cna jako\u015b w sobie odnale\u017a\u0107 echo takiej Wsp\u00f3lnoty?<\/p>\n
Echo takie musi si\u0119 w nas nie\u015b\u0107. I niesie si\u0119. Jeste\u015bmy stworzeni przez Tr\u00f3jc\u0119. W Ksi\u0119dze Rodzaju czytamy: Stworzy\u0142 wi\u0119c B\u00f3g cz\u0142owieka na sw\u00f3j obraz, na obraz Bo\u017cy go stworzy\u0142: stworzy\u0142 m\u0119\u017cczyzn\u0119 i niewiast\u0119\u201d (1, 27). Stworzenie \u201cdwujedynego\u201d cz\u0142owieka by\u0142o pierwszym czynem Tr\u00f3jjedynego Boga! Czyn Boga odpowiada wi\u0119c wsp\u00f3lnotowej naturze Boga. Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce \u00f3w czyn zostawi\u0142 jeszcze co\u015b wi\u0119cej w cz\u0142owieku. Nie tylko r\u00f3\u017cno\u015b\u0107, ale i jedno\u015b\u0107.<\/p>\n
\u015aladem pozostawionym przez Tr\u00f3jjedynego w cz\u0142owieku jest fundamentalne pragnienie dog\u0142\u0119bnej komunikacji, tworzenia wsp\u00f3lnoty i jedno\u015bci. To jest fakt do\u015bwiadczany przez ka\u017cdego z nas. Nasza struktura psychiczna, duchowa i cielesna \u2013 wszystko d\u0105\u017cy do tego, by stworzy\u0107 wsp\u00f3lnot\u0119 z drugim cz\u0142owiekiem i z innymi lud\u017ami. Gdy dwoje radykalnie odmiennych os\u00f3b, m\u0119\u017cczyzna i kobieta, buduj\u0105 komunikacj\u0119, to zaraz otwieraj\u0105 si\u0119 na kolejn\u0105 osob\u0119, na dziecko. To jest jakby wzorcowy przyk\u0142ad egzystencjalnej sytuacji cz\u0142owieka przenikni\u0119tego wsp\u00f3lnotowo\u015bci\u0105.<\/p>\n
Echa Boga w nas<\/p>\n
Pewna osoba po wielu trudnych i bolesnych poszukiwaniach tego, kim naprawd\u0119 jest, tak wyrazi\u0142a swoje najwa\u017cniejsze odkrycie: Chodzi mi chyba o to, aby kto\u015b mnie g\u0142\u0119boko czu\u0142 i abym ja wzajemnie tego kogo\u015b g\u0142\u0119boko czu\u0142a. Zdanie wydobyte z samej g\u0142\u0119bi serca, odnalezione na jego dnie! Tam zamieszkuje w nas Tr\u00f3jjedyny. W Nim jest w\u0142a\u015bnie co\u015b takiego: wzajemne g\u0142\u0119bokie przenikanie i czucie Trzech Os\u00f3b, komunikacja i porozumienie. A my, ludzie stworzeni na Bo\u017cy obraz i podobie\u0144stwo, nosimy w sobie te pragnienia, s\u0105 one nasz\u0105 natur\u0105. Pragniemy by\u0107 wys\u0142uchani, zrozumiani i przyj\u0119ci. Gdy dos\u0142yszymy to w sobie, odkrywamy co\u015b o Bogu. On tak\u017ce chce nas przenika\u0107 i pragnie, by\u015bmy Go przenikali i czuli. I gdy po \u015bmierci wprowadzi nas do swojego wewn\u0119trznego \u017cycia, tak w\u0142a\u015bnie b\u0119dzie.<\/p>\n
Ale nieraz zdarza si\u0119, \u017ce w naszym sercu odkrywamy co\u015b innego. Chcemy by\u0107 jak B\u00f3g, ale jak nietrynitarny B\u00f3g. Oto inna osoba, tak\u017ce szukaj\u0105c prawdy o sobie, odkry\u0142a ca\u0142kiem co\u015b przeciwnego: Tkwi to we mnie jak drzazga, gdzie\u015b w duszy: czuj\u0119, \u017ce w sercu ukryta jest wielka duma i pycha, i ta dr\u0119cz\u0105ca ch\u0119\u0107, by by\u0107 jak B\u00f3g, kt\u00f3ra nie wiem nawet, sk\u0105d si\u0119 bierze. To brzmi jak echo szata\u0144skiej interpretacji \u015bladu Boga w nas (por. Rdz 3, 5). Tak, niesie si\u0119 w nas echo wielkiego zafa\u0142szowania Boga: pokusy do samotno\u015bci, do zamkni\u0119cia, bycia jak b\u00f3g, kt\u00f3ry nikogo nie potrzebuje, jest samowystarczalny, nikt go nie mo\u017ce zrani\u0107 lub zniszczy\u0107.<\/p>\n
Tr\u00f3jjedyny w nas to nadzieja<\/p>\n
Jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej ta sama osoba pisze: Zrozumia\u0142am, \u017ce patrz\u0119 na \u017cycie przez okulary zranienia, i \u017ce to si\u0119ga tak g\u0142\u0119boko, \u017ce obwiniam Boga za stworzenie nas tak, \u017ce jeste\u015bmy wzajemnie od siebie zale\u017cni. Ale r\u00f3wnie\u017c g\u0142\u0119boko w sercu wiem, \u017ce jest we mnie mi\u0142o\u015b\u0107, \u017cycie, i wszystko od tego pochodzi, \u017ce ta mi\u0142o\u015b\u0107 nie jest narzucona mi z g\u00f3ry jako nakaz, \u017ce ta mi\u0142o\u015b\u0107 jest w\u0142a\u015bciwie moj\u0105 natur\u0105, i \u017ce pod\u0105\u017canie za ni\u0105, kreuje \u015bwiat na nowo, \u017cycie i mnie na nowo. Jest w nas to zmaganie echa Tr\u00f3jjedynego Boga, kt\u00f3ry jest wsp\u00f3lnot\u0105, i echa z\u0142ego ducha, podsuwaj\u0105cego nam boga, kt\u00f3ry jest samotno\u015bci\u0105 i izolacj\u0105. Dlatego wci\u0105\u017c na nowo potrzebujemy powracania na g\u0142\u0119bszy poziom serca, przedzierania si\u0119 przez skorupy zranie\u0144, powierzchowno\u015b\u0107, po\u015bpiech, by przypomina\u0107 sobie, \u017ce jeste\u015bmy stworzeni na obraz i podobie\u0144stwo Tr\u00f3jjedynego: dog\u0142\u0119bnej komunikacji, przenikania i wsp\u00f3lnoty. Mamy wszystkie duchowe, psychiczne i cielesne dary, by je realizowa\u0107. Potrzeba nas\u0142uchiwania echa, natrafienia na \u015blad Boga w nas, by umocni\u0107 przekonanie, \u017ce na najbardziej pierwotnym poziomie jeste\u015bmy stworzeni do komunikacji, oddania, przyj\u0119cia i wsp\u00f3lnoty, i wszelkie trudno\u015bci \u2013 zawiedziona mi\u0142o\u015b\u0107, poczucie odrzucenia, trudne relacje w rodzinie, nawet ma\u0142\u017ce\u0144ska zdrada czy rozw\u00f3d \u2013 s\u0105 mo\u017cliwe do przezwyci\u0119\u017cenia. Jeste\u015bmy w stanie zacz\u0105\u0107 od pocz\u0105tku moc\u0105 Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, kt\u00f3ra zamieszkuje w nas i w innych.<\/p>\n
ks. Jacek Pozna\u0144ski SJ , Pos\u0142aniec Serca Jezusowego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Niekiedy uwa\u017cano, \u017ce nauka o Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej jest tak wznios\u0142a, i\u017c nie ma nic wsp\u00f3lnego z \u017cyciem konkretnego cz\u0142owieka i spo\u0142ecze\u0144stwa. Cho\u0107 to przecie\u017c fundament i wyr\u00f3\u017cnik chrze\u015bcija\u0144stwa, to jednak d\u0142ugo trudno by\u0142o prze\u0142o\u017cy\u0107 t\u0119 nauk\u0119 na praktyczne konsekwencje. Szukaj\u0105c odpowiedzi na pytanie, co w \u017cyciu powinien zmienia\u0107 fakt, \u017ce B\u00f3g jest Tr\u00f3jjedyny, trzeba wyj\u015b\u0107…<\/p>\n