Archiwa tagu: Odpust 2015

Uwagi ogólne odnośnie do odpustów

Chcąc zyskać odpust zupełny związany z Jubileuszem Miłosierdzia należy mieć na uwadze ogólne normy, które stanowią, że można go uzyskać jeden raz dziennie, zarówno dla siebie, jak i dla zmarłych, spełniając stałe warunki w łączności z czynem obdarzonym odpustem.
Warunki te są następujące:
1. przystąpienie do sakramentu pokuty (trwanie w stanie łaski uświęcającej);
2. przyjęcie Komunii św.;
3. modlitwa według intencji Ojca Świętego;
4. wykluczenie przywiązania do wszelkiego grzechu nawet lekkiego.

– Czyny obdarzone odpustem, określone dla poszczególnych wiernych (na podstawie listu Ojca świętego Franciszka do Abp. Rino Fisichelli, Przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji)

Odpust jubileuszowy związany z przejściem przez Drzwi Miłosierdzia
Aby przeżyć i uzyskać odpust, wierni mają odbyć krótką pielgrzymkę do Drzwi Świętych, otwartych w każdej Katedrze i w kościołach wyznaczonych przez Biskupa diecezjalnego, a także w czterech Bazylikach Papieskich w Rzymie, na znak głębokiego pragnienia prawdziwego nawrócenia.
Jednocześnie rozporządzam, by w sanktuariach, gdzie zostały otwarte Drzwi Miłosierdzia, i w kościołach, które tradycyjnie są uznawane za Jubileuszowe, była możliwość uzyskania odpustu. Ważne jest, aby ten moment był połączony przede wszystkim z Sakramentem Pojednania i uczestnictwem w Mszy św. oraz refleksją nad miłosierdziem. Konieczne będzie, by tym celebracjom towarzyszyło wyznanie wiary i modlitwa za mnie oraz w intencjach, które noszę w sercu dla dobra Kościoła i całego świata.

Odpust jubileuszowy dla osób starszych, chorych i samotnych
Myślę też o osobach, które z różnych powodów nie będą mogły udać się do Świętych Drzwi, przede wszystkim o ludziach chorych, starszych i samotnych, którzy często nie są w stanie wyjść z domu. Dla nich będzie wielką pomocą przeżywanie choroby i cierpienia jako doświadczenia bliskości z Panem, który w tajemnicy swojej męki, śmierci i zmartwychwstania wskazuje główną drogę pozwalającą nadać sens bólowi i samotności.
Przeżywanie z wiarą i radosną nadzieją tego momentu próby, poprzez przyjęcie komunii św. lub uczestniczenie w Mszy św. i w modlitwie wspólnotowej, również za pośrednictwem różnych środków przekazu, będzie dla nich sposobem uzyskania jubileuszowego odpustu.

Odpust jubileuszowy dla więźniów
Jubileusz zawsze stanowił okazję do wielkiej amnestii, obejmującej bardzo wiele osób, które choć zasługują na karę, uświadomiły sobie jednak, że to, co uczyniły, było niesprawiedliwe, i szczerze pragną na nowo włączyć się w życie społeczeństwa, wnosząc w nie swój uczciwy wkład. Niech do nich wszystkich dotrze w konkretny sposób miłosierdzie Ojca, który chce być blisko ludzi najbardziej potrzebujących Jego przebaczenia.
W kaplicach więziennych będą oni mogli uzyskać odpust, a kiedy będą przechodzili przez drzwi swojej celi, kierując myśli i modlitwę do Ojca, niech za każdym razem ten gest oznacza dla nich przejście przez Drzwi Święte, ponieważ miłosierdzie Boże, które potrafi przemienić serca, jest również w stanie przeobrazić kraty w doświadczenie wolności.

Odpust jubileuszowy związany z wykonaniem uczynków miłosierdzia co do ciała i duszy
Prosiłem, by Kościół odkrył w tym czasie jubileuszowym bogactwo zawarte w uczynkach miłosierdzia co do ciała i duszy. Doświadczenie miłosierdzia staje się bowiem widzialne w świadectwie konkretnych znaków, jak uczył nas sam Jezus.
Za każdym razem, kiedy wierny sam wykona jeden lub kilka z tych uczynków, z pewnością otrzyma jubileuszowy odpust. Wiąże się z tym zaangażowanie w życie miłosierdziem, aby otrzymać łaskę pełnego i głębokiego przebaczenia mocą miłości Ojca, który nikogo nie wyklucza. Będzie to więc pełny odpust jubileuszowy, owoc samego wydarzenia, które jest celebrowane i przeżywane z wiarą, nadzieją i miłością.

Odpust jubileuszowy ofiarowany za zmarłych
Jubileuszowy odpust można będzie uzyskać również dla zmarłych. Jesteśmy z nimi związani świadectwem wiary i miłości, które nam zostawili. Tak jak pamiętamy o nich podczas Mszy św., tak też możemy, w wielkiej tajemnicy świętych obcowania, modlić się za nich, aby miłosierne oblicze Ojca uwolniło ich od wszelkich pozostałości winy i by mógł On przygarnąć ich do siebie w nieskończonej szczęśliwości.

Inne postanowienia

Upoważnienie dla wszystkich kapłanów w Roku Jubileuszowym do rozgrzeszania z grzechu aborcji
(…) postanowiłem, mimo wszelkich przeciwnych rozporządzeń, upoważnić wszystkich kapłanów w Roku Jubileuszowym do rozgrzeszenia z grzechu aborcji osób, które jej dokonały, żałują tego z całego serca i proszą o przebaczenie. Niech kapłani przygotują się do tego wielkiego zadania, by potrafili łączyć słowa szczerego przyjęcia z refleksją, która pomoże zrozumieć popełniony grzech oraz wskaże drogę autentycznego nawrócenia, by pojąć prawdziwe i wielkoduszne przebaczenie Ojca, który wszystko odnawia swoją obecnością.

O korzystaniu z Sakramentu Pojednania u kapłanów z Bractwa św. Piusa X
(…) powodowany potrzebą zabiegania o dobro tych wiernych, rozporządzam i postanawiam, że osoby, które w Roku Świętym Miłosierdzia przystąpią do Sakramentu Pojednania u kapłanów z Bractwa św. Piusa X, otrzymają ważne i zgodne z prawem rozgrzeszenie.

Wniebowzięcie NMP – święto patronalne wągrowieckiej parafii Zakonu Paulinów

Już po raz drugi, Wągrowiecki Konwent Paulinów, jako gospodarz parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, wraz z wielką rzeszą parafian i gości, uroczyście obchodził swoje patronalne święto. Doceniając wagę tego święta, biskup pomocniczy Archidiecezji Gnieźnieńskiej, ks. bp Krzysztof Wętkowski przyjął zaproszenie naszych ojców paulinów, przewodnicząc uroczystej Mszy św. Współkoncelebransami byli proboszcz parafii o. Dariusz Nowicki OSPPE oraz o. Emanuel Matusiak OSPPE. W wygłoszonej homilii, ks. biskup podkreślając wielką rolę Matki Bożej w naszym życiu, doniosłość przywileju Jej patronowania naszej parafii, nawiązał również do przypadającej w dniu dzisiejszym 95.rocznicy zwycięstwa polskiego żołnierza nad nawałą bolszewicką 1920 r., zwycięstwa określanego znamiennym mianem „Cudu nad Wisłą”. Jakoby tego wydarzenia nie oceniać, jak podkreślił: „cudem było przede wszystkim zawierzenie Matce Bożej, że rozstrzygnięcie na korzyść polskiego oręża jest możliwe”. I ta wiara przyniosła zwycięstwo, chroniąc nie tylko Polskę od zgubnego bolszewizmu. Wspominając postać św. Maksymiliana Marii Kolbe`go, ks. biskup wiele słów poświęcił miłości dla drugiego człowieka, czego znamiennym przykładem jest właśnie heroizm życia i śmierci tego Świętego. Obyśmy tylko umieli naśladować i czerpać nauki z tej postawy, służąc pomocą swym bliźnim, dając im cząstkę swego serca. Ks. biskup przekazał wszystkim parafianom oraz oo. Paulinom, życzenia pomyślności w realizacji zadań parafialnych i zakonnych, dokonał obrzędu poświęcenia kwiatów i ziół, pobłogosławił dzieci, a nam wszystkim udzielił pasterskiego Błogosławieństwa. Elementem towarzyszącym uroczystościom była procesja wokół zabudowań kościoła i klasztoru, zawierzenie parafii Matce Bożej przez Księdza Biskupa i wspólnie odśpiewane „Te Deum laudamus”. We Mszy św., poza wielką rzeszą parafian i gości udział wzięli księża dekanatu wągrowieckiego na czele z dziekanem ks. kan. Piotrem Kalinowskim, członkowie Towarzystwa Świętego Wojciecha z wszystkich parafii wągrowieckich, poczty sztandarowe, feretrony. O. Dariusz Nowicki złożył podziękowanie ks. Biskupowi za przyjęcie zaproszenia i przewodniczenie uroczystościom. Podziękował również wszystkim parafianom i gościom za tak liczny udział oraz wszystkim, którzy przyczynili się do sprawnego i godnego przeżycia parafialnego odpustu. Elementem obchodów parafialnego święta było także uliczne przejście wiernych z Procesją Maryjną, w wigilię Święta Wniebowzięcia, z filialnego kościoła pw. Świętych Ap. Piotra i Pawła do parafialnej świątyni Wniebowzięcia NMP, gdzie została odprawiona Msza św. wigilijna Uroczystości Wniebowzięcia, a po niej Apel Jasnogórski. Mszy św. przewodniczył ks. Marcin Grzesiak – zastępca dyrektora Caritas Archidiecezji Lubelskiej przy udziale m. in. ks. Mirosława Skalbana – proboszcza parafii Chrystusa Odkupiciela w Skrobowie Archidiecezji Lubelskiej oraz ks. Sławomira Sury – wikariusza parafii św. Wojciecha w Lublinie. Wdzięczni za dar udanego święta, dziękujemy Bogu i Jego Matce, że pozwolił nam przeżyć owocnie tę uroczystość; dziękujemy oo. Paulinom za godne przygotowanie i przebieg odpustu.

Janusz Marczewski