III przykazanie Bo\u017ce: Pami\u0119taj, aby\u015b dzie\u0144 \u015bwi\u0119ty \u015bwi\u0119ci\u0142 (Wj 20, 8) N. Test.: Nie opuszczajmy naszych wsp\u00f3lnych zebra\u0144, jak si\u0119 to sta\u0142o zwyczajem niekt\u00f3rych, ale zach\u0119cajmy si\u0119 nawzajem (Hbr 10, 25).<\/p>\n
III przykazanie Bo\u017ce jest kontynuacj\u0105 I i II przykazania. \u015awi\u0119towanie Dnia Pa\u0144skiego jest bowiem odpowiedzi\u0105 na objawienie si\u0119 Boga Jedynego i \u015awi\u0119tego. W tre\u015bci III przykazania znajduje si\u0119:<\/p>\n
\u25cf nakaz u\u015bwi\u0119cenia dnia szabatu: Pami\u0119taj o dniu szabatu, aby go u\u015bwi\u0119ci\u0107 (Wj 20, 8);<\/p>\n
\u25cf nakaz odpoczynku w tym dniu: Sze\u015b\u0107 dni b\u0119dziesz pracowa\u0142, lecz dnia si\u00f3dmego zaprzestaniesz pracy, aby odpocz\u0105\u0142 tw\u00f3j w\u00f3\u0142 i osio\u0142, i odetchn\u0119li syn twojej niewolnicy i cudzoziemiec (Wj 34, 21);<\/p>\n
\u25cf motywacja \u015bwi\u0119towania dnia Pa\u0144skiego: W sze\u015bciu dniach uczyni\u0142 Pan niebo i ziemi\u0119, morze oraz wszystko, co jest w nich, w si\u00f3dmym za\u015b odpocz\u0105\u0142. Dlatego pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 Pan dzie\u0144 szabatu i uzna\u0142 go za \u015bwi\u0119ty (Wj 20, 11).<\/p>\n
<\/p>\n
Najpe\u0142niejsze wyja\u015bnienie sensu \u015bwi\u0119towania i odpoczynku w dniu Pa\u0144skim znajduje si\u0119 w encyklice \u201eLaborem exercens\u201d Ojca \u015bwi\u0119tego Jana Paw\u0142a II: Cz\u0142owiek, pracuj\u0105c winien na\u015bladowa\u0107 Boga, swojego Stw\u00f3rc\u0119, nosi bowiem w sobie \u2013 on jeden \u2013 \u00f3w szczeg\u00f3lny pierwiastek podobie\u0144stwa do Niego. Powinien na\u015bladowa\u0107 Boga zar\u00f3wno pracuj\u0105c, jak i odpoczywaj\u0105c \u2013 skoro B\u00f3g sam zechcia\u0142 przedstawi\u0107 mu swoje stw\u00f3rcze dzia\u0142anie pod postaci\u0105 pracy i odpoczynku (LE 55). Jezus Chrystus w nauce o dniu \u015bwi\u0119tym nie zni\u00f3s\u0142 jego obowi\u0105zuj\u0105cej mocy. Ukaza\u0142 tylko wewn\u0119trzny zwi\u0105zek \u015bwi\u0119towania z dobrem cz\u0142owieka. Ewangelie przytaczaj\u0105 wiele sytuacji, gdy oskar\u017cano Jezusa o naruszenie prawa szabatu. Jednak Jezus nigdy nie narusza \u015bwi\u0119to\u015bci tego dnia, wyja\u015bniaj\u0105c tylko z moc\u0105, \u017ce to szabat zosta\u0142 ustanowiony dla cz\u0142owieka, a nie cz\u0142owiek dla szabatu (Mk 2, 27). Dlatego te\u017c powodowany wsp\u00f3\u0142czuciem uznaje za dozwolone w szabat uczyni\u0107 co\u015b dobrego ani\u017celi z\u0142ego\u2026 \u017cycie ocali\u0107 ani\u017celi zabi\u0107 (Mk 2, 28). Wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek niekiedy bywa zmuszony do ci\u0119\u017ckiej i d\u0142ugiej pracy ekonomiczn\u0105 sytuacj\u0105 kraju czy swojej rodziny. Szukanie tego, by \u201ewi\u0119cej mie\u0107\u201d, szczeg\u00f3lnie za granicami kraju, odbywa si\u0119 kosztem rozwoju osobowo\u015bci, kosztem wi\u0119z\u00f3w rodzinnych, spo\u0142ecznych, \u017cycia religijnego, a nawet kosztem zdrowia. Zwr\u00f3ci\u0142 na to uwag\u0119, jeszcze jako kardyna\u0142, metropolita krakowski Karol Wojty\u0142a, kiedy m\u00f3wi\u0142: Przykazanie: Pami\u0119taj, aby\u015b dzie\u0144 \u015bwi\u0119ty \u015bwi\u0119ci\u0142 domaga si\u0119 od nas \u015bwiadomej postawy chrze\u015bcija\u0144skiej. Je\u015bli rzetelnie za ka\u017cdym razem wype\u0142nimy to przykazanie, odnajdziemy w nim klucz do ca\u0142ego kodeksu pracy, do ca\u0142ego porz\u0105dku i \u0142adu \u017cycia spo\u0142ecznego w naszej Ojczy\u017anie. Istniej\u0105 tzw. \u201eprace s\u0142u\u017cebne\u201d, kt\u00f3re zawsze by\u0142y uznawane przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 za dozwolone w dzie\u0144 Pa\u0144ski. W ich zakres wchodz\u0105 prace konieczne w domu i w gospodarstwie, prace r\u00f3\u017cnych s\u0142u\u017cb, np. s\u0142u\u017cby zdrowia, s\u0142u\u017cb publicznych, prace w komunikacji, a tak\u017ce w przypadku sytuacji nadzwyczajnych, np. w czasie kl\u0119ski \u017cywio\u0142owej, katastrofy, epidemii itp. Tymczasem obecnie coraz cz\u0119\u015bciej jeste\u015bmy \u015bwiadkami podejmowania takich prac w niedziel\u0119, kt\u00f3re nie maj\u0105 dla siebie usprawiedliwienia innego, jak tylko zwi\u0119kszenie zysku (np. handel). Taka postawa jest bardzo szkodliwa spo\u0142ecznie i niesie ze sob\u0105 niszczenie \u017cycia rodzinnego i religijnego. Niedziela chrze\u015bcija\u0144ska coraz cz\u0119\u015bciej traci swoj\u0105 aur\u0119 \u015bwi\u0119to\u015bci. Zlewa si\u0119 z sobot\u0105, tworz\u0105c tzw. \u201eweekend\u201d. Coraz mniej jest rozumiana jako \u201edzie\u0144 Pa\u0144ski\u201d, a coraz cz\u0119\u015bciej traktowana jest jako \u201edzie\u0144 wolny\u201d, w kt\u00f3rym mo\u017cna robi\u0107 wszystko, co mi si\u0119 podoba. Dlatego trzeba broni\u0107 jej religijnego charakteru, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 przede wszystkim do motywacji nadprzyrodzonych, kt\u00f3re podaj\u0105 nauki moralne: Chrze\u015bcija\u0144ska niedziela jest czym\u015b istotnie r\u00f3\u017cnym od \u017cydowskiego szabatu. Niedziela nie jest w pierwszym rz\u0119dzie dniem wypoczynku, ale pierwszym dniem po szabacie, w kt\u00f3rym Jezus zmartwychwsta\u0142 (Mk 16, 9). Od czas\u00f3w apostolskich chrze\u015bcijanie schodzili si\u0119 w pierwszym dniu tygodnia na \u201e\u0142amanie chleba\u201d, by podczas uczty mi\u0142o\u015bci \u015bwi\u0119ci\u0107 ten dzie\u0144 we wsp\u00f3lnej mi\u0142o\u015bci. Nie w czwartek, w dniu b\u0119d\u0105cym pami\u0105tk\u0105 ustanowienia Eucharystii, lecz w niedziel\u0119, w \u201edniu Pa\u0144skim\u201d, pierwsze gminy chrze\u015bcija\u0144skie \u015bwi\u0119ci\u0142y w Eucharystii pami\u0105tk\u0119 \u015bmierci, gdy\u017c przez Eucharystyczne obchodzenie Jego \u015bmierci jest Zmartwychwsta\u0142y w\u015br\u00f3d nas, a\u017c powt\u00f3rnie przyjdzie (1 Kor 11, 26). Przybywaj\u0105c w niedziel\u0119 na Eucharysti\u0119, przynosz\u0105c do\u015bwiadczenia ca\u0142ego tygodnia zwi\u0105zane z doczesno\u015bci\u0105, spotykamy si\u0119 z tym, co wieczne, co nie przemija. W Eucharystii, w spotkaniu ze Zmartwychwsta\u0142ym, u\u015bwiadamiamy sobie, \u017ce jeste\u015bmy powo\u0142ani do wiecznego \u017cycia z Bogiem. Uczymy si\u0119 patrze\u0107 na wszystkie sprawy \u017cycia w \u015bwietle zmartwychwstania i wieczno\u015bci. Prosimy, by wszystkie nasze sprawy codzienne Zmartwychwsta\u0142y Chrystus przemieni\u0142 w zbawienie nasze tak, jak przemienia chleb w swoje Cia\u0142o, a wino w swoj\u0105 Krew.<\/p>\n
Refleksja ko\u0144cowa:<\/p>\n
Spr\u00f3bujmy jeszcze raz zastanowi\u0107 si\u0119 nad s\u0142owami, jakie \u015aw. Jan Pawe\u0142 II skierowa\u0142 do nas podczas IV pielgrzymki do Ojczyzny. Pomy\u015blmy, jak mo\u017cemy odpowiedzie\u0107 na to wezwanie papie\u017ca: \u201ePodczas tej pielgrzymki wracamy stale do Dekalogu. Kiedy B\u00f3g m\u00f3wi: \u201ePami\u0119taj, aby\u015b dzie\u0144 \u015bwi\u0119ty \u015bwi\u0119ci\u0142\u201d, s\u0142owo Jego nie tylko dotyczy jednego dnia w tygodniu. Dotyczy ono ca\u0142ego charakteru naszego \u017cycia. W tym naszym ludzkim \u017cyciu nieodzowny jest wymiar \u015bwi\u0119to\u015bci. Jest on nieodzowny dla cz\u0142owieka, a\u017ceby bardziej \u201eby\u0142\u201d \u2013 a\u017ceby pe\u0142niej realizowa\u0142 swe cz\u0142owiecze\u0144stwo. I nieodzowny jest dla narod\u00f3w i spo\u0142ecze\u0144stw. Trzecie przykazanie Bo\u017ce domaga si\u0119 jeszcze przypomnie\u0144 zupe\u0142nie elementarnych. Spodoba\u0142o si\u0119 Ojcu uczyni\u0107 Po\u015brednikiem naszego zbawienia swojego Jednorodzonego Syna, kt\u00f3ry dla nas sta\u0142 si\u0119 cz\u0142owiekiem. Dlatego niedziela, dzie\u0144 Jego zmartwychwstania, jest dla nas, kt\u00f3rzy uwierzyli\u015bmy w Chrystusa, dniem szczeg\u00f3lnie \u015bwi\u0119tym. W tym dniu gromadzimy si\u0119 wszyscy wok\u00f3\u0142 o\u0142tarza, a\u017ceby ca\u0142y nasz tydzie\u0144 uczyni\u0107 \u015bwi\u0119tym. Tutaj, podczas Mszy \u015bwi\u0119tej, realnie uobecnia si\u0119 ta niepoj\u0119ta mi\u0142o\u015b\u0107, jaka zosta\u0142a nam okazana przez Krzy\u017c Chrystusa \u201eTak B\u00f3g umi\u0142owa\u0142 \u015bwiat, \u017ce Syna swego Jednorodzonego da\u0142, aby ka\u017cdy, kto w Niego wierzy, nie zgin\u0105\u0142, ale mia\u0142 \u017cycie wieczne\u201d (J 3, 16) . \u201ePo tym poznali\u015bmy mi\u0142o\u015b\u0107, \u017ce On odda\u0142 za nas swoje \u017cycie\u201d (1 J 3, 16). Dzisiaj, kiedy cz\u0119\u015b\u0107 katolik\u00f3w zaczyna zaniedbywa\u0107 coniedzieln\u0105 Msz\u0119 \u015bw., trzeba nam sobie przypomnie\u0107 szczeg\u00f3lnie o tajemnicy tej Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci, jak\u0105 zostali\u015bmy obdarzeni w Chrystusie i kt\u00f3ra uobecnia si\u0119 na Jego o\u0142tarzu. Nie \u0142ud\u017amy si\u0119: odchodz\u0105c od \u017ar\u00f3de\u0142 mi\u0142o\u015bci i \u015bwi\u0119to\u015bci, odchodzi si\u0119 od samego Chrystusa\u201d. (Lubacz\u00f3w, 3 VI 1991).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
III przykazanie Bo\u017ce: Pami\u0119taj, aby\u015b dzie\u0144 \u015bwi\u0119ty \u015bwi\u0119ci\u0142 (Wj 20, 8) N. Test.: Nie opuszczajmy naszych wsp\u00f3lnych zebra\u0144, jak si\u0119 to sta\u0142o zwyczajem niekt\u00f3rych, ale zach\u0119cajmy si\u0119 nawzajem (Hbr 10, 25). III przykazanie Bo\u017ce jest kontynuacj\u0105 I i II przykazania. \u015awi\u0119towanie Dnia Pa\u0144skiego jest bowiem odpowiedzi\u0105 na objawienie si\u0119 Boga Jedynego i \u015awi\u0119tego. W tre\u015bci…<\/p>\n