Zaproszenie na uroczystość poświęcenia nowego ołtarza u wągrowieckich paulinów

W wigilię święta Matki Bożej Częstochowskiej, w paulińskiej parafii Wniebowzięcia NMP w Wągrowcu, będziemy uczestniczyć w doniosłej, niecodziennej uroczystości poświęcenia nowego ołtarza Miłosierdzia Bożego. Aktu poświęcenia nowego ołtarza dokona JE Ks. Abp Wojciech Polak Metropolita Gnieźnieński Prymas Polski. Ołtarz w formie „Tryptyku Miłosierdzia” przedstawiający Jezusa Miłosiernego i Apostołów Miłosierdzia – papieża Św. Jana Pawła II oraz Św. Siostrę Faustynę Kowalską powstał z osobistej inicjatywy proboszcza o. Dariusza Nowickiego – Misjonarza Miłosierdzia, powołanego do pełnienia tej posługi przez papieża Franciszka. Na ołtarzu złożone zostaną też relikwie Apostołów Miłosierdzia – Św. Jana Pawła II, który w pewien sposób – po 46.latach – w znaku relikwii św. wraca do Wągrowca. To właśnie w maju 1973 r., kard. Karol Wojtyła brał udział w odbywającym się wówczas w Wągrowcu, Kongresie Biblistów Polskich. Złożone zostaną też relikwie Św. Faustyny, przekazane parafii przez Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Krakowie. Przypomnijmy, relikwie św. Faustyny, parafia, w osobach proboszcza o. Dariusza Nowickiego wraz z liczną rzeszą parafian, przejęła w trakcie uroczystej mszy św. w dniu 30 lipca 2019 r. w kaplicy klasztornej Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach. Ufamy zatem, że jak pisze w swym przesłaniu s. Damaris Wójcicka ZMBM, „św. Siostra Faustyna stanie się dla mieszkańców naszej parafii przewodniczką prowadzącą do Boga bogatego w miłosierdzie i pośredniczką w wypraszaniu łask”. Jest to zapewne historyczny moment dla naszej parafii, dlatego też nie może nas zabraknąć na tej uroczystości. Z każdej rodziny powinien ktoś przybyć na to wydarzenie. Od czwartku rozpoczniemy triduum przygotowujące nas do tej uroczystości. Podczas Mszy św. wieczornej nauki o Bożym miłosierdziu poprowadzi ks. Marcin Modrzyński. Serdecznie zapraszamy na to duchowe przygotowanie.
Uroczystość w niedzielę 25 sierpnia 2019 r. o godz. 12.30.

Parafialny odpust Wniebowzięcia NMP u wągrowieckich Paulinów

 

                         ZDJĘCIA – KLIKNIJ – ODPUST PARAFIALNY  – PIELGRZYMKA  MARYJNA 

Uroczystość Wniebowzięcia NMP, to dla naszej parafii dzień szczególny, to dzień parafialnego odpustu. Kiedy do stóp Jasnogórskiej Pani docierają ostatnie piesze pielgrzymki, my, w duchowej łączności z nimi – w namiastce pielgrzymki – uczestniczyliśmy w procesji Maryjnej z modlitwą różańcową, przy licznym udziale wiernych, przechodząc ulicami naszego miasta, z filialnego kościoła pw. Św. Ap. Piotra i Pawła, do parafialnego kościoła oo. Paulinów pw. Wniebowzięcia NMP, gdzie została odprawiona Msza św. wigilijna, zakończona Apelem Jasnogórskim. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył proboszcz o. Dariusz Nowicki. Koncelebransami o. Bazyli Cendrowicz i o. Paweł Przybyszewski. W wygłoszonej homilii o. Dariusz wskazał nam heroizm życia i postawę Maryi, Jej posłuszeństwo na wezwanie Boga i nienaganną drogę życiową, która zawiodła Ją przed Boski tron z duszą i ciałem. Zalecał nam, byśmy w swym życiu i postępowaniu kroczyli prawą drogą, która i oby nas zaprowadziła do domu Ojca. Zwieńczeniem mszy św. był apel Jasnogórski, w trakcie którego, w duchowej łączności z pielgrzymami Jasnogórskimi modliliśmy się na różańcu, a rozważania apelowe poprowadził o. Bazyli Cendrowicz. Msza św. odpustowa, jak zawsze zgromadziła liczną rzeszę parafian i gości, którzy z nieukrywanym zainteresowaniem wysłuchali homilii, którą wygłosił – na sprawowanej pod swym przewodnictwem mszy św. koncelebrowanej – o. Bogdan Waliczek, proboszcz, a jednocześnie kustosz Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Biechowie. Koncelebransami byli o. Dariusz Nowicki i o. Emanuel Matusiak. Celebrans w swej homilii wiele uwagi poświecił osobie Maryi, wskazując na Jej nieocenioną rolę w dążeniu do celu, który i my pragniemy osiągnąć, celu, jakim jest Niebo. Posługując się słowami, jakie wielokrotnie wypowiadał Św. Jan Paweł II – „Maryja jest przewodniczką w drodze do Nieba” – zachęcał nas, byśmy i my, na naszej drodze życiowej szukali znaków, jakie Maryja odnajdywała w swym ziemskim życiu, znaki posłuszeństwa i przyjmowania woli Bożej, znaki, według których idąc, doszła tam, gdzie jest dzisiaj. Zachęcał nas też, byśmy jak najczęściej korzystali z sakramentów, z niedzielnej i świątecznych Eucharystii. Obecność na mszy św., czynne przeżywanie liturgii, to swoisty pobyt w „Sanatorium duszy”. Im częściej korzystamy z sakramentów i obecności w kościele, tym łatwiej nam utrzymywać łączność z Bogiem i Maryją i liczyć na Ich orędownictwo. Na zakończenie mszy św. uczestniczyliśmy w akcie zawierzenia Maryi całej naszej parafii, którego dokonał celebrans, a następnie przeszliśmy procesją wokół zabudowań klasztornych, by po powrocie do świątyni, przyjąć błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. Celebrans dokonał też poświęcenia przyniesionych kwiatów i ziół. Naszą uroczystość zakończyliśmy odśpiewaniem hymnu „Te Deum laudamus” i polskiej patriotycznej pieśni religijnej „Boże, coś Polskę”. Nasz parafialny odpust zaszczycili swoją obecnością i modlitwą, licznie przybyli księża z dekanatu wągrowieckiego z ks. Tomaszem Kruszelnickim – dziekanem i ks. Witoldem Chmielewskim wicedziekanem na czele. Obecny był także ks. prałat Andrzej Rygielski.

Janusz Marczewski

Dyspensa na dzień 16 sierpnia 2019 r.

Kierując się dobrem duchowym wiernych oraz wychodząc naprzeciw oczekiwaniom duszpasterzy, na mocy kan. 87 § 1 KPK, udzielam wszystkim wiernym archidiecezji gnieźnieńskiej i osobom przebywającym na terenie archidiecezji (cfr. kan. 91 KPK), dyspensy od obowiązku zachowania w dniu 16 sierpnia br. wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych i zachowania charakteru pokutnego tego dnia, z zachowaniem wszystkich pozostałych przepisów prawa. Korzystających z dyspensy zachęcam do modlitwy w intencji Ojca Świętego Franciszka, szczególnie za wstawiennictwem NMP Wniebowziętej, oraz do praktykowania uczynków chrześcijańskiego miłosierdzia.

  +Wojciech Polak Prymas Polski 

308.Warszawska Pielgrzymka Piesza

W dniu jutrzejszym z Warszawy wyrusza na pątniczy szlak do Częstochowy na Jasną Górę, 308.Warszawska Pielgrzymka Piesza, a wśród pielgrzymujących pątników idą ojcowie paulini. Poniżej prezentujemy słowo Generała Zakonu Paulinów o. Arnolda Chrapkowskiego, skierowane do pątników.

Drodzy Pielgrzymi 308. Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej!

Warszawska Pielgrzymka Piesza, określana mianem „Pielgrzymki Matki”, wyruszy na pątniczy szlak z Warszawy na Jasną Górę w Święto Przemienienia Pańskiego w dniu 6 sierpnia 2019 r. Kontynuujemy tym samym dzieło, które zostało zapoczątkowane przez o. Innocentego Pokorskiego w 1711 r. w Kościele pod wezwaniem Ducha Świętego w Warszawie.
Przez wieki pielgrzymi przybywali do swojej Matki i Królowej w różnym kontekście historycznym. Wśród szczególnych pielgrzymów jasnogórskich znajduje się m. in biskup Rzymu – św. Jan Paweł II. Swoje pielgrzymowanie rozpoczął od 1942 r. Wielokrotnie przybywał na Jasną Górę jako kapłan, biskup, kardynał, a wreszcie aż sześciokrotnie jako Następca św. Piotra. W tym roku przeżywamy 40-lecie pierwszej pielgrzymki Papieża Polaka na Jasną Górę. Chcąc przypomnieć sobie jego przesłanie do rodaków, przywołajmy jedną z najważniejszych Jego wypowiedzi, w której wskazuje na nierozłączną więź pomiędzy Jasną Góra a Narodem polskim. Wspominając pasterską posługę w ramach polskiego episkopatu mówił: „Tyle razy przybywaliśmy tutaj! Stawaliśmy na tym świętym miejscu, przykładaliśmy niejako czujne pasterskie ucho, aby usłyszeć, jak bije serce Kościoła i serce Ojczyzny w Sercu Matki (…). Bije zaś ono, jak wiemy, wszystkimi tonami dziejów, wszystkimi odgłosami życia (…). Jeśli jednakże chcemy dowiedzieć się, jak płyną te dzieje w sercach Polaków, trzeba przyjść tutaj. Trzeba przyłożyć ucho do tego miejsca. Trzeba usłyszeć echo całego życia narodu w Sercu Matki, Matki i Królowej! A jeśli bije ono tonem niepokoju, jeśli odzywa się w nim troska i wołanie o nawrócenie, o umocnienie sumień, o uporządkowanie życia rodzin, jednostek, środowisk – trzeba to wołanie przyjąć, bo rodzi się ono z miłości matczynej, która po swojemu kształtuje dziejowe procesy na naszej polskiej ziemi (Jasna Góra, 4 czerwca 1979 r.)”.
Tegoroczna pielgrzymka wyruszy z hasłem: JASNOGÓRSKA MATKA ŻYCIA w intencji beatyfikacji Sługi Bożego ks. kard. Stefana Wyszyńskiego. Ten gorliwy czciciel Matki Bożej Jasnogórskiej swego czasu złożył akt osobistego oddania się w niewolę Maryi. Wyraził go słowami: „Oddaję się Tobie, Maryjo, całkowicie w niewolę (…). Wszystko, cokolwiek czynić będę przez Twoje ręce Niepokalane, Pośredniczko łask wszelkich, oddaję ku chwale Trójcy Świętej – Soli Deo!”. Żyjemy w niełatwych czasach, w których nasza wiara i wierność Bogu oraz Kościołowi jest wystawiana na wiele niebagatelnych prób. Niech to zawierzanie Prymasa Tysiąclecia, któremu przyszło także walczyć o wiarę i Kościół w innym trudnym okresie, nawet za cenę uwięzienia, będzie dla każdego z nas zachętą i inspiracją, aby na doświadczenia, które w nas uderzają, także odpowiedzieć bezgranicznym zawierzeniem się Bogu poprzez oddanie się Maryi z Jasnej Góry.
Drodzy Pielgrzymi! Zawierzam Was, Wasze przygotowania do 308. Warszawskiej Pielgrzymki Pieszej oraz pątniczy szlak świętej Bożej Rodzicielce, Królowej Polski i z serca Wam błogosławię.

Arnold Chrapkowski
Generał Zakonu św. Pawła I Pustelnika

Relikwie św. Siostry Faustyny już u wągrowieckich paulinów

 

ZDJĘCIA – KLIKNIJ

https://photos.app.goo.gl/HBv586EmPVgDaJJh6

W dzień poprzedzający uroczyste przejęcie relikwii św. Siostry Faustyny, na Apelu Jasnogórskim, w Kaplicy Cudownego Obrazu w Częstochowie, o. Dariusz Nowicki głoszący rozważania, przy współudziale licznej rzeszy parafian, na ręce Matki Bożej złożył wyrazy czci i wdzięczności za obdarowanie naszej parafii relikwiami św. Faustyny. A we wtorek 30 lipca 2019 r. w trakcie uroczystej mszy św. w Kaplicy Klasztornej  Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie Łagiewnikach z udziałem naszych parafian, o. Dariusz przejął z rąk przedstawicielki Sióstr Miłosierdzia Bożego relikwiarz z doczesnymi szczątkami św. Faustyny, które teraz na zawsze będą przedmiotem kultu w wągrowieckiej parafii, na ołtarzu Miłosierdzia Bożego.

Apel Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych na sierpień – miesiąc abstynencji 2019

Jezus Chrystus przyszedł na ziemię, aby przemienić pogrążony w grzechu świat w królestwo dobra i miłości. Nam, swoim uczniom, nakazał głosić Dobrą Nowinę w mocy Ducha Świętego wszystkim ludom i narodom. Jednym z potężnych środków przemiany świata w Królestwo Boże jest gorliwa i wytrwała modlitwa. Sam Jezus Chrystus, Boży Syn, dał nam przykład nieustannej modlitwy, do niej zachęcał i uczył jej. W dzisiejszej Ewangelii słyszymy Jego słowa: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą” (Łk 11, 9-10). Dlatego w sierpniu, miesiącu abstynencji, będziemy prosić Dobrego Ojca w intencji wszystkich synów i córek polskiej ziemi, aby odrzucili to wszystko, co ich zniewala, co odbiera im wolność wewnętrzną, a jednocześnie grozi naszej Ojczyźnie utratą wolności zewnętrznej. Czynimy to w duchu odpowiedzialności za budowanie Królestwa Bożego na naszej ojczystej ziemi. Czynimy to w duchu odpowiedzialności za „to wielkie, wspólne dziedzictwo, któremu na imię Polska” (św. Jan Paweł II, Jasna Góra 1983 r.).

Zagrożenia wolności w naszej Ojczyźnie

To właśnie odpowiedzialność każe nam stanąć w prawdzie i z odwagą ocenić sytuację zagrożenia wolności w naszej Ojczyźnie. Sytuacja ta jest bardzo poważna, związana przede wszystkim ze stałym wzrostem spożycia alkoholu i popadaniem w różnorakie uzależnienia coraz większej liczby rodaków.
Alkohol w Polsce jest dostępny zawsze i wszędzie. Można go kupić całą dobę, także na stacjach paliw. Ogromna liczba punktów sprzedaży alkoholu w przeliczeniu na mieszkańców oznacza, że ta destrukcyjna substancja psychoaktywna jest na wyciągnięcie ręki. To pogłębia proces degradacji społecznej.
Na szczególne potępienie zasługuje reklama alkoholu, utrwalająca stereotyp picia jako formy relaksu, a przemilczająca straszliwe skutki pijaństwa i popadania w alkoholizm. Konieczne jest wprowadzenie zakazu reklamy alkoholu. Wpływa ona na podświadome wybory młodych ludzi, których efektem bywa uzależnienie i stopniowe staczanie się w dół. To właśnie obecność reklamy alkoholu w przestrzeni publicznej powoduje, że narosłe przez wieki szkodliwe wzory spożycia tak łatwo są przekazywane w kolejnych pokoleniach. W świadomości wielu Polaków alkohol to powszechny napój, produkt spożywczy, nawet prozdrowotny, a przecież ten „oswojony” kulturowo produkt jest niebezpieczną substancją, której niewłaściwe używanie powoduje utratę zdrowia i prowadzi do przedwczesnej śmierci. Alkohol stał się dla naszego społeczeństwa czymś tak bardzo ważnym, wartościowym, że wszelkie próby ograniczenia sprzedaży, chociaż motywowane dobrem obywateli i poparte najnowszymi badaniami naukowymi, traktowane są jako zamach na wolność osobistą. Na przyzwyczajanie Polaków do wszechobecności alkoholu biznes alkoholowy nie żałuje pieniędzy, gdyż jest to dla niego niewyczerpane źródło zysku. Jeśli nie przeciwstawimy się tej zmasowanej ofensywie, która pochłania coraz większą liczbę młodych ofiar, stracimy to, co dla bytu narodowego jest najistotniejsze – zdrowie i szczęście młodego pokolenia.
Z wielkim bólem obserwujemy tak częste przekraczanie prawa, polegające na sprzedaży alkoholu osobom nieletnim. Apelujemy do władz państwowych i samorządowych o podjęcie zdecydowanych kroków, aby prawo w tym zakresie było bezwzględnie egzekwowane.
Z rozpitym społeczeństwem nie zrealizujemy wspaniałych projektów modernizacji Polski. Dlatego jednym z najistotniejszych obowiązków państwa i samorządów jest troska o trzeźwość narodu, wyrażająca się między innymi likwidacją reklamy, ograniczaniem fizycznej i ekonomicznej dostępności alkoholu. Ze zdziwieniem i bólem przyjmujemy informacje, że są samorządy, które ciągle zwiększają liczbę punków sprzedaży alkoholu i skracają odległości od obiektów chronionych, tłumacząc społeczeństwu, że istniejące ograniczenia są absurdalne. Samorządy te nie biorą pod uwagę ani badań naukowych, ani wiedzy eksperckiej, ani cierpień rodzin z problemem alkoholowym. Są to bez wątpienia działania nierozumne, niszczycielskie i skrajnie nieodpowiedzialne.
Do zadawnionych ran, spowodowanych przez pijaństwo i alkoholizm, a także nikotynizm, dochodzą nowe w postaci różnorakich uzależnień, jak chociażby uzależnienia od hazardu, mediów społecznościowych, gier komputerowych czy też smartfonów. Można śmiało powiedzieć, że osłabiony na skutek nadużywania alkoholu i palenia tytoniu naród, jest coraz mniej odporny na nowe zagrożenia, prowadzące do groźnych nałogów. W obliczu tej tragicznej sytuacji konieczne jest podjęcie natychmiastowych działań zarówno prewencyjnych, jak i naprawczych.

Praca Kościoła nad otrzeźwieniem narodu

Kościół w Polsce od wieków ofiarnie pracuje nad ochroną trzeźwości narodu. Nie jest to praca akcyjna, ale codzienny trud ogromnej liczby osób duchownych i świeckich apostołów trzeźwości. Na szczególne podkreślenie zasługuje osobiste świadectwo abstynencji wielu kapłanów. Jest to wspaniały przykład dla wiernych potrafiących radośnie żyć bez alkoholu, a jednocześnie umocnienie dla tych, którzy walczą o odzyskanie utraconej trzeźwości. Kościół cieszy się licznymi inicjatywami podejmowanymi w diecezjach i parafiach, takimi jak rekolekcje trzeźwościowe, spotkania modlitewne, pielgrzymki, wykłady i warsztaty, i wiele innych. Gorliwy apostolat różnych wspólnot abstynenckich i trzeźwościowych napawa nadzieją, że stale będzie wzrastać liczba tych, którzy praktykować będą cnotę trzeźwości.
Kościół w Polsce prowadząc apostolstwo trzeźwości walczy o człowieka wolnego i szczęśliwego w rodzinie i w społeczeństwie. Tam, gdzie brakuje trzeźwości, pojawiają się poważne problemy, mnożą się dramaty całych rodzin, wspólnot i środowisk. Trzeźwość jest tamą, która chroni życie indywidualne, rodzinne i społeczne przed cierpieniem. Można powiedzieć, że płyniemy po wzburzonym morzu, aby dążyć do upragnionego, bezpiecznego portu. Tym portem jest trzeźwa, prawdziwie wolna Polska. Żeby ten cel osiągnąć, musi nastąpić mobilizacja wszystkich żywotnych sił, całej wspólnoty narodowej.
Nie będzie trzeźwej Polski bez współpracy rodziny, Kościoła, instytucji państwowych i samorządowych. Nie będzie trzeźwej Polski bez odwagi mówienia prawdy, nawet trudnej, o naszych problemach. Nie będzie trzeźwej Polski bez mocnego sprzeciwu na rozpijanie Polaków, zwłaszcza najmłodszych. Czy zdajemy sobie sprawę, że prawie milion dzieci w Polsce żyje w rodzinach z problemem alkoholowym? Dzieci te potrzebują specjalistycznej pomocy, którą powinny zapewnić władze państwowe i samorządowe.
W tym roku przypadają trzy piękne jubileusze:25-lecie Stowarzyszenia Wesele Wesel – małżeństw, które miały przyjęcia bezalkoholowe, 40-lecie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka i 45-lecie Anonimowych Alkoholików w Polsce. Osobom zaangażowanym w te ważne dzieła dziękujemy za wytrwałą służbę i życzymy obfitych łask Chrystusa, jedynego Pana i Zbawiciela.

Młodzi trzeźwi i wolni

W tym roku naszym działaniom przyświeca hasło „Młodzi trzeźwi i wolni”.
Do najważniejszych czynników chroniących dzieci i młodzież przed podejmowaniem zachowań ryzykownych zaliczamy: silną więź emocjonalną z rodzicami, regularne praktyki religijne, zainteresowanie nauką szkolną, a także szacunek do norm, wartości i autorytetów. Te wnioski potwierdza życie. Katolickie wychowanie dzieci i młodzieży powinno być podstawą, na której buduje się mocne, zdrowe, wolne i trzeźwe społeczeństwo. Dziś młode pokolenie trzeba uczyć sztuki życia, uczyć kochać odpowiedzialnie. Niezwykle istotne jest również wychowywanie do ofiarności i pracowitości. Często młody człowiek sięga po alkohol i narkotyki, czy szuka zapomnienia w inny sposób z powodu lęku. Trzeźwi młodzi to ci, którzy zachowują abstynencję od alkoholu, a jednocześnie w wolności potrafią odrzucić to wszystko, co im szkodzi, co niszczy radość i szczęście. Najlepsza ochrona przed uzależnieniami, to miłość. A dobry rodzic, wychowawca, nauczyciel to najlepszy profilaktyk. Dobry, to znaczy kochający mądrą miłością, odpowiedzialny i uczący odpowiedzialności, wymagający od siebie i od innych.

Drodzy rodzice i dziadkowie!

Pokażcie swoim dzieciom i wnukom, jak piękne jest życie bez alkoholu. Poświęćcie czas na wspólne rozmowy, spacery, na radosną zabawę. Pamiętajcie o słowach bł. ks. Bronisława Markiewicza, że ten, kto wychowuje dzieci i młodzież sięgając po alkohol, kto rozpija dzieci i młodzież, ten jest zdrajcą narodu i wiary.

Drodzy Młodzi!

Nie dajcie się zniewolić! Nie lękajcie się zachowywać koniecznej abstynencji przez całe swoje młode życie. Tylko to da wam gwarancję, że nie popadniecie w ten straszliwy nałóg i tym samym nie zaprzepaścicie szansy na szczęśliwe życie. Nie wierzcie, że alkohol załatwi za was jakiekolwiek problemy, że wzmocni waszą atrakcyjność i da wam przyjaciół. Nie wierzcie reklamom, które obiecują radość i przyjaźń z butelką piwa w ręku. Z odwagą wybierajcie życie w przyjaźni z Jezusem i twórzcie nową kulturę, bo tylko ona daje wspaniałe możliwości doświadczenia piękna, szczęścia, prawdziwej miłości i wolności.

Motywacja do podjęcia sierpniowej abstynencji

Świadomi powagi sytuacji w naszej Ojczyźnie prosimy o podjęcie dobrowolnej abstynencji od alkoholu w sierpniu, w miesiącu wielkich patriotycznych rocznic i świąt Maryjnych. Nasi przodkowie nie szczędzili sił i krwi, aby bronić ziemi ojczystej. My także pokażmy, że jesteśmy gotowi bronić wolności wyrzekając się tego, co zniewala tak wielu spośród nas. Wypracujmy w sobie cnoty, dzięki którym staniemy się oparciem dla młodych, autorytetami tak bardzo potrzebnymi w sytuacji upadku wartości. Niech decyzja o zachowaniu abstynencji od alkoholu w sierpniu stanie się początkiem błogosławionej drogi trzeźwości dla wszystkich rodaków w kraju i poza jego granicami. Bez praktykowania świadomej abstynencji przez wielu Polaków nie będzie trzeźwej Polski.
Niech Maryja, Królowa Polski, błogosławi naszym dobrym postanowieniom. Niech wspiera nasze wysiłki podejmowane dla otrzeźwienia polskiego Narodu, zwłaszcza realizację Narodowego Programu Trzeźwości. Niech powoła licznych abstynentów, którzy z radością będą świadczyć, że Polska jest krajem ludzi trzeźwych i wolnych.

Bp Tadeusz Bronakowski
Przewodniczący Zespołu Konferencji Episkopatu Polski
ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych

Łomża, dnia 14.06.2019 r.

Prymasowskie Studium Teologiczno-Pastoralne w Gnieźnie.

Z radością informujemy, że dnia 9 czerwca br. Arcybiskup Gnieźnieński Wojciech Polak, Prymas Polski, erygował

Prymasowskie Studium Teologiczno-Pastoralne w Gnieźnie.                 

 Jest ono propozycją formacyjną, kierowaną do:
– wszystkich katolików świeckich, pragnących pogłębić swoją wiedzę i wiarę;
– osób prowadzących katechezę dla narzeczonych;
– katechetów świeckich i duchownych w zakresie kształcenia dodatkowego.                                                                                                                   Do podjęcia i ukończenia formacji teologicznej, oferowanej przez Studium, są natomiast zobowiązani:
– osoby przygotowujące się do podjęcia misji doradców życia rodzinnego;
– kandydaci do posługi nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej;

Program studiów obejmuje dwa lata. Zajęcia odbywają się w jedną sobotę w miesiącu, według planu podanego na początku roku formacyjnego. Studium przybliża wybrane zagadnienia z zakresu teologii biblijnej, dogmatycznej, moralnej, pastoralnej, historii Kościoła, liturgiki, nauki Kościoła o małżeństwie i rodzinie, katolickiej nauki społecznej oraz kultury i sztuki chrześcijańskiej.

Bliższe informacje nt. Studium podane są na stronie internetowej Archidiecezji Gnieźnieńskiej (archidiecezja.pl) w zakładce – polecamy. Zachęcamy do skorzystania z tej propozycji formacyjnej.

Klasztor Paulinów i Parafia Wniebowzięcia NMP w Wągrowcu, Kościół Piotra i Pawła Wągrowiec, Klasztor Pocysterski