Dar jest znakiem pami\u0119ci i \u017cyczliwo\u015bci. Ka\u017cdy autentyczny dar ma zawsze \u017ar\u00f3d\u0142o w sercu. A to dlatego, ze darowa\u0107 mo\u017ce tylko ten, kto kocha. Tylko mi\u0142o\u015b\u0107 bowiem potrafi co\u015b da\u0107 z siebie. Egoista zawsze powie, \u017ce nie ma nic do dania, albo \u017ce go nie sta\u0107, albo \u017ce da potem\u2026 zawsze znajdzie usprawiedliwienie, by nie da\u0107. Ten za\u015b, kto kocha, ma w sobie jakby zakodowany odruch, by ofiarowa\u0107, nie zwa\u017caj\u0105c na to, ze ta ofiara mo\u017ce wi\u0105za\u0107 si\u0119 z jakim\u015b wyrzeczeniem, rezygnacj\u0105, a mo\u017ce nawet z cierpieniem. Cech\u0105 takiego daru jest bezinteresowno\u015b\u0107, to znaczy daj\u0105c, nie oczekujemy nic w zamian, nie czekamy nawet na wdzi\u0119czno\u015b\u0107, kt\u00f3rej po ludzku nale\u017ca\u0142oby si\u0119 spodziewa\u0107. Kt\u00f3\u017c jest przyk\u0142adem takiego \u201edobroczy\u0144cy\u201d? Przede wszystkim Chrystus, kt\u00f3ry \u201ewyda\u0142\u201d siebie ludziom, nie oczekuj\u0105c wdzi\u0119czno\u015bci\u2026 Przeciwnie, cz\u0119sto do\u015bwiadcza\u0142 niewdzi\u0119czno\u015bci i wzgardy\u2026 Ci za\u015b, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 blisko Chrystusa i Go kochaj\u0105, staraj\u0105 si\u0119 Mu okazywa\u0107 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 poprzez dobre \u017cycie oraz usi\u0142uj\u0105 Go na\u015bladowa\u0107, czyni\u0105c dobro i rozdaj\u0105c dary \u2013 dary mi\u0142o\u015bci, u\u015bmiechu, dobrego s\u0142owa, czasu, modlitwy, jak te\u017c dary materialne.<\/p>\n
<\/p>\n
O wielko\u015bci i warto\u015bci cz\u0142owieka m\u00f3wi jego serce. M\u00f3wimy o kim\u015b, \u017ce jest bez serca, albo \u017ce ma wielkie serce. To okre\u015blenie wyja\u015bnia wszystko. Szukamy ludzi o dobrym sercu, takim, kt\u00f3re pochyla si\u0119 nad cierpieniem, samotno\u015bci\u0105, b\u00f3lem; taki, kt\u00f3re jest gotowe nie\u015b\u0107 pomoc; taki, z kt\u00f3rego wydobywa si\u0119 dobre s\u0142owo.<\/p>\n
Dzi\u0119kujemy Bogu, \u017ce takie serce nam podarowa\u0142! Zapominamy o tym i mo\u017ce dlatego cz\u0119sto nie potrafimy innym okaza\u0107 dobroci. B\u00f3g obdarzy\u0142 nas mi\u0142o\u015bci\u0105 i tego daru nigdy nie cofn\u0105\u0142, dlatego odwa\u017cnie si\u0119gajmy do g\u0142\u0119bi serca, by wydoby\u0107 z niego mi\u0142o\u015b\u0107. Trud tego w\u0142a\u015bnie wydobywania dobra nazywamy prac\u0105 nad sob\u0105, kszta\u0142towaniem \u017cycia duchowego. Przy Bo\u017cej pomocy coraz \u0142atwiej b\u0119dzie nam stawa\u0107 si\u0119 dla innych \u201edarem serca\u201d.<\/p>\n
Przed Bogiem ka\u017cdy nasz gest dobroci si\u0119 liczy, nawet najmniejszy. Wa\u017cne, ze czynimy go z mi\u0142o\u015bci. Najpi\u0119kniejszy przyk\u0142ad takiej postawy odnajdujemy w Maryi. Ona umia\u0142a pi\u0119knie \u017cy\u0107 i kocha\u0107. Takiego \u017cycia chce nas uczy\u0107.<\/p>\n
Maryja biegnie z po\u015bpiechem przez g\u00f3ry, aby podarowa\u0107 El\u017cbiecie Jezusa \u2013 Dar, kt\u00f3ry sama otrzyma\u0142a. Przyj\u0119\u0142a Go do serca i daje Go z serca! Ka\u017cde nasze czynione dobro jest takim darem, je\u015bli wydobywamy go z serca, w kt\u00f3rym mieszka Chrystus.<\/p>\n
Zapami\u0119tam\u2026<\/b><\/p>\n
Mi\u0142o\u015b\u0107 jako nasionko le\u015bne z wiatrem szybko leci, ale gdy drzewem w sercu wyro\u015bnie, to chyba razem z sercem wyrwa\u0107 j\u0105 mo\u017cna.<\/p>\n
(Henryk Sienkiewicz)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dar jest znakiem pami\u0119ci i \u017cyczliwo\u015bci. Ka\u017cdy autentyczny dar ma zawsze \u017ar\u00f3d\u0142o w sercu. A to dlatego, ze darowa\u0107 mo\u017ce tylko ten, kto kocha. Tylko mi\u0142o\u015b\u0107 bowiem potrafi co\u015b da\u0107 z siebie. Egoista zawsze powie, \u017ce nie ma nic do dania, albo \u017ce go nie sta\u0107, albo \u017ce da potem\u2026 zawsze znajdzie usprawiedliwienie, by nie…<\/p>\n