1380626725

Recytacja różańca w rodzinie

Obecnie zaś, w łączności z zamiarami naszych poprzedników, pragniemy gorąco polecić odmawianie różańca maryjnego w rodzinach. Sobór Watykański II wyraźnie wskazał, że rodzina, pierwsza i żywotna komórka społeczności, “przez wzajemną miłość swych członków i przez modlitwę wspólnie zanoszoną do Boga okazuje się niejako domowym sanktuarium Kościoła”. Zatem rodzina chrześcijańska jest jakby domowym Kościołem, jeśli jej członkowie – stosownie do zadania i sytuacji każdego z nich – wspólnie popierają sprawiedliwość, jeśli spełniają dzieła miłosierdzia, poświęcają się służbie braciom, biorą udział w działalności apostolskiej, podejmowanej przez większą wspólnotę miejscową i czynnie uczestniczą w jej liturgicznych obrzędach oraz wreszcie jeśli zanoszą do Boga wspólne modlitwy. Gdy tego brak, trzeba powiedzieć, że wspólnota domowa jest pozbawiona cechy wyróżniającej rodzinę chrześcijańską. Kiedy więc odzyskuje się teologiczne pojęcie rodziny jako domowego Kościoła, konsekwentnie trzeba starać się o to, by ze wszystkich sił w rodzinie rzeczywiście została przywrócona praktyka wspólnej modlitwy.

MC 52

images (7)

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego

Gdy na początku dnia czynię z wiarą znak krzyża, wymawiając słowa “W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”, Bóg uświęca cały czas i przestrzeń, która otworzy się za chwilę przede mną. Wszystkie zaplanowane i nie zaplanowane – a znane tylko Jemu – wydarzenia wychylą się ku Niemu. Te słowa uświadamiają mi, że nie jestem sam z tym, co mnie czeka. Że w tym wszystkim kryje się Boża obecność i miłość.

W imię…

Rozpoczynając modlitwę od tego prostego “w imię”, dotykam pamięcią i staję w obecności Bożej. Doświadczam prawdy o istnieniu Tego, którego Żydzi nazwali tajemniczym słowem “Imię”. A więc myślę o Osobie, “Tego, który jest”, od którego wszystko bierze swój początek, który dał początek, jest źródłem życia, które dalej podtrzymuje w istnieniu. W zasadzie wystarczy wypowiedzieć świadomie te dwa słowa, by człowiek zrozumiał, że oto stoi wobec swojego Początku. Tu się wszystko rozpoczyna. Wszystko, co rozpoczynam bez tego Początku, nie przyniesie mi żadnych zbawczych owoców, ponieważ nie stawia mnie wobec prawdy o sobie samym jako stworzeniu, które w sposób nierozerwalny związane jest z osobą swojego Stwórcy, a bez Niego zapada się w nicość. Czytaj dalej

unnamed

Z pisma papieża Klemensa XIII

Z pisma papieża Klemensa XIII

(2 febr. 1767; Bullarii Romani continuatio, IV,

pars. II, Pratis 1843, pp. 1314-1316)

 

Tylko Bóg był w jego sercu i na jego ustach

 

 

Nikt nie zaprzeczy, że Jan Kanty, który w Akademii Krakowskiej przekazywał wiedzę zaczerpniętą z najczystszego źródła, jest godny zaliczenia do wybranego grona znamienitych mężów, wyróżniających się wiedzą i świętością. Postępowali oni tak, jak nauczali, i stawali w obronie prawdziwej wiary przeciwko tym, którzy ją zwalczali. W tych czasach, gdy w sąsiednich krajach panowały błędy i odszczepieństwo, on nawoływał do zachowania chrześcijańskiej postawy i obyczajów, a to, co głosił z ambony i wyjaśniał wiernym, potwierdzał swoją pokorą, czystym życiem, miłosierdziem, umartwieniem i wielu innymi cnotami, cechującymi prawdziwego kapłana i niestrudzonego pracownika.

Jan Kanty stał się więc chlubą i ozdobą wykładowców tejże Akademii; zostawił też przepiękny przykład przyszłym pokoleniom, by się ze wszystkich sił starały naśladować ten wzór doskonałego mistrza i przykładały wiernie do nauczania wiedzy świętych oraz innych umiejętności tylko na chwałę i uwielbienie Boga. Czytaj dalej

sss

Rozważanie XXXVI: Przez Jej Niepokalane Serce

Wielka Nowenna Fatimska

Współczesny świat oferuje tyle wspaniałych rzeczy i środków, które ułatwić mają człowiekowi jego rozwój osobowy, pracę, wypoczynek. Nie ma dziedziny życia, w której nowoczesność rozwiązań i ich dostępność nie ułatwiałaby codziennej egzystencji. Ale jest to tylko jedna strona medalu; istnieje także i ta druga – znacznie ciemniejsza: niesprawiedliwość, brak wrażliwości, bezduszność, zawiść, zanik pozytywnych relacji międzyludzkich, bezwzględność i coraz większa dominacja silniejszych warstw społecznych i poszczególnych jednostek nad słabszymi. A dzieje się tak dlatego, bo zanika najważniejsze źródło, które wyzwala w każdym człowieku dobroć. Tym źródłem jest miłość, która „we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma” /1Kor 13,7/.

Czytaj dalej

Klasztor Paulinów i Parafia Wniebowzięcia NMP w Wągrowcu, Kościół Piotra i Pawła Wągrowiec, Klasztor Pocysterski