Paulini

Paulini

n200805_014

 Zakon Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika (OSPPE)
Ordo Sancti Pauli Primi Eremitae
Ordine di San Paolo Primo Eremita (Padri Paolini)
Order of Saint Paul the First Hermit (Pauline Fathers)
Orden de San Pablo Primer Eremita (Monjes Paulinos)
Ordem de São Paulo Primeiro Eremita (Monges Paulinos)
Ordre de Saint-Paul-Premier-Ermite (Pères Paulins)
Orden des heiligen Paulus des Ersten Eremiten (Pauliner)
Red Braće Svetog Pavla Prvog Pustinjaka (Pavlini)
Szent Pál Első Remete Szerzeteseinek Rendje 

zakon klerycki złożony z kapłanów i braci

Data i miejsce założenia:
1225 rok – Węgry

Założyciele (od lewej):
bp Bartłomiej z Pécs
bł. Euzebiusz z Ostrzyhomia

bartłomiej euzebiusz

Liczby: 502 zakonników na świecie (w Polsce: 304)  * dane z 2008 roku

Paulini obecni są w krajach: Polska, Białoruś, Ukraina, Słowacja, Czechy, Węgry, Chorwacja, Włochy, Hiszpania, Francja, Wielka Brytania, Niemcy, Łotwa, USA, Kamerun, RPA, Australia.
Dom generalny: Polska (Częstochowa – Jasna Góra)
Habit aktualny: Biały habit przepasany białym szerokim pasem, biały szkaplerz, biały kaptur, przy boku różaniec. Stroju dopełnia biała piuska na głowie oraz biały płaszcz procesyjny z kapturem.
Obloczyny Lesniow 2011
Duchowość:
Paulini żyją według reguły św. Augustyna. Są zakonem kontemplacyjno-czynnym. Pielęgnowanie kontemplacji Boga w samotności oraz umiłowanie modlitwy liturgicznej jest pierwszym celem zakonu. Cechą wyróżniającą pauliński charyzmat jest również pracowity, ubogi i surowy tryb życia oraz praktyka pokuty jako udział w zbawczym wyniszczeniu Chrystusa.
Kontemplacyjne powołanie Solus cum Deo solo – Sam na sam z Bogiem mnisi łączą z gorliwością apostolską w służbie Kościołowi i bliźnim, ujawniającą się szczególnie przez głoszenie Słowa Bożego, świadectwo życia, sprawowanie sakramentów, zwłaszcza sakramentu pokuty.
Szczególne miejsce w duchowości zakonu zajmuje kult Bogurodzicy, wyrażający się głównie w naśladowaniu Maryi w dziele własnego uświęcenia i w działalności apostolskiej. Ponadto paulini czcią otaczają swojego patrona św. Pawła z Teb – pierwszego pustelnika, który jest dla nich wzorem życia pustelniczego oraz Aniołów Stróżów.
Działalność:
Pierwszym apostolstwem mnicha paulińskiego jest modlitwa i kontemplacja Boga. Zakon angażuje się także w posługę duszpasterską. Jest nią przede wszystkim prowadzenie parafii, katechizacja, głoszenie rekolekcji, organizowanie pielgrzymek oraz opieka nad sanktuariami, przede wszystkim maryjnymi, z których najsłynniejsza jest Jasna Góra w Częstochowie. Ponadto paulini prowadzą własne wydawnictwo oraz rozgłośnię radiową.
Historia:
Początki zakonu paulinów związane są z ziemią węgierską. Pierwszy klasztor powstał z inspiracji Bartłomieja, biskupa Pécs, który wizytując swoją diecezję, napotkał licznie żyjących pustelników. Postanowił zgromadzić ich w jedną wspólnotę, dla której w 1225 roku wybudował konwent i kościół pod wezwaniem św. Jakuba na górze Patacs, nadając jej jednocześnie pierwszą regułę życia klasztornego.
W tym samym czasie w innej części Węgier kanonik Euzebiusz z Ostrzyhomia zaczął wspierać okolicznych pustelników, aż sam zapragnął tego rodzaju życia. Za zgodą metropolity ostrzyhomskiego poświęcił się z kilku towarzyszami życiu pustelniczemu, by w całkowitym oddaniu się Bogu dążyć do doskonałości. Pod wpływem osobistych doświadczeń i przeżyć mistycznych odczuł potrzebę zebrania w jedną wspólnotę rozproszonych pustelników. Zbudował więc na górze Pilis klasztor z kościołem Św. Krzyża. Bł. Euzebiusz był wielkim czcicielem Matki Bożej patronki Węgier, stąd wspólnota od początku cechowała się nabożeństwem do Bożej Rodzicielki. Pustelnicy darzyli także wyjątkowym kultem św. Pawła Pierwszego Pustelnika z Teb, dlatego wybrali go na głównego patrona nowej rodziny zakonnej.
Gdy Euzebiusz dowiedział się o powstałej wcześniej wspólnocie w Patacs nawiązał z nią kontakt, a w 1250 roku przyjął jej regułę dla swojej wspólnoty. Wówczas nastąpiła unia między obu wspólnotami pod rządami Euzebiusza i właśnie ten rok podaje się czasem za datę powstania paulinów.
Zakon w swoich początkach był pustelniczy, czego wyrazem była praktyka budowania klasztorów w miejscach oddalonych od ludzkich siedzib dla większej samotności. W klasztorach tych prowadzono życie surowe, wypełnione modlitwą, pokutą i pracą, początkowo głównie fizyczną, a z czasem działalnością duszpasterską, zwłaszcza w obrębie własnych kościołów. W 1308 roku Stolica Apostolska nadała paulinom regułę św. Augustyna oraz oficjalnie zatwierdziła zakon. Do 1600 roku paulini mieli własną liturgię i swoje księgi liturgiczne: Brewiarz i Mszał pauliński.
Dość wcześnie mnisi zaczęli obejmować opiekę nad sławnymi sanktuariami maryjnymi. W XIV wieku przybyli do Częstochowy na Jasną Górę. Wkrótce klasztor z cudownym obrazem Matki Bożej stał się znanym na świecie miejscem kultu maryjnego oraz centralnym ośrodkiem zakonu.
Artykuł zaczerpnięty ze strony: http://zakony-na-swiecie.blogspot.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Klasztor Paulinów i Parafia Wniebowzięcia NMP w Wągrowcu, Kościół Piotra i Pawła Wągrowiec, Klasztor Pocysterski