Przez mi\u0142o\u015b\u0107 i cnoty zamieszkuje w nas B\u00f3g<\/p>\n
\u201eNajpierw potrzebna jest samotno\u015b\u0107; w samotno\u015bci piel\u0119gnuje si\u0119 ascez\u0119 i \u0142zy p\u0142yn\u0105 z oczu; \u0142zy budz\u0105 boja\u017a\u0144 Bo\u017c\u0105; z boja\u017ani powstaje pokora, dar widzenia; z daru widzenia rodzi si\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107; mi\u0142o\u015b\u0107 uzdrawia dusz\u0119, kt\u00f3ra przestaje ulega\u0107 nami\u0119tno\u015bciom; dopiero potem cz\u0142owiek zaczyna rozumie\u0107, \u017ce ju\u017c nie jest daleko od Boga\u201d. (\u015bw. Ammonas)<\/p>\n
Ka\u017cdy z Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a m\u00f3g\u0142by podpisa\u0107 si\u0119 pod definicj\u0105 \u015bw. Tomasza z Akwinu: \u201eDoskona\u0142o\u015b\u0107 \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego tkwi w mi\u0142o\u015bci\u201d. Zgodnie ze s\u0142owami Listu Pseudo-Barnaby zostali\u015bmy \u201estworzeni do tego, aby kocha\u0107, poniewa\u017c jeste\u015bmy dzie\u0107mi Mi\u0142o\u015bci\u201d.<\/p>\n
Ju\u017c Platon na d\u0142ugo przed powstaniem chrze\u015bcija\u0144stwa napisa\u0142, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga jest najdoskonalsz\u0105 oznak\u0105 doskona\u0142ego cz\u0142owieka. Istnieje jednak problem, jak to rozumie\u0107? Na okre\u015blenie mi\u0142o\u015bci u\u017cywa greckiego s\u0142owa eros. Oznacza ono pragnienie czego\u015b, czego nie mamy. Cz\u0142owiek pragnie jednak wielu rzeczy: jedzenia, pieni\u0119dzy czy sztuki. Powiedz mi, czego pragniesz, a powiem ci, kim jeste\u015b. Je\u015bli pragniesz muzyki, jeste\u015b muzykiem; je\u015bli pragniesz Boga, jeste\u015b m\u0119\u017cem Bo\u017cym. Niczego wznio\u015blejszego nie mo\u017cesz sobie \u017cyczy\u0107. Nauka ta brzmi bardzo pi\u0119knie, ale pozostaje pewien powa\u017cny problem. Cz\u0142owiek pragnie czego\u015b, czego mu brakuje. Czy czego\u015b brakuje Bogu? Niczego. Platon wyprowadzi\u0142 z tego wniosek, \u017ce B\u00f3g nie kocha niczego, co jest poza Nim. My kochamy Boga, ale On nie kocha nas. Jest to jednak sprzeczne z Ewangeli\u0105.<\/p>\n
W Pierwszym Li\u015bcie \u015bw. Jana Aposto\u0142a (1 J 4, 8.16) czytamy, \u017ce \u201eB\u00f3g jest mi\u0142o\u015bci\u0105\u201d. Chrze\u015bcijanie zrozumieli, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca jest inna ni\u017c mi\u0142o\u015b\u0107 ludzka. Zacz\u0119li j\u0105 wi\u0119c okre\u015bla\u0107 innym s\u0142owem: nie jest to eros, pragnienie czego\u015b, czego nie mam, lecz agape. Ta za\u015b oznacza nie tyle, aby bra\u0107, co rozdawa\u0107 ze swojej pe\u0142ni tym, kt\u00f3rzy nie maj\u0105. Je\u015bli zapomnimy o sobie, daj\u0105c bli\u017aniemu, przyjacio\u0142om i nieprzyjacio\u0142om, wtedy jest w nas naprawd\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017ca. \u201eBo by\u0142em g\u0142odny, a dali\u015bcie mi je\u015b\u0107 [\u2026]. Panie, kiedy widzieli\u015bmy Ci\u0119 g\u0142odnym i nakarmili\u015bmy Ciebie? [\u2026]. Zaprawd\u0119, powiadam wam: Wszystko, co uczynili\u015bcie jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie\u015bcie uczynili\u201d (Mt 25, 35-40). Mi\u0142o\u015b\u0107 do Boga oznacza zatem, jak pisze Ewagriusz, \u201eodnosi\u0107 si\u0119 do ka\u017cdego Bo\u017cego obrazu jak do Boga samego\u201d. Taka mi\u0142o\u015b\u0107 ma charakter duchowy, poniewa\u017c stwarza albo ju\u017c zak\u0142ada podobie\u0144stwo z Bogiem, kt\u00f3ry jest mi\u0142o\u015bci\u0105. Oczyszcza wi\u0119c dusz\u0119 ze wszelkiej zmazy grzechu.<\/p>\n
Zobacz: Toma\u0161 \u0160pidlik, Pere\u0142ki Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przez mi\u0142o\u015b\u0107 i cnoty zamieszkuje w nas B\u00f3g \u201eNajpierw potrzebna jest samotno\u015b\u0107; w samotno\u015bci piel\u0119gnuje si\u0119 ascez\u0119 i \u0142zy p\u0142yn\u0105 z oczu; \u0142zy budz\u0105 boja\u017a\u0144 Bo\u017c\u0105; z boja\u017ani powstaje pokora, dar widzenia; z daru widzenia rodzi si\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107; mi\u0142o\u015b\u0107 uzdrawia dusz\u0119, kt\u00f3ra przestaje ulega\u0107 nami\u0119tno\u015bciom; dopiero potem cz\u0142owiek zaczyna rozumie\u0107, \u017ce ju\u017c nie jest daleko…<\/p>\n