Najważniejszymi założeniami Wielkiego Postu wg nauki kościoła katolickiego pozostają post, modlitwa i jałmużna. Elementem wspólnym naszej modlitwy są m.in. wielkopostne rekolekcje parafialne, które przeżyliśmy w bieżącym roku dzięki naukom, które głosił o. Mateusz Walczak OSPPE, któremu dziękujemy dzisiaj, że po bez mała ośmiu latach od mszy św. w dniu 20 sierpnia 2018 r., dane nam było gościć go ponownie, tym razem jako rekolekcjonistę, ale my zapamiętaliśmy go z czasów jego posługi w naszej parafii w latach 2016-2018 i wyjątkowej atmosferze, która towarzyszyła tamtej, kończącej posługę mszy św., przepełnionej wzruszeniami celebransa i licznie zgromadzonej społeczności parafialnej. Odczucia nasze w pewien sposób współgrają ze słowami o. Mateusza, który w inauguracyjnym spotkaniu podkreślił, że bardzo dobrze wspomina czas swego pobytu w Wągrowcu i nawiązane wówczas kontakty z wspólnotami parafialnymi. Nawiązując do wagi rekolekcji parafialnych wskazał, jak ważny to czas, kiedy możemy dokonać analizy naszego życia, naszych porażek i sukcesów, pamiętając zawsze, że Bóg nigdy nas nie potępia, a każdorazowo wspiera nas w naszych postanowieniach. Obyśmy tylko potrafili konsekwentnie je realizować, nie zrażając się pojawiającymi się zwątpieniami, pamiętając, że szatan będzie próbował nam w tym przeszkodzić; nie dajmy się zwieść jego pokusom. Nieodzownym zadaniem chrześcijanina jest stałe utrzymywanie relacji z Panem Bogiem. Jak możemy wyczytać z „Księgi Kapłańskiej”, Bóg zachęca nas, byśmy byli świętymi, tak, jak On jest świętym. By wejść na drogę prowadzącą do świętości, pamiętajmy o tych Boskich zaleceniach, by nie kraść, kłamać, oszukiwać, fałszywie przysięgać na imię Boże, nie uciskać bliźniego, nie złorzeczyć głuchemu, nie gnębić niewidomego, sprawiedliwie sądzić bliźniego, nie żywiąc do niego nienawiści. Innymi słowy, gdy chcemy dążyć do świętości, starajmy się ujrzeć w drugim człowieku Chrystusa, a On, gdy powtórnie przyjdzie w chwale, sprawiedliwie oceni nasze życie. Zatem powinniśmy też pamiętać, że każdy nasz dobry uczynek względem bliźniego, głodnego bezdomnego, spragnionego pielgrzyma czy chorego przyjaciela, gdy znajdzie w nas pociechę, to Bóg powie: „wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście, a czego nie uczyniliście, tego i Mnie nie uczyniliście”. Pokłosiem takiej czy innej naszej postawy względem bliźniego jest życie wieczne lub wieczna kara, która oby nie stała się naszym udziałem. By to osiągnąć, pamiętajmy, że relacja z Bogiem i pójście Jego wskazaniami, tę szczęśliwą drogę nam gwarantuje. Istotnym elementem naszej dobrej relacji z Bogiem, jest też praca nad samym sobą, a w tym szczególnym okresie, jakim jest Wielki Post, praca nad swoim nawróceniem. By tego dokonać, musimy się skoncentrować na swojej osobie, by dostrzec swój grzech, a tym samym poznać drogę, która nas do takiego nawrócenia przywiedzie. Może warto nieraz przypomnieć sobie o trwającym uprzedzeniu do drugiej osoby, może warto zakopać ten objaw i podać jej rękę, może warto odwiedzić osobę, która być może czeka na ten znak pojednania, może wreszcie należy wyzbyć się tych wszystkich życiowych upadków, które nam samym najbardziej ciążą. Panaceum na te wszystkie nasze ułomności, które po dokonaniu szczerego rachunku sumienia dostrzeżemy u siebie, jest sakrament pokuty. To właśnie jest droga, którą winniśmy pójść, która oczyści nas z ciążących grzechów i przywróci spokój naszej duszy i pozwoli z radością oczekiwać świąt Wielkiejnocy. Tegoroczne rekolekcje jak zawsze to wielki dar, który pozwolił nam przez tych kilka dni wyciszyć się od codziennych trosk, a jednocześnie zgłębiając głoszone słowo, być zdecydowanie bardziej przygotowanym na godne przeżycie Wielkiego Postu, Triduum Paschalnego i Zmartwychwstania Pańskiego.
Janusz Marczewski