{"id":821,"date":"2014-04-23T22:11:56","date_gmt":"2014-04-23T20:11:56","guid":{"rendered":"http:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=821"},"modified":"2014-04-23T22:11:56","modified_gmt":"2014-04-23T20:11:56","slug":"pusty-grob","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/?p=821","title":{"rendered":"Pusty gr\u00f3b"},"content":{"rendered":"

Pusty gr\u00f3b<\/h1>\n
Jacek Gniadek SVD<\/div>\n
<\/div>\n
\n

„Wszed\u0142 on do wn\u0119trza grobu i ujrza\u0142 le\u017c\u0105ce p\u0142\u00f3tna oraz chust\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a na Jego g\u0142owie, le\u017c\u0105c\u0105 nie razem z p\u0142\u00f3tnami, ale oddzielnie zwini\u0119t\u0105 na jednym miejscu” – czytamy w dzisiejszej Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Jana (J 20, 6-7).<\/h2>\n

 <\/p>\n

Pusty gr\u00f3b jest \u017ar\u00f3d\u0142em chrze\u015bcija\u0144skiej nadziej i rado\u015bci. \u017bycie jest tylko przej\u015bciowym etapem. \u015amier\u0107 nie jest ko\u0144cem wszystkiego. Chrystus zmartwychwsta\u0142. Aposto\u0142 Piotr ma teraz pow\u00f3d do rado\u015bci, ale jeszcze kilka dni wcze\u015bniej niczego nie rozumia\u0142. Wielu uczni\u00f3w Jezusa nie wytrzyma\u0142o pr\u00f3by i uciek\u0142o od Niego. Dzisiaj uczestnicz\u0105 w zwyci\u0119stwie swojego Mistrza nad \u015bmierci\u0105. Ta wielka rado\u015b\u0107, wyp\u0142ywaj\u0105ca z ich wiary, da\u0142a im si\u0142\u0119 do g\u0142oszenia Dobrej Nowiny i przyj\u0119cia w\u0142asnej \u015bmierci dla Chrystusa, gdy\u017c wszyscy – z wyj\u0105tkiem Jego umi\u0142owano ucznia – powiesili \u015bmier\u0107 m\u0119cze\u0144sk\u0105.<\/p>\n

\n

Czasowy horyzont<\/strong><\/p>\n

\n

Ta rado\u015b\u0107 mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c naszym udzia\u0142em, ale wszystko zale\u017cy od postawy, jak\u0105 przyjmiemy wobec pustego grobu. \u015amier\u0107 jest zawsze punktem odniesienia, obok kt\u00f3rego nie mo\u017cna przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie. Mo\u017ce by\u0107 ko\u0144cem wszystkiego, czyli strat\u0105, ale mo\u017ce by\u0107 te\u017c pocz\u0105tkiem czego\u015b nowego, a wi\u0119c\u00a0 zyskiem. Wszystko ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w akcie wiary, kt\u00f3ra jest por\u0119k\u0105 tych d\u00f3br, kt\u00f3rych si\u0119 spodziewamy, a kt\u00f3rych jeszcze nie widzimy (por. Hbr 11, 1).<\/p>\n

\n

Pusty gr\u00f3b jest historycznym wydarzeniem. Wszystko, co dzieje si\u0119 w \u015bwiecie i w \u017cyciu doczesnym cz\u0142owieka, tak\u017ce jego relacja z Bogiem, ma miejsce w czasie. Cz\u0142owiek nie mo\u017cemy wyobrazi\u0107 sobie bezczasowej egzystencji. Bez czasu nie m\u00f3g\u0142by si\u0119 pojawi\u0107 cz\u0142owiek i \u015bwiat. Ludzie nie mogliby pielgrzymowa\u0107 ku pe\u0142ni jedno\u015bci ze swoim Stw\u00f3rc\u0105, a sam B\u00f3g nie m\u00f3g\u0142by dokona\u0107 swego dzie\u0142a Odkupienia poprzez wej\u015bcie w dzieje ludzko\u015bci w Jezusie Chrystusie – Wcielonym S\u0142owie Boga. Bo\u017ca ekonomia zbawienia realizuje si\u0119 w czasoprzestrzeni.<\/p>\n

\n

Preferencja czasowa<\/strong><\/p>\n

\n

Czas zajmuje szczeg\u00f3lne miejsce w naszym \u017cyciu. Ka\u017cdy cz\u0142owiek ceni wy\u017cej dobro, kt\u00f3re mo\u017ce otrzyma\u0107 od zaraz – od dobra, na kt\u00f3re musi poczeka\u0107. Taki spos\u00f3b m\u00f3wienia o czasie jest charakterystyczny dla austriackiej szko\u0142y ekonomii i decyduje o innowacyjno\u015bci tej szko\u0142y na tle pozosta\u0142ych nurt\u00f3w. Zagadnienie preferencji czasowej sformu\u0142owane przez austriackich ekonomist\u00f3w, Eugena B\u0151hm-Bawerk\u2019a (+1914) i jego uczenia Ludviga von Misesa (+1973),\u00a0 nie odnosi si\u0119 to tylko do ekonomii, ale nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c do og\u00f3lnych kategorii ludzkiego dzia\u0142ania.<\/p>\n

\n

Preferencja czasowa wyja\u015bnia, w jakim stopniu aktualna satysfakcja jest bardziej po\u017c\u0105dana od takiej samej satysfakcji w przysz\u0142o\u015bci. Z jednej strony, preferencja czasowa mo\u017ce by\u0107 wysoka. Wtedy mamy pragnienie jak najszybszej konsumpcji dost\u0119pnych nam d\u00f3br. Z drugiej strony, preferencja czasowa mo\u017ce by\u0107 niska. Wyst\u0119puje ona wtedy, kiedy jeste\u015bmy gotowi do powstrzymania si\u0119 od konsumpcji bie\u017c\u0105cych d\u00f3br na rzecz wy\u017cszej konsumpcji w przysz\u0142o\u015bci. Ka\u017cdy z nas mo\u017ce mie\u0107 r\u00f3\u017cn\u0105 preferencj\u0119 czasow\u0105. Zale\u017cy ona od wieku, osobistych upodoba\u0144 jak i zewn\u0119trznych czynnik\u00f3w. To dlatego austriacka szko\u0142a ekonomii utrzymuje, \u017ce na wolnym i nieskr\u0119powanym rynku stopa procentowa jest okre\u015blana wy\u0142\u0105cznie przez preferencj\u0119 czasow\u0105 wszystkich jednostek, kt\u00f3re tworz\u0105 gospodark\u0119. Dzisiaj wzrost lub spadek stopy procentowej zale\u017cy od arbitralnej decyzji banku centralnego.<\/p>\n

\n

Hans-Hermann Hoppe, wsp\u00f3\u0142czesny niemiecki filozof i ekonomista, zwolennik austriackiej szko\u0142y ekonomii, twierdzi, \u017ce w pewnym sensie biologiczne fakty maj\u0105 bezpo\u015bredni wp\u0142yw na preferencj\u0119 czasow\u0105. Dziecko zdecydowanie woli dobra tera\u017aniejsze od d\u00f3br przysz\u0142ych, gdy\u017c \u017cyje tylko obecn\u0105 chwil\u0105. W miar\u0119 jak dziecko dojrzewa i staje si\u0119 osob\u0105 doros\u0142\u0105, stopa preferencji czasowej maleje, gdy\u017c osoba doros\u0142a ma ju\u017c poczucie czasu i wzrasta u niej ko\u0144cowa u\u017cyteczno\u015b\u0107 d\u00f3br przysz\u0142ych. Pojawia si\u0119 motywacja do oszcz\u0119dzania i inwestowania. W ko\u0144cu cz\u0142owiek zbli\u017ca si\u0119 do kresu swojego \u017cycia. Stopa preferencji czasowej znowu wzrasta, gdy\u017c przysz\u0142o\u015bci jest ju\u017c niewiele. Cz\u0142owiek w tym wieku nie przyk\u0142ada ju\u017c wagi do oszcz\u0119dzania i inwestowania.<\/p>\n

\n

Niemiecki ekonomista trafnie zauwa\u017ca, \u017ce sytuacja zmienia si\u0119, gdy cz\u0142owiek posiada rodzin\u0119. Jest wtedy zainteresowany zapewnieniem swoim dzieciom \u015brodk\u00f3w do \u017cycia. Z tego powodu stopa preferencji czasowej u takiego cz\u0142owieka, nawet w podesz\u0142ym wieku, pozostaje na poziome typowym dla osoby w sile wieku. Cz\u0142owiek znowu widzi sens w oszcz\u0119dzaniu i inwestowaniu.<\/p>\n

\n

Cel naszego \u017cycia<\/strong><\/p>\n

\n

Ale powstaje pytanie o tego, kto sam jest podmiotem tych dzia\u0142a\u0144. A co z jego przysz\u0142o\u015bci\u0105? Biologicznego zegara nie mo\u017cna oszuka\u0107. Czy wszystko ko\u0144czy si\u0119 w momencie jego \u015bmierci?<\/p>\n

\n

\u017bycie pokazuje, \u017ce mo\u017cna przeciwdzia\u0142a\u0107 efektowi staro\u015bci i zawiesi\u0107 jej wp\u0142yw na poziom preferencji czasowej. Ale mo\u017cemy p\u00f3j\u015b\u0107 znacznie dalej. Mo\u017cemy cel naszego \u017cycia umie\u015bci\u0107 poza granicami \u015bmierci. Czy nie\u015bmiertelno\u015b\u0107 nie jest odwiecznym marzeniem cz\u0142owieka?<\/p>\n

\n

Wiara w pusty gr\u00f3b poszerza nasz\u0105 \u017cyciow\u0105 perspektyw\u0119. Chrystus zmartwychwsta\u0142, a to nadaje naszemu \u017cyciu nowy wymiar. Inwestowanie we w\u0142asne \u017cycie nabiera znowu nowego znaczenia. U\u017cywaj\u0105c j\u0119zyka zaczerpni\u0119tego z ekonomii, mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce jako chrze\u015bcijanie jeste\u015bmy gotowi do powstrzymania si\u0119 od konsumpcji bie\u017c\u0105cych d\u00f3br na rzecz wy\u017cszej konsumpcji nie tylko w ziemskiej przysz\u0142o\u015bci, ale ze wzgl\u0119du dar \u017cycia wiecznego. Z perspektywy pustego grobu w inny spos\u00f3b patrzymy r\u00f3wnie\u017c na cierpienie. Rozumiemy lepiej \u015bw. Paw\u0142a, kiedy m\u00f3wi, \u017ce cierpie\u0144 tera\u017aniejszych nie mo\u017cna stawia\u0107 na r\u00f3wni z chwa\u0142\u0105, kt\u00f3ry ma si\u0119 w nas objawi\u0107 (por. Rm 8, 18). Jeste\u015bmy gotowi – podobnie jak aposto\u0142 Narod\u00f3w – wszystko uzna\u0107 za strat\u0119 ze wzgl\u0119du na najwy\u017csz\u0105 warto\u015b\u0107 poznania Chrystusa (por. Flp 3, 8).<\/p>\n

\n

Krucho\u015b\u0107 \u017cycia<\/strong><\/p>\n

\n

\u017bycie cz\u0142owieka jest kr\u00f3tkie i znikome. Ksi\u0119ga M\u0105dro\u015bci podpowiada nam, \u017ce wobec krucho\u015bci ludzkiego \u017cycia cz\u0142owiek mo\u017ce przyj\u0105\u0107 dwie postawy. Pierwsza to postawa sprawiedliwych, kt\u00f3rzy w zaufaniu Bogu widz\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107 poza ziemskim horyzontem: „Bo dla nie\u015bmiertelno\u015bci B\u00f3g stworzy\u0142 cz\u0142owieka – uczyni\u0142 go obrazem swej w\u0142asnej wieczno\u015bci”(Mdr 2, 23). Druga postawa to postawa bezbo\u017cnych, kt\u00f3rzy odrzucaj\u0105 przysz\u0142\u0105 zap\u0142at\u0119, m\u00f3wi\u0105c: „Korzystajmy z tego, co dobre, skwapliwie u\u017cywajmy \u015bwiata w m\u0142odo\u015bci!” (Mdr 2, 6). Kr\u00f3tkowzroczn\u0105 i lekkomy\u015bln\u0105 postaw\u0119 bezbo\u017cnych Ksi\u0119ga M\u0105dro\u015bci ocenia jednoznacznie: \u201cTak pomy\u015bleli – i pob\u0142\u0105dzili, bo w\u0142asna z\u0142o\u015b\u0107 ich za\u015blepi\u0142a. Nie poj\u0119li tajemnic Bo\u017cych, nie spodziewali si\u0119 nagrody za prawo\u015b\u0107 i nie docenili odp\u0142aty dusz czystych” (Mdr 2, 21-22).<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n

Napi\u0119cie pomi\u0119dzy doczesno\u015bci\u0105 i wieczno\u015bci\u0105 ci\u0105gle trwa. Jest to odwieczny konflikt, kt\u00f3re istnieje w sercu cz\u0142owieka. Ale chrze\u015bcijanin to cz\u0142owiek, kt\u00f3ry wzrok ma nie tylko nieustannie utkwiony w\u00a0niebo<\/a>, ale r\u00f3wnocze\u015bnie bardzo twardo st\u0105pa po ziemi. Horyzont czasowy ucznia Chrystusa przekracza jego obecne \u017cycie, ale nie wyrzeka si\u0119 on ca\u0142kowicie tego \u015bwiata. \u015awiat jest dla niego miejscem i zarazem \u015brodkiem do osi\u0105gni\u0119cia zbawienia. Taka jest Bo\u017ca ekonomia mi\u0142o\u015bci. Wiara w\u00a0niebo<\/a>\u00a0podwy\u017csza preferencj\u0119 czasow\u0105, ale biblijne wezwanie do tego, aby uczyni\u0107 sobie ziemi\u0119 poddan\u0105 (por. Rdz 1, 28), nie pozwala do przesuni\u0119cia jej granic do niesko\u0144czono\u015bci, kt\u00f3ra mog\u0142aby sparali\u017cowa\u0107 ca\u0142kowicie doczesne \u017cycie.<\/p>\n

\n

Moc wiary<\/strong><\/p>\n

\n

Wiara w pusty gr\u00f3b, nadaje nowy sens naszemu \u017cyciu, ale nie polega ona tylko na twierdzeniach naszego rozumu. Jak trafie zauwa\u017cy\u0142 Blaise Pascal (+1662), francuski filozof, jest ona r\u00f3wnie\u017c problemem serca, kt\u00f3re daje inne racje ni\u017c te, kt\u00f3re podpowiada cz\u0142owiekowi rozum. Te racje staj\u0105 si\u0119 intuicjami, kt\u00f3rych nie spos\u00f3b udowodni\u0107.<\/p>\n

\n

Wiara potrzebuje rozumu, ale i rozum potrzebuje wiary. B\u0142. Jan Pawe\u0142 II (+2005) na samym pocz\u0105tku encykliki o relacjach mi\u0119dzy wiar\u0105 a rozumem\u00a0Fides et ratio\u00a0<\/em>(1998) napisa\u0142, \u017ce\u00a0wiara<\/a>i rozum s\u0105 jak dwa skrzyd\u0142a, na kt\u00f3rych duch ludzki unosi si\u0119 ku kontemplacji prawdy. Aby odkry\u0107 prawd\u0119 o zmartwychwstaniu Jezusa musimy najpierw stan\u0105\u0107 przed pustym grobem. Musimy uwierzy\u0107, \u017ce Chrystus zmartwychwsta\u0142 i pokona\u0142 \u015bmier\u0107. Wtedy zrozumiemy, czym zmartwychwstanie jest dla nas. Przestaniemy si\u0119 ba\u0107 \u015bmierci, cierpienia, w\u0142asnej s\u0142abo\u015bci i up\u0142ywaj\u0105cego czasu. W\u00f3wczas za \u015bw. Paw\u0142em b\u0119dziemy w stanie powt\u00f3rzy\u0107: „Dla mnie bowiem \u017cy\u0107 – to Chrystus, a umrze\u0107 – to zysk” (Flp 1, 21).<\/p>\n

\u00a0www.jacekgniadek.com<\/a><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pusty gr\u00f3b Jacek Gniadek SVD „Wszed\u0142 on do wn\u0119trza grobu i ujrza\u0142 le\u017c\u0105ce p\u0142\u00f3tna oraz chust\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a na Jego g\u0142owie, le\u017c\u0105c\u0105 nie razem z p\u0142\u00f3tnami, ale oddzielnie zwini\u0119t\u0105 na jednym miejscu” – czytamy w dzisiejszej Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Jana (J 20, 6-7).   Pusty gr\u00f3b jest \u017ar\u00f3d\u0142em chrze\u015bcija\u0144skiej nadziej i rado\u015bci. \u017bycie jest tylko…<\/p>\n

\n Czytaj dalej<\/a>\n <\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":822,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-821","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-glowna"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/821","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=821"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/821\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":825,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/821\/revisions\/825"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/822"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=821"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=821"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wagrowiec.paulini.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=821"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}